groen

Vandaag 7 juli kwamen onze eerste tomaten voor 2007 op tafel.  Volledig gerijpt op de stok. Zoals je kan zien heeft de volgende tros ook reeds even grote tomaten als de eerste.  Tomaten op de stok rerijpt zijn duidelijk lekkerder dan halfrijp geplukte en nagerijpt in de bak of op de vensterbank.

Nu de erwten uit het tuinbeeld verdwenen zijn en mijn rug bijna weer op punt is om rustig bezig te zijn zullen op de vrijgekomen plaatsen andere groeten worden geplant of gezaaid en krijgt de tuin zijn  plooi tot eind augustus, begin september als de nateelten aan beurt beginnen te komen.

Eens gewied wordt tussen de planten gemulcht. Dat is niets anders dan de grond bedekken met organisch materiaal. In de zomer is grasmaaisel het gemakkelijkse en voor de hand liggende middel om te mulchen  maar je moet er dan rekening mee houden dat je in het najaar goed moet bekalen tegen verzuren van de grond.  Grasmaaisel werkt die verzuring in de hand.

En dan kom je terug thuis, je slaapt tot de middag omdat je een nachtvlucht had en voor de rest van de dag rij je enkel je gras.  Dit doe je naar de avond toe en dan ga je met je fotoaparaat eens rond om de wildernis te fotograferen in de moestuin. Je beland achter in de tuin bij de kippenren en je neemt het groen in je op en herleeft.  Hier is de zon milder, als ze er is natuurlijk. En ik weet waar mijn voorkeur naar gaat. Het enig storend emlement hier, is de kooi boven de stekelbessen maar binnenkort verdwijnt die en dan kan je genieten van een compleet groen tafereel in al zijn schakeringen.

Als afwisseling kan dat wel tellen.  Blauw, grijs en veel oker en hier en daar wat vuil groen en dan het blauwachtig grijsgroen van de olijfbomen en de duizende bloeiende oleanders.  Als afwisseling kan het wel eens deugd doen maar dan die ongenadige zon die hamert op je kop alsof je een heipaal bent.

Ondertussen kan ik nog even wegdromen bij de vele genomen foto's met als hoofdkleuren blauw en oker, geaccentueerd met hier en daar een vleugje oud groen.
Kreta...de moeite waard.  Hier, een glimpje van de baai van Rethimnon.

Een week weg geweest, in de zon en de oude cultuur. Op het thuisfront krijgen ze veel regen en is het relatief warm. Je komt terug in je tuin en verschiet van de verwildering. Het is letterlijk in mijn rug geschoten. 
Het enige deeltje dat je vooraf niet kon proper maken wil ik jullie niet onthouden. Tomaten tegen de omheining waar de dieven concureren met de hoofdstam, die enkel te herkennen is aan de bloemen die erop staan.  Een rijtje zaaiprei die je moet zoeken onder het welig tierend ongewenste.  De Courgetten zijn op zichzelf dominant genoeg om er ruim boven te blijven. En alles is zo gegroeid.
En ik kan er de eerste dagen niets aan doen en dit op punt zetten durf ik aan niemand vragen.  Maar het komt wel in orde hoor.

Die trap moest ik jullie toch even laten zien, verweerd en begroeid en toch zeer toegankelijk.

Ons voerde bezoek betreft een uitzonderlijke rozentuin ergens in een klein uiterst rustig dorpje gelegen, ook in de streek van Laon. De bovengroei was een enorme variatie aan alle soorten struikrozen. Overal kon je zitten. Deze tuin in terasvorm heeft ook een zeer mooi begroeide trap, getooid met veel kleine bloeiertjes. prachtig.

Bij de ruïnes van de abdij hoort een kruidentuin met een 400 tal medicinale kruiden.  Hij is aangelegd naar monnikentradie in de vorm van een dambord.
Er is ook een zeer grote boomgaard waar enkel oude, traditionele rassen worden geteeld.  We waren de hele voormiddag zoet met dat bezoek.  Al met al, een zeer speciaal en vredig oord.

Op zondagmorgen zijn we in de streek van Laon een bezoek weest brengen aan de ruïnes van de abdij van Vauclair.  Een overheerlijke site met als toemaat een kruidentuin met een 400 medicinale planten, aangelegd zoals vroeger het de gewoonte was  en ook een ruime boomgaard waar men zoveel mogelijk oude rassen wil in stand houden.

Het park wordt gedomineerd door platanen en esdoorns.  Er wordt gesteerfd naar een bloemenweide maar de bloei was nu vedoken onder het gras in zaad.  Het hooien was uitgesteld door het te natte weer van de vorige weken.  Bij nader toekijken kon men een grote diversiteit aan bloeiende planten onderscheiden.
Niettegenstaande het zonnige weer kon men gemakkelijk een maaltijd lijvige Bourgondische wijngaardslakken bijeenrapen. Het geheel was zeker het bezoeken waard maar de moestuin heb ik persoonlijk niet gevonden wel een soort siertuin waar enkel magere rode kolen in leven bleven en waar men kort voordien enkele Courgettes had geplant.  Het geheel was de moeite waard om te bezoeken en straalde rust uit maar het onderdeel moestuin viel tegen.

Zaterdag namiddag ging het dan naar Bosmont-sur-Serre om er een kasteeltuin te bezoeken. De tuin is een klein onderdeel van een groot park, gedomineerd door het omwalde kasteel.

De Veltreis Regio-Noord voor 2007 zit er op. Geslaagd over de hele lijn vooral door het schitterende weer. We brengen vijf bezoeken  in de volgorde die we volgden.
Op de foto zie je een maquette Van het sociaal project Godin in Guise. Het is een verzoening van het kapitalisme en het Marxisme. Het zou enkel navolging hebben gekent in Laken in België.
De maquette zelf is in die tijd gemaakt door een Vlaaamse timmerman (Demeulenaere)
commentaar: Op zijn minst merkwaardig en geniaal van concept.  Je moet het maar uitdenken. De kapitalist had in feite aan zo wat alles gedacht en gewoon schitterend uitgevoerd.
Dit bezochten we op zaterdag voormiddag.

De tweede rij winterprei is geplant. Door het regenweer heb ik die enkel hoeven aan te gieten. De plankjes zullen blijven liggen tot de laatste erwten geoogst zijn.