onkruid

Gisteren in de voormiddag heb ik enkel de zwarte vissen naar de polderbeek gebracht. 

Het is een eindje wandelen door een prachtig decor. 

Spijtig genoeg ligt de expresweg niet zo heel ver af met vervelend lawaai.

 

De beek is grotendeels dichtgegroeid met toch hier en daar een opening.  Onze vijver is relatief klein.  Het vissenaantal moet contrileerbaar zijn.  Met die zwarte vissen is dat onmogelijk.

 

 

De vissen spartelden een laatste keer in de emmer en toen zag ik ze niet meer.

Hoelang ze in de beek zullen overleven weet ik niet.

Wat ik wel weet is dat er vissen zitten.  Het is dus mogelijk daar te overleven. 

Alleen is het daar oppassen voor de reiger.

Waar het pad eindigt, heb je aan de ene kant een uitgestrekt veld rode aardappelen.


Aan de andere kant is het de witte bloei van witte aardappelen.

Eens terug thuis zie ik hoe helder de vijver opnieuw geworden is. 


Omdat er opnieuw voortdurende circulatie is van beneden naar boven wordt het water helder.
In de bovenvijver moet het door de zuiverende planten heen om terug te stromen naar de benedenvijver. 
Het is opnieuw mogelijk om het spel van de vissen te volgen, tot in de diepte.

Het weer viel gisteren nog mee.  De beloofde hulp was goed op tijd.

We waren afgesproken om de overloop van de bovenvijver naar de benedenvijver in orde te brengen. 



Voordat ik actief meewerkte had ik eerst de Paksoi van het biologisch  zaadhuis 'demeter' in een venterbank serretje gezaaid.

Ondertussen was mijn medewerker begonnen met het verdiepen van de gleuf tussen de twee vijvers.

Het eind plastiek buis dat onder de grond moet berdwijnen werd gepresenteerd.

De overlopende folie van de bovenvijver werd wat bijgesneden en opgeward.

Zo was hij voldoende soepel om diep in de buis te worden geplooid en tegen de wand te drukken.

Bij het afkoelen zou de folie perfect de vorm van de buis aannemen en behouden.

 

Aan de andere kant werd de plastiek buis in de gray buis geschoven. 
Die buis ligt nu in een V uitsnijding die in de balk van de vijver is gezaagd.
Om het hout te beschermen tegen rot, werd de V ingewreven met een laagje sylicone pasta. 
Zo is de buis vast gekleefd en kan ze ook niet draaien. 
Waar de plastiek buis verdwijnt in de graybuis werd rondom rond  ook gesylicoond. Een eventuele terugstoot zal dus niet in de grond belanden. 

Ondertussen werd de vijver leeggepompt door een dompelpomp. 
Van het uitkuisen van de vijver heb ik geen beelden.  Ik stond beneden in het slijk gezogen.
Onderaan was dat voor drie vierden een wortelnet van waterlelies. 

Dit net heb ik in stukken gesneden en enkel een paar voldoende gewortelde planten laten staan.

Die kunnen opnieuw groeien.  De vissen werden stelselmatig in een schepnet gevangen.

De rode vissen werden in een ruime rode kuip, gevuld met vijverwater, vrij gelaten.  

De zwarte staan nu nog te wachten in een kleinere kuip en zullen vrij gelaten worden in een polderbeek.

Deze beek ligt hier een eindje achter de woning.

Eens de vijver leeg en gekuist zijn we begonnen met hem terug te vullen. 

Het putwater moest eerst door de bovenvijver  en kwam dan langs de overloop in de benedenvijver terecht. 

Gelijktijdig werd er regenwater overgepompt uit de regenwaterput en rechtstreeks in de vijver geloosd. 

 

Eens de vijver leeg en gekuist zijn we begonnen met hem terug te vullen. 

Het putwater moest eerst door de bovenvijver  en kwam dan langs de overloop in de benedenvijver terecht. 

Gelijktijdig werd er regenwater overgepompt uit de regenwaterput en rechtstreeks in de vijver geloosd. 

 

Ondertussen was de circulatiepomp in werking gesteld waardoor en een stroming ontstaat.
 Die gaat van beneden naar boven met de pomp en van boven naar beneden langs de overloopbuis.


Reeds heel vlug zag ik verandering in het water van de bovenvijver dat langzaam klaarder zal worden tot glashelder. 


Het eendenkroos is aan het open schuiven  op de bovenvijver,  van aan de waterinvoer tot aan de overloop. 

De benedenvijver wordt door de vissen zuiver gehouden.

Van het over gespoelde eendenkroos is daar niet lang iets te zien.

De overloopbuis ligt nu nog gedeeltelijk bloot. 

Daaraan zal ik verhelpen door aan de zijkant een betonnen bumper aan te brengen. 

Ook zal ik het gras wegnemen en wat meer aarde aanbrengen zodat het heuveltje wat verhoogd. 
Dan wordt het gras herlegd.  Die buis kan wel tegen een duwtje maar zeker  is zeker.

