Berichten van 1 juli 2006 tot 31 juli 2006

Onze zoon zou van vrijdag op zaterdag om 24.00 landen in Eindhoven, helaas het was maar even 20 1/2 uur vertraagd, volgens teletekst.

Uiteindelijk zijn ze geland om 19,30 zaterdagavond 22-07-2006. Wat bleek? Met het vertrek was het vliegtuig al kapot en nu nog, dus moest er een ander vliegtuig nog eerst naar Kreta toe alvorens iedereen in kon stappen.

Ze zijn vanaf Kandahar, via de emiraten (als ik het goed heb) naar Kreta gereisd om daar wat nazorg te krijgen en nog even lekker samen met de collega's te relaxen. De meesten gingen net zo lief gelijk naar huis, maar nee dat mocht niet.

Onze schoondochter had voor ons allen (familie en vrienden) een Barbecue georganiseerd en liet alles gewoon doorgaan, want dat had ze besteld via een Catering.

Gelukkig ging een vrien onze zoon in Eindhoven afhalen anders was hij erg laat thuis geweest en nu kon hij nog iets van de bb meepikken.

Hij kwam achetrlangs via de garage zo in de tuin waar wij zaten.
Zijn kinderen vlogen hem tegemoet en wij gingen allen staan en klappen.
Een op schoot en tussen zijn knieën en de raporten laten zien en alles vertellen. Hij zat op een speciale stoel de de jongste heel snel buiten had laten zetten en die ze snel een beetje versierd had met slingers.
Dat was een zeer fijne thuiskomst!!
Het was reuze gezellig. Alle kinderen waren heel lief en speelden ook met elkaar.
tonnie

Zondagavond 16 juli '06 om 2400 uur, had Sjef een ongelukje, hij klemde een stuk van zijn middelvinger net boven de nagel, ik schrok er wel van.

Ik zei daar moet je mee naar het ziekenhuis, maar ja hij heeft iets tegen dokters en ziekenhuizen volgens mij, want nee, ik moest maar even flink duwen en verbinden, nou zo gezegd zo gedaan. een steriel gaasje en van dat plakverband, blijft het goed zitten.

's morgen wilde hij wel een schoon verbandje, want met het wassen was er toch bloed door gekomen. Nou dat deed ik niet hoor, ik zei ook, nee, ik ben niet gek, want ik trek alles los hoor, gewoon naar het ziekenhuis, we kunnen daar te voet naar toe.

Hij liet het toch maar even goed tot hem doorwerken en jawel, even later, ja dat kunnen we wel doen.

Nou daar zeiden ze dat hij eigenlijk te laat was, want dat moet binnen zes uur, maar omdat het nog goed doorbloed was, zouden ze het hechten met een smalle opening, als er eventueel pus uit zou komen het weg zou kunnen, en twee dagen later moeten we terugkomen.
Je had echt gisteravond moeten komen, ze komen hier voor een schaafwondje, en dit is echt nodig.

Ook kreeg hij nog een Tetanusspuit, nou wat dat betreft kan hij er dan 10 jaar tegen.

Morgen is het woensdag en dan gaan we om 11.15 er weer naar toe, ik ben wel benieuwd.
tonnie

We kregen een heel epistel thuisgestuurd en heb er een klein gedeelte uitgehaald. Ook hele humoristische delen, heel leuk.

Wie zijn dan WIJ. Dit is een groep techneuten die bestaat uit 29 mannen.

Deze 29 mannen hebben gedurende de afgelopen 3 ½  maand het voor elkaar gekregen om als een sterke technische groep met elkaar een 6-tal Apaches in de lucht te houden.

Dit gebeurt natuurlijk niet zonder slag of stoot. Dat heeft U natuurlijk kunnen zien in onze begin periode, toen er onverwachts 1 helikopter van ons om viel. Dat dit kon gebeuren was ook voor ons een verassing.

 

Op vrijdag 30 juni werden we opgeschrikt door een raketaanval. Hoewel slechts twee raketten werden afgevuurd, viel er dit keer een raket op de eetzaal. Een toevalstreffer, maar wel met het resultaat dat er tien gewonden bij vielen, waarvan twee ernstig. Onder de gewonden waren geen Nederlanders, maar een aantal militairen van het 300 Squadron was zeer dicht in de buurt toen de raket insloeg. Deze mannen hebben ook geholpen bij de initiële behandeling van de slachtoffers, waarvoor ik grote waardering heb, zeker gezien het feit dat ook zij enorm geschrokken waren! Vóór die raketaanval was het drie weken bijzonder rustig geweest, maar een dergelijke aanval maakt wel duidelijk dat ook nu in de laatste weken geen moment van verslapping mag optreden.

ISAF herinneringsmedailles UITGEREIKT

 

Kandahar – Zondagmorgen 2 juli hebben ruim 350 militairen van de Deployment Task Force de ISAF-herinneringsmedaille ontvangen. Op de flightline van Kandahar Airfield reikte de Commandant Deployment Task Force, Kolonel H. Morsink, de medailles uit. De herinneringsmedaille ISAF wordt aan een militair toegekend die tenminste een onafgebroken periode van 30 dagen in een uitzendgebied heeft gewerkt.