rustig aan

Een reactie met duidelijke vraag. 

Wij Marc en Linda uit Gistel zijn het eerste jaar lid van Velt Jabbeke.
-We hebben een rode biet laten overwinteren en daarvan willen we zelf zaad oogsten.

1-Hoelang duurt het voor we die stelen met (bijna zaad,) mogen afsnijden?. Ik denk dat het zaad nog onvoldoende volgroeid is.

-Kan het dat dit nu nog niet mag geoogst worden?

-Vele zaden in de natuur zijn toch al rijp?
-Wat denk jij?
mvg
Marc en Linda

Omdat ik daar geen ondervinding mee heb ben ik op zoek gegaan in boeken en op het internet.  Het is nu eenmaal zo dat er over het winnen van bietenzaad heel weinig literatuur te vinden is.  Telkens lijkt het erop dat het afradend element sterk aanwezig is.

Zelf zaad winnen:
-Enkel indien geen F1-hybride soorten werden gebruikt.
-Zaadwinning kan best, toch voorzichtigheid omwille kruisbestuivingen! Kruist snel met voederbiet, warmoes of de snijbiet, suikerbiet...
-Het zijn dan ook ‘wind –bestuivers’.
-Het is een ‘lange dag plant’ (bloeit als de” dagen lang zijn), dit verklaart de bloei in de zomermaanden.  zie  http://www.tuinadvies.be/groente_rode_biet.htm 

-In boeken komt de uitleg daar ongeveer mee overeen. Enkel de formulering is anders terwijl de inhoud overeenstemt.
-Een plant die enkel in  de zomer bloeit kan pas rijp zaad geven in de late herfst.  Je kan bijgevolg nu zeker nog niet oogsten. 
-Het zaad en de zaadstengels moeten bruin kleuren.

Jullie zijn pas nu lid van velt maar hoe lang zijn jullie reeds met tuinieren bezig?  Zaden winnen wordt algemeen afgeraden aan beginners.

 Hoe wint men zelf bietenzaad?  Is een fantastische vraag voor onze tuinclub.  Ik nodig jullie dan ook uit naar de eerstvolgende tuinclub die telkens gehouden wordt op zondag voormiddag van 10 tot 12u.  Daar stel je heel eenvoudig de vraag en er zal een antwoord gegeven worden.
De datum en het adres van de tuinclub wordt op tijd vermeld in 'de Jabbeekse veltflap' en normaal gezien ook hier op de blog.  Onder onze oudere leden zal er wel iemand zijn die ooit bietenzaad zelf tot rijpen bracht.  Ik zeg dan ook…’Tot op de eerstvolgende tuinclub!

 

Dit is een zaadstengel van snijbiet met een zaadvorming gelijklopend met die van rode biet.  Elk jaar heb ik snijbiet die onder de vijgenboom spontaan uitschiet en telkens weer opnieuw in zaad komt zonder dat ik er iets voor doe.

Het verven zal het hele groot verlof domineren.  Er is een probleem met de tweede pot verf die een totaal andere kleur had dan de eerste terwijl we dezelfde kleur wilden.  Dit kan je alleen voor hebben als je met die moderne methode van mengkleuren werkt.  Als  de mengmachine tilt slaat, zoals in ons geval, zit je met de miserie.


Vroeg in de morgen, eerst en vooral plukte ik  de broccoli.  Het is reeds de zesde of zevende pluk. 


Verdeeld over de dag heb ik de haag, achter in de tuin, de eerste scheerbeurt van het jaar gegeven.  Het was een zware bevalling.  De scheuten waren de lang en te dik geworden.  
 

In de late namiddag was de klus dan toch geklaard.  Hopelijk blijft het vandaag droog zodat ik samen met het gras  ook de takjes van de haag kan mee maaien.  

Iedere dag volg ik de tomaten, met toegespitste aandacht, zowel binnen als buiten.

Ze worden geplukt bij bleekrode kleur.  Als ik ze langer laat hangen is er risico dat ze, door de vochtigheid en de kou, gaan splijten . Ja, zo'n rotte zomer beleven wij.  Normaal heb je dat fenomeen pas eind september als de nachten kouder worden. 
Buiten moet ik eerst een volle of halve droge dag hebben eer ik ze goed kan behandelen met heermoes.  Het heeft weinig zin als er om de haverklap een duchtige vlaag regen, het product eraf spoelt. Hier is het best, bij dat kille regenweer, ze te plukken van zohaast ze oranje kleuren.  Want hier splijten ze nog vlugger dan binnen.

Door het slechte weer komen nu ook mijn minitomaten in gevaar. 

