Archief

Zondag 19 februari 2012

Tonnie 145

Maandag 16 januari 2012 komt de Duitse verpleegster zwachtelen en we spreken weer Engels, ook de huish, hulp doet mee, heel leuk, zo samen. Zo leert ze elke keer wel enkele woordjes zei ze.

Wij, Cees en ik, gaan om de beurt een gedeelte van onze kennismaking etc, op de list van "Harthorend" zetten. Wij willen zo anderen alleenstaanden stimuleren.

Dinsdag 17 januari 2012, eerst naar de kapper bij Heksenwiel "De Kroon", dat is een schoolopleiding, nadien handwerken, ik ben maar alleen, want mijn zus Coby woont tijdelijk in Lucia, daar het gebouw van de verpleegafdeling gerenoveerd moet worden, een nieuw dak, want het plafond was omlaag gekomen.

Woensdag 18 januari 2012, weer Engels tijdens het zwachtelen.

Donderdag 19 januari 2012, wat extra naaiwerk gedaan.

Vrijdag Cees komt en doet wat karweitjes en Corry, mijn vriendin komt morgen, zaterdag.

Zondag 22 januari ga ik naar mijn zus haar 82e verjaardag.

Maandag 23 januari komt mijn hulp en ze komen weer zwachtelen.

Dinsdag 24 januari handwerken in Heksenwiel.

Woensdag 25 januari Engels tijdens zwachtelen en wat administratie gedaan.

Donderdag 26 januari mijn haar laten permanenten en na de middag naar mijn vriendin Corry

Vrijdag 27 januari zwachtelen en nadien naar Cees

Zondag 29 januari, ga ik naar mijn zus Coby die 86 jaar wordt, nu in de Liesboslaan, in Lucia.

Maandag de hulp en de verpleegster.

Dinsdag 31 januari Hanwerken in Heksenwiel.

Woensdag 1 febr, zwachtelen en 's middags naar vergadering in Prinsenbeek van de afd. Handwerken, we worden verwend met gebak en bonbons, en tevens uitgenodigd voor een etentje in Mei.

Donderdag 2 februari komt er een MW. van de gemeente, ik houd wel de 3 uur, maar ik had eigenlijk 3.9 uur en die 0.9 uur hebben ze eraf gehaald, nou ja ik ben tevreden met 3 uur.
's middag ga ik naar Corry mijn vriendin.

Vrijdag 3 februari, zwachtelen en na de middag komt Cees, hij heeft een heel mooi schilderijtje zelf geschilderd, een roodborstje met sneeuw.

Zaterdag 4 februari, belde Corry af, omdat er sneeuw lag, en zijn Cees en ik wezen wandelen.
De stoepen waren praktisch vrij van sneeuw en de fietspaden waren vrijgemaakt.

Zondag 5 Februari zijn we v.m. mijn zus Jo op wezen halen en Cees heeft pannenkoeken voor ons gebakken en nadien hebben we dia's bekeken van een vakantie van hem met Mientje.
Ook hebben we foto's over Polen bekeken, van Cees, want die gingen ook vaak naar Polen.

Maandag 6 februari was mijn hulp ziek. Ik ben heel de dag thuis gebleven. Ze kwamen wel zwachtelen.

Dinsdag 7 februari 2012 naar de Bingo en nadien naar de Rooi Pannen uit eten, gezellig was het.

Woensdag 8 februari zou aan het eind van de ochtend mijn internist bellen , doch het werd ongeveer half vijf, maar mijn bloed was gelukkig goed.

Ons Riet belde, dat haar zoon Hans een bedrijfsongeval had gehad, zijn voet is verbrijzeld.

Donderdag 9 februari zijn ze van Essent komen kijken want we krijgen een nieuwe gasmeter en de stoep moet ook open gebroken worden, berich wanneer volgt.

Vrijdag 10 februari naar Cees

Zondag 12 februari naar ons Jo met Cees, hij brengt me naar huis en gaat vroeg weg, het is de overlijdensdag van Sjef,
Ze verwachten ijzel, dus is het toch wel goed dat Cees tijdig naar huis gaat.

Maandag 13 februari is mij hulp gelukkig weer beter.

Dinsdag 14 februari ga ik eerst naar handwerken in Heksenwiel en van daaruit naar ons Coby. In Heksenwiel is er een dochter van MW. Eenennaam om foto's van ons te maken en de week erop zal ze die ook aan ons afgeven, die ze heeft doorgegeven aan Kruidvat. Ze kosten 25 cent per stuk.
On Coby zit aan tafel in haar rolstoel te slapen, en die naast haar zit ook te dutten.
Wat is het daar klein zeg.

Woensdag 15 februari naar Prinsenbeek naar het handwerken en nadien naar ons Jo.

Donderdag 16 februari kwamen ze mijn elastische kousen aanmeten en heeft ze de zwachtels er weer aangedaan.

Vrijdag 17 februari zwachtelen en Cees moet bloed laten prikken i.v.m. trombosedienst en over 4 weken weer, dus dat valt wel even mee.

Zaterdag 18 februari is Cees hier en Corry komt ook.

