tomaten dieven

Ik kreeg opnieuw een mail binnen ….

ik heb vraagjes:
-hoe vaak geef je in deze warme periode je tomaten water : elke dag?
-welke groenten geef je water? ik dacht: tomaten, pompoenen en selder; de rest ( sla, broccoli, ajuin, aardappelen ) niet 
-is het beter 's morgens of 's avonds water te geven? ik dacht 's morgens...
 groetjes en bedankt op voorhand.

- Tomaten krijgen in de serre, bij zeer warm, warm of fris weer, om de twee dagen water in de pot aan hun voet.

- Bij zeer warm weer krijgen de courgettes en de pompoenen om de twee dagen water. Komkommer in de serre krijgt elke dag een dubbele portie water.

- Op onze vochthoudende poldergrond  krijgt selder nooit water.  Dat kan heel anders liggen bij zandgrond. Een goed middel om ook daar het water geven overbodig te maken is mulchen na een stevige regenvlaag.  Je kan ook ’s avonds de grond goed nat maken, dat ‘s morgens herhalen en afdekken met een laag mulch.

- Bij normaal weer is het inderdaad altijd beter om ’s morgens te begieten. Bij heel warm weer maakt dat in feite niet veel uit en mag je ook ’s avonds begieten.

De grote vakantie is in zicht. Ik zal me opnieuw wat meer kunnen toeleggen op mijn moestuin.  Het zal niet meer beperkt zijn tot zo nu en dan een tussendoortje van een kwartier.
‘KiS’ t.t.z. ‘Kleur in Stalhille’  gaat vandaag van start.  Het is een kleinschalig project dat elk jaar plaats heeft is ons kleine polderdorp. Vroeger werkten enkel kunstenaars daaraan mee maar sedert vorig jaar  ben ik alleen komen te staan na een jarenlange goede samenwerking met een groepje van zes. Gaande weg, door allerhande omstandigheden zijn we geslonken tot twee. Dan ben ik gaan aankloppen bij de cultuurrraad waar ik onmiddelijk gehoor vond. Nu ligt de nadruk op de schitterende en kleurrijke medewerking van onze plaatselijke dorpsschool.

Hieronder krijg je een voorproefje.  


Op de twee uiteinden van onze hoofdstraat, telkens aan de expresweg naar de kust staat een eigen aankondiging naast de het oficiele uithangbord van 'Groot Jabbeke'. 


Grote maar ook kleinere panelen op de muren brengen gedurende de zomermaanden kleur in ons dorpje.



Omdat ook Stalhille evolueert en er nieuwbouw komt waar vroeger muren beschikbaar waren voor ons project zijn we genoodzaakt geweest om houten wanden te plaatsen in de natuur op de rand van de dorpskern. 
Een twintigtal grote panelen plus een hondrtal kleine paneeltjes van de schooljeugd fleuren het geheel op en dit tot ongeveer half oktober.

Het voortbestaan van van 'KiS' danken we aan de stevige ondersteuning van het bestuur, de Cultuurraad en de technische dienst van de gemeente Jabbeke.  

De erwtenkooi ligt te wachten op berging.

De twee stroken waar de erwten groeiden wordt klaar gemaakt voor een volgende teelt.


Bij mooi weer wordt vóór dag en dauw water gegoten over de jonge prei. Zo wordt het hart volgegoten zodat de preivlieg daat haar eitjes niet kan leggen.
Als je dat bij iedere zonnige dag toepast dan dan is dat een zeer doeltreffend middel tegen de plaag.

Het is tijd dat de erwten uit het tuinbeeld verdwijnen.  Bij de eindpluk wordt de hele plant verwijderd.

Dan is plots de kooi leeg. Het verlezen duurt bij peulerwten over het algemeen even lang als het plukken.


Wat er overblijft is een hoopje leeg groen dat naar de composthoop wordt verwezen. 


De hoeveelheid bij die laatste pluk is bijlange niet zo groot als bij het twee vorige keren plukken. 

