winterprei

We wonen hier in een goede buurt.  We helpen mekaar zoveel we kunnen.  Ik vraag zo weinig mogelijk hulp.  Maar ik kan ook beroep doen in eigen familie.  Voor het zwaardere en meer technische tuinwerk springt mijn oudste broer altijd graag in.  Mijn jongste broer is komen deuren en vensters schilderen.  Ik heb zo goed en zo kwaad als het ging een beetje mee geholpen.  Ik ben gebonden aan mijn noodzakelijke rustperiodes tussenin en dat remt de vooruitgang van het werk danig.  Acht weken duurde het schilderen.  De eerste week nam ik het niet zo nauw met de rustperiodes maar ik betaalde een hoge prijs.  Nu moet ik tijdelijk zelfs voor het grootste deel van mijn gewoon tuinwerk om hulp roepen.  Gisteren kreeg ik één dag hulp en er ging zoveel werk er door als ikzelf in één week verzet.
Het meest noodzakelijke was de zaai van de eerste veldsalade. 


De grond waar de twee zapalitto's ons twee emmers vruchten schonken werd voor mij klaar gelegd voor de zaai. Dat kon ik zelf nog juist aan. 


Omdat ik vorig jaar te laat kwam voor bestelling van bio zaden langs velt moest ik wel het gewone zaad gebruiken en koos hier in het dorp in het tuincentrum voor  'groene van Calbrai'  van Vilmorin. Die zaaide ik met een tussenruimte tussen de lijnen van 20cm en drukte die aan. 


Wat ik niet had moeten doen was laten aangieten.  Er was immers onweer met regen voorspeld.  Dat kregen we tegen de avond aan.  overdreven veel regen was er niet bij maar het zou voldoende zijn geweest. 


Verder kon ik me nog nuttig maken met het toppen en snijden van de snijbonen die ik niet zelf had geplukt.

Ik moet het even rustig aan doen en beroep doen op derden om mijn tuinwerk te verrichten.  Oud worden hé!
Een groente die de hele winter kan geoogst worden is de pastinaak.


Natuurlijk moet je er dan voor zorgen dat je bij vorstaankondiging een voorraad vorstvrij bewaard in zand. 
Dit jaar zijn de wortelen  en behoorlijk zuiver en gaaf van vorm.


Wij hebben een eerste keer mogen genieten van deze schitterende groente. 
Ze waren klaar gemaakt, juist op dezelfde manier als je gewone wortelen klaar maakt. 
Je kan ze ook op een andere manier op tafel brengen,bv. als pastinaak
soufflé.  Onderstaand recept vond ik op:  http://www.dewassendemaan.be/groentewijzer/pastinaak/pastinaak_07.htm

Soufflé van pastinaken                                                                                                                                                                                                              gabriellaskeuken.blogspot.com

-3 dl bouillon of water

-50 g (6 eetlepels) griesmeel

-500 g pastinaak, geschild en fijn geraspt

-2 eetlepels olie

-1 grote ui

-2 eetlepels peterselie of selderijblad, fijngeknipt

-25-50 g gemalen hazelnoten of amandelen

-1/2 theelepel nootmuskaat of 2 theelepels koriander

-2 eierdooiers

-zout naar smaak

-1 geraspte zure appel

-2 stijfgeklopte eiwitten

-2-3 eetlepels geraspte pittige kaas

-1-2 eetlepels paneermeel

boter.

-Vermeng in een ruime pan het griesmeel met de vloeistof
en breng het al roerende aan de kook.

-Laat nog even doorkoken en laat, van het vuur af
en met het deksel op de pan, nawellen.

-Rasp intussen de pastinaken en roer de rest van de ingrediënten
(tot en met de appel) door de nog lauwwarme pap.
Het moet een smeuïg mengsel worden.

-Schep tot slot de eiwitten erdoor en vul de massa in
een geboterde vuurvaste schaal.

-Zet deze 30-40 minuten bij 200°C in de oven
en vermeng de kaas met het paneermeel, strooi dit halverwege
de baktijd over het gerecht en -leg er dunne plakjes boter op.

-Dien de soufflé meteen op.

                                                                                                 stockfood.de
Hoe je het ook klaar maakt...pastinaak is altijd fijn voor wie het lust.  In alle gavallen smakelijk!

2011 is geen tomatenjaar. 

  Nadat de tomaten in de serre door de plaag voortijdig werden uitgeschakeld, gaan nu ook de minitomaten buiten dezelfde weg op.  Van de eerste struik blijft niet veel meer over nadat ik het meest geplaagde gedeelte heb verwijderd.