Zondag 19 februari zouden we naar de optocht gaan in Prinsenbeek, doch het sneeuwt en hagelt en zodoende hebben we maar afgezegd. Cees gaat niet al te laat naar huis, direct na het eten gaat hij daar ze slecht weer verwachten.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 15 januari 2012

Tonnie 144

Zaterdag 24 december waren we uitgenodigd bij Christ, voor het kerstavond diner, we waren met 9 personen, heel gezellig.
We, Cees en ik, waren met de taxi gegaan en zouden om 11 uur weer naar huis gaan.
Christ had een menu samengesteld uit 6 gangen, en allemaal dingen die we nog nooit op hadden, kleine hapjes ook erbij. Mijn kinderen kunnen beiden heel goed koken omdat ze als vakantie- en weekendwerk in restaurants gewerkt hebben.

Zondag 25 december bij de kleindochter van Cees, en zijn dochter Maartje was er ook, die is 1e kerstdag jarig. Er werd gegourmet met allerhande salades, ook heel gezellig en lekker.

Maandag 26 december eerst samen met Cees jr en zijn vrouw een boswandeling gemaakt en nadien bij de zoon van Cees, gezellig koffie gedronken en nadien kookte zijn zoon ook, die gaat zelfs 1x per maand bij een restaurant koken en als het klaar is komen de vrouwen het mee opeten, dus ook daar actief met koken.
Ook daar weer lekker gegeten, met kleine hapjes erbij.

Dinsdag 27 december het ziekenhuis gebeld of ik bloed mocht laten prikken, omdat ik na de val van 2 weken geleden een erg dik been had met een wondje, en dan kunnen de trombocyten erg stijgen.

Woensdag 28 december kreeg ik de uitslag al, dat het ongeveer hetzelfde was dus hetzelfde aantal medicijnen blijven gebruiken.

Donderdag 29 december, dat was onze trouwdag, en 6 jaar geleden de crematie dag van mijn zus Annie.

Vrijdag 30 december een tijdje met Piet gechat, die was erg nieuwsgierig naar Cees, maar dat mag.

Zaterdag 31 december kwam Cees mij ophalen en zijn we samen naar hem gegaan, want daar steken ze voor duizenden euro's vuurwerk af, de andere morgen was heel de straat versperd met dozen van het vuurwerk, en waren ze het aan het opruimen.
Cees had oliebollen en appelbeigné's gekocht bij het restaurant van de buren.

Zondag 1 januari 2012 kwamen mijn kinderen en kleinkinderen en hebben we samen friet gegeten, onze Christ had terwijl Cees en ik friet gehaald hadden de helft van de tafel gedekt en daar kon je een bord met friet en iets erbij, wat je besteld had van hem aannemen. Drank had hij ook voor de dag gehaald met glazen erbij, dus dat was even gemakkelijk geregeld. Gewoon je bord op je schoot vandaag, want we waren met z'n elven.
Toch was het gezellig. Daniëlle en Tom konden niet komen, en Marcel, die is oh zo moeilijk, die had schijnbaar geen zin, want ook al zou Christ hem ophalen, kwam hij niet. Ook kan hij zelf autorijden, dus dat is geen punt.

Maandag 2 januari kreeg ik geen hulp. Ik heb een afspraak gemaakt met de nieuwe arts Wilms omdat mijn been heel erg dik was en een wondje, dus dat is uitkijken. Ik moest zwachtelen, en over ongeveer 10 dagen terugkomen.

Dinsdag 3 januari kwamen ze zwachtelen. Ze komen 3 keer per week. Deze week 2x.
Woensdag 4 januari samen met Cees naar Ronald zijn verjaardag, hij vierde het eigenlijk zondags erop, maar omdat we beiden slecht horen is het misschien voor ons leuker op de dag zelf, zo gedaan, en lekker ook samen gekletst.

Cees gaat vrijdag 6 januari naar huis en komt zaterdag een kastje dat hij gemaakt heeft brengen en verft het af bij mij, daarna gaat hij naar huis, want 's middags ga ik naar de receptie van onze huisdokter, die met pensioen gaat en onze nieuwe huisdokter is daar tevens aanwezig.
Ik laat Dr. Wilms de zwachtel zien, want dat ziet er niet uit, ik wilde het zelf doen, maar dat vond hij niks, dus dacht hij dat ik het zelf gedaan had, ik zei nee dit is nou "vakwerk" .

Zondag 8 januari komt mijn zus Jo.
Maandag 9 januari komt mijn nieuwe hulp, die enkele dagen ervoor gebeld heeft. Ze woont bij ons om de hoek in die straat.
Dinsdag 10 januari is er weer Bingo, en Nieuwejaars wensen overbrengen aan elkaar, echt gezellig.
Woensdag 11 januari weer zwachtelen.
Donderdag 12 januari naar de Podotherapeut en de huisdokter komt aan huis voor controle van mijn been.
Vrijdag 13 januari weer zwachtelen en dan naar R'veer, want Cees jr. is jarig, daar gaan we zaterdag naar toe.
Zaterdag 14 januari naar Cees jr, zijn verjaardag vieren. Gezellig was het er, en Laura laat veel tekeningen zien. Binnenkort gaan we naar Boxel kijken waar Laura hoopt te kunnen komen nadat ze bij DE KEI een diploma heeft gehaald.
Zondag 15 januari gaan Cees en ik naar ons Jo en na het eten gaat Cees weer naar huis.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 december 2011

Lancering André Kuipers

Hier de lancering op 21 december 2011 met de Nederlander André Kuipers.

