Donderdag 29 december 2005
neefje op fiets
mijn neefje met zijn fiets
mijn neefje met zijn fietsReageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 27 december 2005
Ik heb een mooie droom gehad
Een goede morgen mijn beste vrienden
een mooie droom heb ik kunnen vinden
een gedichtje in mijn droom deze nacht
even op papier zetten,wat had je gedacht
Een oude man loopt met zijn hond op het strand
hij ziet een doorschijnende bal liggen in het zand
hij raapt deze op en kijkt er door heel genant
hij ziet een gelukkig echtpaar lopen hand in hand.
Hij kijkt nog eens goed,maar nu heel getrouw
nu ziet hij het,het is hij met zijn geliefde vrouw
Hij prevelt een kort gebedje tot de Goede Heer
Dank je Vader,ik zie even mijn geliefde weer
Ze was ziek en is onlangs heen gegaan en gestorven
ze heeft nu bij U een plaats in de hemel verworven
een mooie droom heb ik kunnen vinden
een gedichtje in mijn droom deze nacht
even op papier zetten,wat had je gedacht
Een oude man loopt met zijn hond op het strand
hij ziet een doorschijnende bal liggen in het zand
hij raapt deze op en kijkt er door heel genant
hij ziet een gelukkig echtpaar lopen hand in hand.
Hij kijkt nog eens goed,maar nu heel getrouw
nu ziet hij het,het is hij met zijn geliefde vrouw
Hij prevelt een kort gebedje tot de Goede Heer
Dank je Vader,ik zie even mijn geliefde weer
Ze was ziek en is onlangs heen gegaan en gestorven
ze heeft nu bij U een plaats in de hemel verworven
Maandag 26 december 2005
Een modern Kerstsprookje
een kleine jonge van zeven jaar mocht in de klas een briefje schrijven naar de Kerstman om een wens.
De jongen begon te schrijven:Lieve Kerstman.Ik ben Jefke en ben ziek.Ik wil geen geschenk in een pakjen met rood papier en een grote strik.Ik wil eigenlijk mijn ouders zien.Ze zijn overleden bij een autoongeluk.Ik wil enkel een foto van hen,want ik heb daar geen een van omdat ik maar een jaar oud was toen ze stierven.
De directrice van die school kende alle kinderen .Ze las alle brieven,tot zelfs die van Jefke.
Ze ging met zijn grootouders spreken of zij geen foto hadden van hun dochter en schoonzoon van voor het ongeluk.
De opa ging onmiddelijk op zoek en vondt de allerlaatste die genomen werd,deze van hun huwelijk.
Ze zouden dat met de school zo regelen dat de Kerstman himself deze zou komen afgeven thuis bij Jefke.
De avond voor Kerst zit de jongen bij zijn grootouders onder de kerstboom de pakjes te openen,als er gebeld wordt.
De Kerstman komt binnen en geeft aan Jefke een omslag en zegt:Jefke.Ik heb je brief ontvangen en een foto in de hemel gemaakt van je ouders.
De jongen doet de omslag open en ziet de foto.Op zijn aangezicht verschijnt een grote glimlach en zegt:Goede Kerstman,ik ben zeer gelukkig.Nu weet ik dat ik mijn ouders snel zal vinden als ik de hemel kom.
De jongen gaat naar zijn bed met de foto in zijn hand.Die avond overlijd hij aan zijn ongeneeslijke ziekte,met een vredige glimlach op zijn gezicht en met de foto in zijn hand.
Dit is gewoon een fantastisch modern sprookje,maar het kan soms de waarheid zijn.
big ietie
De jongen begon te schrijven:Lieve Kerstman.Ik ben Jefke en ben ziek.Ik wil geen geschenk in een pakjen met rood papier en een grote strik.Ik wil eigenlijk mijn ouders zien.Ze zijn overleden bij een autoongeluk.Ik wil enkel een foto van hen,want ik heb daar geen een van omdat ik maar een jaar oud was toen ze stierven.
De directrice van die school kende alle kinderen .Ze las alle brieven,tot zelfs die van Jefke.
Ze ging met zijn grootouders spreken of zij geen foto hadden van hun dochter en schoonzoon van voor het ongeluk.
De opa ging onmiddelijk op zoek en vondt de allerlaatste die genomen werd,deze van hun huwelijk.
Ze zouden dat met de school zo regelen dat de Kerstman himself deze zou komen afgeven thuis bij Jefke.
De avond voor Kerst zit de jongen bij zijn grootouders onder de kerstboom de pakjes te openen,als er gebeld wordt.
De Kerstman komt binnen en geeft aan Jefke een omslag en zegt:Jefke.Ik heb je brief ontvangen en een foto in de hemel gemaakt van je ouders.
De jongen doet de omslag open en ziet de foto.Op zijn aangezicht verschijnt een grote glimlach en zegt:Goede Kerstman,ik ben zeer gelukkig.Nu weet ik dat ik mijn ouders snel zal vinden als ik de hemel kom.
De jongen gaat naar zijn bed met de foto in zijn hand.Die avond overlijd hij aan zijn ongeneeslijke ziekte,met een vredige glimlach op zijn gezicht en met de foto in zijn hand.