Ik opende mijn mail en vond er een bericht in  van Bert.  Na eerst wat lijntjes met Bert -literatuur  gaat het over naar de kern van de zaak.  Dit vind ik een ideale bijdrage die ik wat bewerkt heb zonder aan de tekst iets te veranderen..

…..Ik stuur je drie foto's van mijn nieuwe installatie.

Ik heb dat gehaald uit een Engels tijdschrift (zoveel beter dan onze Vlaamse....).

-Een buis, dichtmaken onderaan maar een gaatje in maken.  Dan volstoppen met brandnetels of smeerwortel en er een fles gevuld met water of zand (voor het gewicht) er bovenop.

-Een emmer eronder. Ik heb een potje gevonden dat nauw aansluit en dat lijkt me nog beter.

-Na een tiental dagen begint dat te lopen en komt er  - zoals op foto 3 - een dik zwart vocht uit.

-Dat 10-15 keer aanlengen en je hebt pure smeerwortelgier.

-Ik stop er elke week een aantal bladeren bij en het blijft zakken en  druppelen.

-Het had misschien onder een afdak moeten hangen tegen de regen.

  Nu plaats ik er een deksel op. 

 Dat vind ik leuke vondsten zoals vaak op je blog.

Mensen, wat houdt er jullie tegen om misschien aan deze vondst een eigen draai te geven...op voorwaarde dat het natuurlijk een verbetering inhoud!

Moest ik het niet zo druk hebben en wekelijks een paar velt tuinen kunnen bezoeken dan zou je nog verwonderd staan hoeveel vondsten er ongekend zijn, als even zoveel eieren van Colombus.

Voor het meedelen van deze vondst wil ik jou Bert, van harte danken in  naam van onze talrijke bezoekers.  Wie denkt iets aparts te bezitten mag dit toesturen met tekst en het nodige foto materiaal.  Als je zegt...ik kan niet goed schrijven dan zet ik alles wel op zijn pootjes hoor. Foto's zijn zeer belangrijk.

Gisteren plukte ik de eerste staakbonen.  Met de rijpe vijgen zijn we reeds een goede maand zoet.  

Er was regen voorspeld voor de namiddag. Ik ben dan maar heel vroeg begonnen met het planten van: gemengde salade, venkel, groenlof en boerenkool.


Waar er moet geplant worden zijn de voortjes gemaakt en moeten die duchtig begoten worden. Hoe rijmt dat met het slechte weer dat we voortdurend hebben met een poerdroge tuin. Het binnenland krijgt zijn regenvlagen en hier aan de kust, wordt telkens, amper het zand geblust. 


Zo ziet het er uit na het planten. 


In de rijenteelt zijn drie rijen vrij gekomen waarvan je er hier twee kunt duiden waar de plankjes liggen. 


Tussen de selder en de groene struikboontjes, waar de zomerprei stond,  komt een rij groenlof (suikerbrood). 

 Tussen de pastinaak en de paarse boontjes, waar de gemengde salde stond en de ruccola, heb ik een rij boerenkool geplant.


Tussen de rode biet en de knolselder staat een tweede rij groenlof (elmo). 


Op vak 5 van de wisselteelt, waar er salade stond, komen venkel en paksoi. 



De venkel staat er reeds maar waar de winterprei op wachtbed stond komt nog de paksoi. Ik ben echter vergeten die te verspenen zodat ik die rechtstreeks in volle grond moet planten en vochtig houden tot ze in 'trek' zijn. 


Het komt erop aan op om de plantjes letterlijk in het slijk te planten.


Dan moet de zon weggehouden worden en daarvoor plaats ik twee gelijke stenen op hun kop.


Op die stenen leg ik een plank en de volgende morgen ga ik dan een kijkje nemen. 


En wat stel ik vast bij het wegnemen van de plaat?  Dat de plantjes er even fris bij staan als gisteren middag toen ik ze plantte.

Ja ik koos voor een latere zaai dan gewoonlijk en word beloond met een mooie opbrengst. Ik dacht zo: 'In augustus heb ik meer tijd' maar wat een illusie. Mijn tijdschema zit altijd barstensvol.


Boontjes plukken is een werkje dat niet laat op zich wachten, vooral als je ze graag fijn, slank en mals lust. Vooraleer ik de grond kon bewerken voor een volgende teelt moest ik de breed open gevallen bonen wat op hun plaats krijgen. Niets is geschikter dan de eerste pluk. 


De opbrengst bij deze soort (Oxinel van Vilmorin) is bijzonder groot. .


Eens de boontjes geplukt, heb ik ook ruimte om de grond verder te bewerken.


