broccoli

Het is zeker geen bonenjaar. 


De staakbonen zijn slechts gekiemd alhoewel ze werden voor gezaaid in potjes.  

 Je mag het draaien en keren zoals je wilt: zaden die niet binnen hun normale tijd vlot kiemen, geven geen goede opbrengst.  
 

De struikboontjes gaven een goede eerste pluk maar door de regen en het koude weer werd de tweede en laatste pluk een tegenvaller.


Normaal gezien moet je struikbonen drie keer kunnen plukken maar de eerste pluk is de bloei voor de derde pluk verloren gegaan door de regen. Na de eerste bloei liggen de struiken altijd een beetje tegen de grond zodat er ook tamelijk veel rottigheid te verwijderen viel.

De boontjes die ondermaats waren zijn gewoon opgedroogd of zacht zonder vruchtvorming binnenin. Voordat het hier vorige week voor de eerste keer ernstig regende was de grond hier stuivend of betonhard droog.  Enkel het bovenste laagje werd bij elk vlaagje geblust.  De regen is voor die later gevormde vruchtjes letterlijk te laat gekomen  Zo heb ik maar de struiken uitgetrokken na de tweede pluk.

Ik was er enkele dagen uit omwille fan familiefeest en andere omstandigheden. Het plotse natte weer brengt weelderigheid in de tuin.


Bij het oogsten van een knolselder zie je een buitengewone weelderigheid van het wortelgestel.  dit is veroorzaakt door de lange droge periode, zodat de groenten het vocht dieper moesten zoeken dan naar gewoonte.

Bij de prei op vak 4 van de wisselteelt zie je grote weelde bij de prei maar ook bij het onkruid.  Dat mag nog eventjes zijn weelderigheid bewaren tot het minder nat zal zijn dan nu het geval is.


Bij de rij prei in de rijencultuur, tussen de rode bieten en de pastinaak zie je enkel een paar jonge tomatenplantjes boven de groenten uitpiepen. Tegen zulke weelderigheid is het onkruid niet opgewassen. 


Tussen de rij venkel en de knolselder bespeur je niet alleen tomatenplantjes maar hier en daar ook wat ongewenst groen. Waar lucht en licht de kleinste ruimte krijgen is dat voldoende voor het ongewenste. 

Vannacht en deze morgen heeft het hier in Stalhille voor de eerste keer dit jaar eens echt geregend.  Om 10 u gaf de pluviometer 20 l/m2 aan.  Nu is het aan het uitklaren.  Het was echt nodig want het peil (wat we hier de kwelm noemen) van de waterput stond bijzonder laag 

 
De vijver stond de laatste tijd steeds laag.  Nu is er voldoende gevallen om het water op een normaal peil te brengen.


Gelukkig kon ik gisteren het gras een maaibeurt geven. 

  Vooraf plantte ik al het groenlof dat  nog in bakjes stond.


Dan heb ik gisterenavond na acht uur en vooral het beluisteren van het weerbericht, de staaksnijboontjes een vierde plukbeurt geven. In de kortste keren had ik er een volle emmer die ik daarna nog heb verlezen en gesneden.

Nu de courgettes het laten schieten zal ik er een korte nateelt op plaatsen: groenlof.

 De courgettes worden naar de verteerhoop gebracht (niet op de composthoop omwille van het ziek zijn). 


De potten om water in te geven gedurende eventuele droge periodes worden verwijderd. .



Dan wordt de mulch verwijderd en de grond wordt aan beide zijden van de basilicum effen gelegd en is klaar om het groenlof te planten.

Nu eindelijk het probleem  met de mengkleur is opgelost krijgt het verven heeft opnieuw de bovenhand.  Ik kom in de tuin om te oogsten en vast te stellen dat het opnieuw vlug aan het vuil komen is.  Ik stel ook vast de drie resterende courgettes ziek zijn en geen vruchten meer geven.    

Ik moest er even uit. Als je een zekere leeftijd hebt kan je plots te diep gaan en dan is er maar één oplossing ...wat rustiger aan  en ...



genieten van bloemen in eigen tuin.