Dit is gewoon een fantastisch modern sprookje,maar het kan soms de waarheid zijn.
big ietie
Zondag 25 december 2005
het is maar een droom
Och ja,het is maar een droom.
Ik was eens bevriend met een meisje.Ik droom ervan om haar eens terug te zien.
Och ja, het is maar een droom
Ik zag haar veel op de trein,we waren nog jong en ik werd verliefd op haar en ben haar kwijt.
Och ja,het is maar een droom.
Ik controleerde de kaartjes,zij verkocht koffie en drankjes.Ik wil gewoon haar nog eens knuffelen.
Och ja,het is maar een droom.
Als ik haar altijd onmoette was ik heel gelukkig.Ik wil dat geluk niet weer verlieren.
Och ja,het is maar een droom.
Ik ben op zoek naar haar,via via.Ik wil haar nog eenmaal zeggen hoeveel ik van haar hield.
Och ja,het is maar een droom.
Al ben ik wat ouder geworden,ik wil haar nog eens in mijn armen nemen en dromen.
Och ja,het is maar een droom.
De mooiste Kerst die ik zou krijgen,da dag dat we eens weer bij mekaam zijn.
Och ja,het is maar een droom.
Als deze droom eens uitkomt gewoon voor vijf minuten mekaar eens zien,moet ik niet meer zeggen.
Och ja,het is maar een droom.
big ietie met Kerstdroom.
Dinsdag 20 december 2005
Een enge droom op nacht van 19-20.12
Vannacht had ik weer zo een aardig droom.
Ik zat met vele mensen in een grote computerzaal.Wij maar schrijven en alles kwam op een groot scherm.
Voorin de zaal liep een vies zwarte figuur die de voordte rijen aanmoedigde om da achterste te pesten.
Onze schrijfsels konden niet leesbaar op het grote scherm komen.De liefde van onze woorden werden uitgewist door de themas van oorlog en mishandeling van deze van de eerste rijen.
Enkele dames en heren die rond mij zaten begonnen te jammeren:Waarom worden wij niet meer gelezen.
De zwarte figuur voorin riep:Jullie zijn te lief voor deze maatschappij.
Plots kwam in de zaal een witte limousene aangereden.Het chauffeurke deed het potier open.Plots straalde een fel licht en iemand gans in het fel goud kwam te voorschijn.Met een stralende lach zei die:Gij zwart stuk ongeluk verdwijn van onder mijn ogen.Zij die hem willen volgen naar de hel doen het.
En tot ons:Lieve schrijvers,blijf schrijven al willen ze jullie niet lezen.Mijn chauffeur zal jullie zegenen met veel fantasie.De woorden moeten niet alleeen uit jullie pen komen,ook recht uit het hart.Luister niet naar slechte woorden enkel degene die ik in jullie harten ingeef.
Plots was die iemand verdwenen.Plots begon iedereen te schrijven.Ik hoorde een bel.Ik werd wakker van die enge droom met een zalig einde.Ik ben opgestaan en begon dadelijk mijn ochtendgedicht te schrijven zonder na te denken.Heb ik dit nu ingekregen in die droom.Is het zo moeten gebeuren.Ik zal blijven schrijven als jullie dat ook doen.
Men zegt:Het was maar een droom.Maar voor mij was dat het ware geluk.
big ietie Tjenneke
Dinsdag 20 december 2005
treinconducteur
Het dienstmateriaal van een treinconucteur anno 1972-1995.
Et eerste wat je kreeg een fluitje-een Wilka G sleutel-een BERN sleutel-een kniptang.
Een grote tas met veiligheids materiaal twee foudralen met vlaggestokje om in een te zetten-3 vlaggen(rood-geel-groen) en drie klappers voor noodsignalen.
Verder kreeg ik een afstandenboek om de prijs van reiskaartjes te berekenen en een treingids.
Op mijn 35 jaar bij de spoorwegen heb ik die vlaggen maar twee maal gebruikt.Ze waren zo vuil van maar altijd in die tas te zitten.We moesten die tas ook altijd meenemen.
Je kon aan de houding van een spoorman zien wie de treinconducteeur was.Scheve rug van die tas te dragen.
Ik heb mijn tas eens gewogen.Buiten het veiligheidsmateriaal,zaten er ook verscheidene formulieren in.Een schoofzak en wat te drinken.Mijnzak woog bijna 10 kg.
De latere bedienden die binnen kwamen hebben zo een zak niet gekregen.De vlaggen werden afgeschaft omdat ze ook aanwezig waren op iedere trein.
Toen hebben we alle veiligheidsmateriaal moeten binnenleveren.De rest heb ik moeten afgeven bij mijn pensionering.Het fluitje mocht ik behouden.Als het fluitje kapotgefloten was,kon je gewoon een nieuwe krijgen na inleveren van het kapotte.
Ik nam die grote tas zelden mee naar huis.
Later kwam ik gewoon werken met een aktentas.
big ietie
Et eerste wat je kreeg een fluitje-een Wilka G sleutel-een BERN sleutel-een kniptang.
