bessen

Opnieuw een vragende reactie: geachte,
hoe dikwijls gebruikt u de gier voor het begieten van de planten?
De site verdient 5 sterren. Dank je wel.
dank bij voorbaat
Tot nu toe goot ik om de veertien dagen gier. Dit in theorie, omdat ik enkel begoot bij slecht weer.  Aangezien een ‘velter’ moet durven experimenteren probeer ik één rij frequenter te begieten. Ik zal kijken naar de gevolgen daarvan en mijn conclusies trekken. Om praktisch de regelmaat van 14 dagen of van een week te kunnen handhaven, durf nu reeds te begieten bij heel mooi weer maar dan onder de strikte voorwaarde dat ik eerst een voortje maak en geen gier mors op de plant zelf.  Bij mooi weer begiet ik daarna met gewoon regenwater  in de plaats van de gier op te lengen. Als ik dat niet doe dan kan de gier, die ik geringe hoeveelheid gegoten wordt, niet doordringen tot de wortels van de plant. Bij regenweer begiet ik enkel met gier die door de vochtigheid van de bodem kan doordringen naar de wortels. Ik leng de gier nooit op.   

Ik kreeg een vragende reactie in de mailbox die luidt als volgt:

Alles verloopt volgens plan in de lochting. Al veel bloemkolen asperges, spinazie, pijpajuin, warmoes en dergelijke geoogst! Ik heb juist de bonen op het verkeerde moment (verleden week vrijdag) in de grond gestoken en door het slechte weer natuurlijk is er nog niets uitgekomen. Ik had Cantare van Velt gebruikt maar die is nu in de grond verloren gegaan. Kan u mij een ras aanraden (van Vilmorin of iets anders)?
Groetjes en bedankt op voorhand.

Bonen bieden meestal problemen bij het kiemen. Als het heel warm is en je schermt de grond niet af dan kunnen ze verhitten.  Ze vragen een matig vochtige relatief warme omgeving om vlot te kiemen. Over het algemeen lijden ze het meest van te koud en te vochtig.  Ik van dat reeds lange jaren op door ze in de serre, in potjes, vooraf te laten kiemen en zo vlug mogelijk buiten op een ‘wachtrek’ te plaatsen . Van zodra de ik onderaan de pot door de gaatjes de witte worteltjes zie piepen kan ik ze in volle grond plaatsen nadat ik ze gedrenkt heb.

De rassen waarmee ik het beste resultaat haal zijn:

bij Aveve:      -Argus  een lange boon van +/- 18cm , een zeer goede 
                         invriesboon.

                        -Purple queen    een paarse boon die donker groen
                        verkleurt bij het klaar maken.  Deze boon heeft niet de grote 
                        opbrengst van andere  bonen maar wordt wat de smaak betreft door
                        heel veel huismoeders geprezen als de koningin van de struikbonen.

Bij Vilmorin:  -Oxinel  een evenwaardige tegenhanger van de Argus. 
                        Het is ook een zeer lange boon met grote diepvries kwaliteiten.

-Amethist (geen afbeelding gevonden) is een paarse struikboon en
            volgens mij, wat opbrengst betreft, een grote verbeterde versie van
            de Purple queen.
Ik wens jullie veel succes. Vooraf in potjes zaaien loont echt de moeite.   

De fruitbelofte in de tuin op struiken en bomen is wat wisselvallig.


De jeneverbessen en de frambozen beloven een goede oogst in tegenstelling tot de cassis.


Bij de noorderkrieken ziet het er eerder mager uit.


De pruimelaar 'Belle de Louvain' is overladen en ik zal dit jaar takken stutten van zodra ze beginnen door te wegen. Vorig jaar scheurde er een spil af waarvan ik 4  volle emmers pruimen plukte.


De bloei bij de doornloze bramen is opnieuw, zoals elke jaar, overweldigend.


Op de boom met de kleinere gele 'Mirabelle' is het ook eerder aan de magere kant. Het voordeel daarvan is dat de uit zichzelf nogals kleine vruchten, dit jaar een slagje groter zullen zijn.


De moerbezie houdt in zich de belofte van overvloed.


Op de perelaar met 'oogstpeertjes' staan er sinds de snoei van 2jaar geleden, elk jaar merkelijk  meer.  En zeggen dat hij tot voor twee jaar, zo goed als niets droeg. Je kon ze altijd op je twee handen tellen en dan waren er jaren dat je meer vingers te veel had dan dat er peren op stonden. Een zeer grondige snoei bracht daar verandering in. 


