douchen
douchen
haren wassen
zachte witte schuimkoppen
zorgen uit hoofd spoelen
afvoerputje
douchendouchen
haren wassen
zachte witte schuimkoppen
zorgen uit hoofd spoelen
afvoerputje
de put

als ik in jouw ogen kijk
dan herken ik die vreselijke pijn
de somberte die jou gevangen houdt
maken jouw ogen nu zo akelig koud
echt, ik weet waar jij nu bent
die plek is mij ook bekend
jij ziet de ladder nog niet staan
waarmee je uit de put kunt gaan
angst en paniek slaan toe
je bent deze episode moe
hoe lang moet dit nog doorgaan?
wanneer komt hier een einde aan?
alle energie heb je nodig om te overleven
je kunt niets meer met een ander delen
het lijkt alsof je niet in je lichaam staat
dat het leven buiten jou om doorgaat
die somberte hult je in een cape van afschuw
haar zwaarte drukt pijnlijk op iedere zenuw
probeer ondanks dit alles verder te kijken
niet alles zal voor altijd uitzichtloos blijken
wat jij nodig hebt is geduld, kracht en tijd
vertrouw me, je krijgt hiervan beslist geen spijt
je doorleeft deze periode niet zomaar
want naast de schaduwkant ligt licht voor je klaar!
voor Jan, Linda, Manuel
uit mijn bundel geen gemakkelijke zoektocht

naar… weet ik veel!
er lag echt wel van alles
maar niets was essentieel
sinds ik gestopt ben met zoeken
naar ik weet eigenlijk niet wat
komt er plotseling zomaar
van alles wat op mijn pad
jarenlang, niets meer dan dat
en… weet je wat?
het is veel meer dan dat
wat ik ooit had verwacht!
uit mijn bundel rouwkost: wachten
uit mijn bundel rouwkost: sterven
uit mijn bundel rouwkost: versterven
uit mijn bundel rouwkost: adreswijziging

mijn moeder is verhuisd
ze verliet onlangs haar huis
waar ze naartoe is gegaan
wacht een beter bestaan
bij haar engelenkinderen
kan niemand haar hinderen
hier was het genoeg geweest
daar woont voortaan haar geest
ze stuurde geen “adreswijziging”
hierop rustte haar afwijzing
haar as vliegt “Ins blaue hinein”
elk deel, al is het nog zo klein
zweeft zo terug naar de bron
wou dat ik meevliegen kon
ondanks deze nieuwe start
leeft ze verder in mijn hart

uit mijn bundel rouwkost::de laatste reis

je reis geboekt
je tas gepakt
het inchecken ondergaan
de instapkaart uitgereikt
van bewust naar onbewust
van daglicht naar schemering
je bent niet echt vertrokken
je aankomsttijd onbekend
het afscheid ontstellend zwaar
je zwaaide cum laude uit
dag lieverd, laat los, ga maar
tot later, tot ooit, tot daar
uit mijn bundel rouwkost: mantelzorger
uit mijn bundel rouwkost: doodswens
uit mijn bundel rouwkost: tijd

in uw beleving
was de tijd
die u nog restte
heus wel vluchtig
maar toch oneindig
ineens is daar
het einde
in zicht
zo onwerkelijk
zo broos
jaren zijn verruild
wellicht nog
een kwartaal
een realiteit
die tijd
de klok tikt en slaat
alweer een uur
is er verstreken
van uw tijd
voor ons
de laatste seconde
hij komt er aan
laatste uur
heeft al geslagen
hoogste tijd
voor u
uit mijn bundel rouwkost: kanker
uit mijn bundel rouwkost: rouwkost

Voor mijn moeder
Rouwkost
Het is rauwe kost als je te horen krijgt dat het einde nabij is.
Je bent hier nooit klaar voor.
Jij niet, je naasten niet.
Het is altijd te vroeg.
Je had nog zoveel plannen, zoveel wensen zijn nog niet uitgekomen. Toch moet je het er mee doen.
De diagnose alvleesklierkanker is onverbiddelijk.
De mededeling ligt zwaar op de maag.
Het gegeven is net zo moeilijk te verteren als rauwkost.
De tijd is bijna op.
Je hebt nog maximaal 8 weken.
Het aftellen is al begonnen.
De strijd en de acceptatie.
Het lijden.
Het voorbereiden op de dood.
Het staat er allemaal in.
Ik heb het opgeschreven.
Voor jou, voor mij, voor ons.
11-11

11-11
Tweemaal elf
een gevaarlijke dag
het gehos komt los
Carna ...vallen
amaryllis
het grootste plezier dat er is
is de groei van een amaryllis
in die kleine bol zit zoveel kracht
die uitgroeit tot ware bloemenpracht
het gaat werkelijk mijn pet te boven
dat al die pracht uit die bol kan komen
je kan er vele weken van genieten
voordat de kleuren gaan verschieten
pas daarna verlept het blad
ach ja, dat was dan dat
rest de herinnering
aan 't wonderlijke ding
de groei van een amaryllis
het grootste plezier dat er is!


haiku: klimopranken

hartverscheurend rood
zijn de klimopranken nu
adembenemend
haiku: boswandeling
wandel in het bos
word een met de herfstkleuren
laat je zorgen los


aanschouwen

kijk naar mij en zie
hoe de V zijn vorm vindt
de vogel die in zijn vlucht
de vrijheid begroet
die thermiek die hem in lagen
naar de wolken laat zweven
kijk naar mij en zie
de hartelijke ontmoeting
maar bovenal
de tedere omhelzing
het uitbundige welkom
in mijn kern
kijk naar mij en zie
hoe de wonderlijke zachtheid
het wint van de klomp
die deze steen eens was
kijk naar mij en zie
hoe ik in de wolken zweef

een bloem

wat een bloem
met je kan doen
een steel
met wat blad
bloemblaadjes en een hart
het is gewoon
te gek
het doet je wat!

tranen

als de tranen
van mijn verdriet
zijn veranderd tot
ellenlange
parelsnoeren
dan zal de luster
van iedere traan
mij beslist sieren
als ik weer geniet