Weliswaar een beetje laat maar het is er toch ban gekomen.


Hier een bakje potjes met verspeende basilicum.

sNog Drie soorten basilicum.


Tot slot twee bakjes met petersdelie.

Als er al eens een zonnige dag komt dan pak ik één of andere deel van de tuin aan omdat het er vervuilt bij ligt. 


Zo heb ik vrijdag bij mooie weer  doorgang tussen de bessenstruiken proper gemaakt. Het paadje groeide dicht en vervuilde stilaan.


Ik heb eerst de struiken wat bij gesnoeid en dan het onkruid gekapt.  Nu is een droge doorgang bij nat weer opnieuw mogelijk.

Zijn bij jullie de bonen ook steeds op dezelfde wijze klaar gemaakt of steekt er variatie in het bonenmenu?  Ik ging op het net op zoek naar recepten  maar stootte op namen van bonen die ik niet ken en dus wilde ik die leren kennen.  Zo beperkt mijn bijdrage over recepten tot een URL.  http://www.okokorecepten.nl/recept/groenten/sperziebonen/  Is een site met enkel recepten

Ik zocht verder  http://www.mergenmetz.nl/sf.mcgi?4622 

hier vond ik interessante tips oa. :

Zoet, zuur, zout

Bonen die in bijv. tomaten of azijn worden gekookt, worden niet zacht. Suiker, zout en zuren verharden de huid van de bonen. (Hé, vandaar de opmerking bij de bereiding van fagiolini in umido, dat de bonen niet gaar lijken te worden.) De tip uit The Bean Bible is om bonen eerst te koken en halverwege de rest toe te voegen, zoals bijv. zout.[6]

Flatulentie

Oftewel: winderigheid. [6] Dit komt het meest voor bij het consumeren van (gedroogde) bonen. Bruine bonen, kidney bonen, witte bonen, enzovoorts. Het ligt aan de oligosacchariden. Dit zijn stoffen die gezond zijn en de goede werking van de dikke darm bevorderen. Maar te veel is niet prettig. Wat te doen?

-Week de bonen lang, ververs het weekwater enkele keren.

-Koop gedroogde bonen uit de meest recente oogst.

-Kook de bonen eerst in ongezouten water voor en giet het kookwater weg (volg dan gewoon weer het recept).

-Bij taaie bonen na koken, maar voor verdere verwerking, eerst de vel verwijderen. (Maar dat is een hele klus).

-Kook bonen met de volgende kruiden of ingrediënten:
Mexicaanse stijl: epasote
Indiaas: gember, venkelzaad, kurkuma
Mediterraan: spinazie, snijbiet, groenten uit de chicorei-familie (bladchicorei, radichio, andijvie, witlof, enz.)
Noord-Europees: bonenkruid

 http://tokowijzer.nl/2011/04/08/mungbonen/

geeft uitleg over de mungboon(taugé)

op de site http://www.alva.be/nl/kouseband.htm vond ik de uitleg over de kouseband boon

Kouseband is de Surinaamse naam voor een zeer lange, dunne, ronde, veterachtige boon, die oorspronkelijk uit Afrika afkomstig is, maar behalve in vele tropische landen ook in Nederland wordt geteeld.
Zij is in de tropen een belangrijk voedingsgewas. De peulen worden in ons klimaat 14-25cm lang, in de tropen veel langer.

Koopinformatie:
Kouseband van Nederlandse bodem is te koop van half juni tot november, de geďmporteerde uiteraard het hele jaar.
De bonen moeten jong en sappig zijn en niet slap aanvoelen. Oudere bonen worden al gauw stug. Kouseband kan een paar dagen in de koelkast worden bewaard.
Op de site  http://www.encyclo.nl/begrip/ge%C4%8Fmporteerd zocht ik naar de betekenis van –geďmporteerde- maar er was geen te vinden

Smaak:
De smaak van kouseband komt vrijwel overeen met die van sperziebonen, is alleen iets pittiger.

