composteren

Het heeft niet lang geduurd maar het was hevig.

Mijn zeer goed beschermde tuin kreeg er toch van langs. Het is allemaal niet erg.

De venkel en de paksoi staan er een beetje door elkaar geschud bij.

De staakbonen liggen deels tegen de grond.  Enkele staken zijn min of meer recht gebleven.

Juist deze die recht moeten blijven omdat er bonen aan hangen om te rijpen voor plantzaad.
Ik zal de neerliggende opruimen en deze die moeten blijven staan steviger vastzetten.

Op de ene plaats in de tuin liggen meer bladeren afgewaaid dan op de andere. 

Niets erg want het is tenslotte herfst.


Ik kan de gezaaide veldsalade nog niet onderscheiden van het ongewenste kruid.

Het niveau van de vijver is automatisch verhoogd.
Sedert hij uitgekuist werd is hij helder bebleven.  De vissen komen niet helemaal meer naar boven maar blijven zichtbaar.

Op 4 september kwam er hier een bericht in de mailbox.

Ik heb de betrokken persoon direct een antwoord toegestuurd met de belofte het onderwerp later te behandelen op de blog.

Wat nu gebeurd.

Beste …

je plaatste op onze blog onderstaande reactie.

Beste tuinier in hart en ziel,

Heel regelmatig, om niet te zeggen dagelijks, kom ik uw bijgewerkte blog bekijken en meegenieten van uw tuinplezier.

Ik heb een vraagje. Kan ik nu nog buiten sla zaaien of is dat te laat? En indien het nog kan , welke soort?
De andijvie staat al mooi, de eerst geplante beginnen al goed te kroppen,

maar een portie sla is ook in het najaar niet te versmaden, zo vinden wij.
Dank bij voorbaat,

Mijn antwoord hier op is:

-normaal gezien is het te laat

-gezien we een raar jaar meemaken wat temperatuur betreft,  zou ik het proberen

maar op voorwaarde dat je die salade later kan afdekken al is het maar met plastiekfolie. 

Wie wil bijleren moet experimenteren en niet bang zijn dat het een mislukking wordt.

-De enige soort kropsalade die ik jou kan aanbevelen is:
'Wonder van de vier jaargetijden'.     

-pluksalade zoals ‘lollo rosa   
of ‘lollo bianco  ’

                                en eikenblad  is ook een mogelijkheid maar later ook afdekken.

-Van salade moet je weten dat het bleke deel minder vitaminen bevat dan het groene (eventueel rode) gedeelte.

-September is het de tijd om volop veldsalade te zaaien.
-Je kan ook in oktober nog veldsla zaaien maar dan onder glas.
-Wil je de voedingswaarde van salade (sla) even bekijken ga dan naar  http://www.voedingswaardetabel.nl/voedingswaarde/voedingsmiddel/?id=855

Wat is tuinplezier zonder eetplezier?

De smaak van salade wordt in feite bepaald door de dressing.

Die kan je gerust zelf maken en natuurlijk liefst zo licht mogelijk.

Wij doen het zo:
-Je bepaald zelf de hoeveelheid.
-De helft is een light mayonaise en de andere helft magere yoghurt

Dan volgen de echte smaakmakers. (hoeveelheden volgens smaak)

-Je versnippert sjalot of rode ajuin of welke soort dan ook
-versnipper een portie peterselie
-je versnippert er ook wat basilicum bij
-eventueel voeg je er een kleine hoeveelheid gember aan toe
-Je kan bijkruiden met peper en zout maar probeer ook eens zonder.

We waren zaterdag op een familiefeest waar ieder zijn bijdrage leverde en onze dressing viel in de smaak. 
Het recept gaat de familie rond.
Waarom zou het ook niet mogen rond gaan in de velt familie?

Op zondag 23-09-12 is er in het 'Oud Gemeentehuis' bij Addi,
Cathilleweg 86 in Stalhille de eerste tuinclub na het verlof.
We starten om 10u.

Onderstaande punten staan op het programma.

1) Vaste rubriek : Welke tuinwerkzaamheden deden we onlangs?

2) Vaste rubriek : Nu zaaien en planten : september - oktober - …

3) Vaste rubriek : Karweitjes in de fruittuin, siertuin, …

4) Vragen Tuinclubleden : Eventueel mag je deze vragen vooraf doorsturen naar paulclicteur@hotmail.com

5) Marc :

· Eisenbundel Natuurpunt en Velt Jabbeke (zie ook artikel KW 17-08-12)

· Fruitboomactie 2012

· Evaluatie snoeidemonstratie door Marc Geens bij Johan Baudewyn

· Wijziging Fruit persdagen

6) Krantenartikels : … voor jou gelezen :

a) We moeten met onkruid leren leven (Het Nieuwsblad 22-08-12)

b) 'Genetisch gemanipuleerde maïs is kankerverwekkend' (Het Nieuws-

       blad 20-09-12)

7) Wie brengt zelf een artikel mee?

8) Tuinprogramma Groenland : van braakland tot moestuin

9) Daniël zoekt een co-auteur voor de Tuinblog : 

http://www.velt.be/Jabbeke       en aan de linkerzijde klikken op tuinblog en je krijgt de URL van de blog.
Zo ben je eerst op onze site waar nuttige documenten over de tuin te vinden zijn.

11) Voorstellen : Onderwerpen voor de volgende Tuinclub:

Om een goede composthoop aan te leggen is het goed over heel wat groen te beschikken. Dit groen vind ik in eigen tuin.

Alles wat uitgebloeid is wordt geknipt of gemaaid.

Wat nog in bloei moet komen zoals de herfstaster blijft staan en wordt indien nodig opgebonden.

Ik maak uitzondering voor de ‘kaardebol. Je kan het doen omdat je de plant decoratief vind.

Maar ik gebruik deze plant niet omdat hij zo onaangenaam stekelig  is.

Een andere uitzondering is het ‘gevlekte longkruid’ dat een heel vroege voorjaarsbloeier is.