Dit is de hoeveelheid na een vluchtige oppervlakkige pluk waar ik enkel op de grootste mikte.  Als de zon dan ook nog van de partij is, dan is het dubbel genieten.

Om ze te verlezen (beide uiteinden afpitsen met je vingers of met behulp van een schilmesje).  Het is een draadloze boon van hoge (bio) kwaliteit en vooral mals. Voor dit klusje zoek je een schaduwplekje.

Na een eerste teelt bewerk ik de grond als voorbereiding voor de volgende teelt.

 Al het materiaal dat nodig is voor deze bewerking wordt aangebracht: meter, delfkoord, spa, hark en grelinette.



Na het afboorden wordt het paadje, met de bij gehaalde platte schop,  gezuiverd van onkruid. 


Alle ongewenst groen wordt weg geharkt.


De grond wordt bemest met samengestelde bio- korelmest. 

 De grond wordt omgewoeld met de woelvork (grelinette).  Ik stel vast dat het opnieuw zeer droog is geworden. 


Ook de vakjes van de prei, salade en 2 maal van de ajuin worden op dezelfde wijze onder handen genomen. Het planten kan beginnen.  Ik heb gewacht tot na de voorspelde dondervlagen met hevige regen maar hier bij ons is opnieuw amper het zand  geblust.

Er wordt hevige regen verwacht.


De sjalotten en ajuin heb ik onder het afdak gebracht.


De venkel is klaar om uitgeplant te worden.


Ook een bakje boerenkool verlangt naar de volle grond. 

-Het groenlof (suikerbrood) is in grote hoeveelheid klaar. Dit is niet allemaal voor mij. Ik help en paar vrienden die nog niet met pensioen zijn.  

-Het verven wordt enkele dagen op een laag pitje gezet of helemaal stil gepauzeerd.  De tuin gaat even voor.

-Vandaag doe ik de voorbereiding van de grond.

-Ook moet het gras dringend gemaaid worden. 

-De bakjes met planten moeten vóór de avond onder het afdak worden gebracht om niet te lijden onder eventuele slagregen.

-Het planten stel ik uit tot na de regen.

Nu de pijpjes van sjalot en ajuin volledig zijn opgeoogst kan ik oogsten.  Het past ook met het weer dat een paar mooie dagen belooft. 

Zowel sjalot als ajuin zijn rijp voor de oogst.

Het oude haantje is een ouderdomsdood gestorven en moest vervangen worden. Een goede vriend van ons had er een op overschot en heeft die dan ook prompt gebracht.


Het is een mooi exemplaar passend van kleur en grootte bij onze jonge kippen.  Hij houdt zich op de achtergrond, zo ver mogelijk van mij verwijdert.  Ik hem hem moeten behandelen tegen kalkpoten. Het gebruikte middel is etherische olie (tea tree) in salade olie.  Hij zat nog in een kooi. Toen we hem de eerste keer wilden invrijven was hij bijna gaan vliegen en had ik hem op het nippertje beet. Het was een beetje aan de hardhandige kant. 

 Hij voelt zich aanstonds thuis en toont al van meet af aan wie de baas is.  Het contrast met de tijd van  het oude haantje kan niet groter. Nu hebben we bruin bij bruin. 
 
 
Toen was het jaren witte haan bij zwarte kippen. Dit jaar moest ik vernieuwen. Ik wilde zwarte bestellen en moest er veertien dagen op wachten. Er waren twee bestelde kippen niet afgehaald en die kon ik direct meenemen. Dat het bruine waren na vele jaren altijd zwarte, was voor mij geen bezwaar.

Deze morgen vond ik een reactie in mijn mailbox aangaande de eenvoudige methode van fruit en groenten te bewaren. 

Beste,
Op uw blog zag ik hoe eenvoudig je appelmoes bewaart, in gewone glazen potten.
Hoelang ongeveer bewaart u deze?
Kan men dat ook met perziken?
bedankt,
Odette

 

Beste mevrouw Odette, in principe is het mogelijk voor alles wat je maar kan denken .  Mijn vrouwtje gebruikt deze methode voor pruimen, rode kool, rode biet, chutney, ajuinconfituur, alle confituren en appelmoes.  Het gaat immers om kleine hoeveelheden en relatief kleine porties.  Het is een klusje waar je er met je volle aandacht moet bij zijn. Het deksel moet geschroefd worden op een kokend product en de pot moet goed vol zijn maar niet overvol. De potten gaan in de microgolfoven voor deze bewerking.  

