staakbonen

Het was gisteren warm voor de tijd van het jaar. We kwamen uit een kille en koudere periode. Gisteren was het 17° in mijn tuin en dat zonder zon. Voor het einde van oktober is dat goed meegenomen.
Het is misleidend als je de vijgen op de vijgeboom bekijkt.  Het lijkt wel lente.
De vissen toonden zich ook opnieuw aan het oppervlak. Dit was reeds een tijdje geleden. In de zomer zou ik hen gevoederd hebben.

Het gras heb ik nog eens gemaaid. Niet dat het dringend was maar de bladeren lagen nogal dik, vooral op het einde van de tuin. Die zijn dan meteen weggenomen, versnipperd en gemend met het gras. Ze worden op de wachthoop gegoten van de compostruimte. 

De tuin ziet er weer een beetje verzorgder uit, toch voor enkele dagen.
In de moestuin, bekijk ik graag de venkel. De kleur, de fleur en de fijnheid van het groen maken mij rustig en blijmoedig.  Die laat ik zo lang mogelijk in volle grond. Eerst oogst ik stelselmatig de kleinere knollen, omdat die, opgepot en in de verrande geplaatst vlugger kappot gaan dan de grotere.  Het lijkt erop dat ze niet over voldoende reserve beschikken, om het binnen heel lang uit te houden. Daarbij moet ik zeggen, dat de kleinste knolletjes voor mij het lekkerste smaken.