Antwerpen-Centraal

Terloops nog eens een foto van lang geleden... Deze dame reist "première classe".  Zegge en schrijve 1902!

Klik op de foto om groter te maken!
Ik ben er aan begonnen, en ik weet van geen ophouden : prachtige spoorwegaffiches uit de oude doos!!!  In 1900 gaan we skieën en komen per trein aan in Chamonix! 

Normaal kom ik op mijn blogs  met weinig persoonlijke mededelingen!  Da’s, in mijn geval, ook normaal, vermits ik de thema’s “Openbaar Vervoer” en “Kunstschilder” hanteer!  Maar heden is het even anders!  Ik wil jullie iets extra vertellen :

Ons gezin was “even” op ski-vakantie in Italië (Dolomieten-Kronplatz).

Ikzelf en mijn dochter gaan om te skieën, Marleen gaat om te wandelen!  Daarom is het goed om in groep te reizen : soms zijn er al afspraken gemaakt onderweg.  En zo was het dit keer niet anders : er waren al enkele combines gemaakt op voorhand : wie samen ging skieën, wie les zou volgen, wie de wandelingen zou maken,…

Mijn dochter én ikzelf hebben aldus een prachtige week meegemaakt, in het gezelschap van verschillende mede-skieërs!  Maar  voor Marleen was dat even anders : een medereizigster werd op woensdag ziek, en ging, na aandringen van Marleen, die de ernst van haar situatie onmiddellijk begreep, naar het ziekenhuis.  Iedereen, of zo ongeveer, was aan het skieën, dus ontfermde Marleen zich over haar, ook in het vertalen!  In het ziekenhuis werd vastgesteld dat de vriendin uitdrogingsverschijnselen had, en ze  “mocht” er twee nachtjes blijven!

De zieke vrouw/vriendin had geen familie bij en iedereen had een skipass en –gerief voor één week, dus besliste ons Marleentje, dat zij maar op ziekenbezoek moest gaan – want zij was de enige die vrij was van ski-verplichtingen!

Dus heeft Marleen, hier beter bekend van blog “Mooie teksten”, na op woensdag alle stadia van de kliniek te hebben meegemaakt, op donderdag én vrijdag haar wandelingen opgegeven om een bustrip naar Brunico te maken (45 minuten per traject) en er de herstellende vriendin te bezoeken en deze terug te begeleiden naar het hotel op vrijdag!

Ja, ik ben fier op zo’n vrouw!  De zieke vrouw was inderdaad een vriendin van ons, maar nu ook niet een “hartsvriendin”.

Ja, ik ben fier op Marleentje, die zelf liever uit de ziekenhuizen blijft omdat ze zelf niet zo gezond is!

Danke, Marleen, omdat jij bent wie je bent!

Dan moet je dit verder lezen;

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij, ouder dan 28 jaar, nog in leven zijn, volgens de huidige theorieën moesten wij al lang dood zijn want :

*wij zaten in auto’s zonder veiligheidsgordels, -stoetjes en airbag!

*ons speelgoed en ons bed waren geschilderd met verf vol lood en cadmium!

*boven aan de trap was géén hekje, af en toe vielen wij van de trap!

*ziek in bed? Onze ouders hoorden ons niet direct schreien!

*huisapotheek? Iedereen kon daar aan, dus ook de kinderen!

*flessen met gevaarlijke inhoud? Dat was zooo open te krijgen!

*poorten en deuren : handen weg of vingers eraf!

*meerijden per fiets, dat ging gewoon op de bagagedrager, zonder kussentje en voetsteuntjes en vasthouden aan het onderste van het zadel!

*helmen hadden we niet op een bromfiets, laat staan op een fiets!

*die fiets was al eerder gebruikt, dus meestal te klein of te groot voor ons!  Versnellingen waren er niet aan!  Een kapotte band hadden we zelf leren herstellen aan vader!

*water drinken… aan de kraan of aan de pomp!

*limonade was echt donker van kleur, dus vol kleurstoffen!

*kauwgom legde je ’s avonds op het kastje en ging ’s morgens weer in de mond!

*de lessenaar op school had maar één maat en de klep naar de boeken in de lessenaar was gevaarlijk!

*kledij en schoenen waren al gedragen door andere familieleden!

*in de vakantie vertrokken wij ’s morgens, we waren niet te lokaliseren, want we hadden géén GSM, en kwamen véél later terug thuis, dikwijls tegen valavond!

*wij aten brood met véél boter op, soms koekjes en toch werden wij niet dik!

*wij dronken allen aan dezelfde fles, zonder daar ziek van te worden!

*wij hadden géén playstation, Nintendo, video, GSM, computer en internet, en toch hadden wij vrienden!

*televisie begon om 18 uur, één uurtje was voor de kinderen, je stond niet op om van zender te veranderen (wegens knopje aan de teevee) want vader bepaalde op welke van de twee (drie) zenders er werd gekeken!

*ongelukjes gebeurden wel eens, niemand werd daarom voor de rechter gedaagd, meestal kreeg je er nog een mep bovenop van pa of ma!

*Wij maakten “pedagogisch verantwoord speelgoed” zelf : met stokken sloegen we naar de bal, we maakten zelf zeepkisten en merkten pas onderaan de berg, dat we de rem vergeten hadden te monteren!

*op school zaten ook “minder begaafde kinderen” : zij deden dezelfde lessen als wij, hadden geen extra lessen, maar ze bleven eventueel een jaartje dubbelen, zonder discussies op de ouderavonden!  De meester had altijd gelijk!

*wij gingen te voet of met de fiets naar school, wat het weer ook was!

*wij hadden vrijheid, mislukking, succes, verantwoordelijkheid en leerden daarmee leven!

DEZE GENERATIE KENDE  VEEL MENSEN DIE RISICO’S DURFDEN NEMEN, PROBLEMEN PROBEERDEN OP TE LOSSEN, INVENTIEF WAS EN DURFDEN INSTAAN VOOR DE GEVOLGEN!!!

HOOR OOK JIJ DAARBIJ?  GEFELICITEERD!

Het zou me aangenaam verrassen, als je hierop zou reageren, want… 

Verbroedering tussen de Belgen en de Fransen op het perron van Bray-Dunes, het laatste station in Frankrijk, alvorens in het Belgische Adinkerke aan te komen.  Ikzelf sta onder de \"B\" van Bray-Dunes, met jas aan.  Toen reed de Belgische diesel tot Dunkerque (Duinkerke) en terug.

9289 kilometer tussen Moscou en Vladivostok, van Europa tot aan de Grote Oceaan...