Toeristentreintje

Als ode aan een grote blogvriend uit "La douce France" even in 't kort een verhaal over Marseille en de Province.
Door omstandigheden was ik alleen gevallen, ik had al geen broers en zusters, moeder en vader overleden en zo verder in de gang van dit leven... Met krokus was mijn dochter van 12 bij me en ik had voorgesteld om met de TGV naar Aix-en-Province te sporen, wat in goede aarde was gevallen bij haar!
Aix : een pracht van een stad!  Maar toch eens naar Marseille gespoord, waar Fernandel nog zéér gekend is!  We kwamen uit het majustueuse station van Marseille en deden wel honderd trappen om de stad daadwerkelijk te voelen!  Direct in de hoofdstraat gegaan, dus de verkeerde richting om de "vieux port" te zien.  Maar dààr is er blauw genoeg in de straten om op de juiste weg gezet te worden.  Dus naar de oude haven, waar we in de winkeltjes de lelijke smoel van de vriendelijke en joviale Fernandel keken.  De sfeer was er gezellig.  Ik geloof dat het aan de quai des Belges was, dat wij het stadstreintje namen om wat sightseeing te doen, alvorens ons op een terrasje te zetten, te genieten van het mooie weer, de vele mensen die er langs kwamen, met en zonder hond, en die ik-weet-niet-waar naartoe gingen of vandaan kwamen.
Met mijn dochter heb ik daar zo genoten van de rust, die een stad kan uitstralen, dat wij bijna vergeten waren, wanneer wij de trein naar Aix terug moesten nemen.  Het werd lopen om op tijd te zijn, de dochter had (groei)pijn aan de knieën en wij maar zwoegen om la gare de Saint-Charles, met zijn honderd trappen te bereiken.  Maar,... het was de moeite geweest.  Van la gare de Marseille heb ik geen foto, wel van de "Vieux Port".