Ondertussen komt er stilaan volume in de composthoop. 
Hier heb je het verwerken van de wachthoop in een volle laag. 
Je kan het niet zien maar in deze laag krioelde het van de wormen. 
Ik wou ze fotograferen maar tegen dat ik mijn apparaatje had uitgehaald waren ze reeds in de hoop verdwenen.

Door een koud voorjaar en een heel late zomer wordt het niets met de opbrengst van de paprika buiten.

Dit is alles wat ik heb geplukt op gisteren 20 september. 
Dat wordt dus niets dit jaar met die zeven stuks onvolgroeide vruchten en nog veel  late bloei.

Vorig jaar kon ik zelfs in september reeds rijpe vruchten oogsten. 
Toen had ik anderhalve emmer grote vruchten om verwerkt op tafel te brengen..

De struiken zijn verwijderd en ook de kleine onrijpe vruchten gaan in een groenlaag van de composthoop.
Zo zie je maar dat het ene seizoen niet het andere is.

Onze ‘veltreis ‘sloten we af met de ‘Floriade’ in Venlo maar vooraf bezochten we een imkerij.

Omdat ik foto’s nam hoorde ik de uitleg niet.

Ik zal dus geen enkel commentaar geven en de beelden voor zichzelf laten spreken.

Vanaf deze zomer kan Imkerij Bijendans voortaan in koper worden geschreven.

Het is namelijk al weer 12,5 jaar dat Imker Herman Arts vorm geeft aan een bijzondere imkerij in een nog bijzonderdere fruittuin.
 De imkerij is gelegen aan de zandkant 11a te Sint Anthonis.
Zondag 26 juni houdt hij open dag. St. Anthonis - inloopdag  bij imkerij De Bijendans
Voor meer uitleg zie: http://www.bijenhouders.nl/agenda.php?content_id=750

Dan leg ik je vraag voor aan een imker hier in het dorp.

Onlangs kreeg ik een reactie die ik probeer zo goed mogelijk te beantwoorden. 

Een wetenschappelijk antwoord heb ik niet, enkel een mogelijkheid.

Titel: Tomaten
Hallo,
Ik heb een vraag ivm.   mijn geënte tomaten.
Bij mijn zelfgezaaide tomaten blinken de vruchten en de vruchten van mijn geënte planten niet.

Deze staan niet in dezelfde serre, zijn gezond en lekker en hebben dezelfde compost en ‘vinasse’ gehad.
Ik zou willen weten hoe het komt dat deze vruchten NIET blinken.

Dit is de eerste maal in 32 jaar dat ik dit voor heb.

De planten worden biologisch gekweekt en staan volgens mij gezond.
Groeten,
Het is zeker geen ziekte want er bestaan matte soorten.
Maar een wetenschappelijk antwoord heb ik dus niet direct gevonden in mijn boeken.
maar op het net vond ik een Duitse site met een forum:
http://forum.garten-pur.de/Gemuesebeet--20/matte-Tomaten-37649_0A.htm

Ik heb het antwoord bewerkt met 'Google vertaler' en dan de zinnen op hun pootjes gezet.
Ik haalde er, het belangrijke deel uit en dit is het resultaat:

Het is mogelijk dat het zaad dat werd gebruikt niet gesorteerd werd. 

Het zou kunnen gekruist zijn met een ras waarvan de huid van de tomaat mat is.

Ik heb het eens voorgehad met een paar planten van een andere soort dan de rest.

Dat ze ook gezond en lekker zijn bewijst dat er enkel deze of een andere kleinigheid aan de hand kan zijn.
Het zou dus kunnen dat je een soort hebt getroffen die van nature mat is. Dit besluit ik omdat al je geënte tomaten zo zijn.

Een Google afbeelding.

Misschien is er iemand van onze bezoekers die denkt ook een antwoord te weten op het raadsel van de matte tomaten.

Het zou ons een groot plezier doen als je dit naar ons doorstuurt op dalae@pandora.be

Wij danken je alvast op voorhand.

Het derde bezoek van de tweede dag betrof een biologische plantenkwekerij.

Deze kwekerij bezit de nationale buddleja colectie

Bomenland Schiphorst bv ( voorheen Schiphorst ) is een boomkwekerij / plantencentum,

dat rond 1940 werd opgericht door dhr Schiphorst .

In de volgende jaren groeide Schiphorst uit tot een gerennomeerde kwekerij .
In die tijd werd er al ver van huis ( Heereveen ) geleverd met paard en wagen.

Sinds 2000 hebben wij de kwekerij van ca. 5 ha en het plantencentrum overgenomen.

In de tussenliggende jaren is de kwekerij sterk uitgebreid tot ca. 20 ha.
Er is een breed sortiment bomen, solitairen, heesters, groenblijvende gewassen en vaste planten.

Dit doen we volledig biologisch. Ons bedrijf is sinds 2007 Skal gecertificeerd en mogen we het EKO label voeren.

De onderneming heeft op dit moment  4 medewerkers werkzaam op de kwekerij, 2 medewerksters op het plantencentrum.

Een aantal medewerkers komt de zaterdagen en vakanties en wij ( mijn vrouw en ik ) zijn zes dagen in de week met onze'hobby' bezig.

We zijn  bijna altijd vergezeld door Pien, onze Jack Russel.

Zie: http://www.bomenland.nl/

We werden er rondgeleid door de ‘baas’ zelf.

We kregen eerst het verhaal te horen hoe hij overstapte van ‘pestisides’ naar ‘bio’.

Hij is bijzonder fier op zijn nationale ‘buddleja’ collectie. 

Een groot deel van de rondleiding werd de aandacht op deze collectie gevestigd.

De ‘buddleja’s’ staan in een bloemenborder tussen andere bloemen.


Vooral de ‘buddleja’s’ hebben een naambordje.


De naambordjes zien zo uit en zijn zeer duidelijk leesbaar.