Op 15 juli zaaide ik en vandaag 18 juli is dit de stand van zaken. 

In het bakje waar ik de venkel zaaide is nog geen teken van leven.  Venkel kiemt relatief traag. 


De Chinese kool staat boven en het groenlof zal ook niet lang meer op zich laten wachten. 

De rucola is er allemaal.  Ik zaaide nog al karig. 

Rucola of raketsla (Eruca sativa) is een eenjarige plant die behoort tot de Kruisbloemenfamilie (Cruciferae oftewel Brassicaceae).

De plant komt van nature voor op het Noordelijk halfrond en in Zuid-Amerika.

Rond 1980 is rucola ook in Noord-Europa in de belangstelling gekomen.

In 1981 is rucola door de firma Tubbergen in Nederland geïntroduceerd.

In het Middellandse Zeegebied wordt rucola al sinds de Middeleeuwen geteeld  (http://nl.wikipedia.org/wiki/Rucola) 

En de tuinkers is de strafste en zal na vier dagen eetbaar zijn.

Er zijn zaden die vlug kiemen en andere zijn traag tot zeer traag..

Juist voor onze trip naar de Ardennen kreeg ik volgende zeer uitgebreide reactie. Ik reageer in de tekst (in het groen).

Bericht:
Beste
Allereerst wens ik je te feliciteren met je mooie interessante blog en knappe tuin!
-Ik zal mezelf even voorstellen; ik ben …………., 21jaar uit Halle. Sinds enkele maanden ben ik aan een moestuin begonnen.

Dit omdat ik aan de hogeschool een rustig rooster had en ik in de vakantie dus ook veel tijd heb.  >

(Jonge)  beginners die willen leren van ouderen is het principe van onze tuinclub.  

-De eerste poging was niet bepaald gunstig aangezien na het zaaien een periode van 3-4 weken regen volgde.

Op wat onkruid na kwam er enkel groei in de slaatjes, de ajuin en de radijzen.

De rest heb ik nog eens op gefreesd en dan ben ik herbegonnen. Dit is alvast de goede methode: niet opgeven maar steeds herbeginnen. 

Maak je geen illusies. Zelfs doorwinterde tuinders hebben elk jaar wel iets dat minder lukt of helemaal mislukt. 

Er zijn meer elementen dan kennis alleen die mee spelen. 

Een uiterst belangrijke rol wordt gespeeld door het weer dat slechts op korte tijd voorspelbaar is.

Via een vriend heb ik ondertussen een behuizing voor een serre kunnen bemachtigen en hiervoor heb ik reeds een plastiek aangeschaft. Nu staan de planten dus goed beschermd.
Toch had ik nog enkele vraagjes, mocht u de tijd hebben om deze te lezen en te beantwoorden dan zou ik dit zeer hard waarderen. Meestal beantwoorden we vragen heel vlug per mail en vroeg of laat komt er een uitgebreid antwoord op de blog.

Een serre  in een moestuin is altijd een pluspunt. Het is misschien handig te weten wat er in de serre staat.

 Ik heb die opnieuw gerangschikt.

paprika,             tomaten,              komkommer,              meloen   Best in de serre. 

sla,           bonen,              spinazie,                 wortelen            Zowel binnen als buiten.

courgette,                rode kool,              witte kool,                broccoli             Gaan het best buiten.  Desnoods dek je ze af met tuingaas. 

In principe kan je alles overdekt kweken.  De beste leerschool is het experiment. 

Je kweekt een deel binnen en een deel buiten en je vergelijkt het resultaat.

Dit kan verschillen van streek tot streek al naar gelang de bodem.

Buiten de serre heb ik, aardappelen, ajuin, pompoen en aardbeien staan.

Aardbeien worden tegenwoordig meer onder koepel gekweekt dan buiten.  Beide methodes zijn goed. De smaak kan verschillen 
Elke dag voor ik water geef, een 4tal gieters voor een serre van +- 15vierkantemeter, probeer ik te schoffelen.

Hier en daar komt er toch nog wat onkruid door. Is mulchen hiervoor een optie? Ik ben een grote voorstander van mulchen. Als ik binnen mulch, dan begiet ik eerst duchtig, dat de grond heel vochtig is.  Ik mulch zodat de vochtigheid in de grond blijft. 

Om dat onkruid te bestrijden? Kan dat mulchen ook met boomschors ipv gras. Mulchen kan met alle organische materiaal.

Boomschors wordt bij voorkeur gebruikt in de siertuin tussen vaste planten.  Boomschors verteerd tergend langzaam. 

Tussen groenten gebruikt men bij voorkeur vlug verterende organische resten. Zo komt men tot een horizontaal composteren.

Groenten  die moeten aangeaard worden en groenten die teer zijn aan schimmels (vb. ajuin) worden niet gemulcht. 

 

Wat betreft die hoeveelheid water, ik heb zoals ik op je blog las daarstraks enkele potjes in de grond gestoken aan de grootste planten.

