Men vertelde mij dat de lichtmetalen velgen niet tegen de woestijn opgewassen zijn, dus op zoek naar stalen velgen.
Surfen maar!!!! Er blijk wel wat op het net te staan maar wel te duur voor mijn portemonnee ofwel veel te ver weg.

Niet de moed opgeven, geduld hebben vertelde ik mezelf, moeilijk hoor, voor een impulsief persoon.

Na een paar weken vond ik ze bij Wim uit St.Joost, een echte Range Roverliefhebber met nog enkele sloop Rovers in zijn bezit.
Na uitgelegd te hebben wat het plan was, beloofde hij mij ook nog de achterbank, lampen en een schattig zonneschermpje voor een prijsje om te zoenen.
Na flink wat schuur en verfwerk zien ze uit als nieuw, vind u ook niet?

Heb je een Range Rover en nog onderdelen nodig? Mail me gerust dan verwijs ik je door naar Wim.

De volgende stap was Roy contracteren voor het spuitwerk.

Van mijn idee om er een zebra wagen van te maken ben ik maar afgestapt, er zijn tenslotte geen zebra’s in de woestijn.
De aangekochte plakfolie kon ik goed gebruiken voor de sjablonen

ff creatief geworden worden

Nadat Roy vertrokken was jeukte mijn handen om ook wat te proberen, dus de overgebleven spuitbus ter hand genomen.
Van “Desert Dreams” een kleine verwijzing naar mijn roepnaam gemaakt n.l."Tiny Desert Dreams "

Dat zag er niet gek uit, ik kreeg zin om nog meer te doen dus kwam er nog een palmboompje bij met Gambia eronder.
België mag dan toch ook niet ontbreken, dus aan de andere kant dan maar onder een loofboompje.

Ik vind dit zo leuk, moet mezelf dwingen om op te houden, ik wil er toch geen kermisattractie van maken.

Allee madammeke, nog 1 x dan, mijn logo: Adventure2care aan de zijkanten.
 
Zo mijn RANGE ROVER is klaar om omgedoopt te worden naar mijn STRANGE- ROVER.

René, een goede kennis en handyman uit mijn dorp Veldwezelt is altijd bereidt om me te helpen, zo ook nu weer.

Ik hoef maar even te bellen en hij is meteen bereidt om tijd vrij te maken om mee naar onderdelen te gaan kijken.
Dat is maar beter ook, ikzelf heb n.l. een bullbar gekocht via internet maar veel te klein natuurlijk.
Voortaan ga ik voor onderdelen alleen nog maar met René op pad, gelukkig ken ik zijn vrouw ook goed dus dat zit wel snor.

Van 2 kleine roofracks weet hij één grote te maken, en het elektrische raam dat niet functioneerde repareert hij ook nog even.

Gelukkig ik zag me zelf al bakken in de woestijn

René, hartelijk bedank voor je sponsoring!!

Speciaal  !!! voor de Baby Boomer's

Sponsors vinden valt niet mee, zeker niet als je full-time werkt en je andere verplichtingen niet wilt verwaarlozen.
De beperkte tijd speelt een rol, maar ook mijn verkoop techniek laat zeker te wensen over.
Tja het zit niet in mijn bloed, ik werk niet voor niets in de Non-profit sector, zullen we maar zeggen.

Om de reis toch betaalbaar te houden heb ik besloten deze  jukebox te verkopen een Seeburg Entertainer.

Wilt u zich af en toe terug in the sixties wanen, DAT KAN!! 
Met het geluid van de goede oude vinyl singles.

Hij werkt prima, alleen enkele disco lichtjes moeten vernieuwd worden, een kleinigheid voor elk zich zelf respecterende doehetzelfver. Eventueel kan ik zorgen dat het gemaakt wordt.

Indien gewenst  is hij te koop met goede oldie singels.

Aazel niet en besluit nu om de jukebox die u altijd al wilde hebben te kopen, U gelukkig en ik gelukkig!! Wat is de wereld toch mooi hé.

 tiphil@euphonynet.be

De mooiste geschenken worden zelden aangeboden, zij komen uit de lucht vallen.

Een dergelijk uit de lucht gevallen geschenk mocht ik gisteren ontvangen.

Via het prikbord van Gambia startpagina.nl heb ik een tijdje terug Dikkie leren kennen( zie verslag ziekenhuis)

Dikkie gaat al jaren naar Gambia en heeft al vele persoonlijke en kleinschalige projecten volbracht, van het adopteren van Kebba ( de hele familie krijg je er gratis bij) tot het schenken van koeien, rijst etc. etc.