Een grote tas met veiligheids materiaal twee foudralen met vlaggestokje om in een te zetten-3 vlaggen(rood-geel-groen) en drie klappers voor noodsignalen.
Verder kreeg ik een afstandenboek om de prijs van reiskaartjes te berekenen en een treingids.
Op mijn 35 jaar bij de spoorwegen heb ik die vlaggen maar twee maal gebruikt.Ze waren zo vuil van maar altijd in die tas te zitten.We moesten die tas ook altijd meenemen.
Je kon aan de houding van een spoorman zien wie de treinconducteeur was.Scheve rug van die tas te dragen.
Ik heb mijn tas eens gewogen.Buiten het veiligheidsmateriaal,zaten er ook verscheidene formulieren in.Een schoofzak en wat te drinken.Mijnzak woog bijna 10 kg.
De latere bedienden die binnen kwamen hebben zo een zak niet gekregen.De vlaggen werden afgeschaft omdat ze ook aanwezig waren op iedere trein.
Toen hebben we alle veiligheidsmateriaal moeten binnenleveren.De rest heb ik moeten afgeven bij mijn pensionering.Het fluitje mocht ik behouden.Als het fluitje kapotgefloten was,kon je gewoon een nieuwe krijgen na inleveren van het kapotte.
Ik nam die grote tas zelden mee naar huis.
Later kwam ik gewoon werken met een aktentas.
big ietie
Maandag 19 december 2005
Kerste kind
Vorige week werd gevraagd om vier dagen de neefjes bij te houden.Hun moeder moest twee maal naar de kliniek-eenmaal gynecoloog en de andere maal voor de scan.
Twee dagen had ik neefje van bijna twee.Hij altijd vragen aan mij:Ietie pak.
Tjhuis wou die altijd komen zitten aan de pece.Ik kon geen mailtjes lezen.
Hij maar rondtoeren met zijn fietsje.
Een pot chips mag men niet op de tafel laten staan of de kleine heeft de inhoud doen verdwijnen in zijn buikje.
Ik had wat visstick gevonden en klaargemaakt.Hij heeft langzaam er zes binnengespeeld met ketchup.
Ik ging een toertje doen op de straat en een dame vroeg me waarom de klein zijn moeder een dikke buik heeft.Ik wou het zeggen maar de jongen zij kortweg:Boeleke.
Het andere neefje wordt bijna vier en zegt:Ik broertje krijgen.
Als we vragen of dat het een zusje wordt zegt die resoluut:Kuun niet met auto spelen.
Zijn zus daarentegen bijna 10 wil een zusje om het te helpen aankleden.
Voor mij is het eender wat het wordt.Mijn portemonee kent geen onderscheid.
Ja wij zitten te wachten aan de telefoon.Maar ze willen het hebben met Kerst.
tjenneke
Twee dagen had ik neefje van bijna twee.Hij altijd vragen aan mij:Ietie pak.
Tjhuis wou die altijd komen zitten aan de pece.Ik kon geen mailtjes lezen.
Hij maar rondtoeren met zijn fietsje.
Een pot chips mag men niet op de tafel laten staan of de kleine heeft de inhoud doen verdwijnen in zijn buikje.
Ik had wat visstick gevonden en klaargemaakt.Hij heeft langzaam er zes binnengespeeld met ketchup.
Ik ging een toertje doen op de straat en een dame vroeg me waarom de klein zijn moeder een dikke buik heeft.Ik wou het zeggen maar de jongen zij kortweg:Boeleke.
Het andere neefje wordt bijna vier en zegt:Ik broertje krijgen.
Als we vragen of dat het een zusje wordt zegt die resoluut:Kuun niet met auto spelen.
Zijn zus daarentegen bijna 10 wil een zusje om het te helpen aankleden.
Voor mij is het eender wat het wordt.Mijn portemonee kent geen onderscheid.
Ja wij zitten te wachten aan de telefoon.Maar ze willen het hebben met Kerst.
tjenneke
Maandag 12 december 2005
dierenliefde
Een oude wandelt loopt over de straat
met naast hem een klein hondje zijn maat
ze wandelen naast de groene weide traag
ze willen bij mekaar blijven en heel graag
ze willen bij mekaar blijven maar kan niet
de man moet naar een tehuis met verdriet
Maxi moet weg en dat kan hij niet goed vinden
ze zijn al zolang te samen een stel vrienden
wie wil nu die twee van mekaar scheiden
hij wil alles doen om dit te vermijden
samen zitten ze daar stilletjes te dromen
over wat gaat gebeuren en wat gaat komen
ze gaan op hun gemakjes weer naar huis
ze zijn verdrietig ze vinden dit niet pluis
de dag daarop was het met hen gedaan
ze zijn te samen naar de hemel gegaan.
big ietie
met naast hem een klein hondje zijn maat
ze wandelen naast de groene weide traag
ze willen bij mekaar blijven en heel graag
ze willen bij mekaar blijven maar kan niet
de man moet naar een tehuis met verdriet
Maxi moet weg en dat kan hij niet goed vinden
ze zijn al zolang te samen een stel vrienden
wie wil nu die twee van mekaar scheiden
hij wil alles doen om dit te vermijden
samen zitten ze daar stilletjes te dromen
over wat gaat gebeuren en wat gaat komen
ze gaan op hun gemakjes weer naar huis
ze zijn verdrietig ze vinden dit niet pluis
de dag daarop was het met hen gedaan
ze zijn te samen naar de hemel gegaan.
big ietie
Vrijdag 9 december 2005
De wintermaanden
Ooit hadden wij thuis nog geen centrale verwarming.Een kolenstoof in de voorkamer die het hele huis moest verwarmen.Dan zijn wij overgeschakeld op een gaskachel,een in de voorkamer en in de keuken.Maar het gezin breidde weer eens uit met een nakomertje.
