krulkool en paksoi

De krulkool, ook boerenkool genaamd, is een typische wintergroete.

Omdat de selder begon te bespotten hebben we besloten om die zo vlug mogelijk te oogsten. Op de foto zie je duidelijk het verschil tussen de gele en de groene selder.  De witte schijn is een lichtspeling.

Als eerste gaat de gele selder rauw in de diepvries. De stelen worden in stukjes van ongeveer vijf centimeter gesneden en zullen dienen om gestoofd te worden. Het bladgedeelte wordt heel fijn gesneden voor de soep.

Ik ben er sterk van overtuigd dat vogels in de tuin een zegen zijn maar soms heb je zo van die ongemakken. Als je in de zomer najaarteelten zaait in het systeem combinatieteelt dan kunnen de vogels zo scharrelen dat het juist gezaaide bedolven wordt onder mulch. Zie foto met veldsalade.

Als een teelt bedekt is met mulch door vogelgescharrel, dan hark ik dat regelmatig weg tot de teelt groot genoeg is.  Ook giet ik dan na het harken.

Terwijl de vroege struikboontjes verwijderd worden staan de late (purple quine) bij ons nu reeds in volle bloei.  De wintervoorraad is reeds opgeslagen maar deze gebruiken we dan uitsluitend om vers te consumeren.

De ajuin hangt bij ons onder een afdak in de wind. Je ziet de grote gele die middelmatig lang bewaart, de rode, die relatief kort bewaard en ook één pakje sjalot die gemakkelijk bewaard tot september van het volgende jaar.

Dit jaar heb ik een  nieuwigheid bij geteeld ttz Paksoi. De zelf gezaaide winterbloemkool wordt pas eind augustus begin september geplant. Ook heb ik wat rode bietjes, heel klein verspeend, om weg te geven bij gebrek aan plaats.  Terwijl de klassieke moestuin nu reeds voor meer dan de helft leeg is wegens minder diversiteit, is er bij mij acuut plaatsgebrek. Nog drie bakjes suikerbrood staan te wachten tot de boontjes zijn geoogst, om ook geplant te worden. De boerenkool (krulkool) moet er zo vlug mogelijk in. De venkel die er nog staat heeft reeds zijn bestemming in andere tuinen. Voortelen in potjes laat toe veel later te planten. Dus staat het wachtrek naast de serre bomvol.

Vak drie van de wisselteelt is een saladebed geworden met rode en groene kropsla, krulandijvie en suikerbrood.  Vak twee is aangevuld met venkel. Daar doen de paprika's het dit jaar niet zo best. Het weer heb je niet in handen hé.

De eerste bonen zijn geoogst.  Dan zaai ik altijd een eerste rij veldsalade.  Dit jaar ben ik behoorlijk vroeg.

Tussen twee ziftbeurten in dek ik de recupzeef af met recupelementen van een doucecel. Zo kan ik tussen twee regenbuien in gewoon verder ziften.  Bij mij is meer dan negentig procent van de gebruikte materialen gewoon recup.

Een oud onderstel van een netbed is het ideaal alternatief voor een compostzeef.

Met de woelvork heb ik een eerste bewerking uitgevoerd om de grond klaar te leggen vooraleer ik venkel ga planten.
Hier zie je goed welke zware grond het hier is.  Deze brokken vallen uiteen van zodra je  er een klop op geeft met de hark.  Normaal moet je voor venkel geen compost toevoegen maar omdat aardbeien de grond grondig uitzuigen voegde ik er toch een kleine hoeveelheid toe die nu ingewerkt is.

Zo ziet het er nu uit met de twee resterende courgettes.
Waar de eerste courgette stond ligt voorlopig het loof van de eerst gerooide rij struikboontjes die vier keer werden geplukt.

De ajuingrond was normaal bestemd voor nieuwe aardbeiplanten.  Maar moeder de vrouw vindt het niet meer de moeite waard om die zelf te telen. Dus is de bestemming van de grond veranderd.  Ze zou graag hebben dat ik er volgend jaar een partijtje snijbloemen kweek.  Moeders wil is wet en dus in afwachting zet ik het vol met saladesoorten.  En opbrengen zal het.  De bestelde aardbeiplanten hebben reeds een andere eigenaar gevonden. In de achtergrond bewerkte ik het perceel om de venkel uit te planten.

Omdat de peterselie dreigt te mislukken, heb ik vlug nog een dozijn plantjes bijgehaald en beschut geplant, afgeschermd met tuingaas. 

Dit jaar is het opnieuw om peterselie te telen.
De voorjaarsteelt id nog iets maar de zomerteelt kruipt gewoon terug in de grond.