Geschreven door Tonnie om 18:42 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 december 2011

Tonnie 143

Dinsdag 29 november 2011 naar mijn zus Coby in het verpleeghuis.

Woensdag 30 november Cees kwam om de schutting verder af te maken.

Donderdag 1 december, dat was de verjaardag van mijn overleden Sjef.
Zijn zus Trees kwam en ook zijn broer met zijn vrouw, heel lief.
Cees was er ook, maar die wil altijd werken, dus maakte hij de poort van de schutting in orde en de tuin ook nog enkele planten erbij gezet.

Dinsdag 6 december naar Coby

Donderdag 8 december kwam Cees, hij zocht weer werkjes uit de hoek, buiten en een beetje in de garage.

Zaterdag 10 december naar Corry

Zondag 11 december naar de verjaardag van mijn zwager Kees in Prinsenbeek.

Maandagt 12 december, melde mijn hulp zich ziek.
Cees en ik heb samen de Kerstkaart gemaakt, die hij naar zijn familie en kennissen en naar mijn kinderen heeft gestuurd. Dat ging op afstand, echt geweldig.

Woensdag 14 december werd ik gebeld door ICS-VDA (ik had CDA verstaan, nou ja maakt niet uit) ik wist waar het over ging. Dat is de nieuwe thuiszorgorganisatie.

Zaterdag 17 december heeft Cees in de slaapkamer de TV van de muur gehaald, ik kijk toch nooit, en die gaat naar de Kringloop. Cees vroeg gelijk, zal ik een kastje maken? Nou niet tegen een dove ( wel tegen een slechthorende) gezegd. Ik heb nog een grote plaat staan van multiplex, en die gebruikt hij ervoor.

Zondag 18 december met de deeltaxi naar Sjef zijn broer, die zijn verjaardag vierde, het was erg slecht weer, en het duurde een eeuwigheid voordat die er was, maar toen moest ze ook nog mensen ophalen, 's avonds gelukkig met Sjef zijn zus Annie en haar man mee kunnen rijden, want 's avonds kwam een vriendin F met overgordijnen om korter te maken.

Maandag 19 december kwam mijn hulp, heel de morgen een gezeur over de nieuwe regeling, ook na de koffie wilde ze me nog iets uitleggen, maar ik zei, dat ik het beu was, nou toen zei ze: "ik neem een half uur vrij, want ik moet mijn uren toch opmaken". Ik vroeg haar het tel.nummer van Thebe, waar ze nu nog ondervalt, maar nee dat had ze niet, ik zei: "toch wel op je mobiel", maar ze wilde beweren van niet, nou toen Google maar geraadpleegd, en een mail verstuurd, en nu afwachten.
Nademiddag de papierbak van de straat, maar ik viel met bak en al, een zeer dikke knie rechts, en beide benen zijn dikker, ik denk dat de trombocyten erg gestegen zijn, dus misschien eerder naar de internist, i.v.m. mijn bloed?

Dinsdag 20 december een gezellige Kerstviering bij de KBO, we hadden echt een grappenmaakster aan tafel, dus hebben we eens goed gelachen en veel gegeten, want anders wordt het toch weggegooid zeiden wij. Een heel kerstbrood met ons 8 personen, buiten de rest natuurlijk.

Woensdag 21 december naar Kitty N. haar kerstspullen die ze allemaal zelf gemaakt heeft wezen bezichtigen, ja ze heeft er wel 2 jaar over gedaan, maar die boom hangt dan ook barstens vol, plat uitgedrukt.
Op TV was de lancering in Rusland met 3 astronauten, een Nederlander, André Kuiper, wat geweldig hè. Gelukkig is alles goed verlopen, want wat komt daar veel bij kijken, toch niet te geloven dat mensen tot het bedenken van zoiets in staat zijn. Vrijdag 23 november het vervolg, direct contact met de drie astronauten.

Donderdag 22 december belde Thebe mij, en ik zei dat Lydia liever in de aanleunwoningen wilde werken, en ook vroeg ze nog hoeveel eerder ze was weggegaan.
Lydia heeft het er moeilijk mee zei ze, want ze moet alles plannen, nou dat is toch niet zo moeilijk.
Ja je moet er wel even voor gaan zitten, want daar hebben er veel maar 1 of 2 uur en sommige om de veertien dagen.
Ze zei dan kunt u het beste de WMO bellen, zogezegd, zo gedaan, die verwees me naar VDA,
maar die mevrouw zei, dat Lydia dat niet zelf mocht regelen, ik zei maar nu heb ik toch liever een andere hoor. Ze doet haar best, misschien kan de nieuwe zich dan niet eerst voorstellen, maar dat vind ik niet erg, want nadat iemand zich voorgesteld heeft moet je ze toch vaak nemen.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 00:00 Reageer op dit bericht

Maandag 28 november 2011

Tonnie 142

Zondag 6 november kwam ons Jo naar mij toe.

Dinsdag 8 november waren we te laat om op te geven voor een wandeling met de KBO, achteraf niet erg, want de groep was ongeveer 75 personen, toen zijn we, Sjef zijn zus Annie met haar man en ik gewoon samen wezen wandelen in het Mastbos, het was heerl;ijk weer, dus lekker genoten, onderweg samen even koffie gedronken en na de wandeling ook nog even bij mij, dus was het weer een gezellige middag.

