veldsalade

In de nazomer en herfst kropsalade telen in open lucht geeft nooit een vaste krop zoals in het voorjaar maar 'wonder der vier jaargerijden' is het proberen waard.
Bij ons hier lukt het wonderwel.

Deze groene Italiaanse krulsalade vormt niet echt een krop maar is toch zeer mals om te eten. Ze kan zeer breed uitgroeien.

Lange tijd teelde ik geen krulandijvie omdat die gemakkelijk bruin wordt aan de kruin en ook dit jaar moet ik het vaststellen (kan je zien op de foto). Daarom heb ik de vorige jaren steeds de voorkeur gegeven aan groenlof, de soort suikertop. 
Wil je andijvie rauw eten dan moet je die donker plaatsen, door er een bloempot of een emmer over te plaatsen. Bij groenlof moet je niet bleken want eens er kropvorming is, wordt de kern automatisch bleek zodat deze voor rauwkost kan dienen en de buitenste bladeren om te stoven.

Een bijna volle rij gewone andijvie, klaar voor de oogst. Alles is dit najaar 14 dagen tot 3 weken te vroeg. Vooraan de rij staan enkele planten groenlof om de rij vol te maken.

Momenteel kunnen wij volgende groenten uit onze tuin consumeren: venkel, prei,gewone kropsalade, krul salade, suikerbrood, kruladijvie, gewone andijvie, veldsalade, pastinaak, paprika,broccoli, wortelen, tomaten, komkommer, boerenkool, paksoi en pompoen.
Variatie leggen in de maaltijden is gemakkeleijk.  Keuzemoelijkheden bij de vleet.  

Tussen twee rijen prei in, waar de late boontjes voor de laatste keer werden geplukt en verwijderd, heb ik nog een rijtje veldsalade gezaaid. September is de maand bij uitstek om deze fijne wintergroente te zaaien.

Op deze foto zie je links, goed de groene zomerkleur met een randje rood en rechts het begin van de verkleuring naar de rood-bruine kleur van het begin van de herfst.

Als de wilde wingerd verkleurd, dan is de herfst ingezet. In een week tijd verkleurde de wingerd van groen naar diep rood-bruin. Het is bijna een maand vroeger dan verleden jaar.

De boerenkool, die ik reeds jaren teel is mooi aan het uitgroeien en begint reeds zijn krulstructuur te krijgen, vandaar zijn andere naam, krulkool. De onderste bladeren zijn reeds oogstbaar. Bij de oudere generatie wordt die nu nog Duitse kool genoemd.  Diegenen die gedurende de oorlog gedeporteerd werden naar Duitsland kregen er zoveel te eten dat ze aan hun oren uitkwamen. Mijn buurman kan er van meepraten.

Paksoi, dat als kiemplantje even groen over komt als bv boerenkool enz, groeit veel bleker uit dan al de anderen. Ik had de een rappere groei verwacht. Als dit nog kroppen moeten worden vóór de winter, dan zal het zeer vlug moeten gaan in een volgende fase. Ik heb gezaaid op het tijdstip, aangeduid op het zakje?

De moestuin is totaal onkruid vrij gemaakt. Al het ongewenste groen in afgeschept en in de serre gevoerd.
Het werk werd gemakkelijk gemaakt door de lange droge periode.

Omdat de tomaten vroeg weg waren kon ik ook vroeg dat deel van de serre uitvoeren tot op een spa diepte.  Die aarde werd grotendeels gebruikt om de prei aan te aarden. Het restje zal gebruikt worden om hier en daar aan te vullen waar het nodig mag blijken.
Nu ben ik volop bezig de serre opnieuw in te voeren.  Eerst ligt er een dikke laag halfverteerde mest en daarop voer ik een laagje dat afgeschept is in de tuin waar kiemend onkruid stond.  Daarna komt er een bovenlaag van zuivere compost. Zo is mijn tuin nu nagenoeg onkruidvrij.

Het wachtrek is opgeborgen tot het voorjaar. Het kweekbed dat eronder lag, is uitgegroeid tot een weelderige strook waarin eens flink zal moeten worden gesnoeid vooraleer we de winter ingaan.

De groententuin staat er weelderig bij.  De eerste paprika's uit de miniserre zijn geoogst maar zijn niet van het kaliber van verleden jaar. Buiten beginnen die ook aan te dikken naast de venkel die niettegenstaande het aanhoudend droog weer toch flink uit de kluiten aan het wassen is.  Venkel geeft de voorkeur aan veel vocht.  Gelukkig is poldergrond zeer vochthoudend.

Na de krulkool en de paksoi ben ik verder gaan mulchen tussen de winterbloemkool en de veldsalade. Terwijl het gras vermindert , bevat de mulch meer en meer afgevallen bladeren.

In vele grote en middelgrote tuinen die beschikken over een microklimaat staat tegenwoordig een vijgeboom.  Ook in mijn tuin staat er eentje, want die is nog kleine.  Sedert enkele jaren kunnen wij elk jaar sappige vruchten plukken en smakelijk opeten. Dit jaar is dat reeds een dertigtal en er zullen er nog wel enkele bijkomen. Verse vijgen op een kaasplank is een delicatesse.

Het wachtrek heeft voor dit jaar zijn werk gedaan.  Ik breek alle elementen af om droog op te bergen voor de winter. In het voorjaar komt het terug als afhardrek.

Nu de planten groot genoeg zijn en niet meer onder gescharreld kunnen worden door de vogels wordt de grond bedekt met grasmaaisel. Dit grasmaaisel is niet meer zo verzurend als in het voorjaar aangezien het reeds gemengd is met heel wat afgevallen bladeren. Het is vooral in september en oktober dat men de vervuiling van de tuin moet tegengaan door te mulchen.