In de serre moest ik eerst de grond klaar leggen  om te kunnen planten.

De kranten liggen klaar om af te dekken tegen eventuele  nachtvorst.  De rest is voor de oerkracht die de groei verzorgt in de natuur. 


Er staat nog een bakje planten klaar dat zal worden afgehaald want ik breng voor enkele vrienden meteen ook een portie plantjes mee. 

Elk jaar,  op het einde van de eerste helft van januari, haal ik onze eerste saladeplanten.


Buiten is er natuurlijk nog geen beginnen aan .....

maar in de serre ligt de grond er behoorlijk mul bij.

De jonge plantjes moeten toch wel beschermd worden tegen eventuele nachtvorst.

Dit is voor mij de start van het nieuwe tuinseizoen 2010.

Deze morgen vond ik in mijn mailbox volgene mail:

Ik volg al een jaar of zo je blog van Velt Jabbeke, zelf ben ik actief in Velt Groot-Zedelgem.  Ik ben reeds acht jaar de trotse bezitter van een bloeiende biologische moestuin en hoe meer de jaren verstrijken hoe dieper je je informeert over het tuinieren. Men spreekt van bladdagen, worteldagen en dergelijke maar mijn vraag was of dat daadwerkelijk iets uithaalt om daarmee rekening te houden. Voor mij is het nieuw en heb er nog nooit rekening mee gehouden. Ik denk dat jij daar wel een antwoord op heeft.

Mijn antwoord hierop is dat ik het ooit een korte periode heb uitgeprobeerd.  Het is een methode die veel aandacht  en stiptheid vergt.  Het was voor mij na een tijdje niet meer te combineren met de andere bezigheden.  Het enige wat ik heb onthouden is:  als je met deze methode zaait, het kiemen veel stipter gaat. En uit de praktijk weet ik dat zaden die vlot kiemen ook vlotter opgroeien en zo goed als geen problemen opleveren.

Ik ben er van overtuigd dat het de moeite waard is om deze methode eens grondig en langdurig uit te proberen.   

Ik doe dan ook een oproep naar veltleden en andere bezoekers die langdurig werken  met de  maankalender, met ons hun  praktische ervaringen en bevindingen  zouden willen delen.  Jullie kunnen me mailen naar  dalae@pandora.be. Mijn naam is Daniël.  

Je moet eens het volgende intikken in 'google'  'maankalender in de tuinbouw' en daar  eens cronologisch de aangegeven sites bekijken en op zoek gaan naar begrijpelijke uitleg.  Ik kan je verzekeren dat het moeilijke materie betreft.  Ik wil me eens proberen vast te pinnen in de methode van 'Maria Thun'. 

Dit jaar zal ik vlug door de bewaargroenten heen zijn.  De wortelen en de knolselder zijn reeds totaal gebruikt.  Er blijft nog wat pastinaak over en een toch nog grote hoeveelheid rode biet.

Als je  Pastinaak    koopt in de winkel kunnen ze er zo uitzien, als het ware op model gemaakt. 

   Teel je zelf de pastinaak dan kunnen ze er meer vertakt uitzien.  Hoe zwaarder de grond, hoe meer kans je maakt op afwijkende vormen.  Er is ook veel kans dat de velletjes niet zo zuiver zijn als op de meeste voorstellingen.  Toch moet de smaak raak zijn als je zuiver organisch teelt.  Wij gebruiken ze bijna nooit zuiver maar in soepen en bv. in hutsepot. De gaartijd is bijzonder kort.

Rode biet cylindra  Deze soort heeft een zeer goede smaak, teelt gemakkelijk en is zuiver van vel.  Je kan er heb met scherpe top en mat meer afgeronde top.  Het voordeel is dat je bij het verwerken,  kleine schijfjes van bekomt waarmee je gemakkelijker een plateau  kan versieren

Vroeger teelde ik altijd de rode biet kogel  Ook hier kan je spreken van goede smaak en een regelmatige vorm maar de huid kan veel minder zuiver zijn.  Ook hier heeft dat met de grond te maken.

Wat nu het klaarmaken betreft  heb je rauw en gekookt  maar je zit telkens  geplaagd met wat grondsmaak.  Die grondsmaak kan je grotendeels behelpen.

Als je ze rauw opdient dan voeg je er gewoon geraspte, of fijngesneden appel aan toe.  Ook als je ze warm klaar maakt dat maak je ze ongeveer klaar met appelmoes erbij zoals bij rode kool en die bijsmaak is grotendeels verdwenen.
Gekookt om ze te bewaren in de diepvries of om zo in schijfjes, koud op te dienen, koop ik per 4 of 5 rode bietjes, een grote ui mee, op zijn geheel en ik verwerk die daarna in de soep.  Moet je eens uitproberen.