Maandag 14 november kwam mijn hulp niet en ze hadden niet gebeld, dus geen vervangster, maar om 13.00 uur werd er gebeld en was het een vervangster, een studente die uitgeloot was om voor arts te studeren, wat een gedoe tegenwoordig, nou ze doet dit werk nu voor 1 schooljaar en probeert dan volgend jaar opnieuw.

Dinsdag 15 november Sint Nicolaasmiddag en Bingo voor de KBO. We beginnen een half uur eerder, want ik speel voor de Sint, ze noemen me Sintertonnie, en ik heb voor elk lid een cadeautje gemaakt, zoals een broodzak voor 2 stokbroden, place mats, ovenwanten, pannenlappen vierkant en rond gehaakt, mutsen, sloffen, 3 sjaals, en nog 1 stel van stof gemaakte pannenlappen.
Helaas was ik mijn mijter vergeten en de baard was niet in bedwang te houden. De mijter werd vervangen door een door mij gebreide muts en de baard werd gewoon wat vastgehouden.
Dus het was aan lachen geen gebrek, en dat doet een mens toch goed?
Nog een heel leuke rijm werd er voorgelezen door de secretaris.
De cadeautjes werden nadien verloot, om geen verschil te hoeven maken. Bij binnenkomst hadden ze een extra bonnetje gekregn.
Ze waren allen zeer verrast door het cadeautje dat ze kregen.

Donderdag 17 november vierde ik mijn 80e verjaardag voor mijn kinderen en al de aanhang en mijn maatje was er ook.
Ik had koudbuffet gemaakt.

Vrijdag 18 november had ik mijn kant uitgenodigd en weer koudbuffet gemaakt, want elk lustrum doen we wel iets extra's
Het bestelde houtwerk en poort voor de tuin kwamen ze bezorgen, dus kan Cees aan het werk, als het hem uitkomt.

Zaterdag 19 november de familie van mijn overleden man zijn kant en voor de derde keer koud buffet met een klein beetje veranderingen, want hun hebben graag rauwkost.

Zondag 20 november kwam Cees en zijnwe naar De Kei wezen kijken waar zijn kleindochter Laura behandeld wordt en teven les krijgt.
Het was wel triestig weer maar niet koud. 's Avonds kwam mijn oudste kleindochter met haar vriend en hebben we gezellig kunnen babbelen. Ze hebben het altijd reuze druk omdat ze beiden in het theater werken. Licht en geluid.

Dinsdag 22 november Sint gevierd bij de handwerkafdeling en bij de verpleegafdeling kregen ze kruidnootjes en schuimpjes. Dat kun je lezen in het verpleeghuis verslag.

Donderdag 24 november heeft Cees de poort geplaatst en 2 palen, 1 in de grond met grind en cement, nadat hij 2 coniferen had verwijderd.

Vrijdag 25 november alle coniferen (nog 8) verwijderd en 2 schermen geplaatst.
Ik heb de gemeente gebeld en a.s. maandag komen ze de bomen ophalen, doch ze mogen niet vanaf de oprit opgehaald worden, maar moeten aan de voorkant liggen. Te gek voor woorden, maar ja we hebben geen keus.

Zaterdag 26 november bij Correke en Chris op de koffie.
Zondag 27 november kwam mijn zus niet, omdat ze naar de verjaardatg van haar oudste zoon ging.
Wij naar Avrie-kerstmarkt en naar Cees jr. en gezellig met Laura gebabbeld.
's avonds bij Cees sr. nog even wat foto's in de goede mappen geplaatst en nadien naar Triangel uit eten en van daar uit, bracht Cees me naar huis.

Geschreven door Tonnie om 21:36 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 november 2011

Verpleeghuis Coby 4

Vandaag dinsdag 22 november weer met de deeltaxi naar mijn zus Coby.

De Sinterklaasspullen meegenomen en voor de handwerkafdeling, ieder een cadeautje en voor de verpleegafdeling kruidnootjes en schuimpjes.

Bij binnenkomst een vriendelijke groet van een verzorgster.
Mijn zus eerst even de solo omgehangen, omdat ze oh zo zacht spreekt, even aan de verpleegster gevraagd of mijn zus klaar was om mee te gaan, maar nee eerst nog even naar toilet, ik hoorde zeggen wat is dit? ik snel er naar toe, maar mijn zus gaf gelukkig al antwoord, ik zei dan kan ik haar beter verstaan.
Mw. Smits moest nog naar de therapie en wij gingen naar het handwerken, nadat ik mijn zus al ingelicht had dat ik Sinterklaas zou spelen, maar dat zij maar een heel klein cadeautje zou krijgen, omdat haar kamer al te vol staat.

Ik zette mijn zus met de rolstoel eerst bij het handwerken en ging me nadien verkleden, bij binnenkomst lagen ze zowat in een deuk, en begonnen te zingen, nadien even het gedicht voorgelezen:

(Tonnie gaat Sinterklaasje spelen) Het complex heet Heksenwiel, vandaar,

Lieve heksen meisjes,
Het zal jullie harten strelen,
Ik tracteer niet op snoep of koek (ik was jarig geweest)
Want daar is het einde dan van zoek,
Een klein presentje doet ook wel deugd, En geeft ook zeker wel wat vreugd,
Onze meisjes Ineke, Jeanneke en Toos,
Die zijn voor mij de Bolleboos!

