Gedicht in elf: kat/poes
Kat/poes
bijzonder beest
kiest baas zelf
komt graag kopjes geven
eigenzinnig
Gedicht in elf: kat/poesKat/poes
bijzonder beest
kiest baas zelf
komt graag kopjes geven
eigenzinnig
uit mijn bundel rouwkost:: vlucht

je gaat op reis
vooruit in de tijd
vanuit de lucht
je laatste vlucht
door de wind gedragen
word je heen geblazen
als het kan vaar je zelfs mee
met een cruiseschip op de zee
water schenkt ons het leven
zo kun je verder zweven
naar het zuiden en het noorden
of exotische oorden
heb een behouden vaart
tot er weer leven ontstaat
word weer zo’n prachtig mens
dat is wat ik je wens

gedicht geschreven tgv de asverstrooing van mijn moeder vanuit een vliegtuig
Eekhoorntje

Ineens spring je tevoorschijn
Prachtig beest, klein en fijn
Je bent haast tam
Even zit je stil en dan...
Met het zonlicht op je staart
Spring je met gezwinde vaart
Razendsnel over de muren
Naar de tuin van de buren
Op een zonovergoten tak
Ga je geheel op je gemak
Zitten knabbelen aan een nootje
Dat je vastklemt met je pootje
In een stadstuin verwacht je niet
Dat je zomaar een eekhoorntje ziet
Je hebt me in mijn ziel geraakt
Van deze dag iets heel bijzonders gemaakt.

met dank voor de foto's
fotodatabank, seniorennet.be
Uit mijn bundel rouwkost: reisJe reis geboekt
je tas gepakt
het inchecken indergaan
de instapkaart uitgereikt
van bewust naar onbewust
van daglicht naar schemering
Je bent niet echt vertrokken
je aankomsttijden onbekend
het afscheid ontstellend zwaar
je zwaaide cum laude uit
dag lieverd, laat los, ga maar
tot later, tot ooit, tot daar
levenslied huishouding
De gouvernante is ontslagen
De werkster al vijf jaar ziek
De kok is van de kook geraakt
De tuinman gevallen over zijn riek
De chauffeur een blokje om gereden
De secretaresse verliefd op een blind typje
De accountants onzichtbare inkt omstreden
De klusjesman heeft last van een roestig piepje
Het huis heeft gelukkig stand gehouden
De witte tornado is zojuist voorbij geraasd
Wij zijn helaas aan het einde van onze poen
Dus zullen we het huishouden zelf moeten doen…
gedicht in quatrijn: zomaar een toekomstdroom

ik liep eens in de stad
zomaar voor de grap
daar liep ik dan te zingen
en wat op en neer te springen
ik was zo blij
want ik wist
onbetwist
hij geeft om mij
hij was een knappe man
die mij als zijn verloofde nam
wij raakten met elkaar vertrouwd
zijn een jaar later al getrouwd
kleuters kwamen er geen bij
geen voor hem en geen voor mij
wij hebben gelukkig genoeg aan elkaar
en we houden nog steeds van elkaar
speeltijd

Een kind met vrolijke vlechtjes
Loopt aan de hand, heel netjes
Ze kijkt haar moeder aan
Luistert, is heel gehoorzaam
Haar onschuldige onbevangenheid
Ontwaakt de herinnering aan mijn kindertijd
Heimwee naar dat pertinente rotsvaste geloven
In alles wat volwassenen je beloven
Ach, was ik nog maar dat kind van toen
Wat zou ik dan allemaal nog doen
Dagdromen nemen me ijlings mee
Ik bouw zandkastelen aan zee
Pluk korenbloem en klaproos
Werk aandachtig aan een kijkdoos
Haasje over en zakdoekje leggen
Geheimpjes, nee tegen niemand zeggen
Een schommel hoog in de lucht
Mijn kindertijd in vogelvlucht
Nog een keer, nog een keer
Hoe leuk, ik hoor mezelf weer.

door mij gemaakt werkstuk van lappen stof gedrenkt in gips en daarna geschilderd met acrylverf
gedicht: muziekreis
kom
ga met me mee
naar een ander land
waar zilveren klanken klinken
en gouden stralen glinsteren
kom
laat me je leiden
naar zoetgevooisde woorden
afgewisseld met akkoorden
brandstof voor je vermoeide geest
kom
pauzeer nu met mij
neem even wat rust
voel je een moment zorgenvrij
en dadelijk weer uitgerust

Mijn schilderij Muziek, acrylverf, 2006
tranen

als de tranen
van mijn verdriet
zijn veranderd tot
ellenlange
parelsnoeren
dan zal de luster
van iedere traan
mij beslist sieren
als ik weer geniet
een bloem

wat een bloem
je kan doen
een lange steel
met wat blad
een beetje kleur
en een hart
gewoon te gek
het doet je wat