wit
wit
is terug
wegen zijn glad
rij dus vooral voorzichtig
oppassen
witwit
is terug
wegen zijn glad
rij dus vooral voorzichtig
oppassen
haiku: winterwonderland

winterwonderland
een ijzig moment bevroren
je hoort het kraken
gedicht in elf: draagkracht

draagkracht
erboven gegaan
niets langer dragen
kan niet verder dragen
verdragen
uit mijn bundel "geen gemakkelijke zoektocht"
opgedragen aan de ggz-client
oktober 2005
haiku: zonnestraal

gouden zonnestraal
weerkaatst het licht in water
geeft een gulden gloed
haiku: zonsopgang

de zonsopgang zien
de dag start in goud gevat
zo’n stralend moment
waar

bellenblazende regen

vroeg in de ochtend loop ik over straat
ik zie hoe de regen bellen blaast
ze blijven op de plassen drijven
en vormen grillige lijnen
ze brengen me in vervoering
die over gaat in ontroering
even ben ik weer het kind
dat die kleuren zo prachtig vindt
die op hun bolling ontstaan
en mijn ogen niet ontgaan
waarom ze zo plotseling knappen
zal ik wellicht nooit snappen
de bellen, ze zijn zo mooi
maar toch vallen zij ten prooi
ze spatten uiteen in de plas
die even hun schuilplek was
onzichtbaar worden ze opgenomen
zo kunnen ze zachtjes verder stromen
op reis naar de zee via de rivier
zo bijzonder, hun startpunt dat lag hier
dagen

dagen
worden langer
het gebeurt ongemerkt
ineens valt het op
heerlijk

uit mijn bundel rouwkost: gelaat
Januari: adres Jellie van der Meulen:
Via mijn vriend Gert Jan Röhner ontving ik uw verzoek om het gedicht 'Een nieuw jaar' uit de bundel 'Tijdloos' te gebruiken voor de poëzieposter 2017. Ik vind het bijzonder dat u het in 2000 gepubliceerde gedicht tegengekomen bent en dat u het geschikt vindt voor het mooie project. Mijn vader Jan van der Meulen, die in 2008 overleden is, zou er graag aan hebben meegewerkt. De familie gaat dan ook akkoord met het gebruik van het gedicht voor de poster.
De uitgeverij Lorelax Productions bestaat niet meer. Als het mogelijk is, zou ik graag twee exemplaren van de poster (voor mijn zus en mij) willen ontvangen. Mijn postadres is: H. Copijnlaan 24, 3571 VH Utrecht.
Ik wens u veel succes met de poëzieposter.
Met vriendelijke groet,
Jellie van der Meulen
===============
gedicht in elf: hoofdpijn

winterwinter
het vriest
dat het kraakt
de elfstedenkoorts slaat toe
doorgaan!
koolmeeskoolmees
komt kijken
inspecteert het vogelhuis
ga ik hier nestelen?
hopelijk
avonduren

als de morgen
nog ver is
en de nacht fris
dan glijd ik
ongemerkt weg
in de wolken
alwaar ik
onbeschrijflijk '
avonturen beleef
tot de nacht belegen is
en de ochtend
gloort

emotief

door emoties overspoeld
maar niet weggespoeld
ik ben overeind blijven staan
heb haar door me heen laten gaan
van binnen niet langer geblokkeerd
heb ik mezelf vrouwmoedig geweerd
in staat om mijn verdriet te uiten
dat proces is niet meer te stuiten
door bij mijzelf te blijven
en met mijn ziel te schrijven
heb ik me opengesteld
me heel kwetsbaar opgesteld
sterk genoeg om zwak te zijn
ook een ander zag nu mijn pijn
mijn onmacht niet verdrongen
ik ben eindelijk doorgedrongen!
licht in duisternis

je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd zal stralen
geen donkere tijden meer voor jou
omdat Ik voor altijd van jou hou
reizende ster

een reizende ster
zoekt naar een sterrenstelsel
aan het firmament
een rijzende ster
klimt zichtbaar van laag naar hoog
aan het firmament
een reizende ster
een bekend iemand die stijgt
wordt steeds beroemder
aan het firmament
gedicht in elf: kaarsenmakerij
vet
kaarsen maken
in vrolijke meisjeskleuren
voel de intense warmte
handgegoten
scheppen
heerlijk buiten steenkappen, landgoed de grote beek, zomer 2009
scheppen
een creatie
iets maken
uit handen ontstaat iets
wonderbaarlijk

het resultaat: koppel
steensoort: Chinees zeepsteen
sokkel:Belgisch hardsteen
dauwdruppelsdauwdruppels
weer zichtbaar
hangen aan takken
ze zwellen alsmaar aan
zwaartekrachtproef
gedicht: amaryllis

’t grootste plezier dat er is
is de groei van een amaryllis
in die kleine bol zit zoveel kracht
die uitgroeit tot ware bloemenpracht
waar je weken van kunt genieten
voordat de kleuren gaan verschieten
daarna verlept het blad
ach ja, dat was dan dat
rest de herinnering
aan ’t wonderlijke ding
het gaat werkelijk je pet te boven
dat al die pracht uit die bol kan komen
de groei van een amaryllis
’t grootste plezier dat er is