Eerst worden de peulen verlezen en dan volgen die erwten die enkel nog in aanmerking komen als doperwt.
 

En tenslotte komen de doperwten aan de beurt. Daar is de grootte van de erwtjes nogal verschillend. Toch hebben ze enorm gesmaakt omwille van de absolute versheid.

De peultjes  komen een latere datum op het menu. De opbrengst lag eerder aan de lage kant omwille van de heel korte peulen. Er zijn 1/3 minder porties dan vorige jaren.

Alles staat op zijn plaats te groeien en te bloeien of is klaar om geoogst te worden. Nu kan ik voor de netheid van de tuin zorgen maar alles tussen alle andere bezigheden door.  Ik noem dat ‘ verloren kwartiertjes benutten’.


Dit hier is een klein paadje aan de achterkant van de serre dat stilaan aan het vervuilen is.


Een paar minuutjes kappen en de zon doet haar verschroeiend werk.

Dan  wordt de oostindische kers wat ingeperkt en geleid. Die moet in de hoogte en niet in de breedte uitgroeien. Omdat alles van vorig jaar klaar staat duurt dat alles samen ook maar een zevental minuutjes. 


Alles samenharken en rond de courgettes deponeren duurt nog enkele minuutjes. Bij zonnig weer pak ik zo nu en dan een klein stukje aan.  Zo verlies ik geen tijd en de tuin krijgt niet de kans om te vervuilen.
Ook bij regenweer ga ik zo te werk maar dan duurt het een beetje langer en moet het frequenter aangepakt worden. Ook kan je het maar niet ergens deponeren tussen de groenten maar moet het naar de composthoop omdat er geen zaadkoppen  tussen zitten. Alleen als je te lang wacht krijg je zaadvorming en moet het naar de gewone verteerhoop. 

Morgen 23-06-10 start hier de 12^de ‘Kleur in Stalhille’ ‘KiS’.  Dit is een jaarlijks kleinschalig project waar we grote en kleine geschilderde panelen in het dorp hangen.  Die blijven dan hangen tot half oktober.

 Daardoor heb ik de laatste week vóór de start weinig tijd om in de tuin te werken.
Ik had mijn handen vol met het maken van twee nieuwe aankondigingspanelen die gelukkig buiten konden worden vernist .


De gladiolen hadden een wiedbeurt hard nodig.

 De look stond zowiezo nog vuiler. Juist vóór het middageten had ik een kwartiertje vrij en dat leek juist van pas. Toenik de tweede en laatste emmer onkruid bij de kippen over de draad kieperde hoorde ik roepen...'komen eten'...


Normaal gezien zou ik hier nu moeten kunnen mulchen maar het aanhoudend eerder droge weer hier in de kuststreek zorgt ervoor dat ik dit jaar tot nu toe over veel te weinig mulch kan beschikken. 

Zondag waren er de rozenfeesten in het ‘Vrijbroekpark’ in Mechelen. Mijn vrouw en ik hebben mee genoten samen met honderden mensen.  Geniet ook eventjes met ons mee.


Een eerste zicht op de tuin bij onze aankomst.


De verscheidenheid is groot. 


De regen kan spelbreker zijn en sommige rozen, zoals deze hier,  hebben er fel onder geleden.


Een monument van een roos.

  Als een koningin in roze gewaad staat ook deze te pronken. 


Ook hier laat de regen sporen na en het lijkt erop alsof ze hier een processie vewachten. In elk geval hebben er, dit weekend,  veel voeten en voetjes over dit tapijt gewandeld.


Andere soorten moeten nog in volle bloei komen. Die wachten misschien op de volle zon.


Rozen op stam vind je verspreid hier en daar het park door. 


Dit is natuurlijk maar een heel klein voorsmaakje dat ik jullie wil meegeven. 
Bij alle soorten is netjes de naam vermeld.
Naast de rozentuin is er nog zoveel meer om van te genieten in wat de Mechelaars zelf de mooiste plaats van hun stad noemen...het Vrijbroekpark. 

De bessen beginnen heel lichtjes te verkleuren en dus te rijpen. Om ze te beschermen tegen vogelvraat plaats ik er een kooi boven.