Op de appelaar 'Romijn' is het altijd opbrengst troef.  Hun smaak heeft een beetje weg van de 'Cox' 

Nu is het ideaal weer om te mulchen. Het probleem is dat ik niet over afdekmateriaal beschik tenzij ik het gras kan maaien.

De grond is nu goed vochtig en de  groenten staan hoog genoeg.

Eerst leg ik met de driehaak de grond goed los.

Om mulch te hebben die meer bevat dan enkel gras ben ik de tuin rond gegaan om wat bij te snoeien...zie foto onder en boven.

Dat snoeisel mengt zich dan met het grasmaaisel bij de eerste maaibeurt. 

Deze zomersnoei kan optimaal uitgevoerd worden na een stevige regenvlaag.  Dan hangen de takken goed naar beneden en bij droog weer ben je dan zeker dat je er onderdoor kan.

En dit is dan het resultaat. Het regende hier niet zodat ik het gras kon maaien in min of meer droge toestand.
De kracht van Medardus die het zes weken  doet regenen als het op zijn naamdag niet droog blijft kan inderdaad doorbroken worden door een nieuwe maan kort na die fatale regendag.  Ik denk dat dit nu aan het gebeuren is tenzij de weerman verkeerde voorspellingen deed voor de volgende dagen.  Als hij het juist heeft dan zitten we er echt zeer goed voor.  De moestuin staat nu schitterend. 

Deze morgen vóór dag en dauw (regen)  heb ik er een half uur over gedaan om de peulerwten een tweede pluk te bezorgen.

De composthoop wordt 1 keer gekeerd en een tweede keer wordt hij naar de zeefruimte gevoerd.

De peulerwten  ‘de grace’ van Vilmorin vallen tegen wat de hoogte van de ranken betreft maar ook de lente van de peulen die hoogstens 6 erwtjes bevatten.  Als je een  kwartier plukt heb je meer dan een half uur werk om ze te verlezen. Plukken kan je twee ineens maar verlezen moet één per één.

De physalis of Kaapse Kruisbes komt uit Peru. Andere productielanden zijn Kenia, Zimbabwe, Zuid- Afrika, Colombia en Nieuw-Zeeland.

Courgettes, komkommers en tomaten moet men regelmatig water toedienen.  In de serre is dat vanzelfsprekend en buiten hangt het af van het weer.










Ik plaats potten, bij die planten die het nodig hebben,  zodat ik ook water kan geven met de tuinslang (vooral buiten) van op een bepaalde afstand. Die potten moeten dan stevig in de grond staan zodat je ze niet omver spuit. Voor in de serre heb ik de waterbak naast de serre en dan neem ik bijna altijd een gieter.

Na de regen is het altijd ideaal om plantjes op afstand te zetten en te wieden.

De pastinaak was er meer dan klaar voor wants als je te lang wacht trek je teveel los.

Van de regen schiet er hier nu reeds niet veel meer over.
Hier zie je ook zeer goed de structuur van de poldergrond tussen de pastinaakplantjes.


Na het wieden en zetten op afstand ben ik eventjes gaan genieten op de  bank achter in de tuin.  In de zonovergoten tuin kwam ik tot rust.  Door het overdreven veel bezigheden heb ik zo nu en dan de neiging om mij een beetje druk te maken tot de zon en de bank mij tot inkeer brengen.  De bezigheden mogen druk zijn, ik niet.

 Gisteren zei iemand mij dat ik veel verloren werk deed door bonen , erwten enz. vooraf op te kweken in potjes en als ze goed geworteld zijn dan pas uit te planten.  Het is toch veel eenvoudiger om ter plaatse te zaaien, dan moet je er niet meer aankomen en het gaat vooral vlugger.  Ik moest hem wel gelijk geven.  Daar heeft hij een punt.  Als het over resultaat gaat dan is het ander koek hoor.  Hij kwam juist uit zijn tuin en had hele stukken moeten herzaaien die niet waren uitgekomen. Van verloren werk gesproken hé en bekijk dan maar eens het resultaat. Het ene deel staat hoog en het andere laag. Hoe moet je dan een nateelt plaatsen als het merendeel geoogst is en hier en daar nog een restje moet blijven staan. Ga je die verplanten of ga je prutsen en die laten staan tussen de nateelt?  Heb je een serre, een veranda of een vrijgemaakte vensterbank dan kan je vooraf zaaien en van zodra alles goed gekiemd is kan de hele zaak naar buiten en ben je vertrokken naar een goed resultaat.