Later toen ik pas aan de spoorwegen was mocht van de huisbaas-mijn grootouder-een centrale verwarming op mazout-medium.Een klein twee jaar geleden was deze brander stuk en zijn we overgeschakeld op gas.
Toen wij nog geen CV hadden,was er eens een zeer strenge winter.Ik had de vroege dienst en ging op die heel koude avond vroeg slapen,daar ik al rond dri eruit moest voor te gaan werken.
De anderen gingen een twee uur later slapen.
Ik werd kort daarop wakker,met geen dekens meer op mijn bed.De anderen hadden die weg genomen om maar warm te krijgen.Ik snel naar beneden om een reserve deken te halen.
In de kamer was het maar amper 2°.
Ik terug onder de dekens.Maar middernacht was het deken weer weg.Ik weer een reserve deken halen.
Om drie uit het bed om me klaar te maken voor het werk.
Buiten vroor het stukken van de muren.Ik in die barre koude met fiets naar het Centraal station.
Die morgend was ik al rond elf thuis,want ik had een korte dienst.Ik ging naar mijn kamer en zag de dekens liggen op de bedden van de andere broers,die nog naar de school gingen.
Mijn vader begreep de situatie.De centrale verwarming is er gekomen.
Doch ik neem nooit een deken meer op mijn bed dan nodig is.
Ik begrijp zelf mensen niet die zelfs met CV in de kamer nog eens vier dekens op hun bed leggen om het maar warm te krijgen.Een donsdeken is voor mij al genoeg.
In de zomer gebruik ik dat zelfs niet.
Later toen ik pas aan de spoorwegen was mocht van de huisbaas-mijn grootouder-een centrale verwarming op mazout-medium.Een klein twee jaar geleden was deze brander stuk en zijn we overgeschakeld op gas.
Toen wij nog geen CV hadden,was er eens een zeer strenge winter.Ik had de vroege dienst en ging op die heel koude avond vroeg slapen,daar ik al rond dri eruit moest voor te gaan werken.
De anderen gingen een twee uur later slapen.
Ik werd kort daarop wakker,met geen dekens meer op mijn bed.De anderen hadden die weg genomen om maar warm te krijgen.Ik snel naar beneden om een reserve deken te halen.
In de kamer was het maar amper 2°.
Ik terug onder de dekens.Maar middernacht was het deken weer weg.Ik weer een reserve deken halen.
Om drie uit het bed om me klaar te maken voor het werk.
Buiten vroor het stukken van de muren.Ik in die barre koude met fiets naar het Centraal station.
Die morgend was ik al rond elf thuis,want ik had een korte dienst.Ik ging naar mijn kamer en zag de dekens liggen op de bedden van de andere broers,die nog naar de school gingen.
Mijn vader begreep de situatie.De centrale verwarming is er gekomen.
Doch ik neem nooit een deken meer op mijn bed dan nodig is.
Ik begrijp zelf mensen niet die zelfs met CV in de kamer nog eens vier dekens op hun bed leggen om het maar warm te krijgen.Een donsdeken is voor mij al genoeg.
In de zomer gebruik ik dat zelfs niet.
Donderdag 8 december 2005
een speciaal kerstgedicht voor jullie
Op Kerstmis gedenken we de geboorte van de Heer
komt allen te samen maar ook bij heel slecht weer
We vieren onder de boom der bomen van de vrede
iedereen komt en brengt zijn liefde en geluk mede
Samen wordt er gezongen tot onze keel droog is
ja zingen van vreugde en van plezier,het is Kerstmis
We delen pakjes uit aan iedereen onder de boom
wat zou ik nu krijgen,het blijft een vredige droom
Geef dit gedichtje door aan al je beste vrienden
en je zult voor altijd het mooie hieraan vinden
Woensdag 7 december 2005
een big goede ietie morgend
Een goede morgend van wege big ietie
ik ben er al maar nog goed wakker nie
Ik heb wat meer geluk,ik kan chatten hoor
oh zalig,mijn hart kunnen luchten hierdoor
een geluk dat ik heb door al die mensen
maar ik zo graag nog meer chatters wensen
wat is liefde als ge alleen bent en niks doet
liefde om samen te zijn,ook al ben je niet goed
kan iemand de liefde begrijpen zonder woorden
liefde al ben je mens van verschillende soorten.