De twee andere struiken zijn er nog erger aan toe.  De tomaatjes komen ofwel zwart ofwel splijten ze vroegtijdig.  Van de derde struik met gele vruchtjes heb ik zelfs nog geen enkele moeten plukken.  Van zodra ik een beetje tijd heb werp ik alles op de verteerhoop achter in de tuin. 

Het volledig oogsten gaat verder. Na de rode biet is het de beurt geweest aan de zomerpompoen.


Er stonden tot 6 vruchten op hetzelfde moment, op de stam.


De regelmatige oogst duurde ongeveer twee maanden (juli en augustus) en bracht ongeveer twee volle emmers op. De zapalitto is immers een zomerpompoentje. 
 

Er kwamen geen nieuwe vruchten meer en deze die nog op de plant stonden waren volgroeid. Dan is het best de plant te verwijderen. 


Er is een stukje grond vrij voor veldsalade.  Voorlopig hebben vooral enkele paardenbloemen zich er willen vestigen.




 

Vanaf dit jaar ben ik anders tewerk gegaan met de teelt en de bewaring van de rode bieten.  

 

Ik zaaide maar één keer één rij rode biet cylindra (beta vulgaris).

Die teelt is klaar om te bewaren. Als ik ze nog verder laat groeien , dan worden ze veel te dik en voos binnenin.

 De punt en de kruin worden eraf gesneden. Ze worden gewassen en indien nodig  een beetje wortelgestel afgeschrobd.  Dan gaan ze ongeveer 20 minuten met de pel in de stoompot.  


Daarna worden ze in een vergiet gegoten om af te koelen. 


Na het koelen neem ik ze tussen mijn twee handen en door lichtjes te wringen verwijder ik in een twee drie de volledige pel.  Dan is het weer aan moeder de vrouw om alles in porties te verdelen ein in de vriezer te bewaren. 

Tot nu toe overwinterde ik de rode biet vorstvrij in een ton in zand.  Dan werden ze echter geoogst einde november of nog later, bij de aankondiging van de eerste nachtvorst.
Nu is het te vroeg om ze in zand te bewaren.  Ze zouden vlug doorschieten.  Het alternatief smaakt zelfs beter.  Rode biet is één van de weinige groenten die na invriezen zijn smaak niet verliest. Het tweede voordeel is dat het reinigen en klaar maken in één ruzie doorgaat. En in de tuin heb ik plaats voor een rijtje veldsalade.  

Drie mooie dagen waren voldoende om de moestuin onder controle te krijgen.  

Bij aanhoudend vocht weer en gebrek aan tijd, vervuild de moestuin vliegensvlug. De eerste twee dagen van september beloven zonnig en de eerste was dat ook.  Nu nog de tweede en de derde zouden we opnieuw kopje onder gaan onder de regen.  Je Geef ons maar een normaal voorjaar, een gewone zomer en de herfst mag dan doen wat hij wil.


De twee rijen prei in de wisselteelt konden het nog juist halen tegen het onkruid.


De kant van de gladiolen was het ergste.


Ook tussen de knolselder en de venkel in de rijenteelt begon het de moeite te worden.   

 Eerst pakte ik die rij aan tussen die selder en de venkel en het klaarde helemaal op.


Dan pakte ik de rij aan tussen de pastinaak en de rode biet.  


Het vak in de wisselteelt was het meest de moeite waard maar dat geeft dan achterna ook het meeste op.

De kwakkelende zomermaand augustus is afgesloten. Naast enkele minder geslaagde teelten, zoals je er elk jaar wel een paar hebt, mag ik helemaal niet klagen. Er is veel ongewenst groen maar ook een weelderigheid aan sappige groenten. 

Elke dag iets kunnen oogsten en variatie steken in wat je op tafel brengt is een luxe.  Toch is de grote luxe, dat je het allemaal rechtstreeks uit je eigen tuin kan halen. 

 Wat een broccoli opbrengst dit jaar.  Eén keer per week kan ik vruchten snijden.  Ik kan ze enkel rupsvrij houden door ze tot half oktober afgedekt te houden met tuingaas.



Als je eens per week een halve emmer broccoli en soms meer kan snijden,  van een zeer zuivere kwaliteit,  dan ben je blij met om het even welk weer.  Het is nooit zo slecht, dat het voor niets goed is.

Het is zeker geen bonenjaar. 


De staakbonen zijn slechts gekiemd alhoewel ze werden voor gezaaid in potjes.  

 Je mag het draaien en keren zoals je wilt: zaden die niet binnen hun normale tijd vlot kiemen, geven geen goede opbrengst.  
 

De struikboontjes gaven een goede eerste pluk maar door de regen en het koude weer werd de tweede en laatste pluk een tegenvaller.