Nu krijg je een deel te zien van verscheidenheid in de collectie, zonder commentaar.
De serie bestaat uit 108 soorten.

In het voorjaar leed de collectie heel wat vorstschade maar wordt helemaal hersteld.






































De ‘buddleja’ wordt niet voor niets de vlinderstruik bij uitstek genoemd.

Hieronder zie je nog een paar andere bloemen uit het border.

Het is bij ons bezoek einde augustus en dan moet je geen bloemenpracht meer verwachten zoals begin juli bv.

Dan kwamen we in de kwekerij terecht waar potjes worden gebruikt die langzaam verteren in de grond.

Nu volgen een paar foto’s van vergane glories. 

Ik vraag me af hoeveel er daar nog verplantbaar van zijn.

Ik sluit deze reportage af met één van de meest in het oogspringende planten  in het plantencentrum.

Er werden heel wat planten gekocht.

Wij beperkten ons tot een exemplaar van deze groene ‘echinacea’.
Onze chauffeur had een plaatsje vrij gemaakt in de bagageruimte zodat alle planten onbeschadigd zouden aankomen.

Of dat ook het geval is, dat weet ik niet.
Op het net vond ik ook een site met de namen van meerdere Echinacea variëteiten.
Coneflower rassencatalogus

We hebben samen, wat wij geloven,  de grootste selectie van catalogi Echinacea 'Coneflower' beschikbaar.

Als de plant die u zoekt er niet bij staat, gelieve ons te contacteren en wij zullen proberen om die te vinden voor u. enz…

Ga gerust een kijkje nemen op:

http://www.coneflowers.net/catalog.html 

Klik op de naam voor de foto.

Nu ben ik zeker van de mollen niet te lokken naar de zaaistrook. 

Toch is en blijft het mogelijk dat ze alles overhoop halen.

Dat er zoveel verschil is tussen de verschillende foto’s ligt aan het feit dat het overtrokken weer was.
Zo nu en dan kwam de zon er door…vandaar het verschil in kleur van de grond.

Het zaaiproces is altijd hetzelfde dat ik volg.

Voortjes maken en vullen met gezifte compost of potgrond zoals hier het geval is.
Ik kan geen potgrond ziften omdat de hoop overgroeid is met een stevige en uitgebreide courgetteplant.

Eens de veldsalade gezaaid, worden de zaaivoortjes dicht geharkt en met de platte schop effen geklopt.

De laatste bewerking is grondig begieten.
Zowel gezifte compost als potgrond houden het vocht goed vast.
Als je zeer droge potgrond gebruikt is het best om te controleren of het water ingedrongen is.
Bij zeer droge grond stroomt het er in het begin over en moet je meer water geven.

Het is de eerste keer in meer dan twintig jaar dat ik vooral in de gazon zoveel last heb van mollen.

Als de mol een hoop steekt, dan trek je die open en leg je het gat bloot en ze komen bijna nooit terug. 

Dit keer had ik zo’n woelmol die juist onder het oppervlak van het gras onbarmhartig zijn gang is gegaan.

Na de regen is hij verdwenen en kon ik alles aanstampen.  

De schade aan het gazon heeft zich beperkt tot een hoekje in de schaduw.

In de bessenstruiken groeit elk jaar behoorlijk wat hagenwinde. 

Gelukkig woekert die pas na de pluk van de bessen.

Ik verwijder die zodat ik opnieuw de bessenstruiken zie.
Dit gebeurt, vooraleer ik de bessen wat bij snoei om ruimte te hebben tussen de struiken.

Elk jaar stel ik vast dat er meer winde is dan het jaar ervoor.

De winde hou ik apart voor de afvalhoop. 
Al het zaadloos groen sorteer ik en het gaat in een groenlaag van de composthoop.

Het paadje is weer vrij zodat ik de materialen kan aanvoeren voor de grondbedekking tussen de struiken.

Na de regen zie je het groenlof en de venkel, die naast mekaar staan, groeien dat ze wikkelen.

De composthoop bouw ik langzaam op.
Nu werk ik in drie wisselende lagen, een laag groen een laag van de sterk verteerde wachthoop en een laag mest.

Eens de wachthoop verwerkt is werk ik nog met twee lagen, groen en mest. 
De mestlagen hou ik zo miniem mogelijk.

Na een laag of zes begiet ik met smeerwortelgier,
telkens op een groenlaag, waardoor het verteerproces rapper moet gaan.

Elke dag wordt er geoogst maar niet meer alles in eens zoals bij de rode bieten.

Nu is het bv. een krop salade snijden of bladeren plukken van de pluksalade, peterselie snijden enz.

Dit alles is dan voor direct gebruik.

De ommuurde tuin.

De Ommuurde Tuin is ons biologisch tuinbouwbedrijf en lekkere lusthof. 
Hij ligt op landgoed Oranje Nassau's Oord tussen Wageningen en Renkum.

Op het landgoed is maar één weg, deKortenburg, de Ommuurde Tuin ligt schuin tegenover nr 11 aan de mooie beukenlaan.

Wij telen hier ruim honderd smakelijke seizoensgroenten en kruiden.  
De kruiden zijn bekende, historische en'wilde' soorten.
Tuin en winkel zijn open op woensdag en zaterdag tussen 10:00 en 17:30

(van 1 mei tot 1 november).
Meer informatie op www.ommuurdetuin.nl

                                Groene groet, Esther Kuiler en Taco IJzerman

http://www.ommuurdetuin.nl/uploads/nieuwsbrief%203%202012.pdf

Het was na de bloemen pluktuin de tweede tuin van de dag.

Taco, de beheerder van het domein is,  samen met zijn vrouw Esther, afgestudeerd aan de tuinbouw hogeschool van Wageningen.

De tuin is in twee delen verdeeld.  Het eerste deel is wisselteelt op de achthoekige vorm (zie luchtfoto).

Het tweede gedeelte ligt verderop en daar wordt op een rechthoekig stuk grond geteeld. 

Hier is geen wisselteelt maar combinatieteelt met bedden in plaats van met rijen. 