Ik heb er hier maar 4 liggen dus moet ik er nog enkele gaan zoeken.

Ze staan aan komkommers , de meloenen en de tomaten en het is de bedoeling deze ook aan de courgettes te zetten.

Ze zijn ongeveer een 30cm diep. Is het voldoende om deze 1x per dag te vullen? Maar 1 zo'n pot water per plant?

Met water mag je niet overdrijven. 

Hier bij ons in de polder is er maar één vrucht die dagelijks een slokje vraagt voor de grootste opbrengst en dat is de komkommer. Meestal is één keer per week voldoende voor binnenteelt.  Het hangt af van de soort grond en van het weer.  Persoonlijk wacht ik de eerste keer tot ik een teken van verslapping zie bij de plant in kwestie. 

Ik kijk hoe lang het duurt, kort die duur met een paar dagen in en neem dat als norm.  

Moet ik dit ook bij de kolen voorzien? Hetzelfde principe toepassen. 

Toch zou ik kolen, uitgenomen misschien bloemkolen, buiten telen.

Om met bloemkolen geen problemen te hebben met wormschade, kweekte ik steeds winterbloemkolen. 

Deze oogst je vroeg in het voorjaar.

Verder heb ik ook enkele planten die last hebben van meeldauw? - -Je moet onderscheid maken want er zijn twee soorten:

-echte meeldauw doet zich meestal voor bij zeer warm en droog weer.

-valse meeldauw zijn bruine, soms ook roodachtige vlekken op de bladeren en een witachtige aanslag op de onderkant van het blad.

Deze ziekte doet zich voor bij vochtig weer..

Dit door mijn eigen fout omdat ik hier en daar wel wat water op het blad gegeven heb in het begin.

Sommige planten stonden ook effen in de regen toen de plastiek nog niet op de serre lag.

Geen van beide zijn niet een directe reden voor meeldauw. Als de vochtigheid blijft kan het wel de oorzaak zijn.  Je moet dus goed luchten.

 

De vraag is nu wat kan ik hier tegen doen? Ik lees op verschillende sites dat ik deze moet bestrijden met zwavel? Heb ik geen ervaring mee en lijkt me radicaal en vooral nogal delicaat. 

Of Bordeauxse pap?  Ik ben geen voorstander van Bordeauxse pap  die niet selectief werkt. 
-Aftreksel van akkerpaardenstaart: neem 10 l water 1kg verse of 150 gr gedroogde akkerpaardenstaart.

Het kruid een nacht laten weken, 30 min het inweekwater koken, laten afkoelen, daarna zeven. , Spuit het, verdund 1 deel extract op 5 delen water.

-Knoflookthee: neem per 10 l water 75 gr kleingemaakte knoflook.

Heet water erover gieten, laten trekken en afkoelen en onverdund spuiten.  

Lees meer hierover op:
http://www.abc-schriek.bravepages.com/ziektes/meeldauw.htm

Het is vooral op enkele kolen, 1 meloen en bij enkele komkommers.

Je kan bovenstaande middelen ter voorkoming één tot driemaal tijdens de groeiperiode op de plant en de grond spuiten (juni tot augustus).

Weet ook dat geen enkel biologisch middel echt vernietigend werkt en dus geen wondermiddel is.  Beter is te voorkomen dan te moeten genezen.

Ik hoop dat ik je niet overval met dit vrij lange bericht!

Ik voel mij nooit overvallen door een bericht hoe lang ook. Ik neem echter mijn tijd om zo goed en concreet mogelijk te antwoorden.

De vorderingen van deze tuin kan je rechtstreeks volgen op: http://www.moestuinforum.nl/blog/BananaRaw/

 

Voorlopig is er geen plaats meer vrij in de tuin. Hij staat vol.  
 

De laatste twee vrijgekomen rijen werden voorbereid op de volgende teelt. 
Ik maakte een voortje en vulde het met compost.

Daar heb ik groenlof geplant, type suikerbrood.  Het zijn aangekochte plantjes

Ik ben voor de zaai van venkel en laat groenlof wat laat maar die zijn nu pas gezaaid. 
Als dit groenlof niet meer kropt, dan gebruik ik het deze winter als groenvoeder voor de kippen. 

 

In deze vier bakjes zaaide ik rucola.


Ook zaaide ik nog twee bakjes tuinkers.

Na ze enkel te hebben aangedrukt legde ik er een plaatje over zodat ze donker kunnen kiemen. 

Ze staan in een vensterbankserretje.

In de tuin ben ik begonnen met de bieten uit te dunnen. 
Tegen de gewone gang van zaken ga ik in door enkel de reeds eetbare er tussenuit te halen.
Zo krijgen de mindere ook een kans om dikker te worden. 
Deze primeurs zijn een ware lekkernij voor liefhebbers van rode biet.

Nu de tuin weer op punt staat kan ik het rustiger aan doen. 

De kleinkinderen komen met het weekend en dus moest het gras kort zijn. 

