uit mijn bundel rouwkost: tijd
in uw beleving
was de tijd
die u nog restte
heus wel vluchtig
maar toch oneindig
ineens is daar
het einde
in zicht
zo onwerkelijk
zo broos
jaren zijn verruild
wellicht nog
een kwartaal
een realiteit
die tijd
de klok tikt en slaat
alweer een uur
is er verstreken
van uw tijd
voor ons
de laatste seconde
hij komt er aan
laatste uur
heeft al geslagen
hoogste tijd
voor u
uit mijn bundel rouwkost: kanker
kanker
terminale fase
moeder ziet geel
wachten op de dood
onverteerbaar
uit mijn bundel rouwkost: rouwkost
Voor mijn moeder
Rouwkost
Het is rauwe kost als je te horen krijgt dat het einde nabij is.
Je bent hier nooit klaar voor.
Jij niet, je naasten niet.
Het is altijd te vroeg.
Je had nog zoveel plannen, zoveel wensen zijn nog niet uitgekomen. Toch moet je het er mee doen.
De diagnose alvleesklierkanker is onverbiddelijk.
De mededeling ligt zwaar op de maag.
Het gegeven is net zo moeilijk te verteren als rauwkost.
De tijd is bijna op.
Je hebt nog maximaal 8 weken.
Het aftellen is al begonnen.
De strijd en de acceptatie.
Het lijden.
Het voorbereiden op de dood.
Het staat er allemaal in.
Ik heb het opgeschreven.
Voor jou, voor mij, voor ons.
11-11
11-11
Tweemaal elf
een gevaarlijke dag
het gehos komt los
Carna ...vallen
amaryllis
het grootste plezier dat er is
is de groei van een amaryllis
in die kleine bol zit zoveel kracht
die uitgroeit tot ware bloemenpracht
het gaat werkelijk mijn pet te boven
dat al die pracht uit die bol kan komen
je kan er vele weken van genieten
voordat de kleuren gaan verschieten
pas daarna verlept het blad
ach ja, dat was dan dat
rest de herinnering
aan 't wonderlijke ding
de groei van een amaryllis
het grootste plezier dat er is!
haiku: klimopranken
hartverscheurend rood
zijn de klimopranken nu
adembenemend
haiku: boswandeling
wandel in het bos
word een met de herfstkleuren
laat je zorgen los
aanschouwen
kijk naar mij en zie
hoe de V zijn vorm vindt
de vogel die in zijn vlucht
de vrijheid begroet
die thermiek die hem in lagen
naar de wolken laat zweven
kijk naar mij en zie
de hartelijke ontmoeting
maar bovenal
de tedere omhelzing
het uitbundige welkom
in mijn kern
kijk naar mij en zie
hoe de wonderlijke zachtheid
het wint van de klomp
die deze steen eens was
kijk naar mij en zie
hoe ik in de wolken zweef
een bloem
wat een bloem
met je kan doen
een steel
met wat blad
bloemblaadjes en een hart
het is gewoon
te gek
het doet je wat!
tranen
als de tranen
van mijn verdriet
zijn veranderd tot
ellenlange
parelsnoeren
dan zal de luster
van iedere traan
mij beslist sieren
als ik weer geniet
Als
.als
.je
.leven
.een
.strijd
.wordt
.
.
.strijd
.dan
.voor
.jouw
.leven
.dat
.
.
.aan
.een
.zijden
.draadje
.hangt
.
.
.
.
haiku: oktober
bladeren vallen
dagen worden veel korter
oktober eindigt
haiku: nazomer
in de nazomer
groeit de natuur in schoonheid
een waar meesterwerk
Deedee
DeeDee
dikke dame
in nationale driekleur
geen probleem met kilo’s
zwaargewicht
materiaal: klei chamotte 3000
na biscuitbakking geschilderd met decorfine universal satin
kleur: huidskleur, marineblauw, rood, oranje, geel, titaanwit
afwerking: vernis
in opdracht gemaakt: oktober 2009
zwemmen
synchroonzwemmen
moeilijke sport
teamgeest erg belangrijk
dames in hun nopjes
bravo
materiaal: klei chamotte 3000
na biscuitbakking geschilderd met decorfine universal satin
kleuren aqua, zachtblauw, rood, oranje, titaanwit, huidkleur en als afwerking gevernist
in opdracht gemaakt: september 2009
voor amor fati: bioritme
bioritme
van slag
dat is vervelend
heeft even tijd nodig
aanpassen
ouderdom
er zit een oude man
op een bank in het park
hij kijkt rond
hij ziet jeugd
heel veel jeugd
jeugd,
dat was hij eens
ook hij zong, sprong en genoot
van die zekere onbezorgdheid
die jeugd heette
maar nu…
telt hij niet meer mee
hij is immers oud
zijn wilde haren kwijt
droevig
is zijn blik
gedicht: winterkleurenpalet
het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde aardse pracht
gedicht beukenboom
de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in hoge noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt
gedicht: eekhoorntje
ineens spring je tevoorschijn
prachtig beest, klein en fijn
je bent haast tam
even zit je stil en dan...
met het zonlicht op je staart
spring je met gezwinde vaart
razendsnel over de muren
naar de tuin van de buren
op een zonovergoten tak
ga je geheel op je gemak
zitten knabbelen aan een nootje
dat je vastklemt met je pootje
in een stadstuin verwacht je niet
dat je zomaar een eekhoorntje ziet
je hebt me in mijn ziel geraakt
van deze dag iets heel bijzonders gemaakt.
