Antonio

knappe man

altijd even vriendelijk

hij houdt van grapjes

sympatiek

Antionio

muy guapo

todos dias aimable

me gusta sus bromas

sympatico

storm

het giert

de zee schuimkopt

zou ze boos zijn?

welnee

ineens spring je tevoorschijn
prachtig beest, klein en fijn
je bent haast tam
even zit je stil en dan...

met het zonlicht op je staart
spring je met gezwinde vaart
razendsnel over de muren
naar de tuin van de buren

op een zonovergoten tak
ga je geheel op je gemak
zitten knabbelen aan een nootje
dat je vastklemt met je pootje

in een stadstuin verwacht je niet
dat je zomaar een eekhoorntje ziet
je hebt me in mijn ziel geraakt
van deze dag iets heel bijzonders gemaakt.

ik, die een zusje en later mijn vader verloor
denk nog steeds aan dat engelenkoor
dat op jouw bidprentje stond
en dat je zieltje naar de hemel zond

je lag zo vredig in je bed
nadat de dokter je lamme beentjes had verlegd
nog nooit in jouw korte leven sliep je zo goed
helaas verliet je ons voorgoed

jij was de benjamin van ons gezin
noodgedwongen naam ik die plaats toen in
jij was voorgoed van ons heengegaan
liet ons zonder jou voor de sombere toekomst staan

waarom was dit niet het einde van ons verdriet?
waarom was er weer iemand die ons verliet?
hadden wij nog niet genoeg geleden?
moeten we soms nog meer beleven?

april 1966

een spoor van banden

lijkt nergens heen te gaan

een stuur met  handen

heeft hier toch niet stil gestaan

de rijder het spoor bijster

enig eindpunt de einder

iedere materie vertelt zijn verhaal
kleur, structuur spreken een eigen taal
lees eruit hoe ik ben ontstaan
hoe het mij als brein is vergaan

grondstof die pure klei was
inspiratie in eigentijdse jas
creaties door mijn brein gezonden
in de natuurlijke vorm verbonden

klei, glas, kleur, papier
tentoongesteld, waarom hier?
och gewoon stof tot nadenken
en om u vreugde te schenken

het hoopt op een lang kleurrijk leven
huisstof zal aan ons gaan kleven
van bouwstof, brandstof, leesstof
tot het linkerbrein: is het niet tof?

ik liep eens in de stad
zomaar voor de grap
daar liep ik dan te zingen
en wat op en neer te springen

ik was zo blij
want ik wist
onbetwist
hij geeft om mij

hij was een knappe man
die mij als zijn verloofde nam
wij raakten met elkaar vertrouwd
zijn een jaar later al getrouwd

kleuters kwamen er geen bij
geen voor hem en geen voor mij
wij hebben gelukkig genoeg aan elkaar
en we houden nog steeds van elkaar

uit bundel “vroeger”
1969

verwachtingsvol

uitkijken naar

jullie roze baby

meisje, jongen, hoofdzaak is

gezond!

een meisje en een jongen liepen daar
ze hielden heel veel van elkaar
hij was blank, zij was zwart
daar begon al hun smart

hun liefde geen loos alarm
hij was rijk, zij was arm
zij mochten niet met elkaar verkeren
dat hadden zij al jeugdig moeten leren

zij trouwden, kwamen daardoor in de bak
waar een blanke, gekweld door jaloersheid
plotseling haar smalle rug doorstak
en een neger uit wraak zijn leven brak

beiden hadden na de zonde spijt
ze waren twee geliefde mensen kwijt
zwijgzaam legden zwart en wit de lijken bijeen
stil de vraag biddend: komen wij eens tot vree?



28.10.1966

uit bundel "vroeger"