zelfs onze broeder en zusters onder de dieren
kunnen je met hun leven je liefde versieren
Als iemand deze liefde niet begrijpen kan
zal zelf ook geen liefde geven aan alleman
nog een goede dag verder van mij is het niet
groetjes van jullie lieve pestkopje big ietie
big ietie
ik ben er al maar nog goed wakker nie
Ik heb wat meer geluk,ik kan chatten hoor
oh zalig,mijn hart kunnen luchten hierdoor
een geluk dat ik heb door al die mensen
maar ik zo graag nog meer chatters wensen
wat is liefde als ge alleen bent en niks doet
liefde om samen te zijn,ook al ben je niet goed
kan iemand de liefde begrijpen zonder woorden
liefde al ben je mens van verschillende soorten.
zelfs onze broeder en zusters onder de dieren
kunnen je met hun leven je liefde versieren
Als iemand deze liefde niet begrijpen kan
zal zelf ook geen liefde geven aan alleman
nog een goede dag verder van mij is het niet
groetjes van jullie lieve pestkopje big ietie
big ietie
Donderdag 1 december 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 10-het laatste hoofdstuk
het vorige is niet het tiende maar het negende
Eind goed al goed
Alle mannen werden aangehouden en al de gestolen computers werden teruggevonden en aan de eigenaars teruggegeven.
De directeur van een computerbedrijf die ook zijn pece terugkreeg heeft een nieuwe aan de school geschonken.
De tweeling werd door de gemeente gehuldigd als helden door de hulp aan hun vader bij het onderzoek.
De directrice moet nog twee maande thuisblijven voor ze haar taak kan hernemen.
De man van de supermarkt werd vrijgesproken en mag daar bliven werken.Zijn vrouw geneest wonderbaarlijk.
De directeur van het groot computerbedrijf kreeg levenslang.
Fien en Stef zijn heel fier op hun medaille voor bewezen moed.Ze mogen mee als eregasten op de schoolreis naar Nederland.
of hier een vervolg op komt weet ik nog niet.Ik zie later wel.
big ietie tjenneke
Donderdag 1 december 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 9
Als Fien en Stef huiswaarts keren zien ze vrachtwagen en ze stellen vast dat die een aanrijding heeft gehad met een andere wagen.
De eigenaar van de wagen heeft niks.De tweeling vraagt of dat de man hulp nodig heeft.Deze zegt van niet,maar de twee dien vrachtwagen zijn.Hij zegt ook dat de kamionchauffeur weggelopen is.Terwijl Fien voor een ziekenwagen belt,verwittigd Stef zijn vader.
De commisaris is nel ter plaatse en belt voor nog in een ziekenwagen omdat hij tussen de bagage een gekwetste vrouw heeft ontdekt.
Fien herkent deze als de moeder van Stein haar klasgenoot.
De ziekenwagens zijn snel ter plaatse.De vrouw is zo gekwetst dat ze onmiddelijk naar de kliniek van de grote stad moet.Maar ze zou het zeker halen.
De commisaris onderzoekt verder de camion.Stef vind in de stuurcabine een adreskaartje.
De commisaris rijdt met zijn zoon naar het adres terwijl Fien en de adjunkt van de commisaris bij da vrwchtwagen blijven.Tijdens de rit wordt assistentie gevraagd.
Als vader en zoon Schatteman aan het adres aankomen,rijdt juist een wagen weg met twee mannen erin.Maar ze worden langs de andere kant klem gereden door aankomende politie inteventie.
De twee mannen worden snel overmeesterd.Deze worden onmiddelijk ondervraagd.Die geven onmiddelijk het adres van hun opdrachtgever.
Tot grote verbazing is deze de directeur van een groot computerbedrijf in het buitenland.De bedoeling van de roof was zo om deze computers heel goedkoop te verkopen in een ver land.
De man zou hieraan een fortuin verdienen.
Woensdag 30 november 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 8
De twee computers worden uit de laadbak gehaald en op het gras gelegd.
Karel Schatteman roept zijn zoon er bij:Zeg Stef ken jij die pecees?
Stef:Neen,maar dat zijn er zeker geen die ze op de school gebruiken.Die worden volgens mij in de kleine supermarkt van het dorpje Sint Lucia gebruikt.
Karel Schatteman:Hoe weet jij dat Stef?
Stef:Omdat de vader van een onzer klasgenoten daar magazijnier is.
Vader Karel:Ja,vraag maar aan Fien.
Fien wordt er bij geroepen en voordat ze haar iets vragen zegt ze:Ho,maar dat is dezelfde ^pecee dat Stein gebruikt.Zijn vader verkoopt die in het zwart.
De commisaris:Waar wonen die mensen?
De tweeling legt het uit en kort daarop besluit de politie er naar toe te rijden.Daar aangekomen stellen ze een openstaande garage met heel veel computers.Stein de klasgenoot komt het huis uit en loopt snel de tuin in en roept:Pa de politie,snel weg gaan.
Daarop raast een grijze Opel het erf af richting sint Lucia
De politie erachter aan.
De jongen wordt vastgenomen voor verhoor en begint te wenen:Het spijt me,maar vader is onschuldig.Hij wordt zo gedwongen om dit te doen.Gevaarlijke gangsters hebben moeder ontvoerd.Ze zullen haar iets doen als vader binnen vijf dagen geen zestig pecees kan leveren.