Succes en smakelijk eten hoor.

De winterkost bij uitstek is natuurlijk onze Vlaamse varkenshutsepot.

Er moet nog al wat   hutsepotvlees gevraagd zijn geweest bij de beenhouwer. 

Er waren geen varkenspoten meer en moeder de vrouw moest het stellen met twee  
 varkensstaarten  en een knuistje .  Die staarten zijn puur peuzelwerk.

Ze heeft er dan maar een extra portie   spek bijgenomen en wat varkensgebraad.  De worsten zijn voor de tweede keer want hutsepot maak je toch voor minstens twee keer eten. 

Ik weet niet hoe het er bij jullie aan toe gaat maar na de eerste beurt zijn de beste brokken er natuurlijk uitgevist. Voor de tweede beurt moet je dan  worst, carbonnaden  of extra gebraad bijvoegen.
Alle vlees wordt  voorgebakken naar eigen goeddunken.

Bij al dat aanhoudend koud weer mag je het er eens van nemen.

Dan heb ik nog niets gezegd over  al die groentjes die in de moeders grootste kookpot rauw verdwenen en er hutsepotachtig uit te voorschijn zijn gekomen bij het opdienen.

Groene kool neemt het grootste deel in en raapjes zijn een zeer belangrijke groente voor de hutsepot.  Twee grote uien en wat wortelen, een halve grote knolselder scherpt de smaak aan.  Pastinaak verdwijnt helemaal in moes maar tilt de smaak wat op.

Om een extra warmtebron aan toe te voegen kruiden wij altijd bij met een stevige brok gember.  De pikantigheid van de gember gaat verloren in de grote hoeveelheid.  Aardappelen voeg je toe naar eigen behoefte.  Sommigen hebben er graag een grote hoeveelheid andere verkiezen dat de groenten de bovenhand nemen.  Ik behoor bij de laatste categorie.

Ik kan jullie alvast zeggen dat het smaakt naar nog.  En ik hoor zo graag dat gepruttel van die volle pot warme lekkernij. Indien het nodig mocht zijn moet je wat bijkruiden met  pepeper en zout.

In de serre staan de groenlof struiken er als echte dutsen bij.

Ik wil jullie toch een blik gunnen op de groenten die nu nog bij ons in de tuin staan.
 

Opnieuw ligt de tuin beenhard vervroren en de overblijvende groenten staan er beteuterd bij.  Er is geen ontkomen aan.  In mijn tuin valt er niets te doen tenzij een paar  overtollige, niet meer fruitdragende fruitbomen vellen maar daar heb ik nu echt geen zin in.  Op andere jaren plantte ik nu ongeveer rond deze tijd de eerste salade in de koude bak of in de serre.  Dit moet nu wachten tot na de vorst.

Het is wel de geschikte tijd om eens het teeltplan te controleren. 
Wat is volgens velt de motivering om aan teeltwisseling te doen?

Groenten van dezelfde plantenfamilie vertonen dezelfde kenmerken. Dat wil zeggen dat ze een gelijkaardige groei en beworteling hebben, dezelfde voedingsstoffen gebruiken en vooral dat ze vaak gevoelig zijn voor gelijkaardige bodemgebonden ziekten en plagen. Als je dus jaar in, jaar uit dezelfde groenten op hetzelfde perceel teelt, kunnen de ziekten en plagen zich heel goed ontwikkelen. Door te werken met vruchtwisseling, kun je dit voorkomen. Als we alle mogelijke ziektes van alle families in acht nemen, dan is een zesjarig vruchtwisselingschema het minimum. Vervolgens worden de gewassen gegroepeerd aan de hand van hun bemestingsbehoefte. Hoe je precies een teeltplan kunt opstellen staat beschreven in:

Ecologisch tuinieren voor beginners, vruchtwisseling op bladzijde 21-25

Handboek Ecologisch Tuinieren, Hoofdstuk 6 Planning, paragrafen 2-3-4-5 op bladzijde 289 t.e.m. 307 

 Mijn teeltplan nazien heb ik deze morgen gedaan en ik was er vlug mee klaar.  Na verleden jaar de hele boel zo wat overhoop te hebben gehaald ben ik dit jaar gerust.  Alles blijft wat het is tenzij de bonen.  In de wisselteelt zal het hele vak nr. 5 gebruikt worden voor staakbonen. Die vielen bij mijn vrouw zo in de smaak dat ik voor uitbreiding zal zorgen. De salade, die vorig jaar de tweede helft  van het vak vulde gaat naar de combinatieteelt als tweede of derde cultuur.

en
 groenten zijn zeer belangrijk voor onze gezondheid. Bij het begin van dit jaar enkele ecologische regels in herinnering brengen past bij de tendens om,  bij de aanvang van een nieuw jaar, goede voornemens te nemen.