De gele bloem is de ‘alant’ die een hoge plant is die gemakkelijk omvalt. 

 

Ik zou de stengels moeten rechten en de plant binden. 

Maar dan kan ik aan de kinderen de ijverige bijtjes niet meer laten zijn. 


Het is een hele klus om bij het weer dat we hebben de moestuin zo proper mogelijk te houden. 

Zoveel mulch was er deze keer niet.
Ik had niet de tijd om rond de vijver de te hoge plantengroei verder af te knippen. 
Nog een paar maaibeurten en de hele tuin is afgedekt. 
Enkel op deze manier kan ik het ongewenste groen onder controle houden. 
In feite is het nu ideaal weer om te mulchen  want je sluit het vele vocht op in de grond.

 

Gisteren, donderdag 12 juli hebben wij afscheid genomen van mijn oudste broer Gentiel?

Hij is rustig heengegaan op de afdeling intensieve zorg van AZ St Jan te Brugge na een lijdensweg van 6,5 maanden.

De afscheidsplechtigheid heeft plaats op woensdag 18 juli in het crematorium de blauwe toren in Brugge om 10u15   Gentiel was lid van velt Zedelgem en gids bij natuurpunt.

Gisteren genoten wij hier in de kuststreek van bijzonder veel zon. 
Rond elf uur was er een vlaagje en rond vier uur enkele spetters.  Ik ben niet eens uit de regen gegaan.  Het stelde dus niet veel voor. 
Zo nu en dan was er dreiging maar de donderwolken bleven in oostelijke en zuidelijke richtingen hangen. 


Ui, paprika en boontjes, kregen eerst een wiedbeurt.  Daarna volgde de rest van de moestuin.

 

Het paadje dat van voor naar achter, langs de bessen en door de moestuin gaat kreeg een grondige  kuisbeurt. 

 

Ook het korte paadje van de serre tot het einde van de tuin is opnieuw onkruid vrij.

Ik heb een zak droge as uit de houtkachel staan. 
Hiervan strooide ik er rond de knolselder omwille van het potas gehalte.
Daaraan hebben knolgewassen een behoorlijke behoefte . 
De as heb ik dan onder gewerkt met de kapper. 

Ik kon de moestuin  helemaal onkruid vrij maken. 
Ik laat mijn tuin nooit helemaal vervuilen maar geef hem regelmatig een kuisbeurt. 
Vanaf juli kan je tuin heel vlug helemaal onder het ongewenste groen komen.

 

De strooibloemen zijn verplant.  Nu moest de prei onkruidvrij gemaakt worden. 
Maar eerst borg ik de erwtenkooi op.


Alle palen en latten worden verzameld en dan geborgen. 

Opnieuw kan je tot het einde van de tuin kijken. 


De draad wordt opgerold en geborgen.

De prei was aan het vervuilen.  Ik moest ingrijpen maar het was de tijd die ontbrak.

 

Eindelijk kon ook de prei aan de beurt komen.

Eens gewied, leg ik de grond los.  Dit is heel belangrijk voor de groei van de planten.

Dit doe ik met een aangepast kappertje. 
Dit aanpassen en bijslijpen deed ik 25 jaar geleden.
Het versleten kappertje had ik liggen en de steel kreeg ik toen van mijn nu 80jarige buurman


De tuin komt nu stilaan weer in evenwicht.
Het groenlof dat ik bestelde komt op de rijen waar de erwten stonden. 
Hiermee verander ik mijn tuinschema.
Voor onze grond is het wat laat om nu nog prei te planten.  Daarom pas ik het plan wat aan. 
Prei kan ik toch niet voldoende kweken om aan onze jaarbehoeften te voldoen.
Ik plant jaarlijks +/- 300 planten. Ik plantte 120 zomerprei plantjes en 180 winterprei.
Volgens Ceasar, ons oudste  actief veltlid van de afdeling zou het niet echt lukken.

Zomerprei en winterprei de zelfde  tijd in de tuin te hebben zou niet goed zijn. 
Waarom kon ik niet achterhalen.  Dat moet ik hem nog eens vragen

De hoge erwten zijn gisteren uit het tuinbeeld verdwenen.  De opbrengst lag bijzonder hoog. 


Rij per rij zijn ze uitgetrokken.

Per rij had ik een volle kruiwaren ranken.


De eerste kruiwagen plaatste ik direct onder het afdak aan de serre.  Het dreigde om te regenen. 

  

De tweede kruiwagen plaatste ik onder de struiken. 
Toen het later effectief hevig begon te regenen verhuisde ik hem na de vlaag naar de garage. 
Na de eerste kruiwagen moest ik op boodschap en ik betrouwde het weer niet.. 

Het plukken nam twee volle uren in beslag.
Dan hebben Colette en ik  de erwtjes verlezen in twee groepen. 
De dikke hebben we dan behandeld als doperwten en dus uitgedaan. 
Fijne peultjes hebben we reeds voldoende in de vriezer. Iemand is die gretig komen ophalen.  