Fien ontfermt zich over haar vriend,terwijl de politie alles onderzoekt.
Kort daarop komt de adjunkt-commisaris van Zomergem met de vader van Stein terug bij de woning.
Deze legt uit dat het gaat om een internationale bende die overal computers en dergelijke bij een zoekt op onfaire manier en in een grote hangar alles ombouwen om in het verre Oosten de materialen heel duur verkoopt
de man en de zoon worden meegenomen naar het kantoor terwijl fien en Stef naar huis wandelen.
Karel Schatteman roept zijn zoon er bij:Zeg Stef ken jij die pecees?
Stef:Neen,maar dat zijn er zeker geen die ze op de school gebruiken.Die worden volgens mij in de kleine supermarkt van het dorpje Sint Lucia gebruikt.
Karel Schatteman:Hoe weet jij dat Stef?
Stef:Omdat de vader van een onzer klasgenoten daar magazijnier is.
Vader Karel:Ja,vraag maar aan Fien.
Fien wordt er bij geroepen en voordat ze haar iets vragen zegt ze:Ho,maar dat is dezelfde ^pecee dat Stein gebruikt.Zijn vader verkoopt die in het zwart.
De commisaris:Waar wonen die mensen?
De tweeling legt het uit en kort daarop besluit de politie er naar toe te rijden.Daar aangekomen stellen ze een openstaande garage met heel veel computers.Stein de klasgenoot komt het huis uit en loopt snel de tuin in en roept:Pa de politie,snel weg gaan.
Daarop raast een grijze Opel het erf af richting sint Lucia
De politie erachter aan.
De jongen wordt vastgenomen voor verhoor en begint te wenen:Het spijt me,maar vader is onschuldig.Hij wordt zo gedwongen om dit te doen.Gevaarlijke gangsters hebben moeder ontvoerd.Ze zullen haar iets doen als vader binnen vijf dagen geen zestig pecees kan leveren.
Fien ontfermt zich over haar vriend,terwijl de politie alles onderzoekt.
Kort daarop komt de adjunkt-commisaris van Zomergem met de vader van Stein terug bij de woning.
Deze legt uit dat het gaat om een internationale bende die overal computers en dergelijke bij een zoekt op onfaire manier en in een grote hangar alles ombouwen om in het verre Oosten de materialen heel duur verkoopt
de man en de zoon worden meegenomen naar het kantoor terwijl fien en Stef naar huis wandelen.
Dinsdag 29 november 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 7
De eigenaar van de vrachtwagen had de aangifte van diefstal al een week eerder gadaan.Hij moest zich aanmelden op het politiekantoor bij commisaris Karel Schatteman.
De commisaris vraagt:Bent U Karel Weeters van het Elektrobedrijf Weeters.En bent U de broer van Elisabeth Weeters,directrice van de school alhier.
De man zegt:Ja dat ben ik.
De commisaris.Uw vrachtwagen werd als gestolen aangegeven in Zomergem en uw zus werd gekwetst aangetroffen in haar wagen aan het oud boswachtershuisje.Wat heeft U meer te zeggen.
De man:Wat mijn zus? is het erg en wat is er gebeurd?
De telefoon gaat en de commisaris neemt op:Ja Schatteman hier.
Stem aan de andere kant:Karel wij hebben zojuist de varchtwagen zien rijden richting zuiden naar de grote stad.
Karel Schatteman:Ja?Dan is de heer Weeters onschuldig en spreekt de waarheid want hij zit hier bij mij op kantoor.Moet ik afkomen?Goed dan morgen om acht uur ben ik daar.
Tegen de man zegt hij:Uw verhaal klopt.Uw wagen is zojuist opgemerkt richting de stad.De politie van Zomergem zit hem op de hielen.
De telefoon gaat opnieuw:Ja?Oh wat ik kom onmiddelijk.
Hij zegt:Uw vrachtwagen is in de grote vijver gereden en de bestuurder is gevlucht.Ga maar mee.
Hij belt ook zijn kinderen die thuis zijn om hen te vragen om met de fiets naar de grote viver te komen.Aangekomen aan de vijver is de vrachtwagen reeds uit da vijver gehaald door de brandweer.In de kabine vindt men een vreemd,maar vervalst paspoort.De lading is nog in de laadruimte achtein:Twee computers.
Maandag 28 november 2005
heel plezant
Het plezanste wat ik meegemaakt heb op een trein????
Ik had met een colega samen eens dienst op de internationaal nachttrein Paris-Amsterdam.
De nacht namen wij de trein over komende van Paris in Quevy.Deze vertrok om 03.50 richting Amsterdam.De lok werd gewisseld en als alles klaar was vertrokken wij van Quevy tot Berchem,waar wij afgelost werden om 06.29.
Wij begonnen direct met de controle.Wat ik als eerste zag dat was op een balkon dat alles vol stond.Een reiziger kwam ons melden dat die met alles naar Amsterdam ging.-Een matras-een halve kleerkast,bijna een verhuiswagen zou men zeggen.
In Brussel is die gemoeten met de politie.
