mooi weer

Gisteren, 25 september 2011 was er  tuinclub. 

We kwamen voor de eerste keer samen na het groot verlof.

Er was een goede sfeer zoals naar gewoonte.
______________________________________________________________ 
Een belangrijk punt ging over gieren en aftreksels.
Een interessante bijdrage op de site van velt.

Plantenaftreksels worden gebruikt als geur -misleider,  plantversterker en als bestrijdingsmiddel.

Je kunt ze zelf maken van planten uit de vrije natuur of je kweekt ze bewust als hulpmiddel in de tuin.

 Het beste meng je verschillende kruiden.

Je kunt de planten vers plukken en direct gebruiken, of drogen en bewaren voor later gebruik.

 De volledige tekst kan je lezen op. 

http://www.velt.be/Joomla/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=220&Itemid=245

_____________________________________________________________
Voor zo wat alles over fruit werd er verwezen naar www.houtwal.be
______________________________________________________________

Door de overvloed aan fruit is het zeer moeilijk om uw fruit geperst te krijgen.

Overal waar een persdag georganiseerd is geweest was alles vlug volzet.
 ______________________________________________________________

Een zeer belangrijk punt was het gebruik van azijn als bestrijdingsmiddel tegen onkruid.

 Ik zocht en vond enkele  interessante sites:

http://nl.diystart.com/index.php/tuinieren/zelfgemaakte-herbicide

http://huis-en-tuin.infonu.nl/diversen/1147-azijnweetjes-en-tips.html

http://nl.wikipedia.org/wiki/Azijn#Onkruidbestrijding

Als je daar eens in grasduint, zal je verbaasd staan over azijn.

Het zou ook om het even zijn welke azijn je gebruikt.

Het resultaat zou hetzelfde zijn, ttz: afbreekbaar.
 ___________________________________________________________

Natuurlijk kwamen ook de persoonlijke tuinproblemen aan de beurt.

Zoals gewoonlijk was het een leerrijke samenkomst.

Er is niets echt dringend in de tuin.  Wel was er een hindernis die mij al veel verloren stappen heeft doen zetten.

Om mij even te situeren nam ik ook deze foto.
Brugge, langs het Minnewater een zwaan die dicht komt. 


Zwanen zijn niet schuw van mensen die hen rustig benaderen.

Ik wilde er meer over weten en ben op zoek gegaan op het net. Op http://www.treeclimbingholland.com/Zwammen.htm

las ik het volgende 
Zwam- en andere aantastingen in bomen:

Standvastheid van bomen wordt vaak ondermijnd door activiteiten van houtvernietigende of houtconsumerende zwammen.
Er zijn vele zwamsoorten die bomen ernstig kunnen aantasten, zoals de Honingzwam of Armillaria, de Inonotuszwammen
(die vroeger Polyporus heetten) en de Phytophtorazwam,
om maar een paar soorten te noemen.

Bijna alle wortel- of stamrotzwammen zijn secundair,
dat wil zeggen dat deze zwammen alleen intrede kunnen doen
in de boom als er sprake is van wortel- of stamschade.
Wanneer een boom ernstig beschadigd wordt dan
gaat dat vaak gepaard met algemene verzwakking.
Dit heeft tot gevolg dat de boom niet langer in
staat is aanvallen van bijvoorbeeld zwammen af te weren. enz.

Op volgende URL kan je mooie foto’s over zwammen  bekijken.
http://forum.tuinadvies.be/forum_topic.php?hid=7&sid=18&page=22&tid=29533n.

Om af te sluiten noteerde ik voor diegene die geïnteresseerd is nog een paar URL's
die het bezoeken waard zijn.
http://www.stemderbomen.nl/pages/mainpages/boomzwammen1.htm

http://www.natuurlexicon.be/Zwammen.htm

Er mogen geen milieubelastende middelen meer gebruikt worden op gemeentelijk vlak om trottoirs en greppels te onderhouden.


Het verwijderen van onkruid gebeurt nu mechanisch.  


Het stalen geweld reinigt zowel borduur als greppel.


