kleine werkjes

Op dinsdag kom ik zo goed als niet in de tuin.  Ik volg namelijk één keer per week volwassen onderwijs in Brugge.  Voor mij is dat momenteel ‘Photo Shop Elements deel 3’  In de voormiddag neem ik alles van de vorige les nog eens door om dan tegen 13u30 op het ‘appel’ te zijn.  Ik leer niet allen bij maar het komt vooral mijn geheugen ten goede.

Ik wil vandaag eens terugkomen op   de ‘SNOEIDEMONSTRATIE van zaterdag 5 maart door André Houthoofd bij ons bestuurslid Kathy

Kathy is een buurvrouw. Onze tuinen lopen in mekaar.  Ik hoef enkel een hekje te openen om in haar moestuin terecht te komen.

Eerst werd de aandacht getrokken op de snoeischaar. Deze links is niet aan te raden omdat snoeischaar met op haambeeld onzuivere snede kunnen geven. De rechtse met mes over mes is aan te bevelen wegens zuivere wonde snede.

Bij het planten is het nodig erop te letten dat de onderstam duidelijk boven de grond zit.  Hier zou de entplaats wat hoger mogen zitten.

 Klaar en duidelijk werden met gemakkelijk verwijderbare plakband  de gesteltakken aangeduid.

 Voor de eerste keer werd het voor velen van de 20 aanwezigen duidelijk dat je op een boom eerst de gestelsnoei toepast en daarna de fruitsnoei. 


Na de jonge boompjes kwamen we bij de oudere waar echt teveel hout op stond.  We kregen een klare uitleg over hoe je zo'n boom na jaren  weer tiptop in orde krijgt. 

  Als laatste onderdeel kwamen we terecht bij de bessenstruiken. Achtereen volgend kregen we uitleg over de snoei van rode en zwarte aalbessen en als laatste de stekelige kruisbessensnoei.  Na de snoeiles werden we bij Kathy in de garage uitgenodigd voor een lekkere koffietafel met allerhande gebakjes. Michelle had haar uiterste best gedaan.  Er werd nog wat geïnteresseerd nagepraat over de les.

Nu we beginnen te zaaien is het goed om weten of we oude zaden nog kunnen vertrouwen en zaaien met goed resultaat.  Daarom heb ik onderstaande tabel opgevraagd om mijn en jullie geheugen wat te steunen.

De bewaartijd van zaden: houdbaarheid van de kiemkracht.

Zaai – en stekgrond :1/3 goed verteerde kompost

                                  2/3 grond ( molshopen)

                                  scherp zand

Het eerste wat ik gisteren deed in de tuin was de erwtenkooi plaatsen.  Ik ben beter in tuinieren dan in timmeren. Meer dan een uur ben ik bezig geweest.  Gelukkig sloeg ik maar op mijn linker wijsvinger en kwam ik er van af met een schreeuw en een blauwe plek. Er zijn zo van die werkjes waar je een weinig hulp kan gebruiken maar die is dan niet voor handen. Dus trek je je plan met af en toe het onvermijdelijke gesukkel.   De kooi staat scheef maar ze staat er.

De start voor het nieuwe seizoen is gegeven. Omdat het ’s nachts te koud is en over dag bijzonder zonnig wacht ik nog even met zaaien. Als ik zo zou zaaien dan moet ik elke dag gieten tot de natuur voor vocht zorgt. 


Tussenin verricht ik dan kleine werkjes die geen naam hebben maar noodzakelijk zijn. Zo knipte ik het oude 'pyrusriet' wat bij en verwijderde het uit de bovenvijver. 

De opkuis van het kluwen aan takken en Bruidsluier slierten is ten einde. Ter herinnering, hoe het was toen ik nog moest beginnen, de eerste twee foto's.  

 

Toen ik gisteren tegen de middag, later dan verwacht, klaar was met de moeilijke opkuis, had ik behoefte aan rust.  Een zeer lange middagdut wijzigde ietwat mijn plannen.


Het was in de late namiddag toen ik de plaats, in de wisselteelt, bepaalde waar de vooraf geteelde erwten, hun plaatsje kregen. 


Ik stelde vast dat het in feite veel te mooi weer was om zo'n lange namiddagdut te houden...maar ja, nood....enz. De voorbereiding en het planten duurden ongeveer 40 minuten.   


De regen van de dag en nacht voordien was goed doorgedrongen.  Toch maakte ik een voortje dat ik goed heb begoten.  Zo werden de erwten in het slijk geplant en weten de wortels direct waar ze het vocht dat ze nodig hebben kunnen vinden.  Vooral nu er een verdere droge periode op komst blijkt te zijn.

Ik kon gisteren beginnen zaaien en planten.  Het zou een goede keuze geweest zijn.


Eerst heb ik de klus met de munt in potten afgewerkt. 


Daarna besloot ik om de opkuis eerst af te werken en pas daarna met de zaai te beginnen. Dat wordt iets voor zaterdag, hoop ik toch. 


Het ging behoorlijk vlot. Al vlug was ik begonnen aan mijn laatste bundel daar.


Het stapeltje bussels telde op het einde 8 exemplaren.


