Ria heeft een implantaat in haar hoofd om beter (goed) te kunnen horen.
Ze stuurde het verslag naar ons (lotgenoten) speciaal voor iemand die al een BAHA heeft maar nu over moet gaan op cochlair
Zoals belooft mijn relaas. Om met deur in huis te vallen, er staat je nog heel wat te wachten, zeker qua tijd en energie die je er in moet steken.
Begin met de mededeling dat ik me tot op heden er nog altijd heel goed bij voel. Het is de springplank naar een beter gehoor. Maar de weg is lang, ben je daar terdege van bewust.
De operatie is mij, in vergelijking met vorige operaties meegevallen. Alles is bij mij uitstekend verlopen. Het evenwichtorgaan speelt een grote rol. Na de operatie en ook nog zeker een week thuis, was ik dol en draaierig en dat gaf dan weer een overgeef gevoel, dat werd steeds minder en is nu helemaal weg. Bijna iedereen heeft hier last van.
In Nijmegen of in Groningen opereren daar zou je nog eens goed over na moeten denken. Indien de mogelijkheid bestaat om te revalideren ergens “in de buurt” dan is dat geen probleem. Moet je echter steeds naar Nijmegen vanuit Friesland, dan lijkt me dat erg belastend.
Op 27 september ben ik geopereerd en afgelopen week woensdag, 25 oktober ben ik aan mijn eerste uren van afregeling en hoortraining begonnen en er volgen er nog velen wekelijks. Er zijn zelfs weken bij dat ik 2x naar Maastricht moet. Mijn voorlopige opgave van data – tot 20 december – is al 12 maal. Daarna volgt de volgende reeks en zoals me woensdag weer werd voorgehouden, reken maar op een half jaar en zou dan nog niet het gewenste resultaat bereikt zijn dan gaan we gewoon door. Iedere keer moeten wij 120 km rijden. Inderdaad kon ik kiezen voor revalidatie in het zhs in Venlo en Venray. Dan moest ik elke week, een dagdeel naar Venlo en de dag erna naar Venray. Dat waren dus 2 dagen in de week en nog meer kilometers. In Maastricht kan gehoortest – gehoortraining en afregeling in een dag. Dus gekozen voor Maastricht. Rienk, let goed op je eega, want die heb je nog hard nodig. De training moet met een co-therapeut, thuis moet je dan samen oefenen.
Woensdag, de spraakprocessor gekregen en alle 22 elektroden getest, die het allemaal deden. Nu staat er nog maar alleen een monotoon geluid op en dat is niet leuk. De gehoorzenuw moet namelijk eerst wennen aan geluid. Opbouwen moet je dat, eerst een uur per dag, gisteren twee uur en vandaag 3 uur en zo iedere dag tot de volgende week een uur erbij en ik vond het vandaag al niet meer zo irritant als de eerste dag. Bepaalde geluiden beginnen ook op te vallen. Water uit de lopende kraan bv. Vandaag bij het vlees braden een sissend geluid. Wist natuurlijk eerst niet wat het was en toen ineens, hé het braadgeluid. Heerlijk. Mijn man was met een vijl bezig op ijzer, ik zag het niet maar merkte het op. Zoiets is hoopvol.
Omdat je al een BAHA draagt heb ik het over de vooronderzoeken niet gehad, daar weet je waarschijnlijk alles van.
Een tijdje voor de operatie heb ik enkele mensen bezocht die al een of twee jaar een CI hadden, heel dankbare en blije mensen. Dat was voor mij de omslag van angst naar verlangen naar beter horen. Een gesprek voeren dat was er weer bij.
Las in je voorstelmail dat je 78 jaren jong bent, ik word met de Kerst 68. Hopelijk kunnen we nog heel veel jaren beter horen.
Laat ook eens horen, wat je besloten hebt en wens je alvast sterkte. In de komende maanden leef je er naar toe.
Dit is wat ik ervaar en weet tot nu.
Bedankt voor je verslag Ria.
tonnie
http://www.oorakel.nl/antwoord.php3?ids=2103&search=&start=220
Gedicht Doof