De twee delen lijken mij in oppervlakte ongeveer even groot.

Van zodra er een teelt geoogst is zaait een imker bijenplanten in.  Hier is het vooral de groenbemester facelia.

Hoeveel soorten salades er worden geteeld is mij ontgaan maar er zijn er veel.

De gewone soorten kopen ze in als plantjes.  De zeldzame soorten zaaien ze zelf.

In elk geval is het een indrukwekkend geheel.

In beide delen worden kolen gekweekt. Hier is het in de achthoek.

Wij vernamen iets over de spitskool dat ook, volgens onze gids, op venkel toepasselijk zou zijn.

Als je de vrucht oogst, laat je de wortelstam staan en vormt er zich opnieuw een kool of een venkelknol. 
Zou dat het uitproberen waard zijn?

Voor het eerst zag ik daar rode boerenkool (krulkool-


We zagen er verschillende soorten courgettes.

Tussen de groenten in was het knopkruid overwegend aanwezig.

Hier toont onze gastvrouw één van de meerdere soorten pompoenen die er geteeld worden.
Op google tik je 'De ommuurde tuin' in en je kan  er grasduinen in een grote hoeveelheid sites over dit onderwerp.
Twee jonge hoog geschoolde mensen met kinderen baten er op een gedreven manier een dynamisch bedrijfje uit.
Het heeft indruk gemaakt op mij.  De maaltijd die we geserveerd kregen, vond ik lekker.
Nog iets opvallends was dat we in twee groepen werden gesplitst.
De vrouwen kregen Taco als gids en de mannen konden geboeid luisteren naar gastvrouw Esther.
De rondleiding van de mannen duurde langer dan die van de vrouwen.
Hun bemestingswijze is speciaal.  Dit had ik moeten noteren.

In de tuin ligt nu de nadruk op het oogsten.

De composthoop wordt verder opgezet volgens de trage methode.

Zo zorgt de opkuis verder voor groenlagen in de composthoop.

De geraamten van de kooien boven de bessen worden weggenomen.


De volgende stap is het verwijderen van het ongewenste groen dat op de composthoop geworpen wordt.


De ‘tagetes’ (stinkertjes) worden wat geknipt aan de kant van de selder.

Ze begonnen er overheen te groeien.


Het gras kreeg nog een maaibeurt. 

Vanaf nu gaat het meer om het oprapen van de afvallende bladeren, dan om het gras.

Het groeit alleen nog op de schaduwplekken van de tuin en die zijn er gelukkig overvloedig.

De venkel kreeg zijn eerste mulch.  Ik wacht niet meer op de regen

Ook de rucola kreeg een mulchbeurt. 
Hier zie je hoeveel bladeren er tussen het gras zijn vermengd.

Dan is het tijd om even uit te rusten op het bankje achter in de tuin. 

Ik kan de rust van zonnig groen, recht voor mij,  diep op mij laten inwerken.

Kijk ik wat naar rechts dan voel ik mij dankbaar voor de overvloedige groenten opbrengst.

De prei staat er met zeer weelderig gesloten groen. Daaronder groeit geen onkruid.
Het nadeel is dat je ze niet kan aanaarden.

Ik heb er enkel een deel geknipt en aangeaard. 

Ik vraag me af of het groen van de prei voedzamer is dan het wit.

Tot nu toe knipte ik enkel als er roest verscheen op de bladeren. Nu is daar geen sprake van.

Mijn buurman zegt altijd dat prei waarvan je het groen inkort dikker wordt dan deze die niet ingekort is.

Ik heb daar geen bewijs van, dus maar experimenteren met de twee naast elkaar.

Hier wil ik veldsalade zaaien maar ik wachtte omdat er regen was aangekondigd.
De weerman sprak van 10 tot 15 liter per m2.

Hier in de polders is het bij 10 tot 15 druppels gebleven op dit oppervlak.

Als je zaait in een kurkdroge tuin dan moet je de zaai begieten. 

Daar komen de mollen op af met alle gevolgen van dien.

Ik zal toch verplicht zijn om op mollenjacht te gaan want de veldsalade moet nu worden gezaaid.

Ik stond nog met restjes groenlof planten. Die gaan toch nog in de grond. 

Worden het geen kroppen meer dan heb ik groen voor de kippen.

De rode bieten dreigden te dik te worden.  Dan gaat veel smaak verloren.

Daarom worden die geoogst en ingevroren na eerst met pel en al gekookt te zijn.

Eens afgekoeld komt de pel er zo af met een simpele wringbeweging. 
Als die bieten eind oktober pas klaar zijn, dan kan je ze in scherp zand bewaren.
Nu is het nog te warm en schieten ze zeer vlug door.

Dit is kost voor de liefhebbers van rode bieten. 
Je vind op het internet verschillende recepten voor rode bietensoep.

Een goed recept is zo opgesteld dat de aardesmaak totaal geneutraliseerd wordt.
Probeer het maar eens uit. Wij hier vinden het alvast een lekkernij.

Dat de urinekleur mee gaat in het feest, dat moet je er bij nemen.

Hier bij ons vind je zoiets niet, een ingenieur die leeft met zijn gezinnetje van een biologische bloemen pluktuin.

Kwekerij Bloemrijk in Wageningen. 

Jonge durvers kweken zo'n 500 soorten bloemen die ze via workshops,
enkele bloemenwinkels en abonnementen aan de man of vrouw brengen.

Een rondleiding maakt ons hun intenties en werkwijze duidelijk.

Bekijk hun site en zie hoe zij het voorstellen

http://www.kwekerijbloemrijk.nl/kwekerij-biologische-bloemen.php

Hier enkele een fragment:

Wat doet Kwekerij Bloemrijk?
Wij kweken zomerbloemen – snijbloemen – in Wageningen voor Wageningen en omgeving.
Wij telen milieuvriendelijk in de vollegrond, zonder gas, bestrijdingsmiddelen en kunstmest.
Ons brede assortiment omvat vele andere en bijzondere soorten bloemen. 
Wij hebben allebei een grote passie voor bloemen en planten.
Bij het werk op de kwekerij zijn we veel buiten, en het is prachtig om de ontwikkeling van de planten te zien.
De kleurenpracht en vormenrijkdom wanneer de bloemen tot bloei komen zijn een inspiratiebron op zich.

