losse grond

Dit is het eindresultaat. In een volgende stadium kan ik beginnen met aanaarden.  De plankjes tussen de prei en de selder blijven liggen omdat we regelmatig selderstelen plukken voor degustatie in de soep of gestoofd.

Het knippen houdt niets in.  Je hebt meer tijd nodig om de opkuis te doen, alhoewel dit ook behoorlijk vlug gaat.

Deze relatief jonge appelaar 'Karmijn' is pas enkele jaren geleden aangeplant en draagt voor de tweede keer meer dan behoorlijk. Dit is een echt sappige,  tamelijk zoete vrucht.  De oogstpeertjes hebben het dit jaar totaal laten afweten en vormen een complete uitzondering in de fruittuin die verspreid is over de siertuin en de speeltuin.

Ook dit jaar zijn de sjalotjes zeer vroeg afgerijpt. Ze zijn opnieuw niet echt groot te noemen maar ze zijn sterk van smaak.  De zeer droge aprilmaand zit daar voor veel tussen.

In de plaats van vroege worteltjes heb ik dit jaar een rij pastinaak gezaaid. Dit is een witte wortel die enigzins de wortelsmaak evenaart. Het blad is zeer weelderig maar de kippen lusten het niet.  Het moet regelmatig een beetje bijgeplukt worden zodat de andere gewassen niet bedekt worden.  Het grote voordeel van pastinaak is dat je van geen enkele vlieg of mot schrik moet hebben, hij wordt niet bedreigt met worm of ziekte.  Bij het klaarmaken is hij in één twee drie klaar. Eventjes te lang op het vuur en je hebt moes.

De eerste struikboontjes staan in volle bloei.  De rij ernaast is de voorteelt voor de bloemkolen en die beginnen ook te bloeien. Het is een veel kleinere soort met zeer dunne boontjes.

Groene hoekjes genoeg in de tuin maar voorlopig kan ik geen gebruik maken van de bank.  Mijn rug blijft me parten spelen zodat ik enkel best kan liggen en wandelen en amper kan zitten. Het kwade beest draagt de naam 'gernia'.

Vandaag 7 juli kwamen onze eerste tomaten voor 2007 op tafel.  Volledig gerijpt op de stok. Zoals je kan zien heeft de volgende tros ook reeds even grote tomaten als de eerste.  Tomaten op de stok rerijpt zijn duidelijk lekkerder dan halfrijp geplukte en nagerijpt in de bak of op de vensterbank.

Nu de erwten uit het tuinbeeld verdwenen zijn en mijn rug bijna weer op punt is om rustig bezig te zijn zullen op de vrijgekomen plaatsen andere groeten worden geplant of gezaaid en krijgt de tuin zijn  plooi tot eind augustus, begin september als de nateelten aan beurt beginnen te komen.

Eens gewied wordt tussen de planten gemulcht. Dat is niets anders dan de grond bedekken met organisch materiaal. In de zomer is grasmaaisel het gemakkelijkse en voor de hand liggende middel om te mulchen  maar je moet er dan rekening mee houden dat je in het najaar goed moet bekalen tegen verzuren van de grond.  Grasmaaisel werkt die verzuring in de hand.

En dan kom je terug thuis, je slaapt tot de middag omdat je een nachtvlucht had en voor de rest van de dag rij je enkel je gras.  Dit doe je naar de avond toe en dan ga je met je fotoaparaat eens rond om de wildernis te fotograferen in de moestuin. Je beland achter in de tuin bij de kippenren en je neemt het groen in je op en herleeft.  Hier is de zon milder, als ze er is natuurlijk. En ik weet waar mijn voorkeur naar gaat. Het enig storend emlement hier, is de kooi boven de stekelbessen maar binnenkort verdwijnt die en dan kan je genieten van een compleet groen tafereel in al zijn schakeringen.

Als afwisseling kan dat wel tellen.  Blauw, grijs en veel oker en hier en daar wat vuil groen en dan het blauwachtig grijsgroen van de olijfbomen en de duizende bloeiende oleanders.  Als afwisseling kan het wel eens deugd doen maar dan die ongenadige zon die hamert op je kop alsof je een heipaal bent.