Waar een voeg is tussen twee borduren draait hij er even bovenop.

 
Het losgewoeld kruid wordt door een volgende machine opgeveegd.

 

Deze onregelmatigheden zijn uitzonderingen.
Meestal sluiten de borduren dicht aan. 
Voor deze karweien wordt een gespecialiseerde firma ingehuurd.

Mijn bezoek aan Tudor was op de eerste plaats bedoeld om de zaadvorming in de kijker te stellen.
Ik plaats er de namen niet bij.  Geniet zo maar eens.
Ik kan je aanraden om op een zonnige namiddag eens tot daar te rijden. 
Er loopt nu een fietspad van de zeeweg dwars door Tudor
en zo kom je aan de kruidentuin. 
















Feitelijk moet je de kruidentuin in de lente, de zomer en
 de herfst bezoeken.  Van 1 oktober tot 1 mei volgend seizoen
 is hij gesloten voor het publiek.

De grootste en mooiste verandering vind ik het groendak van de personeelsruimte.

Wij hebben onze dochter en haar man vertegenwoordigd ...
in het provinciaal vrijbroek park in Mechelen op een gratis werkshop bloemschikken. 
Ik mocht ook een boeket maken maar verkoos de werkwijze
en het resultaat te fotograferen. 












Dit is de eerste fase, de uitleg bij het afwerken van het werkvoorbeeld.


















Dan gingen vlijtige handen aan de slag. 
Reeds heel vlug rees uit de chaos van aangebrachte bloemen...
 overal een prachtig werkstuk op maar dan nog in wording. 
















De derde fase was de beoordeling.
Bijna overal kwam er een beetje raad en positieve aanmoediging bij te pas. 
Je kon er wel de personen zo uithalen die het meer hadden gedaan. 


Tot slot werd er getoond hoe je een klein werkstukje kan maken.
Dat kan je dan bv op je revers spelden. 


Nu prijkt bij ons het werkstuktje dat Colette maakte bij ons thuis.
 Niet zonder moeite werd het meegebracht, op de trein,
 in een plastieken zak .

De put in de serre vul ik zo vlug mogelijk maar gezapig weg. 


De eerste laag die ik aanbreng is half verteerde stalmest.


Voor de tweede laag ga ik in de tuin met kruiwagen en de platte schop.


Als eerste komen de paadjes aan de beurt.
Daar wordt het bovenste dun laagje dat onkruid bevat, er af geschept.


Eens een volle kruiwagen, wordt die in de put, boven de mest gegoten. 
Ik ga rond in de tuin met kruiwagen en schop tot alles ongeveer proper is.

Omdat ik dit jaar nog maar onlangs een grondige kuisbeurt uitvoerde,
moet ik  in de kippenren een paar kruiwagens aarde ophalen.  


In de tuin kan je zien dat we de laatste tijd zacht weer hadden.  Op de Oost Indische kers zitten nog volop rupsen.

Dit jaar laat ik de serregrond er uit voeren. 


Waar ik er anders 3 dagen over doe, was in een goed half uur geflikt.


Van de volle waterbak tot de put wordt een goot geïmproviseerd.


Tussen het zaagpaard en de waterbak worden balkjes gelegd die de goot steunen. 


Met de emmer wordt de put vlug voldoende gevuld.
De rest gebeurt met de dompelpomp.
Na een kwartier wordt de goot opgedoekt. 
Dan staat de dompelpomp er alleen voor gedurende +/- een half uur.


Een uur na het stilleggen van de pomp is de put droog.
Dan kan in principe het heropvullen beginnen.
Dat moet op zijn minst een dagje wachten.

De paprika’s in de miniserre brengen op.   

Elk jaar laat ik een kar stalmest komen. 



Maandag om 11u30 werd hij gebracht en op het voorland gestort.


Om 3u was hij reeds naar de tuin gevoerd.


Het overgrote deel is uitgegoten op de grond van de pompoenen.
Van hieruit is het gemakkelijker om die te verspreiden in de tuin. 


