tuinclub

Hier is het droog.  De rode ui is in maart geplant en dient niet begoten te worden. Ook de spinazie en de erwten zijn vroeg gezaaid en worden niet begoten.  De salade laat ik ook zo goed en zo kwaad als het gaat haar vocht zelf zoeken. Deze begiet ik zo nu en dan.  Hier is oorlopig geen mol te bespeuren.

Het valt me op dat overal waar ik gegoten heb, bij rode biet, prei, kervel en pastinaak, ik de ravages van een bovenkruiper moest plattrappen maar in het ajuineveldje is hij niet geweest.  Maar ja, ik kan toch niet overal in de tuin ajuin gaan planten.

Als het te droog wordt moet je gieten.  Maar bij zulk droog weer, als je giet trek je de mol aan.  Hier tussen twee rijen plankjes staat rode biet boven. Als de mol daar van de lengte onder doorgaat dan riskeer ik mijn totale zaai verloren te zien gaan. 

Dit jaar staan de erwten er wat slap bij.  Ik ga die eerst ondersteunen met overschot van de winterbedekking om wat steun te geven en bij de eerste grasmaaibeurt zal ik bijmulchen met een dun laagje vers grasmaaisel.

Ze moest er reeds een paar weken geleden gestaan hebben.  Ik wist niet wat eerst aangevat en nu de erwten beginnen om te vallen staat die leiddraad er heel vlug en moet ik andere dingen achteruit schuiven.
Ben ik tragen geworden of heb ik dan werkelijk te veel hooi op mijn vork?

Als het enigzins gaat, daarvoor moet ik toelating krijgen van mijn rug, begin ik aan het vastankeren van de twee zware palen waaraan ik de afschuttingsplanken ga nagelen.  Deze afschutting moet een vuile muur en betonnen platen afschermen van het oog. Hij moet zo zijn gemaakt dat er ook klimplantes op kunnen groeien.

Er komt stilaan kleur in en rond de vijver.  De primeur is de dotterbloem.  De vissen zijn nu goed zichtbaar omdat er nog geen waterlelies het zicht beletten.

Maart is in de tuin behoorlijk druk geweest. Nu kan ik mijn prioriteiten  wat verleggen.  Uit de wind en in de zon kan je heerlijk op een terrasje genieten.

Het wonder van het kiemen en het groeien herhaald elke nieuwe lente en het voltooid zich pas bij het oogsten.
Dit vind ik altijd een magisch ogenblik in het voorjaar.  Op een morgen kom je in je tuin en die is volgetrokken met schuchtere groene lijntjes.

Iemand had vragen rond de spitvork maar mijn mailantwoord  kwam terug...daarom plaats ik de inhoud hier.

Goed 2 maanden zorg en dat is het resultaat.  Bij de eerste werkelijk heel mooie dag in mijn beschermde tuin neem ik eens de ramen weg en ik geniet.  Als ze op tafel komt geniet ik nog meer.  Zacht mals en bio. 

Ik loop dagelijks meerdere keren voorbij de bak met verse jonge eetklare salade en ik geniet dwars door het gerepareede glas heen. Voor een verwaaide keer dat ik met mijn aparaat in aanslag stond, mogen jullie meegenieten. 

In het midden van het vak komen een vijftal courgettes.  In afwachting heb ik er op de buitenkant twee maal twee rijen prei gezaaid.  Niet dat ik zoveel prei nodig heb maar ik zaai elk jaar ook een zakje zaad voor iemand die veel minder tijd heeft voor de tuin dan ikzelf.  Het oppervlak wordt afgedekt met gaatjesfolie om het kiemen te vergemakkelijken.