siertuin

Hier kan je duidelijk zien, dat  ik deel na deel eerst bekalk en dan bedek met heel korte half verteerde mest. Door op de foto te klikken zie je in de vergrootte versie dat bij mijn buurman de grond bloot blijft en dat er amper nog een paar rijen prei staan.

Deze veldsalade is gezaaid op 26 oktober en is goed op schema.
Zoals je kan zien zaai ik zeer dicht en ben ik kwistig met zaad.  Als je eens een koudere winter hebt dan kan je tamelijk vroeg beginnen oogsten want als ze nog niet helemaal volgroeid zijn heb je toch vlug een hoeveelheid die voldoende is voor een maaltijd voor twee. De koorden over de miniserre zijn nodig want hier zo dicht bij zee kan het toch stevig waaien

Nu beschik ik in de stroken van de  wisselcultuur over 5 in plaats van 4 gelijke vakken. Hierdoor krijg ik opnieuw meer mogelijkheden en ligt de moestuin nu in één blok. Deze ruimte is gekalkt met zeewierkalk en wacht nu op de winterbedekking.
Op de foto van  08-11 'Paadjes hertekenen' kan je de struiken nog zien staan volgens de vroegere schikking.

De bessenstruiken staan opnieuw samen op één rij.  Het grondoek moet nog worden teruggeplaatst maar eerst moet nog enkele dagen aangegoten worden zodat de struiken van de eerste keer vast in de grond staan.

In de winter blijft de serre niet leeg.  Het zijn niet allemaal dode objecten.  Het suikerbrood is de eerste die  er leven in brengt en er volgen nog andere planten.

Prei en kolen blijven in de tuin de hele winter door.  Alleen de broccoli zal verdwijnen van zohaast de nachtvorst zijn intrede doet.  De prei zal stilaan verminderen in aantal. Op de zijkant van de tuin doen de weinige winterwortelen die er nog staan met hun pover groen een nodeloze poging om wat pittiger kleur in de tuin te houden maar ook dat duurt niet meer zo lang.

De koord spannen en de paadjes afboorden is het begin van de eindfase voor de tuin de winter in kan gaan.  Ik had twee rijen prei meer dan gewoonlijk en dat vult te tuin tamelijk. Alleen nog de broccoliplanten moeten gerooid worden zodra de eerste vorst zijn intrede doet.

Er stonden maar drie niet winterharde groenten meer in de tuin: venkel, rode biet en knolselder. Het zijn geen grote hoveelheden. De knolselder gaat onder zand in een emmer en voor de rode biet is een oude plastieken kuip nodig.  De venkel wordt met de wortel er aan in een basin tegen elkaar gezet en zoveel mogelijk in het licht gehouden.
Onze garage is vorstvrij en daardoor de ideale plaats om deze groenten te bewaren.  De foto toont de knolselder die ruim minder mooi is dan vorige jaren.

Ik zou speciaal nog eens in de tuin gaan omwille van de kleur.  Deze wordt vooral bepaald door de rode biet en de venkel.  Hun dagen zijn getelt. Daarbij geniet ik telkens van de weelde van het venkelgroen.  Straks blijft enkel nog de blauwgrijze kleur van de prei en de koolsoorten.  En dan wordt het ook hoogtijd om de winterbedekking te verzorgen en de saladebak terug te plaatsen.

Door het warme oktoberweer staat begin november de tuin nog barstensvol groenten.  De courgetten, paprika's en  de tomaten zijn uit het tuinbeeld verdwenen.  Daar zal nu heel vlug verandering in komen.
Op de foto zie je hoe de eerste rij prei is aangeaard met uitgevoerde humusrijke grond uit de serre.

Op 26 oktober zaaide ik nog veldsalade onder glas. Die zal oogstbaar zijn vanaf half januari. Tevens plaatste ik de wegneembare bak om er de eind september gezaaide plantjes in over te brengen.  Ik ben telkens rijkelijk laat omdat ik niet eerder een plaatsje vrij heb in de tuin.  Ik zal mij deze winter eens moeten buigen over het teeltschema om daaraan te verhelpen.  Een rij late boontjes minder kan een oplossing zijn.

Het deel van de tomaten heb ik dit jaar niet uitgevoerd maar wel spitte ik er een dikke laag sterk verteerde mest in. Alles werd eerst goed onder water gezet met+/- 1.000 l water.  Ondertussen is de citernbak weer vol geraakt.  Nu ben ik begonnen de rechterkant van de komkommers en basilicum uit te voeren.  Maar eerst heb ik de werkvloer voor winter en vroeg voorjaar zoals elk jaar terug aangebracht.