Normaal gezien moet je struikbonen drie keer kunnen plukken maar de eerste pluk is de bloei voor de derde pluk verloren gegaan door de regen. Na de eerste bloei liggen de struiken altijd een beetje tegen de grond zodat er ook tamelijk veel rottigheid te verwijderen viel.

De boontjes die ondermaats waren zijn gewoon opgedroogd of zacht zonder vruchtvorming binnenin. Voordat het hier vorige week voor de eerste keer ernstig regende was de grond hier stuivend of betonhard droog.  Enkel het bovenste laagje werd bij elk vlaagje geblust.  De regen is voor die later gevormde vruchtjes letterlijk te laat gekomen  Zo heb ik maar de struiken uitgetrokken na de tweede pluk.

Ik was er enkele dagen uit omwille fan familiefeest en andere omstandigheden. Het plotse natte weer brengt weelderigheid in de tuin.


Bij het oogsten van een knolselder zie je een buitengewone weelderigheid van het wortelgestel.  dit is veroorzaakt door de lange droge periode, zodat de groenten het vocht dieper moesten zoeken dan naar gewoonte.

Bij de prei op vak 4 van de wisselteelt zie je grote weelde bij de prei maar ook bij het onkruid.  Dat mag nog eventjes zijn weelderigheid bewaren tot het minder nat zal zijn dan nu het geval is.


Bij de rij prei in de rijencultuur, tussen de rode bieten en de pastinaak zie je enkel een paar jonge tomatenplantjes boven de groenten uitpiepen. Tegen zulke weelderigheid is het onkruid niet opgewassen. 


Tussen de rij venkel en de knolselder bespeur je niet alleen tomatenplantjes maar hier en daar ook wat ongewenst groen. Waar lucht en licht de kleinste ruimte krijgen is dat voldoende voor het ongewenste. 

Vannacht en deze morgen heeft het hier in Stalhille voor de eerste keer dit jaar eens echt geregend.  Om 10 u gaf de pluviometer 20 l/m2 aan.  Nu is het aan het uitklaren.  Het was echt nodig want het peil (wat we hier de kwelm noemen) van de waterput stond bijzonder laag 

 
De vijver stond de laatste tijd steeds laag.  Nu is er voldoende gevallen om het water op een normaal peil te brengen.


Gelukkig kon ik gisteren het gras een maaibeurt geven. 

  Vooraf plantte ik al het groenlof dat  nog in bakjes stond.


Dan heb ik gisterenavond na acht uur en vooral het beluisteren van het weerbericht, de staaksnijboontjes een vierde plukbeurt geven. In de kortste keren had ik er een volle emmer die ik daarna nog heb verlezen en gesneden.

Nu de courgettes het laten schieten zal ik er een korte nateelt op plaatsen: groenlof.

 De courgettes worden naar de verteerhoop gebracht (niet op de composthoop omwille van het ziek zijn). 


De potten om water in te geven gedurende eventuele droge periodes worden verwijderd. .



Dan wordt de mulch verwijderd en de grond wordt aan beide zijden van de basilicum effen gelegd en is klaar om het groenlof te planten.

Nu eindelijk het probleem  met de mengkleur is opgelost krijgt het verven heeft opnieuw de bovenhand.  Ik kom in de tuin om te oogsten en vast te stellen dat het opnieuw vlug aan het vuil komen is.  Ik stel ook vast de drie resterende courgettes ziek zijn en geen vruchten meer geven.    

Ik moest er even uit. Als je een zekere leeftijd hebt kan je plots te diep gaan en dan is er maar één oplossing ...wat rustiger aan  en ...



genieten van bloemen in eigen tuin.

Weliswaar een beetje laat maar het is er toch ban gekomen.


Hier een bakje potjes met verspeende basilicum.

sNog Drie soorten basilicum.


Tot slot twee bakjes met petersdelie.

Als er al eens een zonnige dag komt dan pak ik één of andere deel van de tuin aan omdat het er vervuilt bij ligt. 


Zo heb ik vrijdag bij mooie weer  doorgang tussen de bessenstruiken proper gemaakt. Het paadje groeide dicht en vervuilde stilaan.


Ik heb eerst de struiken wat bij gesnoeid en dan het onkruid gekapt.  Nu is een droge doorgang bij nat weer opnieuw mogelijk.