Nadien ging ik de grote tafel langs om ieder een cadeautje te geven, zoals: ronde pannenlappen en vierkante pannenlappen gehaakt, een tasje voor de mobiel, of een stukje zeep dat in een haakwerkje zit, een gehaakt tafelkleedje zowel rond als vierkant, en jawel er was nog een grijze muts bij en een klein sjaaltje gebreid, ook enkele hoedjes, als speldenkussentje. en een schildpad gehaakt en een klein hondje gebreid, dat was voor mijn zus, het is werkelijk een mini hoor.

Nadien weer verkleed en weer allen aan het handwerken.

Na het handwerken ben ik met mijn zus weer tijdig naar de verpleegafdeling gegaan.
Eerst mijn tas met verkleedspullen in haar kamer gezet en toen mijn zus in de huiskamer op haar vaste plek gezet.
Nadat ik me verkleed had, ging ik naar de huiskamer en de dame bij de knoppen begon te zingen
en had er duidelijk plezier in. Ik had een knapzakje met kruidnoten en schuimpjes en bracht het bij de mensen aan tafel. Ik miste Mw. Tonnie Pemen, ik schrok liever gezegd, want dacht al ze is toch zeker niet overleden? Toen ik het aan de verpleegster vroeg, zei ze: Ze heeft een heup gebroken en ligt in haar kamer. Ze was afgelopen zaterdag gevallen en geopereerd, en nu al weer in het verpleeghuis. Ze weet dat ik Tonnie heet en zei ik ben Sinter Tonnie (zo noemen ze me bij de KBO ook) en ze herkende me weer wel. ik heb haar wat in haar hand gegeven en de rest op haar nachtkastje, want ze heeft ook nog Parkinson, heel erg.
Toen ik me weer verkleed had, kwam ik er achter dat ernaast, waar ik nooit kom ook een huiskamer is, dus die ook wat gegeven en die MW op de gang, en ze sprak even met me, dat ze dacht dat ik haar vergat, dus ze wil er toch wel graag bijhoren.
Mw. Smits was aan het lezen , maar ze wist nog niet of het een mooi boek was, als het niks is breng ik het gewoon terug. De gil mevrouw was redelijk rustig, ze schijnt uit Iran te komen, en kan wel Nederlands spreken, maar waarschijnlijk haalt ze alles nu door elkaar, ze is nog maar goed 60 jaar.

Op de hoek van de tafel naast mijn zus was nu stokdoof, aan eeen kant helemaal doof en nu een ontsteking an de andere kant, ze kan een heel kleinbeetje liplezen of spraakafzien zoals ze dat tegenwoordig noemen, maar je moet alles opschrijven zei ze, en had een bloknootje bij zich.

16.10 uur begonnen ze al met de tafel te dekken, want er zou vanavond een vergadering zijn i.v.m. verbouwing, de dove Mw. zei ik ga er niet naar toe want ik hoor toch niet, ik schreef dat de verpleegster gezegd had dat ze allemaal moesten en dat je folders kreeg. Nou zei ze, dan hoef ik helemaal niet te gaan, die kan ik lezen. Als ik toch hier weg moet wil ik naar Dongen, want daar woont mijn familie.
De forse dame in de rolstoel, die vorige keer ook bij het handwerken was, die lag op bed, zei haar buurvrouw, dat doet ze wel meer, ze zal het nodig hebben.

Het tafeldekken ging intussen door als volgt, die een kop en schotel, die een dlas, die een aangepast glas, en een meneer aan de ronde tafel een theeglas, dat op een hoge pot geplaatst werd.

Ondertussen kwam er een verzorgster boterhammen brengen en opsmeren en er werd gevraagd hoeveel en wat erop moest. Het schijnt dat de mensen om beurten eerst aan de beurt zijn, wel een gedoe dus. De thee, koffie en melk werd ingeschonken bij degene die al boterhammen hadden, en die meneer aan de ronde tafel had koffie met melk en had een rietje gekregen, en hij probeerde het in zijn mond te mikken, want zijn handen trilden erg, uiteindelijk gelukt en eerst blies hij in de koffie, volgens mij om de melk door de koffie te krijgen, toen bleef het rietje in de koffie en als hij een slokje wilde hebben moest hij in zijn rolstoel zich naar voren buigen.
Wat een ellende zeg! Zijn boterham had hij maar dubbelgevouwen om zo er steeds wat van af te bijten.

Alle mensen hadden nog geen boterhammen, toen een verzorgster riep: "Uw taxi", dank je wel, en ik weg.

Nou ben ik blij met mijn eigen tekortkomingen.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 5 november 2011

Tonnie 141

Zaterdag 15 oktober 2011, High Tea bij de Kogelvanger, met de zussen van Sjef en zijn broer en de aanhang.
Riet en Woput hadden verstek laten gaan, want hij heeft prostaatkanker, echt erg hoor. Ook Jan en Jo, die vonden er niet zoveel aan, nou ja, het is altijd vrijblijvend.
De uitbaatster komt uit Raamsdonkveer, dus ik schijn tegenwoordig toch iets met Raamsdonkveer te hebben.

Zondag 16 oktober samen met Cees naar het openluchtmuseum, een heel zonnige dag in alle opzichten. Onderweg nog een etentje en toen heeft hij me thuis gebracht.

