erwten 2

Ongeveer een week na het kiemen binnenshuis en na vlug te zijn verhuisd naar de koude serre worden de erwten dag en nacht buiten gelaten. Als er wilde duiven in de omtrek paren doe je er best aan om de jonge plantjes zeker een week onder een net te beschermen of je mag stokjes planten.

Het teeltseizoen start altijd definitief bij het voorbereiden van de grond.  Daarmee begint definitief het telen in volle grond.  Hier zie je enkel een strook die gereed gelegd werd voor verdere bewerking naar aanleidng van de demonstratie met de woelvork.

Telefonisch werd mij gevraagd of ze eens mochten komen om de ergonomische spitvork te bekijken.  Ik antwoorde dat ze hem eens mochten uitproberen ook.  En heb in zeven haasten een stuk winterbedekking weggenomen en toen ze toekwamen konden ze direct aan het werk. Na een zeer korte demonstratie zijn ze aan de slag gegaan.  In geen tijd hadden ze  bijna de hele strook omgewoeld en waren meer dan overtuigd. Ik blijf bij mijn uitspraak.  Dit soort spitvorken is ideaal voor rugpatienten en vrouwen.  Als je toch rugpijn krijgt, dan ben je gewoon verkeerd bezig.

De voorgeteelde erwten staan te wachten om uitgeplant te worden maar met al die nattigeheid zal het nog even wachten zijn.  Vanaf vandaag zullen ze toch naar buiten moeten op het afhardrek dat ik tegen de zijkant van de serre heb getimmerd.

foto genomen op 03-03-07. Als de salade begin maart zo staat dan kan je tegen het einde van de maand reeds redelijke kroppen op tafel brengen. Het is ook hoogtijd om sjalotten in een bakje met aarde te plaatsen en binnen versneld te laten kiemen  zodat je pijpjes voorhanden hebt om de verse salade fijn te kruiden. Op de achtergrond zie je een witte isomo wand die warmte uitstraalt en de groei nog bevordert.

Hier stonden een paar oude struken om de lelijke muur te bedekken.  Die heb ik laten verwijderen om er een houten schutting te plaatsen die ik zal laten begroeien. Het gras zal ook uitgebreid worden tot tegen de schutting.  In de plaats van een vuile hoek wil er een gezellig schaduwplaatsje van maken.

Ze konden zaterdag reeds naar de serre maar toen had ik geen tijd.  Vandaag was dat het eerste werk. Ze zijn gezaaid op 18 februari en op 6 dagen later stonden ze reeds paraat. Om niet te fileren moeten ze zo vlug mogelijk onder koud glas en wat later op het afhardrek buite, om zo vroeg mogelijk in maart uitgeplant te worden. Ik werk met potjes maar gisteren in de tuinclub had Ceasar voorgeteelde erwten mee in wc rolletjes die op 10 cm gesneden zijn en daarna als plantpôtje gebvruikt.  Het voordeel is dat je het rolletje kan meeplanten.

Hier was een bloemperk maar een groot deel begon overwoekerd te geraken door zevenblad. Daarom zal ik dit deeltje van de tuin opnieuw in gras leggen.  dit heb ik vroeger reeds toegepast. Enkel door voortdurend te maaien krijg je deze woekeraar er onder. Na enkele jaren, als zevenblad de kans niet krijt het licht te zien is die verdwenen.

Terwijl ik afwisselend snoei en spit verwaarloos ik de moestuin niet. Hier zie je de kruiwagen staan met 2 bakken die telkens 50 potjes bevatten. In de  kruiwagen zit er nog een die 30 potjes bevat.  Daarin zijn telkens 3 erwten geduwd en alles goed nat gemaakt. Die worden nu naar binnen gebracht om in de warmte te kiemen en dan moeten ze terug naar de serre. Zo kan ik de erwten tot 3 weken vervroegen. 

Door aandachtig op de signalen van mijn rug te letten   en veelvuldig te rusten is het perk aan de rozelaar de derde dag af. 
Er komen nog reukerwten, hoge en lage zonnebloemen. Tussen de vaste planten in komt er hakseling.  waar de paaslelies staan zullen snijbloemen worden voorzien.

De verwildering van de rozelaar is weggenomen. Hier kan je zien dat hij helemaal is doorweven van camperfoelie. Op de foto is het alsof er geen rozelaar meer staat. De natuur zal zijn werk wel doen, even grondig maar nog veel beter dan ik.  Ik neem weg en hij geeft terug.  Nu kan ik het perk bij de rozelaar ook eens grondig aanpakken. Mijn gezondheid heeft zich na enkele kwakkeljaren als het ware herpakt. Het is misschien de laatste keer dat ik er een serieuze duw aan kan geven en alles stilaan in orde brengen.

Met de foto krijg je ook reeds een idee hoe het er ongeveer zal uitzien. Ik neem een kleine uitbreiding omdat ik langs de andere kant een perk in gras leg omdat het overwoekerd dreigt te worden door zevenblad. 
Hier krijg je ook een gedacht van het oppervlak, dat ik kan kan afwerken, met effenaan herplanten en aanvullen, in iets minder dan een kwartier. Soms spit ik twee keer een kwartier per dag. Dat hangt van de 'forme' af. Het is nu ook nog mogelijk om met een  kluit aarde de paaslelies te verplanten. Aangieten hoeft zelfs niet.

Het weer valt opnieuw mee vandaag. Het snoeien gaat verder. Nu het zacht en zonnig is start ik ook met het heraanleggen van een bloemenperk met vaste planten.  Eerst moest het snoeien van de rozen en de camperfoelie af zijn. Ik verricht heel dikwijl twee werken alternerend omdat het ene zwaar en het andere dat niet is. Zo kan ik wat langer aan de slag blijven.

Het perk ziet er nu zo uit. zie foto

De aankondiging van het weer voor deze week deed niet veel goeds verwachten.  En dan komt er plots een dag als gisteren letterlijk uit de lucht vallen. Dan zou je waarempel reeds lentekriebels beginnen te voelen! De opruim van de tuin gaat gewoon door. Langzaam maar zeker. Binnen veertien dagen kan het zijn dat de moestuin begint te roepen.  De voorzaai van erwten in potjes is nu meer dan hoogtijd.

En  plots was daar de sneeuw terug. Overal lagen er hopen takken als resultaat van de drastische snoei die ik doorvoerde. Van hakselen was natuurlijk geen sprake meer. Gelukkig duurde het slecht één etmaal en gisteren kon ik dus reeds een groot deel versnipperen.  Nu is het de regen die er een stokje komt voorsteken.  Ik zal me maar gaan concentreren op de binnenzaai in bakjes.

Ja ik ben er radicaal tegenaan gegaan en heb de hele zooi kaal geschoren.  Het zal mij toelaten om de pergola te verhogen zodat mensen tot 1m90 er onderdoor kunnen. Ik neem ook in overweging om er een watervrij afdak van te maken maar dat moet ik nog wel even met wat meer aandacht bekijken.
Het radicale snoeiwerk heeft me heel wat houtsnippers opgeleverd om tussen de struiken te deponeren.  Ik wil het woekeren van kleefkruid grondig aanpakken.

Opnieuw ligt de tuin onder de sneeuw en het blijft twee dagen liggen en deze morgen komt er nog een laagje bij.
Eindelijk een beetje winter.  Dat past bij het seizoen.