Behandeling:
Kouseband wordt net zo gewassen en schoongemaakt als sperziebonen: de puntjes eraf snijden en zo nodig de bonen afhalen. Snijd de bonen tamelijk klein: in stukjes van 3 ŕ 4 cm. Kook ze daarna in weinig water in ca. 15 min. gaar.

Mogelijkheden:
* Gekookte kouseband kan op smaak worden gebracht met nootmuskaat, scheutje ketjap, gebakken champignons en fijngesneden kervel, stukjes tomaat en basilicum, blokjes uitgebakken rookspek, fijngesneden en even meegekookte stukjes witte of gele paprika, gesnipperde ui.

* Combineren met andere gekookte groenten als worteltjes en maďskorrels
* In salade met : fijngesneden venkelknol, bleekselderij, paprika en/of tomaat; samen met blokjes ham, stukjes kip of hardgekookte eieren.
* Geschikte (verse) tuinkruiden in combinatie met kouseband zijn: peterselie, bonekruid, dille, dragon, kervel, kruizemunt, lavas, selderij en venkel.
* Alle recepten voor sperziebonen zijn ook kouseband te gebruiken.

Voedingswaarde:
Vitamine C : veel
B-caroteen : aanwezig
Ijzer : ruim aanwezig
K-joules : 167 per 100gr (40 Kcal)

Wat regenweer en het ontbreken van verf om verder ons huis af te werken toch kan met zich meebrengen hé maar daarvoor moet je vroeg uit te veren of niets anders voor handen hebben.    Toch kon ik het niet laten om jullie te laten watertanden op enkele foto's van klaar gemaakte schotels met boontjes. Laat je maar gaan in de keuken en je moet me niet uitnodigen want ik heb het te druk.

Ja inderdaad, dit jaar heb ik 4 soorten bonen geplant. 
 

Luisterend naar mijn lichaam voelde ik mijn rug zeggen: ‘Kalm aan hé makker of ik hou het niet meer vol’.  Het komt ook goed uit want we wachten op de juiste verf en dat kan nog eventjes duren.
 

Het enige wat ik gedurende die twee dagen verrichte in de tuin, was het gras maaien in een oase van groen. 

Het maaien ruimde meteen ook  het scheerafval van de haag op. Zo beschikte ik over een tamelijke hoeveelheid verse ‘mulch’.  Nu kan ik de grond tussen de groenten verder afdekken waar die voldoende groot zijn.

 Tot en met de rode biet werd mulch aan gebracht.


Bij het groenlof werd de laag niet zo dik gelegd omwille van de grootte van de planten. 


Bij de venkel en de salade (laatste rij) werd vorige maaibeurt reeds begonnen met afdekken.  De mulchfoto's, werden deze morgen in de vroegte genomen.

Een reactie met duidelijke vraag. 

Wij Marc en Linda uit Gistel zijn het eerste jaar lid van Velt Jabbeke.
-We hebben een rode biet laten overwinteren en daarvan willen we zelf zaad oogsten.

1-Hoelang duurt het voor we die stelen met (bijna zaad,) mogen afsnijden?. Ik denk dat het zaad nog onvoldoende volgroeid is.

-Kan het dat dit nu nog niet mag geoogst worden?

-Vele zaden in de natuur zijn toch al rijp?
-Wat denk jij?
mvg
Marc en Linda

Omdat ik daar geen ondervinding mee heb ben ik op zoek gegaan in boeken en op het internet.  Het is nu eenmaal zo dat er over het winnen van bietenzaad heel weinig literatuur te vinden is.  Telkens lijkt het erop dat het afradend element sterk aanwezig is.

Zelf zaad winnen:
-Enkel indien geen F1-hybride soorten werden gebruikt.
-Zaadwinning kan best, toch voorzichtigheid omwille kruisbestuivingen! Kruist snel met voederbiet, warmoes of de snijbiet, suikerbiet...
-Het zijn dan ook ‘wind –bestuivers’.
-Het is een ‘lange dag plant’ (bloeit als de” dagen lang zijn), dit verklaart de bloei in de zomermaanden.  zie  http://www.tuinadvies.be/groente_rode_biet.htm 

-In boeken komt de uitleg daar ongeveer mee overeen. Enkel de formulering is anders terwijl de inhoud overeenstemt.
-Een plant die enkel in  de zomer bloeit kan pas rijp zaad geven in de late herfst.  Je kan bijgevolg nu zeker nog niet oogsten. 
-Het zaad en de zaadstengels moeten bruin kleuren.

