compost

Volgende week zou, volgens de weersvoorspellingen, het weer omslaag. Gisteren, maaide ik het gras nog eens, met meer bladeren dan gras in de bak. Daarna heb ik genoten in de zon.  Op mijn zitbakje op het einde van de tuin was het echt heerlijk warm en rustgevend. De poes kwam prompt naast me liggen en die kent de beste plaatsjes in de tuin. We zijn er gebleven tot de zon wegdook achter het dak van ons huis. Vanaf dat moment was het binnen toch beter.

Als de vijver zo dichtgroeit, dan moet je natuurlijk ingrijpen.  Dat de meeste bladeren van de waterlelie erbij sneuvelen kan je niet anders dan erbij nemen. Nu zien we opnieuw de vissen zwemmen.

Zoals je kunt zien moet ik in de serre de rijpe tomaten reeds zoeken aan de bovenste trossen. Het zal nu ook niet lang meer duren of tomatenoogst voor 2008 eindigt hier bij ons.  Het was een uitstekend tomaten jaar voor ons.  Op de foto is duidelijk dat de tomaten van de hoogste tros nog goed groot zijn terwijl deze van de onderste trossen nog dikker waren. Op de handel zouden deze heel zeker verwezen zijn geworden naar de categorie 'soeptomaten' terwijl ze van uitzonderlijke smaak en vorm waren. De handel werkt met ‘gekalibreerde maten’ en wat daar buiten valt, is beschouwd als van mindere kwaliteit...zonde.

Elk jaar herhaal ik minstens één keer dat: hoe geroutineerd je ook bent, je in je tuin, bij het telen van groenten, nooit blijft gespaard van tegenslagen en mislukkingen.
Dit jaar was het eerst onze ajuin die grotendeels mislukte. Nu zijn het de tomaten buiten die de plaag krijgen. De plaagtolerante tomaten waren zo goed als op het einde van een zeer grote opbrengst maar de laatste moet ik niet oogsten. De plaag sloeg plots ongenadig toe.

Ik denk dat het door de vochtigheid is en plots die droge dagen en relatief koude nachten.

De opbrengst van de kerstomaatjes begon nu pas goed op gang te komen en dan slaat de plaag ook toe....boeken toe. Ze mogen op de teerhoop voor onkruid en zieke planten. Alles wat kleur had dat naar rood neigt kon ik redden. De groene zijn onherroepelijk verloren
In de Serre loopt een zeer geslaagd tomatenseizoen stilletjes aan op het einde.  Daar kan ik enkel maar tevreden zijn. Van plaag is daar geen sprake.

Bijna elk zaadhuis houdt er eigen rassen op na.
Ik kweek reeds jaren hetzelfde vroeg ras met relatief weinig blad. Deze soort levert enorm veel vruchten in relatief korte tijd. Tussen half en eind september zijn die uitgeleefd.  Dit jaar begint het zeer vroeg omdat we een warme vochtige zomer hadden.  Ik heb mijn eerste planten reeds weggenomen. Ook de enige patisson die er stond is reeds uit de tuin weggenomen. Er blijft voorlopig nog één plant over die nog enkele vruchten heeft maar van zodra die geoogst zijn gaat ook deze plant naar de compostruimte. Omdat daar volgend jaar de ajuinen komen komt er geen tweede teelt meer maar zal deze plaats zo vlug mogelijk afgedekt worden voor de winter. 

Ons algemeen genaamd onkruid bevat niets anders dan ongewenste kruiden waarvan sommige zelfs geneeskrachtig zijn en waarvan er vele in de keuken aan bod kunnen komen.  Wie heeft er nog nooit gehoord van netelsoep en er zijn er nog veel meer.  Het is eens het opzoeken waard. Wie mij daarin wil helpen is van harte welgekomen.

Concreet: ik heb geprofiteerd van de enkele mooie dagen om de paadjes die door het natte en eerder warme weer van deze zomer stilaan groen aan het komen, nog eens een opruimbeurt te geven. Het ziet er naar uit dat we naar en vroege natte herfst gaan.