ajuin drogen

Dit jaar heb ik een  nieuwigheid bij geteeld ttz Paksoi. De zelf gezaaide winterbloemkool wordt pas eind augustus begin september geplant. Ook heb ik wat rode bietjes, heel klein verspeend, om weg te geven bij gebrek aan plaats.  Terwijl de klassieke moestuin nu reeds voor meer dan de helft leeg is wegens minder diversiteit, is er bij mij acuut plaatsgebrek. Nog drie bakjes suikerbrood staan te wachten tot de boontjes zijn geoogst, om ook geplant te worden. De boerenkool (krulkool) moet er zo vlug mogelijk in. De venkel die er nog staat heeft reeds zijn bestemming in andere tuinen. Voortelen in potjes laat toe veel later te planten. Dus staat het wachtrek naast de serre bomvol.

Vak drie van de wisselteelt is een saladebed geworden met rode en groene kropsla, krulandijvie en suikerbrood.  Vak twee is aangevuld met venkel. Daar doen de paprika's het dit jaar niet zo best. Het weer heb je niet in handen hé.

De eerste bonen zijn geoogst.  Dan zaai ik altijd een eerste rij veldsalade.  Dit jaar ben ik behoorlijk vroeg.

Tussen twee ziftbeurten in dek ik de recupzeef af met recupelementen van een doucecel. Zo kan ik tussen twee regenbuien in gewoon verder ziften.  Bij mij is meer dan negentig procent van de gebruikte materialen gewoon recup.

Een oud onderstel van een netbed is het ideaal alternatief voor een compostzeef.

Met de woelvork heb ik een eerste bewerking uitgevoerd om de grond klaar te leggen vooraleer ik venkel ga planten.
Hier zie je goed welke zware grond het hier is.  Deze brokken vallen uiteen van zodra je  er een klop op geeft met de hark.  Normaal moet je voor venkel geen compost toevoegen maar omdat aardbeien de grond grondig uitzuigen voegde ik er toch een kleine hoeveelheid toe die nu ingewerkt is.

Zo ziet het er nu uit met de twee resterende courgettes.
Waar de eerste courgette stond ligt voorlopig het loof van de eerst gerooide rij struikboontjes die vier keer werden geplukt.

De ajuingrond was normaal bestemd voor nieuwe aardbeiplanten.  Maar moeder de vrouw vindt het niet meer de moeite waard om die zelf te telen. Dus is de bestemming van de grond veranderd.  Ze zou graag hebben dat ik er volgend jaar een partijtje snijbloemen kweek.  Moeders wil is wet en dus in afwachting zet ik het vol met saladesoorten.  En opbrengen zal het.  De bestelde aardbeiplanten hebben reeds een andere eigenaar gevonden. In de achtergrond bewerkte ik het perceel om de venkel uit te planten.

Omdat de peterselie dreigt te mislukken, heb ik vlug nog een dozijn plantjes bijgehaald en beschut geplant, afgeschermd met tuingaas. 

Dit jaar is het opnieuw om peterselie te telen.
De voorjaarsteelt id nog iets maar de zomerteelt kruipt gewoon terug in de grond.

De ajuin is oogstbaar en de salade is merkbaar gegroeid.  Met al die vochtigheid van de laatste tijd en de relatief warme temperatuur is dat niet wonderbaar.

Na de frisse groene weelde van het voorjaar beleven we in augustus de volle zomerweelde met meer gevarieerd groen, meer grijsachtig groen.

De venkel zie je goed staan maar tussen de plankjes is de rode glans van de rode biet ook reeds zichtbaar. Het is nu kwestie van de grond los te houden.  Dat is ook zeer goed tegen onkruid.

zo zijn we opnieuw voor een tijdje gerust.

Van zodra de jeneverbessen en de de frambozen teruggesnoeid zijn, krijg ik een klaardere kijk op de situatie. In één jaar kan alles bijna toegroeien.

Eens de bessen geplukt en ook de zomerpluk van frambozen achter de rug, kan ik er eens duchtig in snoeien en het ondergroeiend groen niet verder in zaad laten komen. Dan pas is de totale moestuin opnieuw onder controle. 

Sedert we regelmatig afschermplicht hebben, houd ik de kippenren in de tussenperiodes ook grotendeels overdekt.  Ik maak een deeltje open zodat er niet alleen een droog maar ook een nat gedeelte ontstaat.  Zo kunnen de kippen, eens de regen over is de grond daar naarstig omwoelen. Gedurende de regen verblijven ze op het droog gedeelte waar ik dan regelmatig wat groen werp waar na korte tijd nog enkel stengels overblijven.