De regen deed veel deugd aan de tuin. Toch kregen wij er hier in de polders relatief weinig.  De groenten kregen daardoor een plotse groeischeut van jewelste.


De ajuin en de chalotten staan er dit jaar heel fris en weelderig bij.


De erwten die er lange tijd uitzagen als twijfelaars die niet wisten of ze wilden groeien of niet, komen er plots toch door.


Eindelijk durfde ik ook mijn aperitieftomaten buiten planten tegen de serre.


De groei van de laatste aanplantingen is merkwaardig en dat ik heel weinig tijd. De vroege prei heb ik voor de eerste keer bijgemest met smeerwortelgier en dan de gleuf waarin ze gepant werden dicht geharkt.  Met de driehaak legde ik de tuin helemaal los.  Daardoor breek je de groei van kiemens onkruid en geef je extra lucht aan de jonge planten. Vanaf nu gebruiken wij in de keuken verse selder door de onderste bladeren telkens weer te plukken. 


De bloemen in potten, lijken de enigen te zijn die de regen konden missen als kiespijn.

Bij staakbonen is het belangrijk dat de staken stevig staan. Ik gebruik door uitwisseling bekomen vederlichte en beresterke rietstokken. 


Ik plaats twee kastanje palen behoorlijk diep in de grond en klop ze dan nog eens vast met de moker. Daarop steunt mijn hele constructie. zo hoop ik het omwaaien zoals ik vorig jaar voorhad te kunnen voorkomen 


Het plantmateriaal en de boontjes staan klaar om aan het planten te beginnen.


Kleine voortjes in de vorm van een hoefijzer maak ik bij elke paal aan de de buitenkant van de constructie .


Een weinig samengestelde biologische meststof met laag stikstofgehalte in korrelvorm, wordt gestrooid en het voortje wordt vol gegoten met water. Vroeger gebruikte ik dat bij struikbonen niet maar na een hint deed ik dat toch. Ik ben het blijven doen, ook bij de staakbonen omdat ik  ondervond dat de planten rapper aanpakten en dat ze  steviger waren.


Het planten van vooraf gezaaide boontjes is  dan maar kinderspel meer.
Dit is dan het finaal resultaat.  En nu maar groeien hé. 

Basilicum en knolvenkel hebben uiteraard niets met elkaar te maken. Die staan hier bij elkaar omdat ik beide zaaide in bakjes in de serre.


Mijn eerste zaai van basilicum ging grotendeel teloor door eenmaal  vergeten binnenhalen bij lichte nachtvorst. Enkel de soort 'basilicum van Marseille' bleek vorstbestendig genoeg om te weerstaan. Ik had nog enkele soorten bij de zaadrestjes.  


Eén van die soorten is Griekse basilicum.


Ik zaai altijd eind mei, begin juni,  een rij venkel in volle grond en de rest van het zaad zaai ik in bakjes (voorste rij op het schap in de serre). 


Dit jaar moet ik de rij in volle grond nog zaaien en zaaide reeds drie bakjes  fino .  

Door sommigen wordt verkeerdelijk beweerd dat je venkel niet kunt vooraf zaaien in bakjes omwille van de pinwortel. Ik bewijs het tegendeel reeds vijfentwintig jaar  gewoon met succes. Anders zou ik het experiment na één keer gestopt zijn. Nu is het een gewoonte geworden.  De voorwaarde is dat je heel vlug de kleine plantjes verspeent in potjes.

De reden waarom ik ook in bakjeszaai is omdat ik nu maar één rij grond vrij heb en één rij niet voldoende is voor ons verbruik. 
Venkel die dreigt door te schieten wordt onmiddelijk verwerkt in dikke basissoep voor de diepvries.
Ik kies proefondervindelijk voor de soort  'fino' omdat die zich het best aanpast op alle gronden.

Nu de spinazie geoogst is krijg je een beeld hoe de tuin de zomer tegemoet gaat. Na de groene weelde van de tussenrijen ziet het er een beetje leeg uit.   Dat zal vlug opgevuld worden als het maar wil regenen.  Het is alsof de hemel geluisterd heeft want terwijl ik dit schrijf staan de hemelsluizen op een kiertje zodat het verstandig, gezapig aan het regenen is.  De hoofdrijen van de combinatieteelt zijn bijna allemaal ingevuld.  Ook de vakken van de wisselteelt staan zo goed als vol.


