kastanjepaté

Ja wij hebben,  onder een stralende zon, mogen proeven en genieten van het bos in domein Bulskampveld .


We startten in de kruidentuin. Wil ook jij er een bezoekje brengen en wandelen op een zonnige dag, in schitterende herfstkleuren , dan heb je hier alvast de openingsuren van hun kruidentuin..

Daar kan je reeds bij het binnentreden vaststellen dat daar ook herfstkleur aanwezig is, al is het in mindere mate.


Van zodra we binnen kwamen gingen we linksaf tot bij de kruidvlierstruik.


Na wat uitleg mochten we proeven van vlierbessiroop en voor de kinderen was er vlierbloesemdrank voorzien.
De glaasjes waren vlug helemaal leeg maar er was voldoende voor een tweede ronde.


Na wat uitleg bij de vijgenboom werden er toastjes gesmeerd met vijgenchutney. Ook dat viel in de smaak.  Dan trokken we het bos in. 


Onze eerste halte was onder de hoge kruinen van de kastanjebomen (inzet boven rechts), waar we nog bolsters (inzet onder rechts) konden vinden. Hier kregen we kastanjepaté aangeboden.  
Puréé de maron (kastanjepasta) in de handel verkrijgbaar, komt vooral uit Canada.



Bij een oude stronk maakten we kennis met paddenstoelen  en zwammen. boven links: Een algemeen zicht op de grootste, daar aanwezige zwammen. boven rechts: Met een spiegeltje de onderkant bekijken. Hier konden we genieten van een heerlijke 'champignonsoep'. 


Een los liggende gevonden zwam vulde een kinderhand. Tussenin was er zelfs spelenderwijze zich uit te strekken op de aanwezige 'zit(lig)banken'. inzet linksboven: De onderkant van de zwam. inzet rechts, de bovenkant.

 We namen afscheid onder een groep essen en kregen er bosjenever aangeboden en ahornsiroop.
We werden in de verte begroet door melkwitte nevelslierten. De esdoorn, leverenscier van de Ahornsiroop,   

die onder verschillende vormen in de handel verkrijgbaar is. 

Deze smakelijke boswandeling werd op bekwame en aangename manier geleid door Lies Vandercoilden en al de smakelijke gerechten werden voor ons klaargezet of bereid door de onzichtbare maar nijverige handen van Simonne Ibens, die wij van hieruit groeten en van harte danken.  Simonne, het heeft ons echt gesmaakt en deugd gedaan.  En Lies, wij hebben genoten van het toertje met U in het bos.  Ook U zeggen we dan ook 'dank u wel'.

We waren van +/-14u tot +/- 17u in Bulmskampveld en de tijd vloog voorbij.  Aan ons bestuur geven wij een boodschap door:
 'Zo'n activiteit is absoluut voor herhaling vatbaar'.  


 

Zoals gewoonlijk heb ik ook dit jaar, late veldsalade gezaaid 


in mijn miniserre die nu pas vrijkwam. Ze is dringend aan een poetsbeurt toe maar nu kan ik er geen tijd voor vrijmaken. 


Ook zoals gewoonlijk vijf rijtjes, behoorlijk dik gezaaid.


Het grote verschil met de vorige jaren is, dat ik vergat om vroegere veldsla te zaaien. Dit is geen probleem want er is voldoende groenlof.  Als dat allemaal opgepeuzeld is zal de veldsalade oogstbaar zijn.

Nog een berichtje zomaar.
Het dauwtrappen voelde gisteren en deze morgen milder aan dan de dagen daarvoor.

Vooraan, omdat de vloer wat hoger ligt dan de ingang van de serre, leg ik een balkje een beetje afhellend naar voor. Daardoor rij ik met een volle kruiwagen gemakkelijk in de serre zonder dat de losse vloer verschuift. Ik zal nog een schop aarde, in het midden van de balk, er tegenaan gooien om een vloeiender helling te bekomen. 

Proeven van het houtland …daarvan kunnen een 20tal van onze leden op 31 oktober genieten in Bulskampveld.

Zij zullen kennis maken met de smakelijke kant van de ‘Houtlandse’ bossen en met de oogst die het bos biedt: boskruiden, paddenstoelen, rijpe vruchten, bessen en noten.

We maken eerst een wandeling in het bos     onder leiding van een gids en dan gaan we proeven van het bos als keukenleverancier.                       

We starten om 14u30 zomeruur door het winteruur wordt dat 13u30 anders wordt het te donker naar het einde van de wandeling toe.

Inschrijven was noodzakelijk en uiterst vlug waren alle plaatsen volzet.

Eventjes het werk bekijken dat dringend gedaan moet worden en ondertussen wel genieten van de herfstzon die de kleuren extra in de verf zet. 

           
In de moestuin is de selder dringend aan oogst toe.


Na een aantasting van rupseninval hebben op hun beurt nu kleine slakjes het gemunt op de boerenkool.