Naar de avond toe werd het opnieuw heel zonnig. 
Ik kon eventjes genieten op de bank.  Vandaar had ik een mooi zicht op de veranderde tuin. 
De kooi stond er nog en zal vandaag normaal gezien opgeborgen worden voor later.   

 

Vanaf vandaag zitten we weer in het gewone regime.

De foto’s van onze uitstap zijn geborgen.

Op reis hadden we relatief mooi weer. 

Sedert we terug zijn is het eerder aan de overdreven natte kant. 

De winterprei op wachtbed is geplant. Er is nieuwe ruimte  voor salade.

De oogst van de komkommers komt stilaan op gang.
Ik ben er nu nog sterker van overtuigd dat je komkommers elke dag moet gieten.  Dan heb je geen groeistop. 
Liefst doe je dat in een potje naast de plant. 
Er is dan ook geen onderbreking in het bijna dagelijks oogsten van een vrucht. 
Mijn 80 jarige buurman zorgde jaren voor onze tuin toen we op reis waren. 
Dit jaar heeft hij afgehaakt wegens gezondheidsproblemen. 
Nu is het onze poetshulp die heeft overgenomen en dat heel fijn heeft klaar gespeeld.  Ik ben beide personen heel dankbaar. 

Tussen twee vlagen in plantte ik de aangekochte gemengde salade.
De rassen zijn: lolo rosso, lolo bianco en een zestal planten groenlof. 


Het wordt bijna een gewoonte maar tegen de avond aan komt de zon er door. 
Het lijkt er op dat ze de rest van de dag gevochten heeft om toch de bovenhand te halen.  
Zo wordt het einde van een soms rotdag toch nog glansrijk afgerond.

De strooibloemen die ik tegen de afsluiting zaaide voldoen niet aan mijn verwachtingen.
Ik had een totaal ander gedacht van wat een strooibloem is. 
Nu sta ik hier met iets wild maar weliswaar aangepast aan mijn tuin.
Maar het staat wel op de verkeerde plaats.
Ik heb zo het gevoel dat het juiste zaad niet in de juiste verpakking zat.
Ik wacht op een andere regendag en verplant die dan maar. 
Dit jaar heb ik reeds meer verplant dan gewoonlijk.

Op de terugweg naar huis profiteerden van het schitterend zonnige weer om de tuinen van Annevoie te bezoeken.

Voor wat uitleg klik op de volgende URL :
http://www.bed-and-breakfast-sohier.be/nl/dinant/de-tuinen-van-annevoie-258.html  en op: http://www.annevoie.be  

We waren om 9u30 vanuit het vakantiedomein  'Les Onayes' vertrokken richting
de abdij van Marredsous.   

Daar hebben we ooit een lekkere croq-monsieur gegeten. 
Om er te geraken langs de kortste weg deden we beroep op madam GPS. 
Langs onmogelijk smalle landelijke wegjes zond ze ons.  Prachtig  en heel gevarieerd.  We hadden ruim de tijd. 
Meermaal hadden we de indruk dat ze met ons aan het rondtoeren was. 
Er leek geen einde aan te komen. 
Op het einde verwachtten we ons elk ogenblik aan een boerenslag. 
Toch kwam het goed.  Zij ziet alles immers van bovenuit hé. 
We waren het noorden reeds lang kwijt toen we plots in Maradret arriveerden. 
Dat is een prachtig zusterklooster dicht bij Marredsous. 

Na de lekkere croque 
zijn Colette en mijn broer gaan wandelen terwijl ik een uiltje heb gevangen.  Ik moet voldoende rust inbouwen, vooral op reis.

Madam GPS bracht ons dan feilloos naar ‘de tuinen van Annevoie’. 
Er waren nog enkele bezoekers.

Geniet met mij mee van de wondere samengang van water en groen.
De tuinen van Annevoie komen enkel tot hun recht bij zonnig weer.  Wij hadden geluk. 






















Het kasteel is prachtig gerestaureerd. 














De tuinen zijn, sedert ons vorig bezoek uitgebreid met een moestuin. 
Die is groot in oppervlakte maar beperkt in teelten. Je ziet dat er in gewerkt wordt. 
Toch is er een deel dat niet proper stond maar misschien de volgende dag wel. 

Het was de 2^de  juli. 
Ik kocht er op het einde van onze rondgang een klein boekje.   

                                                                              

Het is geschreven door een zeker Michel Caron. 
Het gaat over de juiste en verkeerde ideeën die er over bio de ronde doen. 


Ik was opnieuw heel dicht bij de natuur.

Van mijn eenzame wandelingen in de heel vroege morgen heb ik echt genoten. 

Als je alleen bent kan je er een eigen tempo er op nahouden. 

Het was jaren geleden dat ik in de natuur nog  klavertjes vier vond.

Van uit Maredsous bracht ik een souvenir mee. 
Het is een kop om de hele dag te gebruiken.  Ik koos hem in mijn lievelingskeur, ‘turquoise ‘. 


