Dikkie's bezoek aan het ziekenhuis deel1
Bezoek aan het ziekenhuis in Farafennie.
Toen ik alweer voor het 6e jaar naar Gambia ging kwam ik via een Familie in Tujereng in contact met Binta de zus van Kebba.
Binta is getrouwd met de anesthesist en tevens de manager van het ziekenhuis te Farafennie. Telkens als ik op bezoek kwam, vroeg Binta , Dikkie wanneer kom je ons nou eens in het ziekenhuis bezoeken.
De laatste keer dat ik Binta ontmoette was in Tujereng, op een feest ter ere van de naamdag van hun eerstgeboren zoon. De baby was al 5 maanden oud, men had speciaal gewacht had tot ik over kwam..
De Naamdag Ceremonie was een mooie dag met veel mensen, ook uit het ziekenhuis.
Die avond voor ik naar mijn hotel terug ging, beloofde ik Binta "als ik weer terug kom dan bezoek ik je in het ziekenhuis."
De volgende keer was in mei 2005 en Binta was in haar geboorte dorp Tujereng. We spraken af hoe we de reis zouden plannen.
We zouden in Barra door een Ambulance opgehaald worden
Om in Barra te komen moesten we eerst per boot over varen vanuit Banjul.
Een hele belevenis, honderden mensen en tevens vrachtverkeer, de wachttijd voor een vrachtwagen bedraagt soms 3 dagen .
We kochten een kaartje voor 5 Dalasi per persoon , we waren met 5 personen, mijn man en ik, Kebba, de broer van Binta en de baby kleine Kebba.
De veerboot is een oude boot die geschonken is door Nederland, vroeger vaarde deze van Den -Helder naar Texel.
We hadden een goede maar levensgevaarlijke overtocht, teveel mensen en vrachtwagens toch hebben genoten. Heel leuk om te zien waren de dolfijnen die langszij zwommen, hele scholen waren het.
Aangekomen in Barra, was het wachten op de ambulance uit Farafennie, die kwam na een half uur wachten, ze hadden pech gehad onderweg, de motor was niet goed en ze moesten nog even naar de garage om de motor te laten nakijken. Ook vervoerde ze nog een lijk, iemand die was gestorven aan een hartinfarct en naar Banjul in de koeling moest alvorens naar Zuid-Afrika overgevlogen te worden.
We keken elkaar eens aan en dachten " hier zitten we de eerste 5 uur nog" we besloten een taxi te nemen.
.
We gingen op zoek naar een redelijk goede auto waar wij save mee naar Farafennie konden rijden. Er bestaat ook de mogelijkheid om met een bushtaxi te gaan, maar dit is niet aan te raden, de taxi’s storten onderweg vaak door hun assen.
1500 Dalasi was de prijs die we voor een privé auto afmaakte. De eerste 35 kilometer was geasfalteerd en verliep de reis voorspoedig maar toen begon de ellende, om de kuilen te vermijden gingen we zigzaggend over de zandweg Na drie uur schudden en stof happen arriveerde we bij het ziekenhuis.
Dikkie Bout
