mislukking 2

Hier zie je de krulandijvie nog in goede staat maar door het natte weer is de middenkrang totaal gaan rotten en heb ik ze stuk na stuk voor de kippen gegooid.  Zo zijn ze toch nog nuttig voor iets, al was dat niet de bedoeling.

De wilde wingerd is bijna op het einde van zijn verkleuring.  Nu worden de bladeren hoogstens nog een beetje bleker en dan vallen ze af.  Met het minste windje zoeken ze reeds de grasmat op.

Dit jaar is alles wat vroeger en daarom is de winterbedekking met korte, halfverteerde mest reeds begonnen op het einde van september. Ik ben begonnen met de grond te bedekken onder het kleinfruit.  Nu het oktober is zal vlug links en rechts grond vrij komen en zal progressief de hele moestuin bedekt worden met een laagje mest tot begin maart.

Omdat ik links en rechts begin te oogsten komen er gaten in de groentenbedden of rijen. Hier in het bed van andijvie en salade is er plaats vrij gekomen.  Omdat ik daar niet mulchte en enkel zo nu en dan schoffelde is er onkruid kunnen groeien. Waar goed gemulcht is staat er na het oogsten niets van ongewenst groen.

De siertuin krijgt nu heel vlug de veelheid van herfsttinten.  In de moestuin heb je nu een weelde  aan groentinten. Hier en daar begint er grond vrij te komen omdat er nu volop langs alle kanten geoogst wordt.

Niet alleen de wilde wingerd zorgt voor heel veel kleur. Ok de druivelaar schildert zijn bladeren tot een rijk palet.  Helaas is dit de voorbode van een bijna kleurloze winter.

De wilde wingerd brengt in het najaar, kort maar krachtig, de mooiste schakeringen rood die er uit een schilderspalet kunnen getoverd worden.

Deze chrysantemumsoort heb ik drie maanden geleden, toen hij helemaal was uitgebloeid, laag afgeknipt. Nu staat hij reeds meer dan een maand opnieuw in bloei.  De bloemetjes zijn ongeveer even groot maar de stengels zijn de helft korter.

Naast de bloemkolen staat een rijtje veldsalade, goed ingedekt met mulch. Zo heeft het ongewenste groen geen kans. Als het kouder wordt is dit een zeer smakelijke groene salade.  Je kunt ze snijden en laten hergroeien maar dit vind ik persoonlijk niet de moeite waard.  Het duurt zeer lang en de opbrengst komt nog niet op de helft van de eerste snijbeurt.

In de nazomer en herfst kropsalade telen in open lucht geeft nooit een vaste krop zoals in het voorjaar maar 'wonder der vier jaargerijden' is het proberen waard.
Bij ons hier lukt het wonderwel.

Deze groene Italiaanse krulsalade vormt niet echt een krop maar is toch zeer mals om te eten. Ze kan zeer breed uitgroeien.

Lange tijd teelde ik geen krulandijvie omdat die gemakkelijk bruin wordt aan de kruin en ook dit jaar moet ik het vaststellen (kan je zien op de foto). Daarom heb ik de vorige jaren steeds de voorkeur gegeven aan groenlof, de soort suikertop. 
Wil je andijvie rauw eten dan moet je die donker plaatsen, door er een bloempot of een emmer over te plaatsen. Bij groenlof moet je niet bleken want eens er kropvorming is, wordt de kern automatisch bleek zodat deze voor rauwkost kan dienen en de buitenste bladeren om te stoven.

Een bijna volle rij gewone andijvie, klaar voor de oogst. Alles is dit najaar 14 dagen tot 3 weken te vroeg. Vooraan de rij staan enkele planten groenlof om de rij vol te maken.

Momenteel kunnen wij volgende groenten uit onze tuin consumeren: venkel, prei,gewone kropsalade, krul salade, suikerbrood, kruladijvie, gewone andijvie, veldsalade, pastinaak, paprika,broccoli, wortelen, tomaten, komkommer, boerenkool, paksoi en pompoen.
Variatie leggen in de maaltijden is gemakkeleijk.  Keuzemoelijkheden bij de vleet.  

Tussen twee rijen prei in, waar de late boontjes voor de laatste keer werden geplukt en verwijderd, heb ik nog een rijtje veldsalade gezaaid. September is de maand bij uitstek om deze fijne wintergroente te zaaien.

Op deze foto zie je links, goed de groene zomerkleur met een randje rood en rechts het begin van de verkleuring naar de rood-bruine kleur van het begin van de herfst.

Als de wilde wingerd verkleurd, dan is de herfst ingezet. In een week tijd verkleurde de wingerd van groen naar diep rood-bruin. Het is bijna een maand vroeger dan verleden jaar.

De boerenkool, die ik reeds jaren teel is mooi aan het uitgroeien en begint reeds zijn krulstructuur te krijgen, vandaar zijn andere naam, krulkool. De onderste bladeren zijn reeds oogstbaar. Bij de oudere generatie wordt die nu nog Duitse kool genoemd.  Diegenen die gedurende de oorlog gedeporteerd werden naar Duitsland kregen er zoveel te eten dat ze aan hun oren uitkwamen. Mijn buurman kan er van meepraten.