Het milieu
Daarnaast vinden we het heel belangrijk om snijbloemen op zo’n manier te telen dat het milieu niet belast wordt.
Het is algemeen bekend dat de gangbare snijbloementeelt in de top staat van bestrijdingsmiddelengebruikers.
Wij grappen wel eens dat snijbloemen eigenlijk met het chemisch afval moeten worden afgevoerd.
Bovendien wordt het overgrote deel van de gangbare snijbloemen in met gas verwarmde kassen geteeld
 en komen steeds meer bloemen uit Afrika en andere verre warme landen.
Om hiervoor een echt alternatief te bieden telen wij de bloemen daarom in de openlucht,
zonder bestrijdingsmiddelen en kunstmest

Mijn bedoeling is een reeks foto’s plaatsen met enkel toelichting waar ik het nodig acht.

Elke dag worden bloemtuilen gemaakt en klaar gezet voor de winkels.

Dit gebeurt onder een primitieve behuizing.


Achter het afdak staan een paar tafels met opklapbare zitting.


Rond het domein is enkel een voudige draad als afsluiting.

Geen enkele bescherming tegen eventuele harde wind.




















Er is een grote keuze aan bloemen.


Door de late winter en het magere voorjaar gevolgd door een ook povere zomer kent de tuin een minder jaar.

De tuin is ook een beetje overwoekerd door knopjeskruid.
Op de vraag of hij er van kan leven kregen we een eerder afwijkend antwoord: Het is Mijn werk.

Ik geef eerst en vooral mijn bijlage over de floriade.
Dit voor het geval je nog twijfelt of je al dan niet naar de floriade toe wil gaan. 
Ze loopt nog tot 7 oktober 2012

Deze ‘Floriade’ van Venlo was ons laatste punt op de laatste dag.  Daarna zijn we in één trek naar huis gekomen.

Het was voor mij een unieke ervaring. 

Er was geen begeleiding voor dit bezoek.

Als tip kregen we: Neem de kabelbaan en ga zo naar het uiterste einde en bezoek dan wat je kan en wil.

We waren al vlug met een groepje dat samen bleef. 

We bezochten veel maar niet alles. Tegen het afgesproken uur waren we terug aan de ingang. 

Verschillende keren moesten we schuilen voor de regen. Tussenin was er ook zon.  

Alles dat ik in foto bracht hier weergeven doe ik niet. Mijn nadruk ligt opnieuw op natuur,vooral de bloei en op kunst.

Bij mij speelde de vermoeidheid een grote rol.  Ik heb gerust waar ik kon maar hield het uit tot het einde.

Bij het ingangsticket hoort een plattegrond om je wegwijs te maken.  Als je kan, moet je het zeker bezoeken!

Ga vooraf best eens op de site van de ‘floriade’.

http://www.floriade.nl/het-park

Het ‘Floriadepark’ is 66 hectare groot en bestaat uit 5 unieke werelden, van elkaar gescheiden door bosgebied. Elke wereld heeft een eigen decor, programma en activiteiten. Werelden waarin je de natuur steeds op een andere manier ziet, voelt en beleeft.

We groepeerden ons en waren met 31 die van het groepstarief konden genieten.
Vier euro in de plaats van zes kan reeds tellen.

Dat het weer tegen zat getuigt dit beeld hier vanuit de gondel genomen.

De eerste van de vijf unieke werelden die we bezochten was 'Relax en Heal'

De vuurspuwende ‘Healing Dragon’.

Verspreidt over het hele park waren bloemen- en plantenborders aangelegd.

Sommige van uitzonderlijke schoonheid. 
De hele ‘floriade’ kwam uiterst verzorgd over.
Alles hier weergeven is onmogelijk. Ik deed een persoonlijke keuze uit de vele genomen foto's van bloemen en planten.
Ik geef enkel commentaar waar ik het nodig acht.

Als je de ‘floriade’ bezoekt ga dan een kijkje nemen bij de ‘Willowman’.  

Je zal er zeker getroffen worden op de één of andere manier door die vreemde constructies.

Dan zijn er nog de tientallen en tientallen opgehangen wensbordjes door de kinderen geschreven, soms in de streektaal. 
Deze stand is gemaakt voor kinderen want waar volwassenen moeten buigen lopen zij rechtop..

Ook groenten kregen aandacht.

Zicht op de maïsvelden naast het ‘floriadepark’.    

Daar trok een klein moerasgebiedje mijn aandacht met zijn specifieke plantengroei.

Wil je het fijne weten over Slem  ga dan even op hun website www.slem.org

Een groep, als vlinders in de wind, bewegende kunstpanelen.

Ik sluit mijn onvolledig overzicht af met natuur.

Deze vreemd overkomende bloeiende grasensoort. 
Als visgraten escorteeert de bloei, de prachtige lelies  en vormt tevens een stevige achtergrond van groen.

De mest in de tuin voeren was één drukke dag. 

Maar doordat de mest er is kan ik verder werken aan de composthoop.

Ook kan ik tussen de bessenstruiken al het ongewenste kruid weg nemen en een laag mest aanbrengen. 

De herfstdrukte is begonnen.

Hierdoor zullen de verdere reportages over de tuinreis gespreid worden over een langere periode.

De eerstvolgende bijlage zal gaan over de ‘Floriade 2012 ‘ in Venlo die nog loopt tot 2012. 

Daarna komen de nog resterende tuinen aan bod.

Een laatste keer gaf ik smeerwortelgier. 


Eerst een voortje maken, dan gieten.  Het voortje wordt dicht geharkt en een mulchlaag wordt aangebracht.