Woensdag 19 oktober naar Corry die 81 jaar wordt. Ze wil nooit iets, maar ik had een leuk doosje geborduurd voor over een doosje tissues, en ja daar was ze blij mee.

Donderdag 20 oktober kwam Cees weer aan de tuin werken, het schiet gelukkig al op, het ziet er echt al goed uit, met veel plantjes uit zijn tuin.

Dinsdag 1 november, naar Cees zijn verjaardag, met de taxi en ook met de taxi terug.

Donderdag 3 november, eerst naar tuincentrum tuinhout besteld met een poort van 1mtr breed.
1 week levertijd, dus ben wel benieuwd of het tijdig komt, want Cees wilt dit nog voor de winter plaatsen.

Nadien naar Oosterhout kijken voor een demo solo-apparaat. Eerst bij Schoonenberg, maar die konden niets voor hem doen, omdat ze haast geen zaken met Phonak doen en een ander was voor hem ook niets, omdat zijn gehoor te slecht is, dus wachten tot volgend jaar als je nieuwe toestellen kunt nemen van de verzekering, was het antwoord. Zo wordt je lekker in de grond getrapt, zijn ze helemaal gek. Volgens mij moest het helpen, met Phonak dus ....
Wij naar Beter Horen, en ja ze waren heel vriendelijk en het hielp gelijk, eerst echo, maar nadat ze in de winkel de ringleiding afgezet had was het al een stuk beter, van dichtbij wel te hard, maar dat kan misschien nog bijgesteld worden.
De batterijen waren wel snel leeg, dus wij vrijdag 4 november terug, want we wisten niet hoe we de halslus op konden laden, achteraf gaat het met hetzelfde snoertje dan de zender.
Cees gaat het nog even uitproberen en donderdag gaan we er een ophalen.

Zaterdag 5 november, belde onze Christ, om de regenton met bijbehorenden op te halen, dus mijn vriendin even gevraagd of ze hier naar toe wilde komen, en ze bracht gelijk een mobieltje mee, maar dat was een nieuw en nog niet opgeladen, dus zei Christ, laadt het eerst maar goed op, dan zal ik de volgende keer alles erinzetten.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 22:15 Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 oktober 2011

Verpleeghuis Coby 3

Hallo lieve lezers,

Verpleeghuis Coby 3 d.d. 25 oktober 2011.

Bij binnenkomst werd ik al verwelkomd door de gilster, die schijnbaar maar op de gang gezet was. Ik vroeg waarom ze zo gilde, doch ze gilde gewoon verder, maar ze riep terwijl iets onverstaanbaars, maar een zuster ging er even naar toe en toen werd het toch stil, een beetje verder in de gang , waar het breder wordt, zit er altijd een Indische mevrouw, die is daar neergezet, omdat ze tegen niemand wil spreken. Het lijk me wel een eenzaam gevoel, maar ze kan wel met een rollater lopen, want die staat geheid bij haar voeten.

Ik zei goede middag en ze antwoordde, en dat is nog niet vaak gebeurd, maar ik blijf volhouden.

In die hal is er een TV met groot plat beeldscherm, ook een PC voor de patiënten, maar niemand gebruikt die schijnbaar, omdat degene die 1x per week kwam het om gezondheidsredenen heeft moeten opzeggen.

In de huiskamer aangekomen zeg ik goede middag allemaal, de mevrouw bij de knoppen zegt: “allemaal”? Ik zeg ja: zo heb ik jullie allen goeden dag gezegd, ze denkt even na en zegt dan “ja” .

Ze kijkt wat zuur, en daarom zeg ik met een lachje, niet zo lelijk kijken naar mij hoor, er komt een glimlach, en ze zegt nee ik kijk niet lelijk hoor.

Ik zeg goedzo.

Degene die naar bed wilden zijn al weg en ook Mw. Smit is al naar de therapie.

Ik ga weer met mijn zus op pad, nadat ik haar handwerk weer gepakt heb, bij de receptie kom ik een van de dames van de ronde tafel tegen, die komt vandaag schijnbaar ook op handwerken, ze maakt even plaats voor ons, want ze heeft een rolstoel, die heel veel plaats inneemt, omdat beide benen in beugels zitten.

Als wij al op onze plaats zijn, komt ze binnen, doch er moet eerst een tafeltje bijgezet worden, want zij en mijn zus hebben samen best veel ruimte nodig, ook wil die mevrouw echt niet te ver van de deur, want ze is oh zo bang dat er brand komt en je er dan niet uit kunt, dat heeft ze me vorige keer verteld.

Als we ons eerste kopje koffie/thee op hebben is ze weer weg en haar thee staat er nog, oh ze schijnt iets vergeten te zijn, maar of ze terugkomt?? Inderdaad ze komt terug.

Intussen is er ook een man en vrouw binnengekomen, want die willen eens kijken hoe het er bij ons naar toe gaat. De vrouw schijn een Afghaanse te zijn en echt geen doekje of iets op of aan hoor. Ik zie de man ook bezig met een kaart maken, hij zit samen met zijn vrouw helemaal aan het einde, omdat ze goed ter been zijn en nog best jong.

De mw met de rolstoel wordt weer verwelkomd door Jeanneke, die links van haar zit, ik sta dicht bij haar, omdat ik de roelstoel van ons Coby iets moet verzetten, wil zij ook een goed plekje hebben.

