Zaterdag 19 september 2009
uien
De winterui is geplant waar de spitskolen stonden. Volgens het algenschema van velt zou deze opvolging probleemloos moeten zijn.
Eerst is een voor gemaakt die ik goed heb gegoten.
Dan is ze gevuld met vochtige jonge compost.
foto boven: De gevulde voor wordt plat gestreken en is klaar om er de uitjes in te planten.foto onder: Alles ligt klaar om te planten. Je ziet de uien, het maatstokje van 10cm en mijn knielappen.
Ik zal de grond vochtig houden tot de natuur overneemt met hemelvocht of moet ik schrijven -hemels vocht-. De moestuinen snakken naar regen.













Of deze die ik hier plukte op de staken echte snijbonen zijn weet ik niet. Is een snijboon een soort of hoe zit dat in mekaar?





Vandaag is dat anders. Een meevallers is ook dat de grens van stof en regen juist op het einde van het verlof valt.






























Dat ze dit jaar bijzonder laat zijn heb ik nog voorgehad maar elk jaar verlaat het tijdstip van rood worden terwijl het planttijdstip minstens een halve maand vervroegd is.
Het rare bestaat erin dat ze van onder tot boven op de struik volgroeid zijn maar dat er geen enkele haast heeft, niet vooraan de serre, niet middenin en ook niet achteraan. Die twee eerste plukte ik toen ze nog oranje uitsloegen en na drie dagen zijn ze klaar voor de consumptie. het kan niet anders dan bij de soort tomaten liggen. Vroeger waren ze altijd rijp, toch de eerste, rond 1 juli toen het groot verlof begon. 



Ik had geen plantzaad meer van struikprincessen en enkel twee soorten staakbonen. Daar ben ik zeker van. Eén van de verpakkingen zal lage bonen hebben bevat onder da naam van staakbonen. Het kan niet anders want de 4 staan samen en de 5 vormen ook één blok. Ik wilde de twee planten om te zien welke de beste zijn, maar het mislukte omdat ik één van de verpakkingen wegwierp en de andere was een neutrale doos. Deze boontjes had ik gekregen van een vriend die de naam van de bonen niet kenden. Verstrooid ouder worden hé. Het gaat nog al eens arm in arm.