Jullie zijn pas nu lid van velt maar hoe lang zijn jullie reeds met tuinieren bezig?  Zaden winnen wordt algemeen afgeraden aan beginners.

 Hoe wint men zelf bietenzaad?  Is een fantastische vraag voor onze tuinclub.  Ik nodig jullie dan ook uit naar de eerstvolgende tuinclub die telkens gehouden wordt op zondag voormiddag van 10 tot 12u.  Daar stel je heel eenvoudig de vraag en er zal een antwoord gegeven worden.
De datum en het adres van de tuinclub wordt op tijd vermeld in 'de Jabbeekse veltflap' en normaal gezien ook hier op de blog.  Onder onze oudere leden zal er wel iemand zijn die ooit bietenzaad zelf tot rijpen bracht.  Ik zeg dan ook…’Tot op de eerstvolgende tuinclub!

 

Dit is een zaadstengel van snijbiet met een zaadvorming gelijklopend met die van rode biet.  Elk jaar heb ik snijbiet die onder de vijgenboom spontaan uitschiet en telkens weer opnieuw in zaad komt zonder dat ik er iets voor doe.

Het verven zal het hele groot verlof domineren.  Er is een probleem met de tweede pot verf die een totaal andere kleur had dan de eerste terwijl we dezelfde kleur wilden.  Dit kan je alleen voor hebben als je met die moderne methode van mengkleuren werkt.  Als  de mengmachine tilt slaat, zoals in ons geval, zit je met de miserie.


Vroeg in de morgen, eerst en vooral plukte ik  de broccoli.  Het is reeds de zesde of zevende pluk. 


Verdeeld over de dag heb ik de haag, achter in de tuin, de eerste scheerbeurt van het jaar gegeven.  Het was een zware bevalling.  De scheuten waren de lang en te dik geworden.  
 

In de late namiddag was de klus dan toch geklaard.  Hopelijk blijft het vandaag droog zodat ik samen met het gras  ook de takjes van de haag kan mee maaien.  

Iedere dag volg ik de tomaten, met toegespitste aandacht, zowel binnen als buiten.

Ze worden geplukt bij bleekrode kleur.  Als ik ze langer laat hangen is er risico dat ze, door de vochtigheid en de kou, gaan splijten . Ja, zo'n rotte zomer beleven wij.  Normaal heb je dat fenomeen pas eind september als de nachten kouder worden. 
Buiten moet ik eerst een volle of halve droge dag hebben eer ik ze goed kan behandelen met heermoes.  Het heeft weinig zin als er om de haverklap een duchtige vlaag regen, het product eraf spoelt. Hier is het best, bij dat kille regenweer, ze te plukken van zohaast ze oranje kleuren.  Want hier splijten ze nog vlugger dan binnen.

Door het slechte weer komen nu ook mijn minitomaten in gevaar. 

Ik opende mijn mail en vond er een bericht in  van Bert.  Na eerst wat lijntjes met Bert -literatuur  gaat het over naar de kern van de zaak.  Dit vind ik een ideale bijdrage die ik wat bewerkt heb zonder aan de tekst iets te veranderen..

…..Ik stuur je drie foto's van mijn nieuwe installatie.

Ik heb dat gehaald uit een Engels tijdschrift (zoveel beter dan onze Vlaamse....).

-Een buis, dichtmaken onderaan maar een gaatje in maken.  Dan volstoppen met brandnetels of smeerwortel en er een fles gevuld met water of zand (voor het gewicht) er bovenop.

-Een emmer eronder. Ik heb een potje gevonden dat nauw aansluit en dat lijkt me nog beter.

-Na een tiental dagen begint dat te lopen en komt er  - zoals op foto 3 - een dik zwart vocht uit.

-Dat 10-15 keer aanlengen en je hebt pure smeerwortelgier.