Dit weekend hebben we voor het eerst persoonlijk met elkaar kennis gemaakt, samen met haar man Bertus kwam Dikkie wat spullen brengen om mee te nemen, weer één van haar vele projecten.

Onder het genot van een glasje wijn, het luisteren naar de vele verhalen en het bekijken van foto’s vlogen de uren om. Heel gezellig was het!

In september gaat Dikkie weer naar Gambia en zal voor mij de weg voorbereiden, een pak van mijn hart om te weten dat er mensen zijn waar ik op terug kan vallen, een van de dingen die Dikkie regelt is, dat Kebba met me mee naar het ziekenhuis rijdt, kan hij meteen zijn zus Binta bezoeken die er werkt en ik raak niet verdwaald.

Ook al doen Dikkie en Bertus al veel voor de armste in Gambia toch ging er ook nog een aardig bedrag in de vrijwillige bijdrage pot , genoeg om een paar armen gezinnen met een grote zak rijst te verblijden.

Dikkie en Bertus bedankt!

Tja, daar zat ik dan als toiletmadam op "Boerderijpop 2005" het Benefietfestival in Maastricht op 19 augustus j.l.. ( zie link voor foto's e.d )
Helemaal in mijn uppie voelde ik me wel een beetje in de steek gelaten, even een telefoontje naar mijn dochter en ja hoor ik had hulp, gelukkig maar want alleen had ik het nooit gered.
©©©©Ciska bedankt, je bent een schat!©©©©

We zijn wel wat gewend in dit kikkerland zo bleek ook nu weer,hoewel er s'middags af en toe een regenbuitje viel, was het toch behoorlijk druk, vooral na een optreden was er topdrukte op de toilleten.

Ondanks het feit dat ik dit niet voor mijn levensonderhoud zou willen doen, viel het allemaal best mee, leuk was het ook om de complimentjes in ontvangst te nemen.Nog nooit waren de toiletten tijdens een boerderijfestival zo schoon geweest vertelde men ons.

We zaten wat achteraf maar hebben desondanks  toch genoten, niet alleen hoorden we  de muziek goed, iedereen moest noodgedwongen wel eens langskomen dus een mooie gelegenheid om af en toe eens gezellig te babbelen.

Onder de indruk was ik van de gulheid van het publiek, velen betaalde meer dan de gevraagde 20 eurocent in het besef dat de opbrengst naar Gambia gaat.

Met uitzondering mijn toiletpotje was de opbrengst van het benefietfestival voor stichting Kairakaffoo uit Stein.( NL)
Leuk was het de ervaringen te horen van Marion en John Baggen oprichters van de stichting.
Ik werd er even stil van toen me door hen ook nog een leuk bedrag in de hand gestopt werd.

Terwijl ik even uitrustte kreeg ik een bericht dat een paar kinderen iets voor Gambia wilden doen, ze hebben hun bijdrage in de vrijwillige bijdrage pot gestopt. 
                                    
©©©©©©©©©©©©©

Het was een zeer vermoeiende dag, maar ook zeer voldoeninggevend en zeker een herhaling waard, de opbrengst was veel meer dan verwacht.
Ik kijk er naar uit het geld in Gambia uit te geven aan individuele personen die het nodig hebben, wat het wordt, zakken rijst of malaria-injecties of ???
            Jullie kunnen het allemaal te zijner tijd lezen in mijn blog.

Deze week even een fax naar mijn huisarts gedaan. met de vraag om recepten voor de benodigde injecties en medicatie uit te schrijven.
Voor alle zekerheid wilde ik ook iets tegen diaree,bij thuiskomst bleek ik hier zetpillen voor gekregen te hebben, leek me niet zo een best idee bij een temperatuur van ± 40°C in de woestijn.
Dus een telefoontje naar de apotheek, NÈÈ hoor kon niet omgeruild worden!!
De situatie uitgelegd, verteld dat ik tabletten tenminste nog in het ziekenhuis kon achterlaten, maar nee bleef het. Eenmaal over de toonbank mocht het niet meer teruggenomen worden.

Zit ik me daar hard te werken om wat voor Gambia bij elkaar te verzamelen, wordt mijn hard verdiende geld zo weggegooid, ik was er best een beetje geïrriteerd over.die dingen waren best wel duur.