Toen we rond halfzeven thuis kwamen leek mijn tuin totaal verwilderd. 

Ik vond op een blauwe ton vol water een poëtische tekening,  geschreven door de natuur. 

De tomaten moesten dringend gediefd worden maar eerst moest de mulch van de vorige dag verwerkt worden. 

Vooraleer ik de mulch kon strooien moest ik eerst afboorden. 

Na het  afboorden moest ik opkuisen.

De tagetes en de selder werden eerst gemulchd.
Je kan zien dat de selder heel vlug teruggroeit. 
Die waren pas twee dagen voordien totaal afgesneden. 

Ik beschikte over twee volle kruiwagens mulch.
Zo kon ik ook nog van de paprika tot de erwten de vochtige grond bedekken. 

De courgettes voelen zich in hun sas. 

Dat komt door al die regen, plus zo af en toe een behoorlijk warme dag

 

Er staan vier planten en elke dag is dat de oogst. 
Er zijn dan ook veel weggevertjes bij.

 

De buitentomaten waren, op zijn zachtst gezegd, aan het verwilderen.

Na gediefd en opgebonden te zijn mogen ze weer gezien aijn.. 

Dit is de defecte overloop goot die, naar ik vermoed,  het vijverprobleem veroorzaakte. 


Die overloop is nu verwijderd.  De bovenvijver komt vol kikkerdril.

De wortels van het ‘pyrus-riet’ hadden ook het eindje ‘gray’ buis naar boven geduwd. 


De afstand tussen de twee vijvers zal nu anders overbrugd worden:.
Het wordt een eind plastiekbuis die zal uitmonden in het eindje ‘gray’buis. 

De erwten moeten voor de zesde keer geplukt worden.


In de vroege morgen, toen het lichtjes regende had ik eerst en vooral de serretomaten gediefd.

Pas in de hele late namiddag kon ik verder nagenieten van onze uitstap naar de Ardennen. 


Wij die gekomen waren voor de natuur en stilte daalden toch af naar La Roche. 
Er was braderie in één van de straten waardoor er nog meer drukte was dan naar gewoonte. 

We hebben ons beperkt tot een wandeling langs de Ourthe. 
Daarna deden we een terrasje. 

De Ourthe is er reeds heel wat breder dan in houffalize.


In de late namiddag zijn we in het hertenpark geweest.
Dit is de groep donkere herten. 


De uitkijktoren is vooral een attractie voor de kinderen. 


Maar van uit de toren heb je een prachtig vergezicht. 
Je kan er ook de kleine groep bleke herten observeren. 


In de streek sta je op vele plaatsen plots voor een eenzaam kruis dat nog in ere wordt gehouden. 


We zijn drie keer op restaurant geweest. 
Het was er zo lekker dat we drie keer voor hetzelfde kozen.
Mijn broer en ik kozen op zondag voor het dagsoepje. 
Tot onze verrassing kregen we een stevig gebakken broodje voorgezet. 
Het was uitgehaald en daaruit konden we een lekker soepje lepelen.
 Het broodje kon ook gegeten worden maar voor een te hard gebakken broodje moet ik reeds veel honger hebben. 


Colette had gekozen voor een voorgerecht waarmee ik reeds voldaan zou zijn geweest. 


Het was onze laatste avond.  We begonnen alles in te pakken. 
De volgende morgen zouden we afscheid nemen van het huisje met de twee trappen. 
De trap naar beneden leidde naar de slaapkamertjes, de badkamer en het toilet.
Hij begon in de kookruimte.
De andere trap, startend vanuit de eetruimte bracht je in een ruime zitruimte met tv.   


Aan de wegwijzer naar het hertenpark had iemand een knuffelbeertje achter gelaten.

Het is reeds een tijdje dat er probleempjes zijn met de verbinding tussen de twee vijvertjes. 
In de winter kan je die niet oplossen omdat de folie beenhard is.
In de zomer (!?) is die folie soepeler.

Het begon heel vroeg toen ik dauw aan het trappen was hoorde ik  geen water lopen in de vijver.
Ik ging kijken en stelde vast dat hij zo goed als leeg stond. 
Het water was in de grond verdwenen.  


Ik had niets te verletten en heb, hoe vroeg het ook was, een half uur, water uit de waterput laten bijlopen. 

Daarin kunnen de vissen toch wel een tijdje overleven. 

Nu er bijna geen water meer in zit is het de moment om een grondig te reinigen. 

Ik moet echter wachten tot ik hulp kan krijgen. 

Er was heel wat te knippen  om het probleem bloot te leggen.

Eens de planten geknipt kon ik de buis verwijderen. 
De vissen toonden zich dan reeds opnieuw. 


Dit is de verwijderde buis.
Ik zal er verlengstukken aan plaatsen of het laten doen door een loodgieter in de familie. 

Het gras moest dringend gemaaid worden. 

Er stond veel bloeiende klaver die bijtjes aantrekt.

