prei en kolen

De koord spannen en de paadjes afboorden is het begin van de eindfase voor de tuin de winter in kan gaan.  Ik had twee rijen prei meer dan gewoonlijk en dat vult te tuin tamelijk. Alleen nog de broccoliplanten moeten gerooid worden zodra de eerste vorst zijn intrede doet.

Er stonden maar drie niet winterharde groenten meer in de tuin: venkel, rode biet en knolselder. Het zijn geen grote hoveelheden. De knolselder gaat onder zand in een emmer en voor de rode biet is een oude plastieken kuip nodig.  De venkel wordt met de wortel er aan in een basin tegen elkaar gezet en zoveel mogelijk in het licht gehouden.
Onze garage is vorstvrij en daardoor de ideale plaats om deze groenten te bewaren.  De foto toont de knolselder die ruim minder mooi is dan vorige jaren.

Ik zou speciaal nog eens in de tuin gaan omwille van de kleur.  Deze wordt vooral bepaald door de rode biet en de venkel.  Hun dagen zijn getelt. Daarbij geniet ik telkens van de weelde van het venkelgroen.  Straks blijft enkel nog de blauwgrijze kleur van de prei en de koolsoorten.  En dan wordt het ook hoogtijd om de winterbedekking te verzorgen en de saladebak terug te plaatsen.

Door het warme oktoberweer staat begin november de tuin nog barstensvol groenten.  De courgetten, paprika's en  de tomaten zijn uit het tuinbeeld verdwenen.  Daar zal nu heel vlug verandering in komen.
Op de foto zie je hoe de eerste rij prei is aangeaard met uitgevoerde humusrijke grond uit de serre.

Op 26 oktober zaaide ik nog veldsalade onder glas. Die zal oogstbaar zijn vanaf half januari. Tevens plaatste ik de wegneembare bak om er de eind september gezaaide plantjes in over te brengen.  Ik ben telkens rijkelijk laat omdat ik niet eerder een plaatsje vrij heb in de tuin.  Ik zal mij deze winter eens moeten buigen over het teeltschema om daaraan te verhelpen.  Een rij late boontjes minder kan een oplossing zijn.

Het deel van de tomaten heb ik dit jaar niet uitgevoerd maar wel spitte ik er een dikke laag sterk verteerde mest in. Alles werd eerst goed onder water gezet met+/- 1.000 l water.  Ondertussen is de citernbak weer vol geraakt.  Nu ben ik begonnen de rechterkant van de komkommers en basilicum uit te voeren.  Maar eerst heb ik de werkvloer voor winter en vroeg voorjaar zoals elk jaar terug aangebracht.

Een paar keer in het jaar zet ik mijn tuin overhoop door het zagen van brandhout voor de kachel. Ik kan gemakkelijk aan afgedankte paletten geraken die ik zo hier en daar in verdoken hoekjes van de tuin stapel. De hele hoop wordt dan samen gebracht en gezaagd. Vroeger zaagde ik eerst alles en dan pas begon ik te stapelen maar nu zaag ik alles rechtstreeks in een kruiwagen en van zodra die vol is stapel ik.  Als het zagen voorbij is moet ik slecht één kruiwagen stapelen en de klus is af.

Het mooie weer van september en oktober hebben zelfs de geraniums een nieuw bloeileven gegegen.  Ik zal deze vandaag zo naar binnen brengen dodat ze nog even kunnen doorbloeien.  Buiten zouden ze  vlug verregend zijn en vuil.

Door het aanhoudend droog en mooi weer komen er maar heel langzaam lege plaatsen in de tuin.  De courgettes en de paprikaplanten zijn uit het beeld verdwenen. Straks wordt hier late veldsla gezaaid onder glas.

Dit is de groene selder die een paar weken terug werd afgesneden en door het warme weer zeer vlug terug uitschiet. Ik kan door plukoogst de wintervoorraad voorlopig onaangeroerd laten.

Deze tijd van het jaar moet ik telkens ik naar de kippen ga onder een karmijnrode poort van wilde wingerd door.  Deze zondag morgen zit de zon er op te knetteren en dat geeft een heel feestelijke stemming aan de tuin.

Deze foto is genomen op ons terras op vrijdag 13 oktober. In augustus was de bloei gestopt.  Die hervatte in september en bloeit nog steeds.  Van zodra de normale najaarskoude invalt  zal ik de plant naar de veranda brengen waar ze gewoon nog een tijdje door kan bloeien.

Ook dit jaar heb ik gekozen voor de groene hokaïdo pompoen. Ik zoek reeds jaren een geschikte standplaats. Verleden jaar werden ze werkelijk versmacht door de hop maar dit jaar mochten ze op het einde van de doornloze bramen langs de draad opklimmen. Het is opnieuw niet de grote opbrengst maar een vijftiental is toch ruim beter dan de twee van vorig jaar.