Toevallig moest ik toch nog de doktersassistente bellen dus meteen maar melding gemaakt van de fout. Ook zij vond dit het te gek dat ze niet geruild konden worden en ze zou wel even met de apotheek bellen.
En ja hoor, nu kon het plotseling wel, en wat ik niet verwacht had ik kreeg ook nog het verschil terug betaald.

Af en toe is het hier toch net als in Afrika, de juiste persoon kennen kan veel verschil maken.

Ik zou geen Nederlander (awel, Hollander dus)zijn als ik niet zou willen besparen, wat niet nodig is is niet nodig zeg ik maar tenslotte heb ik genoeg collega's en vrienden die me wel eens graag een spuitje willen zetten.
Efin, ik heb de benodigde vaccinaties en medicatie in huis op 1 na dan Gele koorts volgens mijn huisarts mocht die alleen door de tropenarts van de GGD gezet worden, voor de Belgen onderons dit is de Gemeentelijke Gezondheidsdienst. Dus daar dan ook maar meteen een afspraak gemaakt.

En nu maar hopen dat ik de juiste collega eruit pik om me de spuiten te zetten en niet een die in de gelegenheid gesteld wordt om wraak te nemen voor een vergeten foutje dat ik ooit eens gemaak heb.

In het weekend ben ik druk bezig geweest met sorteren.

Vorige week even tussen de bedrijven door wat kleding gaan ophalen bij Esprit in Maastricht.
Veel outfits gekregen, lijkt me leuk voor de kinderen in school of op de compouns als ik nu nog een paar voetballen erbij doe, zullen ze er prachtig en als professionele voetballertjes uitzien.

Verder van alles gekregen, vrouwen mannen broeken, polo en T-shirts, rokken, bloezen, jurken en ga zo maar door.
Hoewel er aan de meeste kleding wel een kleinigheidje stuk is weet ik toch een goede bestemming hiervoor.
Om in haar levensonderhoud te kunnen voorzien heeft Dikkie voor een meisje de school gefinancierd zodat ze naaien leert, wel de naaimachine neem ik al mee, het lijkt me geen slecht idee om haar de kleding te geven zodat ze het kan repareren en verkopen.

Ook mocht ik nog een toetsenbord,beeldscherm en muis ontvangen, na wat ik vernomen heb kan het ziekenhuis dit wel gebruiken,ik zou wel graag een complete pc willen afleveren, dus nu maar weer op zoek naar een oude maar nog goede p.c.

Je zou verwachten dat ik steeds minder werk krijg, Ho, maar zoals u ziet wordt het alleen maar meer, daarom aarzel niet als u nog wat heeft staan , mail me!!  tiphil@euphonynet.be ik ben er goed mee geholpen, spaart me veel tijd om er zelf achteraan te gaan

Ik weet hoe het gaat, je bewaard lange tijd iets omdat je denkt het nog eens te kunnen gebruiken, uiteindelijk land het toch op het containerpark. Zonde!!

Zondag op stap geweest om nog wat onderdelen op te halen.

Als 1e heb ik de jerrycans opgehaald die ik via marktplaats op de kop getikt had en toen door naar St. Joost naar Wim die ondertussen de achterbank en het zonneschermpje van zijn slooprover gedemonteerd had.

Wim heb ik leren kennen als een bereidwillige persoon, zo ook nu weer, hij haalde de jerrycans uit de auto om te checken of er roest inzat, ik had ze aan het handvat in mijn Strange Rover geladen maar Wim pakte ze aan de boven-en onderkant vast, arme Wim laat hij mij nu toch in een hoop ondefinieerbare derrie grijpen! Ik heb niet aan zijn handen geroken maar het leek zéér veel op hondenpoep!!

Thuisgekomen wilde ik natuurlijk meteen aan de slag, de achterbank hoeft maar met 4 bouten vastgemaakt te worden, dat moet een handy- vrouw als mij toch wel lukken.

Maar niks is minder waar, drukken, duwen het mocht allemaal niet baten, de bank ging er niet in.

Toch maar eens meten voor ik nog wat stuk maak en ja hoor de bank past niet.

Als ik de bevestigingsbeugels er af haal, wil het net lukken, hij had geen millimeter groter mogen zijn.
Dat wordt weer een karweitje voor René, hij zal de bank wel vastlassen.
Het zonneschermpje vastmaken is ook een karweitje voor René, hij zal wel blij zijn als ik vertrokken ben.

Ik zie hem al denken “ eindelijk rust.”