Gisteren kregen we bericht can het CAK-BZ kantoor met een nieuwe berekening voor de eigenbijdrage voor de thuiszorg.

Dat scheelt nog al iets als je een echtpaar bent.

Eindelijk heeft mijn correspondentie met Mw. Secretaris Ross-van Dorp en de brief naar de Tweede Kamer en ook naar de Ombudsman zijn vruchten af geworpen.

Een echtpaar met het zelfde verzamelinkomen dan een alleenstaande moest evenveel betalen, dus werd een echtpaar wel gediscrimineerd, eindelijk gerechtigheid, want ook de 65- wordt apart berekend, die mogen een iets hoger bedrag hebben voor dezelfde bijdrage, maar die betalen meer inkomstenbelasting.

Ook de invaliden worden een beetje extra ontzien en dat mag wel ook, want je zult maar jong zijn en een handicap hebben.

Misschien is er nog een onbillijkheid en dat is als iemand zij/haar partner opgenomen is, dan heeft de andere gratis thuiszorg, maar dat klopt niet altijd vind ik. Ik ken er wel die de AOW elk voor een alleenstaande hebben en een groot pensioen, en die persoon houdt haar alleenstaande AOW en een groot pensioen dus geheel voor zich over. Ra ra???

Maar ja dat gaat mij nu niet aan, dat moet iemand anders weer maar uitzoeken.

tonnie

Gisteren 17 december weer naar een verjaardag van de broer van Sjef. Vorige week zaterdag 9 december waren we ook al naar een verjaardag geweest naar een zwager van mij, maar niet erg hoor, je hebt een doel en je ziet elkaar weer eens, want als je ouder wordt ga je toch weer minder de deur uit met dit slechte weer.
We zijn eens te voet gegaan, want het is niet zo ver van ons vandaan en bovendien kun ja daar je auto haast niet kwijt en als Sjef iets wil drinken met alcohol is het ook geen punt.
We waren er bijna en ja het regende nog even, gelukkig een paraplu bij ons, en het is niet te geloven, toen we naar huis gingen was het droog, dus dat was boffen.

Het was gezellig en ja ook weer een beetje over de PC, want een zus van Sjef is al bijna 3 weken bezig met casema, maar die woont een beetje achteraf en nu zeiden ze al dat het niet ging, maar mijn schoonzus wist dat ze aan de overkant sinds kort ook via casema internet hadden, dus ze liet zich niet zomaar afschepen. Maar ze kijken even vinden het moeilijk schijnbaar en zijn weer weg, ofschoon ze al wel een modem bij haar binnen hebben gezet. Dus moet ze weer afwachten.

Ook nog over de Zorgverzekering, want een schoonzus durft de collectieve verzekering OZ met een korting van 5% via de kruisvereniging niet te nemen, daar dan alles via de Kruisvereniging gaat en wij, want ook wij zijn bij OZ, nu geen klachten hebben. Ja ik moet alles nog eens goed doorlezen, want terug is vaak moeilijker, om dan onder dezelfde condities verzekerd te zijn.

Ja die minister Hoogervorst heeft veel teweeg gebracht, met die zorgverzekering.

tonnie

Dinsdag 12 december, zouden we met verschillende dames en heren van onze afdeling kerststukjes maken voor de viering van Kerst op 19 december as.
Ja de opkomst viel me heel erg mee, want vaak als er iets gedaan moet worden komen er niet zo veel.
We waren toch wel met ruim 20 personen, en het merendeel maakten de kerststukjes, weer anderen deden er kaartjes aan, en ook waren er die de oase al in de bakjes gedaan hadden met een mooie rode kaars erin.
110 stuk hebben we samen gemaakt, heel fijn en gezellig was het.

Iedereen blij dat het zo vlot verlopen was.

Alles werd in dozen gedaan en dan in een fris vertrek gezet.

Onze middag was weer heel nuttig besteed.

Maandag 11 december kwamen de twee jongste kleinkinderen van 8 en 10 jaar, want de school was gesloten, omdat er een lerares begraven/gecremeerd werd, die van kanker overleden was. De jongste zei dat ze te veel gerookt had....Dus zei ik maar, beginnen jullie er maar niet aan hoor. Hun vader (onze zoon) rookt al jaren niet en hun moeder is er ook mee gestopt, heel knap vind ik dat.

Elk jaar maken we samen kerststukjes voor de andere Oma en ook voor hun mama, dus kwam het reuze goed uit. Ze vonden het erg leuk en hebben er wel ieder 2 gemaakt, een voor op hun kamer, toch leuk hoor.
Nadien lekker spelletjes gedaan, want dat doen ze graag en het liefst "Mens erger je niet" en dan als het kan mij er af gooien natuurlijk.

Samen voor het eten gezorgd en nadien weer een paar spelletjes en toen naar huis, want mama moest ook werken en papa had de avonddienst.

Mijn man rijdt dan en hebben we ze even naar huis gebracht, een kopje koffie blijven drinken en wij weer terug, want intussen was het bedtijd geworden voor die lieverds.

tonnie

'Het had ook mijn zoontje kunnen zijn'

Vrijdag 1 december 2006, HOOGERHEIDE - "Er is iets ergs gebeurd in groep vijf. Dat is wat we hoorden. Met een paar ouders stonden we tussen de middag te wachten op onze kinderen. Groep vijf, de groep van mijn zoontje. Een paar vreselijke minuten dacht ik dat hij het was, dat hij dood was." Nicole, moeder van een klasgenoot van de gedode Jesse, trilt nog na als ze denkt aan die verschrikkelijke minuten van onzekerheid.

Aan de kinderen die kort nahet drama één voor één vanuit de school naar buiten stapten. Geen enkele leerling van groep vijf. „Die werden nog even binnen gehouden." „Eindelijk mochten we de school in en zag ik met veel andere ouders onze kinderen ongedeerd terug. Toen hoorden we wat er was gebeurd. Dat Jesse dood is. Omgebracht, dood gemaakt, gewoon op school." .
Heel beangstigend vindt Nicole het. „Het lijkt er op dat die man er zomaar een kind heeft uitgepikt. Eentje die toevallig langskwam. Het had dus ook mijn zoontje kunnen zijn. Waarom niet?" „Mijn zoontje is heel erg van slag. Hij heeft huilbuien en snapt niet wat er is gebeurd. Gelukkig heeft hij niets gezien. Maar dan nog. Ik houd mijn hart vast voor vanavond, als hij in bed ligt en gaat piekeren."
Een geruststelling is het dat er een verdachte is opgepakt, vindt ze. Toch vreest ze dat het nog heel lang duurt voor zij, haar zoon en andere betrokkenen een beetje over de schrik heen zijn. Want het gevoel van veiligheid in het dorp is flink aangetast.