broccoli

Normaal is het niet dat de vissen half december nog zo hoog in de vijver zwemmen. We leven veel te lang boven de gemiddelde temperatuur volgens het jaargetij.   Je kan ze natuurlijk veel beter zien, niet alleen omdat het water klaar is.  Maar de echte reden is, dat alle zomerplanten van het wateroppervlak verdwenen zijn tot volgend voorjaar.

Dit jaar zijn in onze tuin de spruitjes niet zo best gelukt. Ze zijn ongeveer de helft kleiner dan op andere jaren. Vooral vorig jaar was uitzonderlijk. De weersomstandigheden spelen hier dit jaar  een grote rol. Bij mij is de bemesting altijd hetzelfde. Wat de smaak zal zijn weten we nog niet. We zijn er nog niet aan begonnen.

Foto genomen in de siertuin op 09-12-06.  Waaraan je kan zien dat lichte nachtvorst geen schade doet aan de bloei van deze bloem die reeds van half mei weelderig, ons laat genieten van bij het aandrecht in de keuken, waar we toch heel wat tijd doorbrengen. Vandaag zijn er opnieuw natte temperaturen tot 11°C voorspeld.

Ook langs de koude bak heb ik een loper voorzien in geribt meerlagig karton. Dit paadje zal ik deze winter veel moet gebruiken als het veel vriest. Dan moet ik telkens de bak afdekken met een warmtedeken.

Omdat er zoveel regen viel kan ik nu reeds de beglazing terugplaatsen  zodat de grond kan opwarmen bij zonnig weer. De ramen zijn gelapt en getapt, zoals je kan zien.  Dat komt omdat ik in het verleden zo nu en dan ben vergeten om het koord te spannen.

De tuin staat verzopen.  De paadjes zijn slierbaantjes. Eenvoudig middeltje: onbedrukt vierlagig karton, op maat gesneden en ik heb voor de hele wintertijd een zachte bruine loper.

Hier is de koude bak waar de bovenste laag grond gewoon zuivere jonge compost is. Hier komt in januari de salade.

Dit is mijn voorraad jonge compost voor 2007. Links ligt de rest van de gezeefde compost van 2006 waarin in nu een restje prei heb verdreven voor vlug gebruik. Rechts ligt de nieuwe voorraad.
Ik composteer op de compostruimte, keer de composthoop een eerste keer naar een vak naast de hoop en een tweede keer vervoer ik hem naar de zeefruimte.  Daardoor heb ik de gelegenheid om in de kruiwagen, grote knorrenvorming, kapot te slaan.  Door het weghalen van de compost, komt ook ruimte vrij om gedurende de winter paardenmest te stokkeren die ik laat teren terplaatse en voortdurend aanvul. Ik heb een paar maand gevoerd, 1,2 en hoogstens 3 kruiwagens per dag om mijn rug niet te overlasten.

Als je op sinterklaas je gras nog eens kan afrijden dan schort er iets met de seizoenen.  Op sommige plaatsen was het werkelijk nodig.  Deze foto toont een plaats waar het enkel bladeren rapen was.

Dit is het resultaat van 1 beurt gras afrijden - bladeren oprapen.
Zolang de bladeren een beetje nat zijn moet je ze niet afdekken met een vogelnet maar als ze eens droog worden, gaan ze op wandel, dartel met de wind.  Vandaar het vogelnet om ze in bedwang te houden.

Gedurende de winter herbergt de serre de potplanten die niet volledig wintervast zijn.  Het is vooral de vochtigheid en de koude snijdende wind die deze planten doen sneuvelen.  Ook in de serre  is het suikerbrood (groenlof) onder gebracht dat gewoon verder groeit.  Bij mooi weer moet de serre altijd gelucht worden. De beglazing van de koude bak staat er ook te wachten tot ik de bak afdek.  Dit jaar zal dat na enige dagen reeds kunnen gebeuren  gezien de overvloedige neerslag van de laatste dagen. In een isomobak heb ik de herfstuitlopers van de aardbeien geplant als experiment. Ik ben benieuwd of deze planten iets zullen geven. Omdat ik geen plaats meer heb in de teeltschema's, zal ik die in grote potten kweken.

Op de achtergrond zie je de koude bak om winterkropsla in te telen die is teruggeplaats op teeltvak 1 van mijn wisselteelt systeem. Als er enkele flinke regenvlagen op neergekomen zijn kan hij afgedekt worden met de ramen zodat hij zoveel mogelijk kan opwarmen.

Nu de tuin voorzien is van een winterbedekking zal ik beginnen knippen.  Ik begin bij de kruidenhoek die er nu wat verwilderd bij staat.  Alles gaat naar de compostruimte om daar verwerkt te worden.

Ik verlaat even mijn moestuin en doe een wandeling in het park van het kasteel van 'Arenberg' te Heverlee en werd getroffen door die prille Ginko biloba in zijn gele herfsttooi als het ware in bescherming genomen door twee kale reuzen.  Het boompje zal enkel zijn bladeren loslaten bij enkele graden vorst.

De tuin is nu afgedekt en kan ik de koude bak terugplaatsen en mijn composthoop afwerken.

De jonge veldsla heb ik van uit de rijencultuur overgeplant onder glas van een wegneembare bak.