uit mijn bundel rouwkost: na jou


na jou
zo rauw
heel koud
de rouw
voel me zo ontheemd
van mezelf vervreemd
niets is hetzelfde
ben niet dezelfde
die jouw leven deelde
nu voel ik die weelde
van hier met jou te zijn
die gedachtes doen pijn
zal verder gaan
zal anders in
het leven staan
dan vóór jou
na jou
voel ik nog
steeds zo veel
van jou



