Daar is er nu ook tuingaas over de wortelen in vak 3 gespannen. Dit is de veiligste methode tegen de wortelvlieg. 


Ik geef een overzicht van de hoofdrijen in de combinatieteelt: rij 1 - tagetes (enige buiten -tussenrij), rij 2 - vroege prei, rij 3 - selder, rij 4 - rode biet cylindra, rij 5 - struikboontjes Oxinel, rij 6 -  broccoli,


rij 6 -  broccoli, rij 7 - paprika en aubergine, rij 8 -  spitskool en aubergine,


rij 8 -  spitskool en aubergine, rij 9 wacht op boontjes-purple queen,  rij 10 - rode ui, rij 11 - pastinaak, rij 12 -  peulerwten,


rij 12 -  peulerwten, rij 13 - gemengde salade, rij 14 ligt klaar om prei op te planten, rij 15 - knolselder,  rij 16 - peulerwten,  


rij 16 - peulerwten,  rij 17 wacht op venkel. De nummering hier is niet dezelfde als de nummering volgen a, b of c rijen in de combinatieteelt.

De spinazie moet dringend weg omdat ze begint door te schieten maar mij ook belemmert  bepaalde zaken af te werken.


De romanescobloemkolen moeten afgedekt worden met tuingaas. Alles ligt klaar tot de spinazie is geoogst.


Van zodra we zo ver zijn begin ik te timmern en af te dekken.


Aan één kant rol ik de meeste overschot op een plank en aan de andere kant rol ik enkel twee lagen op die tot het einde zo blijven. Zo kan ik de kant waar veel op is terugrollen als de kolen te weeldering zouden worden.

De hoofdrijen dreigden dus te versmachten onder het groen van spinazie en mosterd.  Die moeten nu vlug uit het tuinbeeld weg door de spinazie te oogsten en de gele mosterd te knippen of uit te trekken.


Hier zie je hoe twee rijen verdwenen spinazie  aan de rode biet vrije ruime geven.  Nu het warmer wordt is de beschermingstaak van de spinazie volbracht. Naast de overgebleven rij rechts, is er een rij mosterd geknipt.  Daar komen binnenkort bonen.


foto boven: Gemengde salade waarvan de eerste twee pluksalade zijn. 
foto onder: Het plukken van onderaan bekeken.   


Deze pluksla is zeer zacht van blad en gelijktijdig ook krokkant door de relatief brede nerven die ook geserveerd worden. Pluksla moet fijn gesneden worden waardoor ze nog smakelijker aanvoelt. 


Waar de staakbonen komen heb ik de mosterd gemaaid en laat ik die een paar dagen drogen om die dan als mulch te gebruiken. De wortels worden dan in de grond gewerkt door die fijn te kappen.

Het duurde lang dit jaar maar plots is het toch één groene weelde in de tuin.  Fris en jeugdig duurt niet heel lang.  De spinazie en de mosterd zijn volgroeid en moeten nu in de kortste keren  uit het tuinbeeld. De hoofdrijen dreigen te versmachten onder het groen van spinazie en mosterd.  En zo ben ik er aan begonnen. 


Eerst heb ik de gladiolen vrij gemaakt die helemaal onder de mosterd aan het verdwijnen waren. 


Daarna knipte ik een volle kruiwagen spinazie. Ik hielp die te wassen en te spoelen. Met een kruiwagen, ttz 6 volle emmers hadden we voldoende voorraad voor de winter. 


Van het droge weer heb ik geprofiteerd om de spinaziewortels in de grond te kappen.


Zo komen de hoofdrijen vrij en kunnen de groenten daar opnieuw vrij ademen.


De laatste radijsjes zijn ook geserveerd en ook daar kapte ik de grond volledig los. Het is bijzonder droog aan het worden want hier, dicht bij de kust kregen wij nog niet veel regen hoor.

Mag het nog lente worden? De ijsheiligen zijn wel voorbij.  De nachten worden veel te koud voorspeld.  Het wordt tijd om alle gele mosterd te verwijderen.  Ook de spinazie moet nu dringend geoogst worden. Niets gaat vlot in dit koude, droge voorjaar, vooral hier aan de kust.  In het binnenland is er veel meer neerslag geweest.

Een deel van de boontjes zijn reeds voor gezaaid  en de rest mag er nu ook in.
Ik zal nog eventjes wachten om tomaten buiten te planten.