Dit is een gevaarlijke toestand voor blote kindervoetjes. 

Het was drukkend warm.  Ik maaide het gras in zes beurten. 

Hier kan je zien hoe hoog het gras stond. 
Als na het maaien het kleurverschil tussen het niet gemaaide deel ...
en het gemaaide te groot is dan maai je te laag.

De afsluiting bij de laagste vijver is nu even verwijderd.

Na het maaien zijn ook alle geknipte planten mee opgeruimd.

Het nagenieten van de reis kwam pas in de late namiddag toen het begon te regenen. 

De Ourthe in Houffalize is daar nog een klein maar toch vlijtig stroompje. 

 

Bijna overal bij de afgelegen huizen zie je deze kooien staan. 

We konden ons niet voorstellen waarvoor die moesten dienen tot de dag van de vuilniszakken. 

Achouffe is in feite maar een gehucht van Wibrin dat deelgemeente is van houffalize. 
De reden waarom er meer over Achouffe gesproken wordt dan over wibrin is bij de hand liggend. 
Wij zijn de brouwerij niet gaan bezoeken. 
Het bier hebben we wel gedronken en het mag er zijn hoor.

Wat ze in Wibrin wel hebben is  ook een Amerikaanse tank  als aandenken aan wereldoorlog 2.
In andere plaatsen bezitten ze ook zo’n aandenken o.a. in Laroche en in Bastogne.


Rond Wibrin heb je heel mooie wandelingen in de natuur. 

Deze zijn beschreven als gemakkelijk.  Maar wat is gemakkelijk?

De natuur is er prachtig met rijke bermen en prachtige vergezichten. 

En plots zie je daar een tuin waarvan de eigenaar het beter wil doen dan de natuur.
Dit is voor mensen die de waarde van wilde kruiden niet goed inschatten. 
In hun tuin zijn ze ongewenst (onkruid).

Het oogsten van de selder is begonnen. Ze wordt afgeknipt en ingevroren. 

Dit is de eerste radicale knip van de selder. Ik zorg ervoor het hart niet weg te snijden. 

Hier en daar is er opnieuw aantasting van de zogenaamde 'smeltziekte', een klein wormpje in het blad.

Dat geeft een bruine vlek die zich heel vlug uitbreidt.

De eerste bewerking is wassen en spoelen.

Gedurende deze bewerking worden de bruine vlekken eerst weggeknipt. 

Dan wordt de selder behoorlijk fijn gesneden.

Dit is het resultaat van een paar uur bezig zijn.

Zo blijven de vergieten een poosje staan tot de selder relatief droog is. 

Zo wordt ze in grote plastiek dozen in de vriezer geplaatst.
De woensdag is voor mij een boodschappendag. Gisteren viel dat in de namiddag.

Om na te genieten van de rustweek in Achouffe werk ik nog even aan het schikken van de foto’s.
Iedere morgen deed ik aan bermobservatie.
Geniet met mij en plaats er zelf maar de namen bij.

Ik ben gespecialiseerd in groenten.  Van deze bloemen planten ken ik vele namen. 

Ik durf die namen af en toe eens te wisselen.

 

Mijn groot fotoapparaat is defect.  Alle foto's zijn genomen geweest met een klein apparaatje. 

Om de sleet op mijn geheugen wat af te remmen kocht ik 'Het grote breinbreker boek' uitgegeven bij Lannoo. 

Dit is voor mijn vrije tijd die ik elke dag in een bepaalde hoeveelheid wil nemen..

In de voormiddag ben ik een wandeling gaan maken hier in Stalhille. 

Aanstonds na het middagmaal zijn we aan de erwtenpluk begonnen. 

Colette was de hele voormiddag op koopjesjacht geweest. 

Ze had gevonden wat ze zocht en tegen alle verwachtingen in hielp ze met de pluk.  


De dag voordien had de thuiswachter er ongeveer 2 kg geplukt. 
Toch  was het peulen kijken, waar je ook keek. 
Het leek er op dat ze gedurende een week niet waren geplukt. 

Je kon er niet naast kijken maar er waren er veel tussen die te groot waren  om met peul en al te eten. 

De vijfde pluk leverde twee volle emmers op.
Gisterenavond was ik dan ook absoluut verzadigd van peulerwten kijken.

Tussendoor heb ik een beetje tijd gemaakt om na te genieten van ons Ardennen uitstapje.

Niets is gemakkelijker als je over een paar honderd foto's beschikt waarin je een keuze kunt maken. 

 

Elke morgen deed ik een ochtendwandeling. Eerst maakte ik de ontbijttafel klaar. 
Dat moest in alle stilte gebeuren want mijn reisgenoten sliepen elke dag drie uur langer dan ik. 
Hoe veel later ze gingen slapen weet ik niet en wil ik ook niet weten.
Iedere dag startte ik  mijn wandeling langs de zelfde keien weg. 


Elke morgen opnieuw genoot ik van telkens andere klaprozen. 