Neem ook volgende regels in acht:

Laat de groenten niet weken, maar was ze goed en kort onder een straal stromend water.  Kook ze niet langer dan noodzakelijk.

Kook de groenten liever niet in water, maar geef de voorkeur aan stomen, smoren en stoven.

Koop groenten vaak en in kleine hoeveelheden, doe zo weinig mogelijk inkopen voor de hele week.

Denk ook aan diepgevroren groenten die net zoveel vitaminen en mineralen bevatten
als verse groenten.

Probeer het pellen en schellen van groenten en fruit te vermijden.

Bij bijna alle gerechten kan men fruit en groenten toevoegen: quiche, pizza, gratin, taart, lasagna, pasta, enz.

Elke keer u een zetmeelhoudend product eet, moet u ook een beetje groenten eten: pasta met tomaat, rijst met champignons, enz.

Seizoensgebonden groenten:

Winter: selder, rode kool, andijvie, uien, prei.
Lente: artisjokken, selder, rode kool, courgettes, prei, tomaten.
Zomer: artisjokken, aubergines, broccoli, courgettes, pepers, tomaten.
Herfst: artisjokken, broccoli, selder, rode kool, andijvie, prei, pepers, tomaten.
 
We zullen er zeker niet tussenuit kunnen om ook af en toe exotisch fruit op tafel te brengen maar laat ons dat beperkt houden en fair-trade aankopen de voorrang geven. Zo geven we de boeren van de derde wereld ook een eerlijk inkomen.

Ik wil het jaar 2010 starten met een uiterst bruikbaar recept. Dit prachtige recept voor 2010   dat ik langs W. W. ontving,  past in feite ook perfect in het ecologisch bestand. 

-Neem 12 maanden en reinig ze goed van alle bitterheid, gierigheid, jaloersheid en angst.
-Snij elke maand in 28(29), 30 of 31 gelijke stukken zodat de voorraad voor een jaar toereikend is.
-Bereid elke dag 1 stuk met één deel arbeid en twee delen humor en vrolijkheid.
-Voeg er drie volle eetlepels optimisme aan toe, een portievertrouwen, een koffielepel verdraagzaamheid, enkele snippertjes geduld en een snuifje voorkomendheid.
-Het geheel rijkelijk met liefde overgieten, en wanneer alles klaar is, op smaak brengen met een scheutje fijngevoeligheid.
-Versier het aldus bereide gerecht met een bosje kleine attenties en dien altijd op met een vriendelijk woord en een deugddoende lach.

In feite past het in alle kramen.  Het straalt van positieve ingesteldheid  en zou als algemene regel moeten gelden.  Helaas is het op de lijst van de uitzonderlijke recepten terecht gekomen. 

___________________________________________________________________________



Nu ga ik er een poosje tussenuit en wens jullie  in mijn persoonlijke naam, allemaal een heel innige kersttijd en een gezond 2010 met zeer veel tuinplezier.
tuinblog d(aniël).


__________________________________________________________________________________________________________________
__________________________________________________________________________________________________________________

Alles is onder gesneeuwd waardoor je ze beter met rust laat, zeker deze die buiten moeten overwinteren.

De moestuin ligt totaal onder gesneeuwd. Ik loop er elke dag een paar keer langs op weg naar de kippen, die nu al mijn zorg vragen.  Onderstaande beelden vragen geen nadere uitleg. 
 

Zoveel sneeuw en dan nog in één nacht, zijn wij hier niet gewoon  Er lag op open plaatsen 8 tot 10cm.  Het is van 1986 dat wij nog een witte kerstdag hebben gehad.  Voor de tuin is een dik pak sneeuw  goed voor de wintervruchten zoals  vooral de winterbloemkool.  Sneeuw is een voor de planten een beschermlaag .  Naar de kippen trek ik iedere mogen met een gietertje warm water om de drinkemmer te ontdooien.  Nu moest ik eerst een paadje vrij maken.  Het leggedrag is amper veranderd.  Er zit een oudere kip tussen  die zo reeds minder eieren geeft dan de twee andere. Toch kom ik aan een gemiddelde van 2 per dag. In de zomer gaat dat tot +/-2,8 per dag voor de periode van een maand.  Ik denk dat ze wat zullen verminderen omdat het dagelijks groenvoer van kolen  nu onbruikbaar is door de vorst. Hoeveel zal er na de dooi van overblijven?