Op een andere trein maar komende van Amsterdam richting Paris een hele gang vol koffers.Ik ging vragen van wie die waren.Dat was van een man die naar Paris ging om bij een vriendin te gaan wonen.Ik telde maar 37 stuks.
Heel spijtig maar hij heeft mogen betalen van de politie voor die koffers als bagage en ze werden in Brussel overgeplaatst naar de bagagewagen.
big ietie
tjenneke
Ik had met een colega samen eens dienst op de internationaal nachttrein Paris-Amsterdam.
De nacht namen wij de trein over komende van Paris in Quevy.Deze vertrok om 03.50 richting Amsterdam.De lok werd gewisseld en als alles klaar was vertrokken wij van Quevy tot Berchem,waar wij afgelost werden om 06.29.
Wij begonnen direct met de controle.Wat ik als eerste zag dat was op een balkon dat alles vol stond.Een reiziger kwam ons melden dat die met alles naar Amsterdam ging.-Een matras-een halve kleerkast,bijna een verhuiswagen zou men zeggen.
In Brussel is die gemoeten met de politie.
Op een andere trein maar komende van Amsterdam richting Paris een hele gang vol koffers.Ik ging vragen van wie die waren.Dat was van een man die naar Paris ging om bij een vriendin te gaan wonen.Ik telde maar 37 stuks.
Heel spijtig maar hij heeft mogen betalen van de politie voor die koffers als bagage en ze werden in Brussel overgeplaatst naar de bagagewagen.
big ietie
tjenneke
Maandag 28 november 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 6
Die avond komt de commisaris thuis.Hij zegt tegen zijn vrouw:Er is weer een computer gestolen,maa nu in het naburig dorp en wel op het gemeentehuis.Ik krijg de opdracht deze zaak te klaren.
De tweeling heeft het gesprek gehoord.Stef vraagt aan zijn vader of hij kan helpen met het oplossen van de zaak.
de volgende morgen gaan broer en zus vroeg naar de school.Nu gaan ze per fiets en rijden om via her boswachtershuisje.Daar zien ze de auto van de directrice staan.Zij er op af.De deur van de wagen staat open en de jongen kijt even erin en roept naar zijn zus.Die komt ook even kijken en zien een bebloed lichaam.
Stef:Dat is de directrice.En snel belt hij de hulpdiensten die snel ter plaatse Zijn.Ook hun vader is er snel.
Later bleek die dame aangerand te zijn de dag ervoor.Daarom was ze niet op de school.Maar wie heeft er gebeld dat ze ziek is.
de twee snel naar de school waar ze vernemen dat de directrice op gezondsheidskuur is naar het buitenland.,maar de tweeling weet beter.ze vertellen het aan de schoolmeester Pieter De Preuter.
De dag gaat vlot voorbij.Thuis vernemen ze dat ook de eigenaar van de vrachtwagen is aangehouden.Zijn wagen is volgens hem gestolen.De directrice ligt in het ziekenhuis met een dubbele been-en armbreuk en een hersenschudding.
Stef vraagt zich af wat er is gebeurd.Eerst de bandensporen en het huisje dat uitbrande en nu dit.
Zondag 27 november 2005
kort gedichtje
Een kort gedichtje dat ik enige jaren geleden scheerf toen ik ziek was.
Janneke en Mieke
Janneke en Mieke
zaten opa's knieke
kalm en bedaard
voor de open haard
weet je wat opa vroeg
hebben jullie niet genoeg
toen stonden ze op
hij nam zijn auto,zij haar pop
en na een half uurtje gapen
lagen rustig onder de dekens te slapen
dit heb ik toen gechreven als wiegelied
en ken het nog van buiten.
big ietie
Janneke en Mieke
Janneke en Mieke
zaten opa's knieke
kalm en bedaard
voor de open haard
weet je wat opa vroeg
hebben jullie niet genoeg
toen stonden ze op
hij nam zijn auto,zij haar pop
en na een half uurtje gapen
lagen rustig onder de dekens te slapen
dit heb ik toen gechreven als wiegelied
en ken het nog van buiten.
big ietie
Zondag 27 november 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 5
Thuis aangekomen,steekt Karel Schatteman de schijf die gevonden werd bij de computer in de pece in de woonkamer.
De computer begint te lopen en de inhoud van de schijf komt te voorschijn:Ha wat dachten jullie ons te kunnen vinden.Wij blijven verder doen tot alle peces van de hele gemeenten uitgeschakeld zijn.Wij deinzen voor niks terug.Wie we zijn?Dat zullen jullie later wel te weten komen.Wij hebbe, van niemand schrik.Zij die niet luisteren moeten maar voelen.Een verwittigd man is er twee waard.
De commisaris:Mannen dit neem ik ernst.Wij hebben te doen met wat je kunt noemen een gevaarlijke bende.Dus wees voorzichtig.Morgen ga ik op het kantoor alles met de amnschappen bespreken.
Na het avondeten gaat de tweeling naar boven om alles te bespreken in de kamer van Stef.Vlug neemt de jongen en copij van de schijf.
De volgende morgend zijn ze al vroeg op de school.Daar heerst een beetje tumult op de speelplaats tot meester Pieter de Preuter tussenbeide komt om iedereen te bedaren.