Het klaprozenlandschap veranderde elke morgen. Het zeer diepe rood sprak mij aan. 

Bij ons in de tuin zien die bloemen er minder rood uit.

Deze struik margerietjes werd elke dag vuiler en meer uitgebloeid. 

 

Deze koe kwam iedere morgen goede dag zeggen met iets dat aanleunde bij gegrom.  
Om loeien te zijn was het er  mijlenver van verwijderd. 


Vorige woensdag was het zo warm dat we ter plaatse bleven en de barbecue aanspraken. 

Dit was mijn werk. 

Naar de avond toe zijn we een wandeling gaan maken in Esch sur Sûre. Bijtanken was dan ook vanzelfsprekend.    


In de tuin van broer Gentiel had ik de week voordien kennis gemaakt met een voor mij onbekend graan gewas, de 'triticale' 

Hier herkende ik de vrucht op een uitgestrekt veld.

Spijtig

Spijtig genoeg is dit grote veld niet op een ecologische manier gerund.  Ik ben dan ook maar op zoek gegaan naar meer uitleg over 'tritecale'  Die uitleg vond ik op: http://nl.wikipedia.org/wiki/Triticale

Triticale (×Triticale) is een geslacht van graansoorten, dat is ontstaan bij de kruising van gewone tarwe (Triticum aestivum) of harde tarwe (Triticum durum) met rogge (Secale cereale).
De kruising van gewone tarwe en rogge heet ×Triticale rimpaui.

Ik ben er eventjes uit geweest.  We verbleven een week in Achouffe  (Houffalize).  We verbleven in het bungalowpark   'Les Onays '

België | Ardennen |  Achouffe/Wibrin

De streek van Houffalize - La Roche-en-Ardenne : Langs de Ourthe

De Ourthe heeft diepe valleien met steile hellingen gegraven en aldus van Houffalize de hoofdstad van de MB gemaakt.
De Heren van La Roche bouwden er hun feodaal kasteel.
De steile hellingen vormen een wandelparadijs voor liefhebbers van berg wandelen.
Zo lees je toch op de kleurige flyer. 

Laat me nog eventjes uitblazen en nagenieten van deze heerlijke voorbije week waar het weer ons goedgezind was.

Tussenin kan ik ook  verslag uit brengen over de werkzaamheden in eigen tuin.
Deze week moet daar vooral geoogst worden. 
Op de hulp van Colette wilde ik niet rekenen want er zijn solden! 
Ik zou dus ongestoord mijn gang kunnen gaan. Toch kwam ze mij terhulp.
Het dorp Achouffe met brouwerij, taverne’s, live-music en hengelsport, is een van de meest schilderachtige dorpjes van de streek (en de wereld ?)

De overdrijving nemen we er zo maar bij. 
Dat het aangenaam vertoeven is kan je van mij aannemen maar je moet van rust en stilte houden.

 

Toen ik gisterenavond  rond zeven uur in mijn tuin terugkwam vond ik die op het eerste zicht verwilderd. 
Hoe alles in één week tijd gegroeid is verbazend.

Hier een gedacht van de streek waar nog ruimte en natuur te vinden is. 

Wat mij hier vooral verbaasde was dat het gras in zaad stond en nog niet werd gemaaid.
Bij navraag kreeg ik te horen dat dit een regionale afspraak is. 
Het doel zou zijn, dat men de laatbroedende vogels zo wil beschermen.

 

Bleekselder, knolselder, ... :
Af en toe merk je dat selderblaadjes opzwellen en bruin worden.
Als je het vliesje van het blad opentrekt, merk je larven van seldermineervliegen.

Dezelfde ziekte ontdek je ook bij lavas of maggikruid :
Van ziekten of insecten heeft de plant weinig last. Soms kunnen de larven van de seldermineervliegen de bladeren wel eens aantasten en daardoor wat minder appetijtelijk ogen maar  kapot gaat  ze er niet van, wel kan men best de aangetaste bladeren wegsnijden om verdere verspreiding tegen te gaan.

Ik wilde mijn tuin  nog vóór het weekend proper hebben en dat is gelukt. 

De rode ui kreeg als eerste een kuisbeurt.

Daarna was het de beurt aan de minitomaten tegen de serre en aan de sjalotten.

Ook zat de platte peterselie niet in het vak van de krul peterselie. 

Daaraan wilde ik verhelpen door lange balkjes te gebruiken.

Er moesten meer balkjes gebruikt worden en het geheel diende herschikt te worden. 


Bij het verwijderen van de balkjes trof ik een bruine naaktslak die ik daar niet wou. (foto wat onscherp).

Ik dacht de kippen met zachte vangst te plezieren maar ze lustten deze schijnbare delicatesse niet.

Nu zit alle peterselie in één vak onder het gaas.  

Tussen de plantjes en het netje is er nu vooral voldoende ruimte. 

Afdekken met gaas is noodzakelijk geworden tegen de peterselievlieg. 
Misschien  is het de preivlieg die haar territorium uitbreidt.