Berichten van 4 augustus 2008 tot 10 augustus 2008

Zondag 10 augustus, alsnog naar de verjaardag van Ria. Ze waren op vakantie geweest en zodoende haar verjaardag gewoon later vieren, dat is geen probleem. De familiedag moet er ook nog aankomen, wij zijn aan de beurt om het te organiseren, maar Sjef wil niet meer uit eten, met de groep, want veel mag hij niet hebben of moet erg opletten, maar omdat ik geen spelbreker wil zijn zei ik: "nu we hier toch allemaal samen zijn, willen wij jullie voor de familiedag bij ons uitnodigen, ze vonden het niet allemaal even leuk, maar op het einde van de middag werd Sjef ziek en moest overgeven en daar schrokken we allemaal van, Sjef volgens mij ook, en toen dachten ze er toch al iets anders over volgens mij.
Wij gingen even later naar huis en ik zei toen, ik hoor het wel welke dag, want wij zijn heel de week thuis.Het was wel een gezellige middag, maar eindigde echt niet zo leuk.
's avonds heeft hij eerst een tijd geslapen, nadien thee gezet en een snee ontbijtkoek en toen was hij toch weer iets opgeknapt.
Nou het zou zaterdag 16 augustus worden.

's avonds was Nick op de chat, en wat denk je die waren al thuis. De kinderen hadden geen zin meer om nog een paar dagen in Zwitserland te blijven en roken de stal, dus dat was een lange zit voor onze Ronald, maar ze waren heelhuids thuisgekomen en dar gaat het om.

Even Jo de vrouw van Daan gebeld, want die heeft longkanker, en is opgegeven.

Nou in die korte tijd dat het geleden is dat we er geweest zijn is hij ver achteruit, want hij ligt heel de dag op bed in de kamer. Ze heeft een speciaal bed laten komen van de thuiszorg, gelukkig had hij niet veel pijn, omdat hij morfine en paracetamol krijgt. Niet niks allemaal, ze vindt het fijn als ik af en toe bel, mailen heeft ze geen zin in, ik kan zoiets wel begrijpen, je kunt je niet concentreren, heel erg, hopelijk kunnen ze nog een klein beetje van elkaar genieten, zover er nog een sprankje te genieten valt, want veel kan dat niet zijn. Hij is er nog, maar daar is alles meegezegd volgens mij. Hopelijk heeft ze de kracht om de verzorging vol te houden.

Mw.V die heeft kanker gehad in haar hals met uitzaaiïngen in het hoofd, 4 maanden op bed gelegen en nu kwam ze eindelijk zelf eens aan de telefoon. Ik heb haar een paar keer een brief geschreven waar ze gelukkig heel blij mee was, en ik belde haar man altijd even voordat ik die brief schreef. Nu is ze zo ver dat ze 4x per dag een kleine wandeling maakt en ze vroeg of ik haar ook een keer op wilde zoeken.
Ze heeft nog wel therapie, want ze kon eerst niets onthouden, ze weest eerst nog niet eens van wie de brief afkomstig was. Heel fijn dat ze zo opknapt.
Een kaarsje en een gebedje voor beiden is niet overbodig.

Tonnie