Dinsdag 18 augustus 2009
het ritme van de zomer

Het ritme van de zomer is, zoals de uitdrukking zegt, typisch Belgisch. Er is zeer veel afwisseling met zon en zo af en toe wat regen maar temperaturen die op en neer gaan tussen 20 en 30° en er in sommige delen van het land wel eens durven boven gaan. Hier dicht bij de kust is het milder met minder regen dan in het binnenland en dan ook wat meer zon. De tuin staat dan ook heel droog en bij het plaatsen van jonge plantjes komen er heel wat gieters water aan te pas.

Voor het eerst heb ik in de tuin zichtbaar last van slakkenwraat.
De boerenkool wordt op haar beurt belaagd maar dan door groene rupsjes. Zolang het hart van de plant niet is weg gevreten geef ik de plantjes een kans om te overleven. Iedere morgen wordt alles gecontroleerd en eventuele belagers plat gedrukt.
Niettegenstaande dat het behoorlijk droog is, steekt het ongewenste groen vlug zijn kopje op en palmt in snel tempo een hele ruimte in. Hier kan de schoffel aan het werk en de zon doet de rest.

Voor het eerst heb ik in de tuin zichtbaar last van slakkenwraat.

De boerenkool wordt op haar beurt belaagd maar dan door groene rupsjes. Zolang het hart van de plant niet is weg gevreten geef ik de plantjes een kans om te overleven. Iedere morgen wordt alles gecontroleerd en eventuele belagers plat gedrukt.

Niettegenstaande dat het behoorlijk droog is, steekt het ongewenste groen vlug zijn kopje op en palmt in snel tempo een hele ruimte in. Hier kan de schoffel aan het werk en de zon doet de rest.



















Dat ze dit jaar bijzonder laat zijn heb ik nog voorgehad maar elk jaar verlaat het tijdstip van rood worden terwijl het planttijdstip minstens een halve maand vervroegd is.
Het rare bestaat erin dat ze van onder tot boven op de struik volgroeid zijn maar dat er geen enkele haast heeft, niet vooraan de serre, niet middenin en ook niet achteraan. Die twee eerste plukte ik toen ze nog oranje uitsloegen en na drie dagen zijn ze klaar voor de consumptie. het kan niet anders dan bij de soort tomaten liggen. Vroeger waren ze altijd rijp, toch de eerste, rond 1 juli toen het groot verlof begon. 



Ik had geen plantzaad meer van struikprincessen en enkel twee soorten staakbonen. Daar ben ik zeker van. Eén van de verpakkingen zal lage bonen hebben bevat onder da naam van staakbonen. Het kan niet anders want de 4 staan samen en de 5 vormen ook één blok. Ik wilde de twee planten om te zien welke de beste zijn, maar het mislukte omdat ik één van de verpakkingen wegwierp en de andere was een neutrale doos. Deze boontjes had ik gekregen van een vriend die de naam van de bonen niet kenden. Verstrooid ouder worden hé. Het gaat nog al eens arm in arm.
Hopelijk wordt ze nog stevig genoeg om sterk door de winter te gaan.



