Ze begint over haar rolstoel, dat ze een nieuwe krijgt met opblaasbare kussens, omdat ze niet recht kan zitten, ze zit in een ongemakkelijke houding helemaal naar achteren en het is een groot grof iemand, meer dan 100kg denk ik. Ze zegt: “dan kan ik mijn jassen niet aan, dus krijg ik er kleding bij”. Ik zeg nou, dat valt dan niet tegen in de tijd van bezuinigingen, hoe krijg je dat voor elkaar? Ja je moet je mond open doen, en ik heb naar de Eerste Kamer geschreven, ja dat doe ik wel meer. Ik had een keer 3500 euro moeten betalen voor thuiszorg, want ze hadden van 4 uur 40 uur per week gemaakt, maar kwam maar niet in orde, en toen heb ik het toch teruggekregen, door te schrijven naar de Eerste Kamer en ook naar de Voorzitter.

Nu voor die giller in onze huiskamer heb ik de cliëntenraad ingeschakeld, want ze vragen ons niets en voor ons is het echt vreselijk, heel de dag dat gegil.

Ik vroeg of ze wel eens computert,want ze schijnt directrice van een kleuterschool geweest te zijn, nee,zegt ze, ik zeg dat is jammer, want ik heb vorige keer een leuk verhaaltje gemaakt over jullie, toen jullie het over de politiek hadden.

Ja zei ze, wij zijn wat de geest betreft de beste van het stel, maar die man bij ons aan tafel heeft een hekel aan kinderen, maar hij weet het al, niet erg als je geen kinderen wilde, maar wij zijn er heel blij mee hoor, dus geen gescheld enz. over kinderen. Wij zijn blij dat ze af en toe komen.

Zo nog wat gekwebbelt en dan zegt ze ineens: “Wat heb ik veel gedaan hè!”ze lacht erbij.

Ze had ook nog een heel verhaal v erteld over een toestand toen ze op een 2 persoonskamer lag, maar dat wordt een apart verhaal, en ik zei, ja zo kan ik natuurlijk niet alles onthouden.

Ik vertel haar ook het een en ander over mijn schoolopleiding en beroep

en dat ik in de oorlog een jaar tevoet van Prinsenbeek naar Breda moest ja zegt ze dat kan de jeugd niet meer hoor.

Ja, maar, zeg ik het was ook oorlog en een heel andere tijd.

Intussen was het bijna tijd om weer weg te gaan, maar mijn zus wil nog thee, ofschoon ze al 2 glazen op heeft. Ze krijgt nog een glas heet water en nadien een theezakje erin en klaar, ze drinkt dit ook helemaal leeg en ze zegt: “ze zeggen dat ik het goed doe” Ik zei: “ja dat geloof ik ook wel” Ze moet namelijk veel drinken omdat ze het aan de nieren heeft.

Alleen door dat pluimpje drinkt ze nu toch meer, omdat ze zich dan misschien ook wat beter voelt.

Nadat ze haar thee op heeft zegt de andere dame, als je met je zus even de rolstoel naar achteren zet, ga ik naar voren en kun je eruit, zo gezegd zo gedaan, succes met je verhaal hoor zegt de dame in de roelstoel nog en dan op naar de huiskamer.

In de hal de dame weer goeden dag gezegd en haar goed aankijkend krijg ik weer antwoord, de mensen zijn al weer uit bed, dus lekker druk bezet weer.

Smit zwaait even vanaf de andere kant van de tafel, ze was weer naar de therapie geweest en ze kon al een beetje alleen lopen, ze glunderde toen ze het verteld, want ze werkt hard om naar huis te mogen.

Nog even naar deze en gene mijn hand opgestoken en toen ging de telefoon, tijd voor vertrek naar huis dus.

Dag allemaal, doei! Ik kreeg van verschillende antwoord.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 oktober 2011

Tonnie 140

Dinsdag 6 september, brengen Christ en Ria boodschappen voor mij.

Vrijdag 9 sept. C naar z.v.o.nr.1

Zaterdag 17 september naar Raamsdonkveer, daar was een soort bradderie.

Dinsdag 20 september C griep.
Christ en Ria brengen een bezoekje, want ik heb het water opgenomen, maar kan het deksel van de put niet goed sluiten. Voor Christ was het een fluitje van een cent.

woensdag 21 met de taxi weg.

Zaterdag 24 september ga ik naar Corry.

Zondag 25 september komt bij C een nicht Joke met haar man uit Rotterdam.

Maandag 26 september geen hulp, ze moet haar uren opnemen.

Woensdag 28 september brengt Trees een bezoekje, ik ben gelukkig thuis.

30 september naar Beter Horen, want de toestellen doen het goed, en ik heb nog een bon van 150 euro, dus gelijk inleveren. Gekregen van iemand van de HH.

1 oktober 2011 naar het handwerfken in Prinsenbeek. Open dag was dat.
2 okt. naar schoonzus Naan, voor haar verjaardag.
5 okt. naar C.
8 okt. kwam mijn vriendin Corry.
9 okt. naar mijn oudste zus Jo, die haar 89e verjaardag viert.
10 okt. de hulp gaat 45 minuten eerder weg om naar de tandarts te gaan.
12 okt. bij Coby handwerken Heksenwiel.
13 oktober naar handwerken Prinsenbeek en naar ons Jo en boodschappen gedaan.

