koude bak

Nu de tuin voorzien is van een winterbedekking zal ik beginnen knippen.  Ik begin bij de kruidenhoek die er nu wat verwilderd bij staat.  Alles gaat naar de compostruimte om daar verwerkt te worden.

Ik verlaat even mijn moestuin en doe een wandeling in het park van het kasteel van 'Arenberg' te Heverlee en werd getroffen door die prille Ginko biloba in zijn gele herfsttooi als het ware in bescherming genomen door twee kale reuzen.  Het boompje zal enkel zijn bladeren loslaten bij enkele graden vorst.

De tuin is nu afgedekt en kan ik de koude bak terugplaatsen en mijn composthoop afwerken.

De jonge veldsla heb ik van uit de rijencultuur overgeplant onder glas van een wegneembare bak.

Deze pot staat reeds te bloeien van half mei en blijft maar even mooi doorbloeien.  Dus een klein maar vlijtig bloempje maar vraag me geen naam.  Het etiketje is mee met de wind.  De foto is van een paar dagen terug.  Ik denk ongewild aan de opwarming van de aarde.

Elke dag  een half uurke bedekken en een strook verder kalken. Wie niet sterk meer is moet geduldig met grote regelmaat elke dag minstens een half uurke in de tuin bezig zijn.  Soms wordt dat twee of drie keer, al naar gelang de zwaarte van het werk en de forme van het ogenblik. Je zult zien.  ik kom er ook en doe alles zoveel mogelijk zelf.

Nu de bladeren eindelijk beginnen te vallen moest ik mijn bovenvijver ertegen beschermen door tijdelijk af te dekken met golfplaten.  Een zware palet moet eventueel opwaaien voorkomen.

Hier kan je duidelijk zien, dat  ik deel na deel eerst bekalk en dan bedek met heel korte half verteerde mest. Door op de foto te klikken zie je in de vergrootte versie dat bij mijn buurman de grond bloot blijft en dat er amper nog een paar rijen prei staan.

Deze veldsalade is gezaaid op 26 oktober en is goed op schema.
Zoals je kan zien zaai ik zeer dicht en ben ik kwistig met zaad.  Als je eens een koudere winter hebt dan kan je tamelijk vroeg beginnen oogsten want als ze nog niet helemaal volgroeid zijn heb je toch vlug een hoeveelheid die voldoende is voor een maaltijd voor twee. De koorden over de miniserre zijn nodig want hier zo dicht bij zee kan het toch stevig waaien

Nu beschik ik in de stroken van de  wisselcultuur over 5 in plaats van 4 gelijke vakken. Hierdoor krijg ik opnieuw meer mogelijkheden en ligt de moestuin nu in één blok. Deze ruimte is gekalkt met zeewierkalk en wacht nu op de winterbedekking.
Op de foto van  08-11 'Paadjes hertekenen' kan je de struiken nog zien staan volgens de vroegere schikking.

De bessenstruiken staan opnieuw samen op één rij.  Het grondoek moet nog worden teruggeplaatst maar eerst moet nog enkele dagen aangegoten worden zodat de struiken van de eerste keer vast in de grond staan.

In de winter blijft de serre niet leeg.  Het zijn niet allemaal dode objecten.  Het suikerbrood is de eerste die  er leven in brengt en er volgen nog andere planten.

Prei en kolen blijven in de tuin de hele winter door.  Alleen de broccoli zal verdwijnen van zohaast de nachtvorst zijn intrede doet.  De prei zal stilaan verminderen in aantal. Op de zijkant van de tuin doen de weinige winterwortelen die er nog staan met hun pover groen een nodeloze poging om wat pittiger kleur in de tuin te houden maar ook dat duurt niet meer zo lang.

De koord spannen en de paadjes afboorden is het begin van de eindfase voor de tuin de winter in kan gaan.  Ik had twee rijen prei meer dan gewoonlijk en dat vult te tuin tamelijk. Alleen nog de broccoliplanten moeten gerooid worden zodra de eerste vorst zijn intrede doet.