Zo zouden ze er allemaal moeten uitzien maar dit jaar zal het niet zo best lukken met de krulkool. 

             
Het roodlof doet het goed en ik oogst er volop.


De herfstaster straalde gisteren in de zon.


Ik ben nu een beetje mijn aandacht aan het toespitsen op de siertuin waar het hout dat rond de bovenvijver is weggesnoeid om het net te kunnen leggen, nog moet opgeruimd worden.


Niettegenstaande het gisterenmorgen slechts 5°C was zaten de vissen nog hoog in 
de vijver.  
                   
Op het terras raken zomer en herfst mekaar in de chrysant en het vlijtig liesje.
 

Op de terrastrap staat de vergane glorie van de zomer te wachten tot ze opgeruimd worden of binnen mogen overwinteren.

Gisteren 15 oktober waren we in Mechelen in het ‘Vrijbroekpark’ om er de laatste ‘workshop’ in het kader van het groenkalender bij te wonen.  Het onderwerp was: ‘Het overwinteren van oranjerieplanten’.

Omdat het mooi zonnig weer was zijn we eerst een half uurtje gaan wandelen rond en in de rozentuin.


Het is herfst. Dat konden wij van bij het binnentreden van het park goed merken en toch staan er nog veel groene bladeren aan de bomen. 


De eerste rozenstruik die we zagen, nog vooraleer we in de rozentuin aankwamen was wondermooi van kleur.  Toen we naderden merkten we dat het langwerpige oranje bottels waren.


Ze hadden een perfecte perenvorm.


En waren in grote getale aanwezig.


Er was nog een eenzaam achtergebleven roos, alsof ze tot taak had aan te tonen van welke soort en kleur rozen al de bottels voort kwamen.  Er was nog een eenzam achtergebleven roos, alsof ze tot taak had aan te tonen van welke soort en kleur rozen al de bottels voort kwamen. 


Toen we in de eigenlijke rozentuin aankwamen hadden we er veel rozenbottels verwacht...


maar we zagen zo goed als enkel bloei.  


Waren de bottels weggenomen of gewoon regelmatig de uitgebloeide knoppen geknipt?


We zijn niet de volle toer kunnen uitwandelen maar we hebben genoten.

Een composthoop aanleggen of opzetten is een hele klus.  

Compost is een waardevolle meststof en een goede grondverbeteraar. U kunt natuurlijk compost kant-en-klaar kopen.  Waar moet je dan heen met jouw eigen groenafval?  Dus is hem zelf maken De aangewezen oplossing. Het composteren gaat wel vanzelf, al kunt u wel een handje helpen door allerhande tips te volgen die je in boeken of op het internet kan vinden.
Compostering is een natuurlijk proces, dat afhankelijk van het materiaal en de omstandigheden, korter of langer duurt.
Zelf zet ik een composthoop op met zo nu en dan een laag bij te leggen.  De hoge warmte die er nodig is om ziektekiemen en groeikracht van onkruid te doden is er niet.  Zo moet ik noodgedwongen goed voor sorteren. Geen ziek plantendelen en geen onkruid met zaad.
Activeermiddelen  enz. gebruik ik niet.  Onder boven ligt een laagje verteerde compost en het geheel is afgedekt met droog gras of een laag stro. Het tijdstip, juist vóór de winter is ook niet ideaal daarvoor moet je in de zomer zijn. Ik zet de hoop tweemaal om: De eerste keer in het voorjaar en dan in september oktober voer ik hem naar de zeefruimte dicht bij de serre. Gezapigheid en tijd zijn mijn grootste troeven. (foto's Google afbeelding)

Kiezen voor een stevig paar handschoenen is nodig want anders gaat een haak of een nagelkop er dwars doorheen.

Het is toch wel wennen hoor maar het lukt.


De bovenvijver, die gedeeltelijk onder een boom ligt wil ik afdekken met een net om de bladeren op te vangen.


Alles is dicht aaneengegroeid.
 

Eerst dient er sterk in gesnoeid te worden  maar het is aangenaam werken in de herfstzon.


Van zodra alles een beetje vrij is leg ik er een net op dat voldoende groot is en leg het vast met bakstenen.


Ook de benedenvijver is overwoekerd.


Het hekken wordt ook hier weggenomen en na de snoeibeurt teruggeplaatst.


Dit wordt een volgende laag op de composthoop nadat het wat fijner geknipt is. Het ziet er allemaal heel drastisch uit maar toch laat ik zaaddozen van niet woekeraars en sommige  planten met een mooie uitzicht staan.  Ik vind het best om tijdig zo diep te snoeien zodat er vóór de winter de planten wat kunnen hergroeien.

Dauwtrappen
  wordt elke morgen een beetje frisser.
Dauwtrappen, soms ook dauwtrippen genoemd, is heel vroeg opstaan om vervolgens een wandeling in de natuur te maken.

