Maandag 21 september 2009
de weelde

Oogsten van een weelde aan groenten is de grootste vreugde van een amateurtuinder. Als je de foto bovenaan goed bekijkt zie je vier oogstbare groenten: Onder het gaas kan ik broccoli snijden, je ziet een deel van de paksoi, de salade en de rode bieten. 

Er zijn ook nog de aubergines en de selder die oogstbaar zijn.
En ik kon aan de verleiding niet weerstaan om een paksoi van dichtbij te bekijken. 
Om ze klaar te maken kan je stoven op verschillende manieren: - Het groen en de stelen samen stoven, - het groen en de stelen apart, - met of zonder witte saus.
De smaak van het blad is zacht (spinazie) en dat van de stelen ietwat bitter (witloof). Deze groente mag bij ons in de tuin gewoon nooit meer ontbreken. Ze heeft een korte levensduur. Niet zaaien vóór 15 juli en half september reeds volgroeid.


Er zijn ook nog de aubergines en de selder die oogstbaar zijn.
En ik kon aan de verleiding niet weerstaan om een paksoi van dichtbij te bekijken. 
Om ze klaar te maken kan je stoven op verschillende manieren: - Het groen en de stelen samen stoven, - het groen en de stelen apart, - met of zonder witte saus.
De smaak van het blad is zacht (spinazie) en dat van de stelen ietwat bitter (witloof). Deze groente mag bij ons in de tuin gewoon nooit meer ontbreken. Ze heeft een korte levensduur. Niet zaaien vóór 15 juli en half september reeds volgroeid.













Of deze die ik hier plukte op de staken echte snijbonen zijn weet ik niet. Is een snijboon een soort of hoe zit dat in mekaar?





Vandaag is dat anders. Een meevallers is ook dat de grens van stof en regen juist op het einde van het verlof valt.






























Dat ze dit jaar bijzonder laat zijn heb ik nog voorgehad maar elk jaar verlaat het tijdstip van rood worden terwijl het planttijdstip minstens een halve maand vervroegd is.
Het rare bestaat erin dat ze van onder tot boven op de struik volgroeid zijn maar dat er geen enkele haast heeft, niet vooraan de serre, niet middenin en ook niet achteraan. Die twee eerste plukte ik toen ze nog oranje uitsloegen en na drie dagen zijn ze klaar voor de consumptie. het kan niet anders dan bij de soort tomaten liggen. Vroeger waren ze altijd rijp, toch de eerste, rond 1 juli toen het groot verlof begon. 



Ik had geen plantzaad meer van struikprincessen en enkel twee soorten staakbonen. Daar ben ik zeker van. Eén van de verpakkingen zal lage bonen hebben bevat onder da naam van staakbonen. Het kan niet anders want de 4 staan samen en de 5 vormen ook één blok. Ik wilde de twee planten om te zien welke de beste zijn, maar het mislukte omdat ik één van de verpakkingen wegwierp en de andere was een neutrale doos. Deze boontjes had ik gekregen van een vriend die de naam van de bonen niet kenden. Verstrooid ouder worden hé. Het gaat nog al eens arm in arm.
1 reactie op dit bericht
Hallo Blogmaatje