De directrice is niet aanwezig,ze heeft zich ziek gemeld.Stef denkt even na en zegt tegen zijn zus:Is dat niet raar?Op de vrachtwagen stand bijna haar familienaam.De ganse dag blijft alles verder rustig.
Als de tweeling thuiskomlt is vader thuis,maar moet snel weg naar het politiekantoor van de naburige gemeente en wil niet zeggen waarom.
De computer begint te lopen en de inhoud van de schijf komt te voorschijn:Ha wat dachten jullie ons te kunnen vinden.Wij blijven verder doen tot alle peces van de hele gemeenten uitgeschakeld zijn.Wij deinzen voor niks terug.Wie we zijn?Dat zullen jullie later wel te weten komen.Wij hebbe, van niemand schrik.Zij die niet luisteren moeten maar voelen.Een verwittigd man is er twee waard.
De commisaris:Mannen dit neem ik ernst.Wij hebben te doen met wat je kunt noemen een gevaarlijke bende.Dus wees voorzichtig.Morgen ga ik op het kantoor alles met de amnschappen bespreken.
Na het avondeten gaat de tweeling naar boven om alles te bespreken in de kamer van Stef.Vlug neemt de jongen en copij van de schijf.
De volgende morgend zijn ze al vroeg op de school.Daar heerst een beetje tumult op de speelplaats tot meester Pieter de Preuter tussenbeide komt om iedereen te bedaren.
De directrice is niet aanwezig,ze heeft zich ziek gemeld.Stef denkt even na en zegt tegen zijn zus:Is dat niet raar?Op de vrachtwagen stand bijna haar familienaam.De ganse dag blijft alles verder rustig.
Als de tweeling thuiskomlt is vader thuis,maar moet snel weg naar het politiekantoor van de naburige gemeente en wil niet zeggen waarom.
Zondag 27 november 2005
De avonturen van Fien en Stef Schatteman hoofdstuk 5
Thuis aangelomen steekt Karel Schatteman de schijf die gevonden werd bij de computer in de pece in de voorkamer.
De computer begint te lopen en de inhoud van de schijf komt op het scherm:Ha wat dachten jullie ons te kunnen vinden.Wij zullen blijven verder doen tot alle peces van de hele gemeente uitgeschakeld zijn.We deinzen voor niemand terug.Wie we zijn?Dat zullen jullie later wel te weten komen en denk er aan jullie moeten niemand achter ons sturen om te spioneren.Wij hebben van niemand schrik.Zij die niet luisteren moeten maar voelenEen verwittigd man is er twee waard.
De comisaris:Mannen dit neem ik ernst.Wij hebben hier te doen met wat je kunt noemen een gevaarlijk bende die voor niks en niemand uit de weg gaat.Dus wees voorzichtig.Morgen ga ik op het kantoor met de manschappen bespreken.
Na het avondeten gaat de tweeling naar boven om alles te bespreken in de kamer van Stef.Vlug neemt de jongen een copij van de schijf.
De volgende morgend zijn ze vroeg in de school.Daar heerst een beetje tumult op de speelplein tot de meeste Pieter De Preuter tussenbeide komt om iedereen te bedaren.
De directrice is niet aanwezig,ze heeft zich ziek gemeld.Stef denkt na en zegt tegen zijn zus:Nou is dat niet raar?Op die vrachtwagen stond ongeveer haar familienaam.
De ganse dag blijft alles verder rustig.
Als de tweeling thuiskomt is vader al thuis.Deze moet snel terug weg naar het politiebureel van da naburige gemeente en wil niet zeggen waarom.
De computer begint te lopen en de inhoud van de schijf komt op het scherm:Ha wat dachten jullie ons te kunnen vinden.Wij zullen blijven verder doen tot alle peces van de hele gemeente uitgeschakeld zijn.We deinzen voor niemand terug.Wie we zijn?Dat zullen jullie later wel te weten komen en denk er aan jullie moeten niemand achter ons sturen om te spioneren.Wij hebben van niemand schrik.Zij die niet luisteren moeten maar voelenEen verwittigd man is er twee waard.
De comisaris:Mannen dit neem ik ernst.Wij hebben hier te doen met wat je kunt noemen een gevaarlijk bende die voor niks en niemand uit de weg gaat.Dus wees voorzichtig.Morgen ga ik op het kantoor met de manschappen bespreken.
Na het avondeten gaat de tweeling naar boven om alles te bespreken in de kamer van Stef.Vlug neemt de jongen een copij van de schijf.
De volgende morgend zijn ze vroeg in de school.Daar heerst een beetje tumult op de speelplein tot de meeste Pieter De Preuter tussenbeide komt om iedereen te bedaren.
De directrice is niet aanwezig,ze heeft zich ziek gemeld.Stef denkt na en zegt tegen zijn zus:Nou is dat niet raar?Op die vrachtwagen stond ongeveer haar familienaam.
De ganse dag blijft alles verder rustig.
Als de tweeling thuiskomt is vader al thuis.Deze moet snel terug weg naar het politiebureel van da naburige gemeente en wil niet zeggen waarom.