Vroeger stonden de mensen op Hemelvaartsdag al om drie uur 's nachts op om zingend en blootsvoets op het gras te dansen, vandaar de term dauwtrappen. Het dauw op het gras zou een zuiverende werking hebben.(Wikipedia)

Maak gebruik van het droge zonnige weer om, indien het nog niet gebeurde, je moestuin een grondige schoonmaakbeurt te geven   
maar je zal er waarschijnlijk alleen voor staan.

Je kan het ook door te mulchen nadat je de grond los maakte. 

(foto's Google afbeeldingen)

Het geeft een appart gevoel om soms foto's van je eigen tuin op Google afbeeldingen terug te vinden. 

Had je handschoenen gedragen, kreeg ik te horen,  dan had je hoogstens een blauwe plek op de bovenkant van je hand en nu zitten er zes draadjes in.

Ik ben nu eenmaal iemand die heel moeilijk in de tuin werkt met handschoenen aan en zeker niet als ik met een snoeischaar bezig moet zijn.
Er was natuurlijk veel bloed bij, wat de zaak veel erger deed lijken dan die in feite was. Een beetje vel afgerukt door het haperen aan een geroeste haak bij het wegslaan van afgesneden groen dat in de weg lag om verder te snoeien.  Maar dat groen verborg een haak in een paal en ik had prijs.

Mijn vrouw was op haar werk.  Gelukkig heb ik zeer goede buren.  Al vlug zat ik in de wachtkamer van de dokter. Stel je voor, een wachtkamer met zeven vrouwen en er komen daar twee mannen bij waarvan een al lachend met een hand in keukenpapier en een zakdoek gewikkeld, vol bloed. Mijn gelegenheidschauffeur is er dan nog wat wc papier gaan bijhalen toen het bloed op mijn werkbroek begon te druppen.  Dan zag het er helemaal luguber uit.  Mijn toevallige buurvrouw  links van mij had zich met haar rug naar mij gedraaid en ik had een vermoeden...en vroeg dan ook, 'zijn er hier die niet tegen bloed kunnen?'.  'Ik', antwoordde ze, met een klein stemmetje,  en voegde er aan toe; 'als ik niet kijk en jullie spreken er niet meer over dan lukt het me wel om te blijven zitten’. 

De dokter was weggeroepen om een wonde te naaien.  Toen we even later bij haar zaten en de operatie naaien 2 begon zei ze ' ja je moet niet onderdoen voor wat ik daar pas onder handen moest nemen. In twintig minuten had ik weer een droge hand, niet wat slordig omwonden met rood maar stijlvol en kraaknet in wit verpakt.

Eerst bedankte ik de vrouwen in de wachtzaal omdat ze mij hadden laten voorgaan en een kwartier later lichte ik telefonisch mijn vrouw in die niet eens schrok. Zoiets heb ik nog wel voor.  Ik kreeg telefonisch wel een pak richtlijnen en van de dokter moet ik ook enkele dagen uit de tuin blijven en braaf zijn. Nu maakt vrouwtje lief witloof in hamrolletjes klaar of kalfslever en zo meer, tot ik weer bv een taaie biefstuk aankan.

Ja...werken in de tuin hé!   En maandag leer ik de klussen klaren met handschoenen aan.

Paksoi is een najaarsgroente terwijl groenlof niet alleen voor het najaar is maar vooral als lekkere wintersalade is gekend.

Eerst even de groenten voorstellen

-Paksoi: dat er in mijn biotuin uitziet zoals hier op de foto. 

en  -groenlof      in mijn tuin staat het als de foto hieronder toont. Het is wel van het ras suikertop of suikerbrood met zeer geslopen krop. 

En nu het recept: dat gisteren bij ons werd toegepast op een staal paksoi.
ingrediënten:
-     1 volledige plant

-         een klontje boter al naar gelang je mager of vet wilt klaar maken

-         een bouillonblokje  ontvet of gewoon naar eigen smaak

-         sojaroom en eventueel peper en zout

bereiding:

-         reinig de groente, snij vooral de vezelachtige stengel bij de paksoi in kleine stukjes en bij het groenlof gebruik je meestel enkel de buitenste bladeren omdat je de witte kern als rauwkost kan serveren

-         spoel goed na

-         smelt de boter en giet de druipende groente in de pot en dek af

-         controleer regelmatig en voeg desnoods water toe

-         voeg het bouillonblokje toe, al dan niet vooraf gesmolten in een geutje warm water

-         voeg de sojaroom toe en roer even om... voeg je veel toe dan moet opbinden met wat maïsenabloem

-         laten nasudderen op een laag vuurtje naar eigen dunk, al naargelang je de groente krokant of moesachtig wilt hebben.

-         kruid eventueel wat bij met peper en zout 

smakelijk eten

wij hebben geserveerd met hondshaai en gestoomde aardappelen en begoten met een aangewezen wit wijntje naar eigen smaak.