Tonnie

Geschreven door Tonnie om 14:53 Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 oktober 2011

Verpleeghuis Coby 2

Bezoek aan mijn zus Coby, en even aandacht voor de anderen.

Als ik binnenkom hebben ze zojuist hun middageten op en zijn de tafels al opgeruimd. Eerst ga ik mijn zus begroeten, en vraag om haar deeltaxipasje, want leg ik uit, de chauffeur heeftzondag de pasjes per abuis verwisseld.

Oh, dat zit niet in dit tasje (aan de rolstoel) maar in het andere. Inderdaad in haar kamer zit het mijne in haar tas en ruil ik ze even om.

Ook neem ik haar handwerk alvast mee, en ze begint gelijk eraan te werken, alsof haar leven ervan afhangt.

De mevrouw van "de knoppen" zit nu met een krant aan de lange tafel en ik zie dat ze een klein stukje aan het lezen is, voor zover het gaat, ze is nl. dementerende, als ze bij de pagina van de TV programma's aangeland is, geeft ze krant aan haar buurvrouw, die met haar speelgoedhondje in haar handtasje, en zegt: "hier kun je ook wat lezen, dan kun je zien wat er op TV komt " en slaat met haar platte hand op de TV programma's.

Ze gaat met de rolstoel, die ze met haar voeten voortbeweegt weg.

Die mevrouw die nu de krant heeft kijkt me eens aan, en ik ga er even naar toe, ze wijst onderaan de TV programma's, daar staat iets wat 's avonds komt. Wat is dit, vraagt ze? Ik zeg: Oh, dat is een kinderprogramma. Dat komt vanavond op TV.

Nadien ga ik naar Trees, even goedendag zeggen, die alleen maar "Ja" zegt, en erbij knikt.

Er is een "nieuwe" mevrouw bijgekomen, die heel de tijd gilt, echt erg, maar niks aan te doen.

De zusters zijn bezig de mensen naar toilet te laten gaan die nadien naar bed willen. Langzaam schuivelt een vrouw achter de rollater met daarachter een verzorgster om naar toilet te gaan.

Ik vraag even of mijn zus ook nog geholpen moet worden voordat we naar handwerken gaan, en ja ik kijk direct wel of het nodig is. Fijn, dank je wel, zeg ik.

Aan een ronde tafel aan de rechterzijde van mijn zus zit er een man en twee vrouwen, alle drie in een rolstoel,druk te discuseren over de politiek, als ze weer ieder in hun eigen wereldje na zitten te denken, vraag ik aan een van de dames of ik de stola ( zo noem ik het maar), die ze gebreid heeft mag zien, want dat is er een met mouwen volgens mijn nicht zeg ik tegen haar, nee zegt ze helemaal niet met mouwen, gewoon met manchetten, daar ligt hij, kijk maar. Het is heel eenvoudig, maar volgens mij ideaal, als je in een rolstoel moet zitten. Ik meet de breedte even aan mijn taille, waarop de naast gezeten dame zegt, zo moet je die niet aan hoor, nee zeg ik, maar dat is de breedte dus van deze shawl/stola.

Intussen is mijn zus ook geholpen en gaan we samen naar het handwerken, nadat ik bij de receptie 2 theebonnetjes heb gevraagd en gekregen. Onderweg in de gang zit mw. Smit, ik rijd voorzichtig, maar ze zegt het gaat wel hoor! Ik wacht op de therapeut, die komt me hier direct halen.

Als het handwerken afgelopen is ga ik weer naar de huiskamer. De knoppen mevrouw zit midden in de kamer in de rolstoel,

een man met een rolstoel komt van de andere kant binnen en blijft in de deuropening en vraagt aan mij, zit haar haar niet netjes, ja inderdaad, ja zegt ze, mijn dochter had al opgegeven dat het geverfd moest worden, want ze wil me niet met grijze haren zien.

De man lacht en zegt je bent nu wel een dubbeltje meer waard, waarop de vrouw zegt, nou een gulden zeiden ze vroeger, maar het kostte wel 40 euro, dus ze had even een helder ogenblik.

Achter de man komt mw Smit, ik zeg versperring, ja ik heb tijd genoeg hoor, je verveelt je hier rot, maar ik kan niks met mijn linkerkant. De therapeut heeft me goed bijgewerkt, dat merk je wel hoor.

Beiden gaan naar hun vaste plaats en ik weer naar mijn zus, nadat ik haar handwerk in haar kamer heb gelegd.

Dat handwerk moet op een kussen gespeld worden, anders kan ze helemaal niets uitvoeren met haar linkerhand.

Als ik terugkom, wijst mijn zus naar een mw, die parkinson heeft, ze zegt:

"zij heet ook Tonnie" ik ga er even naar toe want ik kan haar niet verstaan, ze praat heel erg zacht, ben jij ook Tonnie?

Ik zeg ja. Ze komt ook uit Prinsenbeek, waar ik oorspronkelijk vandaan kom, een zoon van haar is ongeveer 1 1/2 jaar geleden overleden aan een hartstilstand, nadien vliegt ze achteruit.

Bijna alle patiënten komen uit Prinsenbeek of afkomstig uit vroeger jaren, zoals mijn zus.

lieve groet Tonnie

Geschreven door Tonnie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Archief

Meer van Al wat me bezighoud/dagboek