'Geen kankerverhaal! Het gaat om de foto's'
door Annelies Vlaanderen
Woensdag 23 januari 2008 - BREDA - Ron Magielse (42) en Mirjam van Rooij (43) zijn trots op elkaar. Ron, omdat zijn Oosterhoutse vriendin haar ziekte, borstkanker, zo moedig heeft gedragen. Mirjam, omdat haar Bredase vriend met foto's die hij tijdens haar ziekte maakte in de prijzen is gevallen.
In het Amphia Ziekenhuis in Breda vindt de chemokuur plaats. Om de drie weken wordt de behandeling herhaald. Het gaat om vijf behandelingen in totaal.
Afgelopen zondag kreeg de fotograaf, die onder andere werkt voor BN/DeStem, er de tweede prijs voor in de categorie Dagelijks Nieuws van de Zilveren Camera fotowedstrijd. ,,Dat ik genomineerd was, vond ik al een eer", reageert hij, ,,maar dit is natuurlijk helemaal mooi." Zijn vriendin waarschuwt daarom ook meteen: "U maakt er toch geen kankerverhaal van, hè? Het gaat om de foto's.
Professioneel als Magielse is, zag hij in haar ziekte meteen momenten om te fotograferen. "Er gebeurt zo veel in een relatief korte periode: de diagnose, de operaties, de chemokuur, de bestraling. We hadden al snel het plan om er voor onszelf een fotoboek van te maken."
,,Met teksten van mij", vult Mirjam aan, " zodat ik het een beetje kon verwerken."
In de tussentijd bleef het iets intiems, voor henzelf. ,,Ik heb tijdens het fotograferen nooit de intentie gehad om ze in te sturen", blikt Ron terug. Aarzelde hij daarom aanvankelijk om de beelden mee te laten dingen naar de prestigieuze Zilveren Camera fotowedstrijd, zij vond het meteen een goed idee: ,,Er rust nog steeds een taboe op kanker. Ik vind dat dat doorbroken moet worden."
,,Het was ook anders geweest", vult hij aan, ,,als jij intussen niet een stuk was opgeknapt."
De foto's heeft hij zo puur mogelijk gehouden: ,,Bestaand daglicht, en zo weinig mogelijk in scène gezet, daar hou ik van." ,,Ik wist niet eens dat jij mij in de douche hebt gefotografeerd", vertelt Mirjam.
De beelden zijn gemaakt vanaf de dag in december 2006 dat bij haar ná de borstoperatie een bloeding werd geconstateerd tot en met een uitje met haar vader. Daarmee geeft de serie de indruk van 'eind goed, al goed'.
,,Dat is ook de opzet geweest", zegt Ron. Mirjam: ,,Ik heb er nooit een slecht gevoel bij gehad, nooit het idee gehad dat het slecht zou aflopen. Je moet gewoon maar vertrouwen op de wetenschap."
Ron: ,,Jij vond het alleen maar frustrerend dat je haast niks kon doen." Mirjam, lachend: ,,Misschien dat het kwartje nooit gevallen is, dat zou kunnen."
Het leven gaat intussen op volle kracht door voor het stel dat samen vijf kinderen heeft - hij twee dochters uit een eerdere relatie, zij twee dochters en een zoon.
Ron: ,,We hebben hen vanaf dag één op de hoogte gehouden. Ze zitten altijd op onze lip, dus zomaar wat verhaaltjes eromheen ophangen, dat werkt toch niet."
Bron: BN De Stem Breda (zie voor meer foto's BN De Stem)
Trees