Ik maakte een paadje vrij van aan het huis naar de moestuin. 


Onder het afdak aan de serre moest ik ook ruimen. Daaruit stelde ik vast dat het die sneeuwnacht niet windstil was geweest.


Aan de rand van de moestuin stak ik door tot het einde van de tuin waar de kippenren is.


Eens daar aangekomen zag ik ook hier onder het afgedekte gedeelte een klein laagje sneeuw liggen. 


Toen ik de drinkemmer bereikte was hij, in tegenstelling tot de vorige dagen, helemaal niet bevroren. De sneeuw had het watertemperatuur minimaal boven het vriespunt gehouden.  Toch voegde ik een beetje warm water aan toe om de sneeuw te smelten.

Reeds na de eerste nacht vorst lag de vijver dicht. 


De witte vlek na de eerste vorstnacht was een bovendrijvend blad van de waterlelie. 


Naast dat nog groene blad stelde ik de volgende dag  een gat vast. 


Hoe het er ingekomen is weet ik niet.


In elk geval heb ik het niet in geslagen want dan zou je de scherven zien als van een stuk glas dat breekt. 


De bussel hout die in de hoek van de vijver ligt was dus eventjes niet nodig.

De winter gaat er plots nogal stevig tegen aan.  Zoals je op onderstaande foto kunt zien is er in de moestuin voorlopig geen werk meer.


De Oostindische kers heeft reeds na de eerste vorstnacht een serieuze klop gekregen.  En zeggen dat ik vorige week nog eetbare bloemetjes plukte om in de salade te mengen.


De kippen lopen hard, alsof hun ren plots gebetonneerd is.


De hele tuin is overtrokken met een waas van wit.


De vijver is na één nacht totaal dicht gevroren.


Zelf werk ik me warm door lange paletten om te werken tot afsluiting.


Overal in de tuin is er onverwachte schoonheid te bewonderen.


Voorlopig houdt het gele bloempje van de Kerya nog stand omhuld met witte kristallen.  Winter kan op zijn manier toch ook mooi zijn. De ongemakken moeten we er bij nemen.

Frambozen snoeien is gemakkelijk.  Er is geen kunst aan. Je kraakt het dode hout tot de grond af in één simpele beweging.  Je kan niet helemaal op de witte kleur afgaan want sommige nieuwe scheuten hebben die ook reeds.  Plooi  je toch een jonge scheut naar de grond toe,  dan zal er in het beste geval niets gebeuren en bij het loslaten veert die terug in zijn verticale stand.  In het slechtste geval kraakt die af ergens middenin en dan hoef je enkel de breuk eventjes glad bij te snoeien.  Wil je geen vertakking halfweg de struik , dan snoei je af aan de grond.  Ter algemene herinnering…waar je snoeit, daar komen de nieuwe scheuten.  Als alle dood hout verwijderd is kan je bij te hoge groei de toppen  er af snoeien. Snoei een beetje op ongelijke hoogte, zodat het er niet uitziet alsof je ze eraf hebt geschoren met de hagenschaar. 


Het dode hout is meestal zeer goed te herkennen aan zijn witte kleur.


Eens het dode hout uit de struik is komt die veel losser te staan.  Moesten de nieuwe scheuten kunnen praten dan zouden ze zuchten 'oef, eindelijk wat ruimte om te ademen'.


Je krijgt reeds rap een hele bussel dood hout dat zeer brandbaar is.


De nieuwe scheuten die het gemakkelijkst te herkennen zijn dragen nog vruchten van de tweede bloei. Onze frambozen geven in de zomer vruchten aan de jonge sheuten die nu gespaard worden en volgend jaar afgekraakt zullen worden. Dan geven ze nog eens vruchten in het najaar aan de nieuwe scheuten die na de winter langs alle kanten zullen uitschieten.


Als je topt kan je ook die toppen inplanten waar de struiken nogal ijl zijn m.a.w. waar er ruimte is.  Als het niet te rap na de snoei vriest,  heb je kans dat drievierden wortel maakt en groeit. Ik heb de helft van de rij ingetopt en de andere laat ik groeien. Dan is het de volgende zomer mogelijk om jullie het verschil van opbrengst te laten zien. Het ene jaar is er veel verschil, het andere jaar minder. 


Na het snoeien heb ik ook de frambozen omzoomt met een rij in de grond geplaatste dakpannen zoals ik deed bij de jeneverbessen en cassis.  Hoe het komt weet ik niet maar het aantal klopte perfect, geen enkele pan te weinig maar ook geen enkele in overschot.