Zijn bij jullie de bonen ook steeds op dezelfde wijze klaar gemaakt of steekt er variatie in het bonenmenu?  Ik ging op het net op zoek naar recepten  maar stootte op namen van bonen die ik niet ken en dus wilde ik die leren kennen.  Zo beperkt mijn bijdrage over recepten tot een URL.  http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/sperziebonen/  Is een site met enkel recepten

Ik zocht verder  http://www.mergenmetz.nl/sf.mcgi?4622 

hier vond ik interessante tips oa. :

Zoet, zuur, zout

Bonen die in bijv. tomaten of azijn worden gekookt, worden niet zacht. Suiker, zout en zuren verharden de huid van de bonen. (Hé, vandaar de opmerking bij de bereiding van fagiolini in umido, dat de bonen niet gaar lijken te worden.) De tip uit The Bean Bible is om bonen eerst te koken en halverwege de rest toe te voegen, zoals bijv. zout.[6]

Flatulentie

Oftewel: winderigheid. [6] Dit komt het meest voor bij het consumeren van (gedroogde) bonen. Bruine bonen, kidney bonen, witte bonen, enzovoorts. Het ligt aan de oligosacchariden. Dit zijn stoffen die gezond zijn en de goede werking van de dikke darm bevorderen. Maar te veel is niet prettig. Wat te doen?

-Week de bonen lang, ververs het weekwater enkele keren.

-Koop gedroogde bonen uit de meest recente oogst.

-Kook de bonen eerst in ongezouten water voor en giet het kookwater weg (volg dan gewoon weer het recept).

-Bij taaie bonen na koken, maar voor verdere verwerking, eerst de vel verwijderen. (Maar dat is een hele klus).

-Kook bonen met de volgende kruiden of ingrediënten:
Mexicaanse stijl: epasote
Indiaas: gember, venkelzaad, kurkuma
Mediterraan: spinazie, snijbiet, groenten uit de chicorei-familie (bladchicorei, radichio, andijvie, witlof, enz.)
Noord-Europees: bonenkruid

 http://tokowijzer.nl/2011/04/08/mungbonen/

geeft uitleg over de mungboon(taugé)

op de site http://www.alva.be/nl/kouseband.htm vond ik de uitleg over de kouseband boon

Kouseband is de Surinaamse naam voor een zeer lange, dunne, ronde, veterachtige boon, die oorspronkelijk uit Afrika afkomstig is, maar behalve in vele tropische landen ook in Nederland wordt geteeld.
Zij is in de tropen een belangrijk voedingsgewas. De peulen worden in ons klimaat 14-25cm lang, in de tropen veel langer.

Koopinformatie:
Kouseband van Nederlandse bodem is te koop van half juni tot november, de geďmporteerde uiteraard het hele jaar.
De bonen moeten jong en sappig zijn en niet slap aanvoelen. Oudere bonen worden al gauw stug. Kouseband kan een paar dagen in de koelkast worden bewaard.
Op de site  http://www.encyclo.nl/begrip/ge%C4%8Fmporteerd zocht ik naar de betekenis van –geďmporteerde- maar er was geen te vinden

Smaak:
De smaak van kouseband komt vrijwel overeen met die van sperziebonen, is alleen iets pittiger.

Behandeling:
Kouseband wordt net zo gewassen en schoongemaakt als sperziebonen: de puntjes eraf snijden en zo nodig de bonen afhalen. Snijd de bonen tamelijk klein: in stukjes van 3 ŕ 4 cm. Kook ze daarna in weinig water in ca. 15 min. gaar.

Mogelijkheden:
* Gekookte kouseband kan op smaak worden gebracht met nootmuskaat, scheutje ketjap, gebakken champignons en fijngesneden kervel, stukjes tomaat en basilicum, blokjes uitgebakken rookspek, fijngesneden en even meegekookte stukjes witte of gele paprika, gesnipperde ui.

* Combineren met andere gekookte groenten als worteltjes en maďskorrels
* In salade met : fijngesneden venkelknol, bleekselderij, paprika en/of tomaat; samen met blokjes ham, stukjes kip of hardgekookte eieren.
* Geschikte (verse) tuinkruiden in combinatie met kouseband zijn: peterselie, bonekruid, dille, dragon, kervel, kruizemunt, lavas, selderij en venkel.
* Alle recepten voor sperziebonen zijn ook kouseband te gebruiken.

Voedingswaarde:
Vitamine C : veel
B-caroteen : aanwezig
Ijzer : ruim aanwezig
K-joules : 167 per 100gr (40 Kcal)

Wat regenweer en het ontbreken van verf om verder ons huis af te werken toch kan met zich meebrengen hé maar daarvoor moet je vroeg uit te veren of niets anders voor handen hebben.    Toch kon ik het niet laten om jullie te laten watertanden op enkele foto's van klaar gemaakte schotels met boontjes. Laat je maar gaan in de keuken en je moet me niet uitnodigen want ik heb het te druk.