Ik heb groen nodig voor de composthoop.

De oude, door de slakken aangevreten bladeren worden geplukt.

Het gaas wordt afgenomen, best in de vroege morgen als de schadelijke insecten nog niet actief zijn.

Er zitten slakken in de tuin maar overlast bezorgen ze niet. 
De egels en de lijsters moeten toch voeding hebben. 

Zij zorgen voor het evenwicht in de tuin.
En als ik grote slakken vind krijgen de kippen ook eens een tussendoortje.

Na de bladerpluk wordt er de grondbedekking aangevuld.

Het gaas wordt heel zorgvuldig teruggelegd.

De pastinaak staat er wat verwilderd bij.  De neerhangende bladeren worden geplukt.

Het lijkt op een verjongingskuur.  De ‘mulch’ kan nu gemakkelijker  vernieuwd worden.

Alle geplukte bladeren vormen een groenlaag op de composthoop.

Alle planten die in zaad kunnen komen worden geknipt. 

Hier gebeurde dat juist bij het leverkruid aan de vijver.

Langere stengels worden direct ter plaatse in kortere stukken geknipt.

Alles wordt opgeruimd en naar de compostruimte gevoerd om in een nieuwe groenlaag verwerkt te worden.

Het rek buiten aan de noordkant van de serre wordt weggenomen om binnen te overwinteren.

Hier staat een potentiële groenlaag voor de composthoop, van smeerwortel, nog in volle groei.

Scherm ik die niet af tot ze volgroeid is dan wordt ze aangevallen en verdort.

Welk insect de boosdoener is weet ik niet.  Laat ons het maar de peterselievlieg noemen.

Ik denk dat de planten nu wel voldoende weerstand hebben om te overleven.

Terwijl ik in de omtrek ben laat ik de waterbak vol lopen vanuit de ondergrondse citerne.

Ik heb, nu het zonnige weer is, nog eens de hele tuin geschoffeld waar het nodig was. 
Ook de paadjes kregen hun beurt.  In een kwartier was ik er mee klaar. 

De eerste dag sloten we af met de een siertuin ‘ Tuin de lage oorsprong’.
Je zal reeds vlug merken dat in deze tuin een grote variatie aan beelden aanwezig is.

De groep werd verdeeld in drie groepen van +/- 15 perioden. Voor elke groep was een gids voorzien.

We moesten eventjes wachten op de gidsen.

In de tussentijd was er mogelijkheid voor een drankje aan de geïmproviseerde bar.

Van die wachttijd profiteerde ik om enkele beelden te fotograferen.
Ik geef enkel commentaar waar ik het nodig acht.

Zoals je kan zien is er daar voor elk wat wils.  Die beelden benadrukken enkel de schoonheid van de tuin.

De zonnehoed is ook hier ruim aanwezig.

Aan de andere kant van de bar is een tent opgeslagen waar je rustig aan tafels kan plaats nemen.

De beelden hebben mij afgeleid van de tuin maar je wandelt langs prachtige bloemenprielen.

De afwisseling is zeer groot van opvallende en minder opvallende bloemen.

De tuin is verdeeld in tuinkamers. In deze kamer hier, loopt de bloei naar het einde toe.

 


Dit beeld trok speciaal mijn aandacht en ik weet niet echt waarom!

Met deze reeks foto’s  wilde ik het prachtige theater  van verschillende kanten laten zien.
Hoe het gras op de verticale wand kort gehouden wordt vertelde de gids niet.
Het enige wat hij daarover zei was dat ze over een speciale maaier beschikten.

Van dit ranke groene plantje kennen ze de naam niet.

Uitgebloeide zonnebloemen.

Er is behoorlijk wat water in de tuin.

Het labyrint. De gids maakte een onderscheid tussen doolhof en labyrint. 

In een doolhof loop je verloren maar volgens hem vind je jezelf in een labyrint.

Je kan meer lezen over labyrint op http://nl.wikipedia.org/wiki/Doolhof

Ook hier veel bloemenpracht.

Ook de zonnehoed in verschillende varianten ontbreekt zeker niet.

Na heel veel moeite en een aantal pogingen lukte het om een lotusbloem in de knop te krijgen.

Ze groeit niet op een vijver maar in een kuip met water.

De karmozijnbes.

Eventjes de snoet boven water.

Een eerder zeldzame kleurvariant voor stinkertjes.

Aanwas op een boom met een bezoeker.  
Wat zou men daar als middel gebruiken tegen naaktslakken?

Verdorie!!! Dat zijn we vergeten te vragen. 
De tuin ligt dicht bij de Rijn.
De Bus is daar gestopt en de meerderheid is uitgestapt en te voet naar de tuin te wandelen.
Enkele personen zijn op de bus gebleven om dichter bij de tuin uit te stappen.

Tegen de avond pluk je nog vlug de staakbonen voor een derde of vierde keer.

Je moet de ladder op want onderaan staat niets meer.

Het verlezen duurt niet zo lang want het zijn kanjers van bonen.

Het is reeds in de hele late namiddag als er op je voorland een kar mest wordt gekipt.

Het voetpad moet vrij gemaakt worden.  Als je knus in een zetel wilt zitten met een interessant boek moet je aan de slag.

Rustig weg, zonder opjagen voer je 10 kruiwagens mest naar de tuin.

Ik voer zoveel mogelijk mest rechtstreeks naar de tuin.

Enkel waar drie courgettes zijn wegenomen kan ik een achttal kruiwagens mest kwijt.

De laatst overblijvende courgette toont de eindtekens op de vruchten. 

Die vruchten zijn nog niet voldoende groot om nu reeds de plant weg te nemen.

Op de compostruimte moest ik eerst enkele lagen aanbrengen van de nieuwe hoop. 
Daardoor kwam de wachtplaats voor de mest vrij.

De laatste oude mest werd vlug verwerkt in die enkele lagen  van de gestarte composthoop.
Hierdoor kwam de wachtplaats helemaal vrij voor de aan te voeren mest.