  Als eerste punt ontdek ik tussen de bessen en de afsluiting met de tuin van de buurman, een verdoken hoek vol ongewenst kruid. Het spreekt vanzelf dat ik dit eerst opruim en de kippen een groenfeest bezorg.

 

De eindpeilers worden in de grond geplaatst  en snoei ik de struiken wat bij zodat ze niet te ver buiten de rechte lijn tussen die peilers uit komen.

De middenpeiler komt op zijn plaats en de zijkanten worden bevestigd en het eerste net wordt gepresenteerd.


Als het eerste net juist ligt komt ook het tweede erop en worden die langs beide zijden met plankjes vastgelegd op de grond.  De klus is geklaard. Na de kooi zonder net over de erwten is dat de tweede kooi van het jaar en er moeten nog een paar volgen.

Opnieuw een vragende reactie: geachte,
hoe dikwijls gebruikt u de gier voor het begieten van de planten?
De site verdient 5 sterren. Dank je wel.
dank bij voorbaat
Tot nu toe goot ik om de veertien dagen gier. Dit in theorie, omdat ik enkel begoot bij slecht weer.  Aangezien een ‘velter’ moet durven experimenteren probeer ik één rij frequenter te begieten. Ik zal kijken naar de gevolgen daarvan en mijn conclusies trekken. Om praktisch de regelmaat van 14 dagen of van een week te kunnen handhaven, durf nu reeds te begieten bij heel mooi weer maar dan onder de strikte voorwaarde dat ik eerst een voortje maak en geen gier mors op de plant zelf.  Bij mooi weer begiet ik daarna met gewoon regenwater  in de plaats van de gier op te lengen. Als ik dat niet doe dan kan de gier, die ik geringe hoeveelheid gegoten wordt, niet doordringen tot de wortels van de plant. Bij regenweer begiet ik enkel met gier die door de vochtigheid van de bodem kan doordringen naar de wortels. Ik leng de gier nooit op.   

Ik kreeg een vragende reactie in de mailbox die luidt als volgt:

Alles verloopt volgens plan in de lochting. Al veel bloemkolen asperges, spinazie, pijpajuin, warmoes en dergelijke geoogst! Ik heb juist de bonen op het verkeerde moment (verleden week vrijdag) in de grond gestoken en door het slechte weer natuurlijk is er nog niets uitgekomen. Ik had Cantare van Velt gebruikt maar die is nu in de grond verloren gegaan. Kan u mij een ras aanraden (van Vilmorin of iets anders)?
Groetjes en bedankt op voorhand.

Bonen bieden meestal problemen bij het kiemen. Als het heel warm is en je schermt de grond niet af dan kunnen ze verhitten.  Ze vragen een matig vochtige relatief warme omgeving om vlot te kiemen. Over het algemeen lijden ze het meest van te koud en te vochtig.  Ik van dat reeds lange jaren op door ze in de serre, in potjes, vooraf te laten kiemen en zo vlug mogelijk buiten op een ‘wachtrek’ te plaatsen . Van zodra de ik onderaan de pot door de gaatjes de witte worteltjes zie piepen kan ik ze in volle grond plaatsen nadat ik ze gedrenkt heb.

De rassen waarmee ik het beste resultaat haal zijn:

bij Aveve:      -Argus  een lange boon van +/- 18cm , een zeer goede 
                         invriesboon.

                        -Purple queen    een paarse boon die donker groen
                        verkleurt bij het klaar maken.  Deze boon heeft niet de grote 
                        opbrengst van andere  bonen maar wordt wat de smaak betreft door
                        heel veel huismoeders geprezen als de koningin van de struikbonen.

Bij Vilmorin:  -Oxinel  een evenwaardige tegenhanger van de Argus. 
                        Het is ook een zeer lange boon met grote diepvries kwaliteiten.

-Amethist (geen afbeelding gevonden) is een paarse struikboon en
            volgens mij, wat opbrengst betreft, een grote verbeterde versie van
            de Purple queen.
Ik wens jullie veel succes. Vooraf in potjes zaaien loont echt de moeite.   