Wat de bewaarduur betreft is dat normaal gezien een voorraad voor maar een deel van de winter (vb. een rode kool die te groot is om in 1 keer op te eten) of tot de volgende oogst (vb. confituur)  Deze methode wordt gebruikt voor relatief korte perioden. 
Toch waren we eens een bokaaltje rode kolen vergeten.  Het tweede jaar, bij een beurt op orde brengen van de koele berging werd hij ontdenkt.  De kolen waren wat verkleurd maar de smaak was nog prima.  Confituren en alle gerechten waar suiker is bijgevoegd houden  veel langer. 


Wat de smaak betreft  moet je het eens uitproberen want over smaak en kleur moet je geen dispuut aangaan.  Het is zinloos. 


Toen ik de appelmoes wilde bergen zag ik nog een pot staan van 2009. Deze pot is nog goed eetbaar maar zoals je ziet is de appelmoes donkerder geworden. Hij bewaart veel langer dan groenten en dit door de inwerking van de natuurlijke suikers.

Het is de tijd van de vallende appels.  Zo kreeg ik gisteren enkele emmers afvallers toegestoken.  Vandaag dus eerst en vooral schillen en inleggen tot einde van het werk. 



Het is appels schillen tot je vingers er krom van staan. 


Er is meer afval dan bruikbare appel. 


We bewaren de kant en klare appelmoes in bokalen door kokend heet te verwarmen en er het deksel zo op te schroeven.

Het weer was deze morgen niet zo best.  Veel regen was er niet maar droog is toch anders.

Ik besloot een dag je te rommelen met een eerste bezoek aan het containerpark. Maar het viel toch wel anders uit.
 
 Tot de middag heb ik prei gekuist en gesneden voor de diepvries. De zomerprei begon door te schieten en we besloten om ze in te vriezen. Ik heb vlug nog een paar rode bieten van het ras 'Cylindra' gekookt in de stoompot en laten afkoelen.  
 

De opkuis van de moestuin is dringend nodig.  Ik begon achteraan. 


Eerst werd de venkel op eentje gezet en gewied.  Dan werd de grond omgewoeld met de driehaak.


Van de knolselder werden de liggen bladeren verwijderd en de ajuin gewied en daarna de grond los gewoeld. 


De gladiolen werden opgebonden aan de tuindraad en gewied.  Tenslotte werd de grond waar de paksoi komt ook losgewoeld zodat het kiemend kruid geen kans krijgt.  100 gladiolen planten is klein bier maar ze tot de bloei recht houden is  andere koek.  Staan ze aan een afsluitingsdraad dan gaat het nog relatief gemakkelijk. 


Tussen het kleifruit is het paadje erg vuil aan het komen.  Er zijn dus nog tussendoor werkjes in overvloed.

Als er nog interessante reacties binnen komen over het invriezen van zaden, zoals het vandaag het geval is, dan voeg ik ze toe op de bijdrage van 21-07-2011

Naar aanleiding van de pluk van onze eerste Zapallito’s, zocht ik recepten met zomer pompoentjes op.  Ik koos één recept uit.  

Gratin van pompoen met spek en Comté

Ingrediënten

-1 dikke snede gerookt spek

-1 snede pompoen

-200 g geraspte comté

-bechamelsaus

4 soufflébakvormpjes

Bereidingswijze

-Verwijder het zwoerd van het spek, snij de plak in fijne reepjes en bak deze aan.

-Verwijder het vel en de pitten van de pompoen, snij het vruchtvlees in blokjes en laat dit enkele minuten koken in ongezouten kokend water.

-Prik met een vork in de stukjes om te zien of ze gaar zijn en giet het water af.

-Plet vervolgens de pompoenstukjes met een vork plat.

-Neem de 4 ramequins(bakvormpje) en bedek de bodem van elk vormpje met een laagje gebakken spekreepjes.

-Bedek deze eerste laag met de geraspte Comté.

-Spreid er vervolgens de pompoenbereiding over zodat de ramequin al voor 2/3 gevuld is.

-Leg bovenop de pompoenlaag nog een laagje spekreepjes en bedek met een beetje bechamelsaus.

-bestrooi met wat geraspte Comté en een slag van de pepermolen.

-Laat de 4 ramequins gedurende 15 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 180 °C.

Tip: Haal ze nadien uit de oven, serveer de gratin in de ramequins of draai ze om op het bord.

 http://www.solo.be/nl/my-open-kitchen/uitgebreid-zoeken.htm?q=Pompoen&cat=1-solo

Op deze site staan er 35 recepten met pompoen, o.a.
Kwarteltje met terrine van pompoen 
 
Smakelijk eten.

Einde mei, bij het planten van de Zapallito (zomerpompoen), was het bijzonder droog zodat ik de planten veel en lang moest aangieten.  Ze kwamen uiteindelijk toch in hun groei. 

Deze foto is genomen op 25-5 van dit jaar.