Berichten van 1 september 2020 tot 30 september 2020

Gisteren toch maar het CAK gebeld, want anders duurt het wel even voordat mijn vriendin automatisch kan betalen.

Degene die ik aan de lijn had was het er wel mee eens, maar ja ze luisteren natuurlijk niet naar haar.

Heb wel drie keer moeten herhalen, nadat ze zei je kunt het beste digitaal betalen, dat kan niet want ze heeft geen PC.

Automatisch met terugwerkende kracht gaat in ieder geval niet, maar we zijn eruit gekomen: ze zou een brief naar mijn vriendin sturen die ze dan zelf kan ondertekenen, en de andere rekeningen die er nog liggen moet met een overdracht formulier gebeuren.

Op aanwijzigingen van mijn vriendin de spullen bij elkaar en heb alles ingevuld zodat ze het alleen maar hoefde te ondertekenen. Nou je bent er mee klaar als je bijna niemand hebt, die je in deze toestand kan helpen.

Vanmorgen alles gepost, alleen de brief moet ik nog even afwachten en kan dan ook gepost worden, nadat mijn vriendin heeft ondertekend, zodat ze vanaf nu het zelf kan bekijken, wel zo fijn.

Gelukkig woon ik sinds kort in hetzelfde gebouw, zodat ik haar kan helpen, want ben maar 1 jaar jonger dan zij.

Tonnie

Tonnie

Met de ouderen zouden we 25 mei op vakantie gaan, maar ja door de corona werd het uitgesteld naar 12 oktober, niet aan de hand zou je zeggen en dat klopte ook, maar gisteren kregen we nieuwe maatregelen te horen van ons Kabinet en mag er niet gereisd worden naar België.

Dat is wel jammer ik had het er nog zo opstaan, want i.v.m. mijn gezondheid dacht ik al, dit wordt mijn laatste vakantie.

Wat een gedoe, ja de besmettingen lopen nog steeds op vandaag waren het er 25 meer dan gisteren, dus was nog redelijk, maar het moet natuurlijk juist afnemen.

Hopelijk gaat dat vanaf nu gebeuren, want het is niet niks ruim 3000 op één dag.

Met z'n allen moeten we er tegenaan, afstand houden en een mondkapje helpt volgens mij ook.

Sterkte allemaal en help mee, alle beetjes helpen.

Tonnie

Mijn vriendin, die in dit gebouw woont opgezocht, want ze heeft geen kinderen meer, haar enigst kind is op 31jarige leeftijd aan kanker overleden, en haar man een goed jaar daarna als ik het goed heb.

Ze heeft pas in het ziekenhuis gelegen en nadien op de afd. revalidatie, ze moet constant zuurstof hebben, ze is dus wel aan huis gebonden, want ze loopt ook slecht.

Ze loopt het appartement door met een slang, die aan een groot apparaat verbonden is, voor buiten heeft ze wel een fles, maar ze durft niet naar buiten.

Ze wil graag iets automatisch betalen bij CAK, maar ik kan dar niet via de PC, zelf heeft ze er geen, dat is in dit digitaal tijdperk toch niet normaal? Ik had willen vragen of ze aan haar iets wilden sturen dat zij natuurlijk moet kunnen ondertekenen, maar nee, alleen als je van de rechtbank een volmacht hebt, dus als je bewindvoerder bent.

Ze vergeten dat er mensen zijn die nog heel goed bij hun hoofd zijn, maar het lichaam wilt niet zoals je zou willen.

Dus worden het twee brieven, een voor haar om het schriftelijk aan te vragen en een klacht van mij.

Hopelijk wordt het in de toekomst gemakkelijker om iets voor een ander te regelen, ik snap het wel, want er is veel fraude en oneerlijkheid, maar ik sta daar ook bekend, dus dat moet schelen.

Tonnie

Op mijn vorige adres was het een drukke straat,

Hier hoeft niemand te zijn paraat,

Daarom is het hier ontzettend stil,

Misschien gedeeltelijk ook door de Coronacrisis, dat ieder dat zo wil,

Heel af en toe kom je op de gang iemand tegemoet,

En een praatje op afstand is dan zoals het moet

Sommige mensen zijn oh zo bang,

Dat het virus hen neemt in de tang,

Met angst te leven is ook niks,

Daarom ga ik gewoon verder zoals het is.

Tonnie

Verhuizen als je oud bent valt niet mee,

Ook al zorgen je kinderen dat je met hun hulp bent tevree,

Verhuizen doe je omdat het door gezondheidsredenen niet anders kan,

Wil je nog wat van het leven maken,

Moet je in de toekomst wel wat laten,

Verhuizen is heel je leven de revue laten passeren,

En het een tegen het ander afwegen,

Ontspullen is het ook in deze tijd,

Want in een klein appartementje kun je niet veel kwijt,

Mijn handwerkspullen en computer zijn gelukkig meegegaan,

Zodat ik als ik alles een beetje op orde heb aan de slag kan gaan,

Bij nader inzien ben ik blij,

Dat heus mijn eigen keus het beste is voor mij,

Tonnie

 Mijn zwager van 91 heeft me al bezocht, dat was wel leuk om even bij te kletsen.

Ook een zus van 90 wilt heel graag komen en ze heeft me zo gemist, want ja die coronacrisis is er ook nog en voor die tijd bezocht ik haar om de 14 dagen, nu heb ik verstek laten gaan

  Mijn nicht uit Friesland heeft me hier 2 dagen komen helpen afgelopen week echt geweldig, waar vind je zoiets vandaag de dag nog

Gelukkig ben ik mede daardoor een tevreden mens en zeg ik maar zo, niemand weet hoe lang je nog hebt, dus op naar de honderd!!!

Tonnie

Verhuizen op je oude dag valt niet mee, ook al helpen de kinderen heel veel, want dat voordeel heb ik, niet te geloven wat een lieverds het zijn. Heb zelf alles ingepakt en uitgepakt, wat een werk, maar ik wilde natuurlijk zelf beslissen wat ik meeneem, het is snel genoeg weggegooid of weggegeven.

Een Syrische en een Marokkaanse hebben veel kleine spulletjes, zoals pannen, kop en schotels en textiel, beter dan weggooien. Ik moet hier elektrisch koken, dus kon ik maar 2 pannen meenemen, de rest was niet geschikt,

Een eensgezinswoning en dan naar een oudere appartementje is veel achterlaten en niemand wilt iets van eiken meubelen, nou dan wordt dat de stoeprand, Tot zaterdag a.s. kan iedereen nog gratis de spullen ophalen, zelfs een compleet slaapkamerameublement met kast en commode en matras, breedte 140cm. Ook nog een TV kast en een PC kast en een servieskast en een kastje met glas, daar stond vroeger een z.g. muziektoren in, die heeft niemand meer denk ik.

Wat de elektronica betreft vliegt alles vooruit, vandaag gekocht morgen verouderd, hoe kunnen wij dat als oudjes nu toch bijhouden, daarom ben ik oh zo nieuwsgierig hoe dat er over 25 jaar uit gaat zien.

Alles is nog niet op mijn nieuwe adres en waarschijnlijk kan alles ook niet mee, maar ik zie wel.

Ik ben nu wel doodmoe, dat weet ik wel en ga direct weer lekker met de beentjes iets omhoog in de relaxstoel.

Tonnie