De fruitbelofte in de tuin op struiken en bomen is wat wisselvallig.


De jeneverbessen en de frambozen beloven een goede oogst in tegenstelling tot de cassis.


Bij de noorderkrieken ziet het er eerder mager uit.


De pruimelaar 'Belle de Louvain' is overladen en ik zal dit jaar takken stutten van zodra ze beginnen door te wegen. Vorig jaar scheurde er een spil af waarvan ik 4  volle emmers pruimen plukte.


De bloei bij de doornloze bramen is opnieuw, zoals elke jaar, overweldigend.


Op de boom met de kleinere gele 'Mirabelle' is het ook eerder aan de magere kant. Het voordeel daarvan is dat de uit zichzelf nogals kleine vruchten, dit jaar een slagje groter zullen zijn.


De moerbezie houdt in zich de belofte van overvloed.


Op de perelaar met 'oogstpeertjes' staan er sinds de snoei van 2jaar geleden, elk jaar merkelijk  meer.  En zeggen dat hij tot voor twee jaar, zo goed als niets droeg. Je kon ze altijd op je twee handen tellen en dan waren er jaren dat je meer vingers te veel had dan dat er peren op stonden. Een zeer grondige snoei bracht daar verandering in. 


Op de appelaar 'Romijn' is het altijd opbrengst troef.  Hun smaak heeft een beetje weg van de 'Cox' 

Nu is het ideaal weer om te mulchen. Het probleem is dat ik niet over afdekmateriaal beschik tenzij ik het gras kan maaien.

De grond is nu goed vochtig en de  groenten staan hoog genoeg.

Eerst leg ik met de driehaak de grond goed los.

Om mulch te hebben die meer bevat dan enkel gras ben ik de tuin rond gegaan om wat bij te snoeien...zie foto onder en boven.

Dat snoeisel mengt zich dan met het grasmaaisel bij de eerste maaibeurt. 

Deze zomersnoei kan optimaal uitgevoerd worden na een stevige regenvlaag.  Dan hangen de takken goed naar beneden en bij droog weer ben je dan zeker dat je er onderdoor kan.

En dit is dan het resultaat. Het regende hier niet zodat ik het gras kon maaien in min of meer droge toestand.
De kracht van Medardus die het zes weken  doet regenen als het op zijn naamdag niet droog blijft kan inderdaad doorbroken worden door een nieuwe maan kort na die fatale regendag.  Ik denk dat dit nu aan het gebeuren is tenzij de weerman verkeerde voorspellingen deed voor de volgende dagen.  Als hij het juist heeft dan zitten we er echt zeer goed voor.  De moestuin staat nu schitterend. 

Deze morgen vóór dag en dauw (regen)  heb ik er een half uur over gedaan om de peulerwten een tweede pluk te bezorgen.

De composthoop wordt 1 keer gekeerd en een tweede keer wordt hij naar de zeefruimte gevoerd.

De peulerwten  ‘de grace’ van Vilmorin vallen tegen wat de hoogte van de ranken betreft maar ook de lente van de peulen die hoogstens 6 erwtjes bevatten.  Als je een  kwartier plukt heb je meer dan een half uur werk om ze te verlezen. Plukken kan je twee ineens maar verlezen moet één per één.

De physalis of Kaapse Kruisbes komt uit Peru. Andere productielanden zijn Kenia, Zimbabwe, Zuid- Afrika, Colombia en Nieuw-Zeeland.

Courgettes, komkommers en tomaten moet men regelmatig water toedienen.  In de serre is dat vanzelfsprekend en buiten hangt het af van het weer.










Ik plaats potten, bij die planten die het nodig hebben,  zodat ik ook water kan geven met de tuinslang (vooral buiten) van op een bepaalde afstand. Die potten moeten dan stevig in de grond staan zodat je ze niet omver spuit. Voor in de serre heb ik de waterbak naast de serre en dan neem ik bijna altijd een gieter.