verzopen

Dit jaar heb ik wat moeten wachten om de venkel te kunnen planten. Toen de aardbeiën verwijderd waren en de droogte verleden tijd heb ik de grond los gemaakt met de woelvork en  de venkel geplant die voorgeteeld was in potjes van 7 cm.  Venkel moet zo klein mogelijk verspeend worden.  Het is een plant die heel veel water vraagt en er nu in overvloed krijgt.

Tuingaas gebruik ik boven broccoli en wortelen..  Doe ik het niet dan zit de broccoli vol groene rupsen en smakelijk is dat niet.
Met wortelen plaats ik enkel gaas boven de winterwortelen omdat er in oktober nog weinig planten zijn die geur genoeg geven om de wortelvlieg af te leiden.  Bij de vroege wortelen heb ik nooit problemen. Velen denken dat na september alles veilig is maar het is wetenschappelijk bewezen dat de wortelvlieg nog zeer actief kan zijn in oktober.
Pas op eind oktober verwijder ik het gaas over de broccoli en de wortelen.

Nu de droogte weggespoeld is en de tuin er stilaan weer fris begint uit te zien stel ik vast dat enkel de selder het bijzonder hard heeft gehad. De venkel is nu pas ingeplant en toont zich met zijn speciaal groen nog niet in het algemeen beeld dat nu door de grijsgroene kleur van de prei beheerst word.

Toen ik de tuin van Nil bezocht viel ik van de ene verrassing in de andere.  De groenten staan steeds maar mooier en er staat een ruime compostruimte.  De voorkant bestaat uit wegneembare planken. De verschillende vakken zijn van elkaar gescheiden door draad. En ik dacht direct, waar heb ik dat nog gezien? Mooi en degelijk werk. Een tuin waar veel goede compost wordt geproduceerd, is een tuin waar mooie groenten groeien.

De courgettes doen het dit jaar bij mij zeer goed.  Ik heb er wel voor gezorgd dat ze regelmatig werden begoten.  Daarvoor staat er aan de voet van elke plant een grote bloempot met kleine gaatjes in zodat het water langzaam insijpelt naar de wortels toe. Van deze karwei ben ik voorlopig verlost.+
Op de foto ziet men klaar en duidelijk hoe de mulch reeds omgezet is tot compost.

De foto is genomen bij vrienden op zandgrond.  Als ik mijn boontjes bekijk op mijn poldergrond dan zie je klaar en duidelijk dat ze er zich niet echt thuis voelen.  Ik heb veel mindere opbrengst en ze staan minder fleurig bij.  Dit jaar krijgen we bevestiging dat bonen beter gedijen op zandbodem.  Geen van beide tuinen is begoten.

Bij het begin van de bloei moet je eens kijken naar de knoppen die nog juist niet bloeien.  Dat vind ik een heel aparte mooie kleur die als het ware rond de knoppen zweeft als een tijdelijk aureool.

Nu we enkele vlagen over onze tuin kregen en het momenteel zacht regent herademt alles een beetje.  De selder heeft het meest geleden onder de hitte maar het is onbegonnen werk om  te gieten.  Dus afwachten was alles wat we konden.  Ik hoop dat alles zich nu wat herpakt.  Het groot hoefblad dat gisteren een halve meter lager slap gevallen was heeft zich reeds hersteld alsof er niets is gebeurd.

Tussen de kruidenhoek en de vijver staat elk jaar één lavendelstruik, weken aan een stuk en twee meter breedt te bloeien.  Het is een bleke soort en er staan meerdere bloemetjes op één stengel, verticaal verpreid.

Een typische oeverplant voor de vijver is de 'moerasspirea' die nu in volle bloei staat.

Detail van een bleke lavendel met een vlindertje op.  De struik op zich heeft een diameter van meer dan 2 meter en is een dominerend element tussen de vijver en de kruidenhoek.

Een tuin dient voor meer dan om in te werken. Je kan er lekker genieten van spijs en drank, volledig in het groen.  Gedekt voor twee maar de twee andere stoelen blijven op wacht.