Er is heel wat ruimte nodig om die mest te stockeren. 
Op het einde gebruik ik zelfs een loopplank om de mest hoger te kunnen stapelen.
Dan laad ik de kruiwagen wat minder vol.

Het kost mij een volle intense dag mest voeren en rusten tussenin om ook in de tuin terug wat rust te brengen.


Als alles binnengevoerd was wachtte er nog een opkuis van voetpad.  De tuinslang kwam er aan te pas. 
De voldoening van het voltooide werk maakt de opkuis dan licht. 
Voor het binnenvoeren van de mest waren de weergoden aan mijn kant. 
Ze hadden speciaal een paar frisse dagen voorzien. 
Dat er af en toe een bui tussen zat diende om mij wat in te tomen en me rustkansen te geven. 
Dat de mest door die buien zwaarder werd, moest ik er maar bij nemen.

De mulch die tussen de groenten op zijn plaats is,  ligt nu nog uitgespreid op een vrije ruimte. Ik wachtte op de regen zodat ik kon mulchen op een natte grond.
We kregen amper twaalf druppels en een stevige wind.  Zo is alles kurkdroog gebleven. 
Ik zal niet anders kunnen dan op droge grond te mulchen.
Dit werkje kan nog even wachten. Misschien krijgen we toch nog een stevige vlaag.

De tweede tuin die we bezochten op die eerste dag was een kasteeltuin.

Het is een bloementuin waar dat er ten tijde van het kasteel groenten werden gekweekt.

Het kasteel is verwoest gedurende de laatste wereldoorlog en niet herbouwd.

Deze tuin herdoopte ik in kleurentuin. Wat een pracht aan tinten. 

We hadden geluk want het was volle zon.

Ik herinner mij dat dit ook de opening periode is van de kruidentuin op het domein Tudor in Brugge.

Mijn eerste algemene indruk was een combinatie van meestal zachte kleuren, gedragen op een bed van getemperd groen.

Er is een behuizing voorzien voor solitaire bijen en insecten.

Ik  heb niet veel aandacht besteed aan dat groen op het water.
Ik stelde enkel vast dat er in een hoekje van de tuin water was.

Ik was vooral overweldigd door de kleurenpracht van deze niet zo grote, goed verzorgde ommuurde tuin.

Niet alle planten staan er in volle grond.  Deze prachtige pluimhortensia in pot viel mij op.

Hier een wolkje van paarse zachtheid zwevend boven het ondersteunend groen doorspekt met zachtroze roosjes.

Lila en paarse bloemen gedragen door gipskruid, alsof er een boeket gemaakt is dat nog groeit.

Op de achtergrond zie je geleide fruitbomen tegen één van de vier muren.


Een hoekje met afwisselende groentinten bekroond met wit.

Naast de  algemene indrukken heb ik mij ook toegespitst op de bloemen apart.

Ik heb enkele namen gefotografeerd om te tonen hoe ze allemaal waren gemarkeerd.

Laten we nu samen genieten van een reeks foto's die voor zichzelf spreken.

Ik zal niet meer bij alle foto's een commentaar schrijven.  Dit zal enkel gebeuren als ik het nodig acht. 

Dit is een groene bloem, niet echt spectaculair maar toch bijzonder.

De rode zonnehoed komt zeer goed tot zijn recht in een grotere groep.

De witte en de gele zonnehoed hebben een grotere kop dan de rode.

Ze hebben vooral bij zonneschijn  een gouden glans op die kop.


Handige vrouwenhanden waren een bloemenkrans aan het maken.

Die mevrouw sprak over naar achtste bloemstuk van die dag.

In deze kasteeltuin hing een heel aparte zachte, wazige sfeer.

Mooi aan de zuidkant van de binnenkant van de muur kan je kiwi’s bewonderen.


De kasteeltuin ligt in een vrij groot park waar je naar hartenlust in kan wandelen.

We bemerkten een boom met een aanwas.

Lode beweerde dat die aanwassen vroeger werden verzaagd om gebruikt te worden als inleg bij parket.


Marc, onze voorzitter was er ook bij.

Sedert hij met pensioen is komt hij steeds goedgezind over. 
Hij is altijd wel te vinden voor een visuele grap.
Maar Marc ik vrees dat je als pilarenbijter, jouw tanden stuk zult happen op dit niets vermoedende onschuldige pilastertje.

Het is nu heel  rustig is in de tuin.

Ik kan mij uitleven in een terugblik op onze driedaagse uitstap naar Nederland. Mij haasten doe ik niet.

Eerst krijg je, indien gewenst, een duiding.
Wikipedia is een bron waar ik regelmatig uit put.
Je wordt dan ook telkens naar de bron verwezen.
Over villa Augustus geef ik uit Wikipeida enkel het volgende.  

In 1882 werd aan de Noordendijk de eerste watertoren van Dordrecht gebouwd. De toren heeft een kasteelachtig uiterlijk en architect J.A. van der Kloes heeft de toren ontworpen. De watertoren heeft een hoogte van 33 meter en een waterreservoir van 500 m³. De vierkante bakstenen torens bevatten kamers bestemd voor het personeel van het waterleidingbedrijf ter huisvesting.

In 1938 werd de watertoren aangepast en moesten de hoektorentjes van de watertoren deels wijken wegens verbouwingen aan het waterreservoir.

Momenteel is het terrein om de toren van Eneco.

Sinds 2007 is in de watertoren en het naastgelegen pompgebouw een hotel-restaurant gevestigd genaamd Villa Augustus. Rond de watertoren is een moestuin aangelegd waaruit het restaurant put voor het maken van seizoensgebonden maaltijden. De uitbaters van Villa Augustus hebben eerder Hotel New York (Rotterdam) opgezet. Beide gebouwen zijn rijksmonumenten.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Watertoren_(Dordrecht)

 Vooraanzicht van de watertoren
 spreuk op de zijmuur

Het restaurant aan de tuinkant, met aan de straatkant de winkel.