Het mindere deel ligt in de compostruimte.
Nog geen enkele keer in die vele jaren van jaarlijkse aanbreng
van mest was die zo vlug in de tuin.

Maandagmorgen rond 7u30 kreeg ik een telefoontje met de melding, dat er nog vóór de middag een kar stalmest zou worden gebracht.

Ik kon dit jaar niet voldoende tijd uittrekken voor de tuin.

Er zijn dan ook meer mislukkingen dan gewoonlijk. 
Eerst de tomaten, dan de boontjes in mindere mate.
Nu de paksoi...


die helemaal niets is geworden.  Die liet ik verwijderen.

 
De kippen hebben er niet veel last mee gehad.


Het ongewenste groen was wel degelijk beter dan de paksoi. 
Hier zal ik grond weghalen voor de grondwisseling in de serre. 

De winterprei was nog niet aangeaard. 


 Het groen was lang en wild geworden.  
  

Het knippen en de opkuis werd eerst afgewerkt. 


Daarna werden ze allemaal aangeaard.

We wonen hier in een goede buurt.  We helpen mekaar zoveel we kunnen.  Ik vraag zo weinig mogelijk hulp.  Maar ik kan ook beroep doen in eigen familie.  Voor het zwaardere en meer technische tuinwerk springt mijn oudste broer altijd graag in.  Mijn jongste broer is komen deuren en vensters schilderen.  Ik heb zo goed en zo kwaad als het ging een beetje mee geholpen.  Ik ben gebonden aan mijn noodzakelijke rustperiodes tussenin en dat remt de vooruitgang van het werk danig.  Acht weken duurde het schilderen.  De eerste week nam ik het niet zo nauw met de rustperiodes maar ik betaalde een hoge prijs.  Nu moet ik tijdelijk zelfs voor het grootste deel van mijn gewoon tuinwerk om hulp roepen.  Gisteren kreeg ik één dag hulp en er ging zoveel werk er door als ikzelf in één week verzet.
Het meest noodzakelijke was de zaai van de eerste veldsalade. 


De grond waar de twee zapalitto's ons twee emmers vruchten schonken werd voor mij klaar gelegd voor de zaai. Dat kon ik zelf nog juist aan. 


Omdat ik vorig jaar te laat kwam voor bestelling van bio zaden langs velt moest ik wel het gewone zaad gebruiken en koos hier in het dorp in het tuincentrum voor  'groene van Calbrai'  van Vilmorin. Die zaaide ik met een tussenruimte tussen de lijnen van 20cm en drukte die aan. 


Wat ik niet had moeten doen was laten aangieten.  Er was immers onweer met regen voorspeld.  Dat kregen we tegen de avond aan.  overdreven veel regen was er niet bij maar het zou voldoende zijn geweest. 


Verder kon ik me nog nuttig maken met het toppen en snijden van de snijbonen die ik niet zelf had geplukt.

Ik moet het even rustig aan doen en beroep doen op derden om mijn tuinwerk te verrichten.  Oud worden hé!
Een groente die de hele winter kan geoogst worden is de pastinaak.


Natuurlijk moet je er dan voor zorgen dat je bij vorstaankondiging een voorraad vorstvrij bewaard in zand. 
Dit jaar zijn de wortelen  en behoorlijk zuiver en gaaf van vorm.


Wij hebben een eerste keer mogen genieten van deze schitterende groente. 
Ze waren klaar gemaakt, juist op dezelfde manier als je gewone wortelen klaar maakt. 
Je kan ze ook op een andere manier op tafel brengen,bv. als pastinaak
soufflé.  Onderstaand recept vond ik op:  http://www.dewassendemaan.be/groentewijzer/pastinaak/pastinaak_07.htm

Soufflé van pastinaken                                                                                                                                                                                                              gabriellaskeuken.blogspot.com

-3 dl bouillon of water

-50 g (6 eetlepels) griesmeel

-500 g pastinaak, geschild en fijn geraspt

-2 eetlepels olie

-1 grote ui

-2 eetlepels peterselie of selderijblad, fijngeknipt

-25-50 g gemalen hazelnoten of amandelen

-1/2 theelepel nootmuskaat of 2 theelepels koriander

-2 eierdooiers

-zout naar smaak

-1 geraspte zure appel

-2 stijfgeklopte eiwitten

-2-3 eetlepels geraspte pittige kaas

-1-2 eetlepels paneermeel

boter.