-Ik stop er elke week een aantal bladeren bij en het blijft zakken en  druppelen.

-Het had misschien onder een afdak moeten hangen tegen de regen.

  Nu plaats ik er een deksel op. 

 Dat vind ik leuke vondsten zoals vaak op je blog.

Mensen, wat houdt er jullie tegen om misschien aan deze vondst een eigen draai te geven...op voorwaarde dat het natuurlijk een verbetering inhoud!

Moest ik het niet zo druk hebben en wekelijks een paar velt tuinen kunnen bezoeken dan zou je nog verwonderd staan hoeveel vondsten er ongekend zijn, als even zoveel eieren van Colombus.

Voor het meedelen van deze vondst wil ik jou Bert, van harte danken in  naam van onze talrijke bezoekers.  Wie denkt iets aparts te bezitten mag dit toesturen met tekst en het nodige foto materiaal.  Als je zegt...ik kan niet goed schrijven dan zet ik alles wel op zijn pootjes hoor. Foto's zijn zeer belangrijk.

Gisteren plukte ik de eerste staakbonen.  Met de rijpe vijgen zijn we reeds een goede maand zoet.  

Er was regen voorspeld voor de namiddag. Ik ben dan maar heel vroeg begonnen met het planten van: gemengde salade, venkel, groenlof en boerenkool.


Waar er moet geplant worden zijn de voortjes gemaakt en moeten die duchtig begoten worden. Hoe rijmt dat met het slechte weer dat we voortdurend hebben met een poerdroge tuin. Het binnenland krijgt zijn regenvlagen en hier aan de kust, wordt telkens, amper het zand geblust. 


Zo ziet het er uit na het planten. 


In de rijenteelt zijn drie rijen vrij gekomen waarvan je er hier twee kunt duiden waar de plankjes liggen. 


Tussen de selder en de groene struikboontjes, waar de zomerprei stond,  komt een rij groenlof (suikerbrood). 

 Tussen de pastinaak en de paarse boontjes, waar de gemengde salde stond en de ruccola, heb ik een rij boerenkool geplant.


Tussen de rode biet en de knolselder staat een tweede rij groenlof (elmo). 


Op vak 5 van de wisselteelt, waar er salade stond, komen venkel en paksoi. 



De venkel staat er reeds maar waar de winterprei op wachtbed stond komt nog de paksoi. Ik ben echter vergeten die te verspenen zodat ik die rechtstreeks in volle grond moet planten en vochtig houden tot ze in 'trek' zijn. 


Het komt erop aan op om de plantjes letterlijk in het slijk te planten.


Dan moet de zon weggehouden worden en daarvoor plaats ik twee gelijke stenen op hun kop.


Op die stenen leg ik een plank en de volgende morgen ga ik dan een kijkje nemen. 


En wat stel ik vast bij het wegnemen van de plaat?  Dat de plantjes er even fris bij staan als gisteren middag toen ik ze plantte.

Ja ik koos voor een latere zaai dan gewoonlijk en word beloond met een mooie opbrengst. Ik dacht zo: 'In augustus heb ik meer tijd' maar wat een illusie. Mijn tijdschema zit altijd barstensvol.


Boontjes plukken is een werkje dat niet laat op zich wachten, vooral als je ze graag fijn, slank en mals lust. Vooraleer ik de grond kon bewerken voor een volgende teelt moest ik de breed open gevallen bonen wat op hun plaats krijgen. Niets is geschikter dan de eerste pluk. 


De opbrengst bij deze soort (Oxinel van Vilmorin) is bijzonder groot. .


Eens de boontjes geplukt, heb ik ook ruimte om de grond verder te bewerken.


Dit is de hoeveelheid na een vluchtige oppervlakkige pluk waar ik enkel op de grootste mikte.  Als de zon dan ook nog van de partij is, dan is het dubbel genieten.

Om ze te verlezen (beide uiteinden afpitsen met je vingers of met behulp van een schilmesje).  Het is een draadloze boon van hoge (bio) kwaliteit en vooral mals. Voor dit klusje zoek je een schaduwplekje.