Met eigen foto's maken we nu een wandeling door het domein.

De moestuin is voorzien van twee kassen (serres).

De groenten staan per bedje in een vorm van combinatieteelt.

Tussen twee bedden is telkens een vrij ruim paadje voorzien.

Groenten en bloemen zijn afgewisseld. 

Er zijn veel bloembedjes voorzien met zoveel mogelijk eetbare bloemen.

Hier is tussen de kolen en de artisjokken zojuist een bedje winterpostelein gezaaid.

De inzet toont dat maar toont vooral de grove structuur van de grond.

Het gaas is gespannen over koepels van heel lichte maar stevige makelei.

Dit is een deel van de dagoogst dat we later naar de winkel zagen brengen

Alle groenten worden regelmatig geschoffeld zodat er nergens ongewenst kruid te bespeuren is.

Als ik goed ben geïnformeerd werken er vier vrouwen en een man in vast verband.
In de zomer komen er af en toe losse helpers..

Dit hier is een zoveelste ei van Colombus.

De courgettes worden op één tak gezet en regelmatig worden de onderste bladeren met eventuele schimmels weg gesnoeid.

Hierdoor is het gemakkelijk plukken en heeft men kijk op alle vruchten.
Een vrucht die ongewenst doorgroeit en de groei van andere vruchten afremt heeft men niet.
Eronder schoffelen gaat vlot door voldoende zichtbaarheid.
De vruchten hebben rondom rond dezelfde groene kleur wat een goede presentatie geeft in de winkel.
Er ligt nooit een vrucht op de grond maar het hechten van de plant aan de bamboe is veelvuldig.

Ik heb meerdere bedden opgemerkt met snijbiet van verschillende grootte. De blote benen waaren in verschillende tinten.

Hier een bedje met Nieuw Zeeland spinazie die regelmatig wordt bij gesneden.  Dit kan je zeer goed zien op de foto. 

In de kas staan zeer mooie aubergines.

Dicht bij het terras van het restaurant staan de mooiste bloemen.

Staakbonen waarvan ik de naam niet opnam.

Alles is zo piekfijn in orde en goed bereikbaar door de paadjes tussen de bedden.



Bij sommige planten forceert men een vroegtijdige oogst.

 

Al wat kool is staat onder een vogelnet tegen de duiven, ook hier de krulkool.


Met toestemming van de betrokken personen.
Heel beleefd, vriendelijk en vlot konden ze op alle vragen antwoorden wat de tuin betreft.
Het ging mij om de typisch Hollandse klompen die we later in elk bedrijf dat we bezochten terug zagen. 


De bij ons minder bekende radicchio.

Radicchio (uitgesproken rah-DEE-kee-oh) is een blad cichorei ( Cichorium intybus , Asteraceae ), ook wel bekend als de Italiaanse cichorei en is een vaste plant . Het is gegroeid als een bladgroente die meestal wit geaderde rode bladeren. Het heeft een bittere en kruidige smaak, die mellows als het gegrild of geroosterd.

http://en.wikipedia.org/wiki/Radicchio

Als die in bloei komt ziet dat er zo uit.

Plastiek potjes heb ik er niet gezien, wel de gebakken exemplaren.

Ik ken veel soorten basilicum: grootbladige, fijn blad, basilicum van Marseille, Griekse basilicum, citroenbasilicum en paarse.

Maar het is de eerste keer dat ik kaneelbasilicum zag en proefde en ik lust geen kaneel.

De palmkool is voor mij ook een totaal onbekende.

De roze zonnehoed staat heel lang mooi in bloei.

Een tekst op de muur van het restaurant.

Villa Augustus is langs de achterkant van het domein bereikbaar langs het water.

Daar is een aanlegsteiger voorzien waaraan eigen bootjes liggen de dobberen.

Dit is het zicht van de tuin dat je  eerst te zien krijgt als je langs het water komt.
We waren er getuige van hoe een fotografe een pas gehuwd koppeltje vereeuwigde.

We reisden mee met velt Beernem onder leiding van Bert. Het ging richting Nederland.

Zeven tuinen in drie dagen plus de ‘floriade’ in Venlo.  Ja, er was veel variatie en ja het weer zat mee in dalende lijn.

Vandaag geef ik van elk bezoek één foto en daarom niet de belangrijkste.
Later kom ik op al deze bezochte plaatsen terug.

Villa Augustus in Dordrecht is een project van herwaardering van een industriële site.

De kasteeltuin in Hemmen is bloementuin geworden. .

Hier is het kasteel verdwenen en de tuin kreeg een nieuwe functie.

In de Van Borsselenweg 36, 6862 BJ Oosterbeek,bevind zich ‘de tuin de Lage Oorsprong’.

In deze tuin staan heel wat beelden.

De tweede dag begon met het bezoek aan een pluktuin voor bloemen.

Deze ligt aan de  Geertjesweg tussen 49 en 51 (ongenummerd) in Wageningen.

De ommuurde Tuin in Renkum is een biologisch groenten bedrijf. 

Aan deze tuin werd in Seizoenen een ruim artikel gewijd.

Het bezoek aan de ‘Floriade’ van Venlo werd een verregende bedoening. 

We hebben dubbel genoten gedurende de korte zonnige periodes tussen de vlagen. 

Als het regende schuilden we in één of ander paviljoen. 

Ik voelde mij een beetje alsof in op drijfzand liep.

Het was een boeiende reis.  De eerste dag zonnig, de tweede één enkele vlaag zonder hinder. 
Het bezoek aan de ‘floriade’ op de derde dag gebeurde met bij momenten de hemelsluizen wijd open maar we konden schuilen.

De laatste dag was zo vermoeiend dat ik bijna de totale terugweg heb beslapen. 

Ik ben nog nooit zo vlug thuis geweest..dat was toch mijn indruk.
Onze dank gaat op de eerste plaats naar Bert maar ook naar die mensen die geholpen hebben aan de voorbereiding van de reis.