-Vermeng in een ruime pan het griesmeel met de vloeistof
en breng het al roerende aan de kook.

-Laat nog even doorkoken en laat, van het vuur af
en met het deksel op de pan, nawellen.

-Rasp intussen de pastinaken en roer de rest van de ingrediënten
(tot en met de appel) door de nog lauwwarme pap.
Het moet een smeuïg mengsel worden.

-Schep tot slot de eiwitten erdoor en vul de massa in
een geboterde vuurvaste schaal.

-Zet deze 30-40 minuten bij 200°C in de oven
en vermeng de kaas met het paneermeel, strooi dit halverwege
de baktijd over het gerecht en -leg er dunne plakjes boter op.

-Dien de soufflé meteen op.

                                                                                                 stockfood.de
Hoe je het ook klaar maakt...pastinaak is altijd fijn voor wie het lust.  In alle gavallen smakelijk!

2011 is geen tomatenjaar. 

  Nadat de tomaten in de serre door de plaag voortijdig werden uitgeschakeld, gaan nu ook de minitomaten buiten dezelfde weg op.  Van de eerste struik blijft niet veel meer over nadat ik het meest geplaagde gedeelte heb verwijderd.


De twee andere struiken zijn er nog erger aan toe.  De tomaatjes komen ofwel zwart ofwel splijten ze vroegtijdig.  Van de derde struik met gele vruchtjes heb ik zelfs nog geen enkele moeten plukken.  Van zodra ik een beetje tijd heb werp ik alles op de verteerhoop achter in de tuin. 

Het volledig oogsten gaat verder. Na de rode biet is het de beurt geweest aan de zomerpompoen.


Er stonden tot 6 vruchten op hetzelfde moment, op de stam.


De regelmatige oogst duurde ongeveer twee maanden (juli en augustus) en bracht ongeveer twee volle emmers op. De zapalitto is immers een zomerpompoentje. 
 

Er kwamen geen nieuwe vruchten meer en deze die nog op de plant stonden waren volgroeid. Dan is het best de plant te verwijderen. 


Er is een stukje grond vrij voor veldsalade.  Voorlopig hebben vooral enkele paardenbloemen zich er willen vestigen.




 

Vanaf dit jaar ben ik anders tewerk gegaan met de teelt en de bewaring van de rode bieten.  

 

Ik zaaide maar één keer één rij rode biet cylindra (beta vulgaris).

Die teelt is klaar om te bewaren. Als ik ze nog verder laat groeien , dan worden ze veel te dik en voos binnenin.

 De punt en de kruin worden eraf gesneden. Ze worden gewassen en indien nodig  een beetje wortelgestel afgeschrobd.  Dan gaan ze ongeveer 20 minuten met de pel in de stoompot.  


Daarna worden ze in een vergiet gegoten om af te koelen. 


Na het koelen neem ik ze tussen mijn twee handen en door lichtjes te wringen verwijder ik in een twee drie de volledige pel.  Dan is het weer aan moeder de vrouw om alles in porties te verdelen ein in de vriezer te bewaren. 

Tot nu toe overwinterde ik de rode biet vorstvrij in een ton in zand.  Dan werden ze echter geoogst einde november of nog later, bij de aankondiging van de eerste nachtvorst.
Nu is het te vroeg om ze in zand te bewaren.  Ze zouden vlug doorschieten.  Het alternatief smaakt zelfs beter.  Rode biet is één van de weinige groenten die na invriezen zijn smaak niet verliest. Het tweede voordeel is dat het reinigen en klaar maken in één ruzie doorgaat. En in de tuin heb ik plaats voor een rijtje veldsalade.