De klossen waren in twee keer binnen in het houtkot. 


Dan kuiste ik de achterkant van de berm helemaal op en klasseerde de daar liggende bussels in twee rijen.  Ik raakte tot meer dan halfweg.  De rest van de bussels moet er dan langs de voorkant op. Daar moet ik nog een laatste bussel maken en alles wat ik reeds naar boven stak ordelijk stapelen.  Begin dan eens een uurtje vroeger om gedaan te krijgen.  Dan wordt je uitgeregend en is de opkuis nu nog niet afgerond.

 Voorbereiding om te zaaien en te planten. 

  Ik had de bakens voor de combinatieteelt nog niet geplaatst en dit moest eerst gebeuren. Nu weet ik wat waar moet komen.  De A rijen hebben dit jaar een bruine kleur, de B rijen een blauwe en de C rijen zijn rood gemerkt. 


De kleuren heb ik vanaf dit jaar nog maar aan één kant aangebracht.  Het gekleurde plaklint dat ik daarvoor gebruik wordt te duur. 
 
De doperwten uit zelf gewonnen zaad zijn mager en flauw. 
 
Ik heb ze naar het 'wachtrek' gebracht onder het net. Ze moeten afharden en steviger worden maar ik heb zo mijn bedenkingen.  Voor de zekerheid plant ik nog een tweede lichting met nieuw zaad. 

De peulerwten zijn reeds een weekje buiten en mogen onder het net vandaan. de duiven zullen ze reeds met rust laten.  Hoop ik althans,  toch weet je maar nooit. Die staan er heel wat sterker en flinker bij dan de doperwten.

Soms moet een mens moeilijke en wat omstreden beslissingen nemen.


Deze schuine appelboom is ziek en de vruchten rotten in de kortste keren. Daarbij neemt hij teveel licht weg van de serre. Had ik de ziekte moeten aanpakken en geen rekening houden met het licht in de serre? Rooien leek mij de pijnlijke maar beste oplossing.   We planten wel een nieuwe boom op een betere plaats, als die in mijn relatief kleine tuin nog aanwezig is. De bramen die daar ook stonden en van mindere kwaliteit waren heb ik reeds verwijderd. Nu zullen we wat minder bessen kunnen weggeven. Tot nu toe was dat meer dan de helft.


Veel hout is er niet van gekomen.


En de put was ook niet zo diep. 
  
Nu plaats ik er de potten met de muntsoorten in, effen met de grond.


Vier ochtenden tussen 7 en 8u haalde ik houtsnippers. Een ochtendwandeling, telkens door de ruimte van onze polders.  Dit was telkens het zicht aan de rechterkant. 


De houtsnippers ben ik gaan halen, met toestemming van de eigenaar. Aan de linkerkant had ik telkens uitzicht op de geknotte wilgen en de weiden met op de achtergrond de bomenrij van de expresweg naar de kust. 

 In totaal haalde ik  Gisterenochtend, was de laatste, de elfde, met de opkuis er gratis bij. 
Met deze snippers ben ik uitermate tevreden.  Dit kwam letterlijk en figuurlijk uit de lucht vallen.

De kriekelaar moest geknot worden omdat hij de uitgroei van de linde hinderde maar ook omdat hij helemaal werd ingepalmd werd door een bruidsluier. De bloei van die bruidsluier was wel mooi maar je kon er bijna niets van zien omdat alles verdoken werd door de linde. Enkel de buren konden ervan genieten. Maar een kriekelaar wordt gekweekt voor de krieken en niet voor de bloemen van een bruidsluier voor de buren.  

Deze beelden hoeven verder geen commentaar om te zien hoeveel extra werk ik me hierbij op de nek haal.  De geknotte kriek zal weinig op niets teruggroeien maar enkel nog dienen als standaard om planken en staken tegen te plaatsen. 

Er kwam een reactie op mijn snoei van de stekelbessen. 

Beste

Zijn uw stekelbessen nu gesnoeid?  Ik zie geen verschil tussen de 2 foto’s met stekelbessen.  Zou het kunnen dat u tweemaal dezelfde foto online plaatste?

En inderdaad, ik heb twee keer dezelfde foto geplaatst.  Het is zo enorm druk en dan kunnen zulke kleine vergissingen gebeuren. Die foto had er niet moeten staan.  Ik had nog niet eens de tijd  om ze te snoeien.

 Eerst moest de snoei van de rozelaar opgeruimd worden.


Wat intussen is gebeurd. Er kwamen zes dikke bussels van plus nog één van de 'viburnum' die in de rozelaar verweven zat. 


De hele wirwar opkuisen nam twee dagen in beslag maar tussenin haalde ik reeds 6 kruiwagens houtsnippers.  Ik deed het telkens vóór dag en dauw.  De eerste dag 4 en de tweede maar 2.  Er liggen er nog wel een paar.  Iedere beurt is heen en terug, 1 km lang.  Als beladen morgenwandeling kan dat tellen. 

Zo heb ik reeds de frambozen kunnen mulchen.


Dan kwamen de aalbessen aan de beurt. 

 
Ook de stekelbessen kregen hun lading maar zijn nog steeds niet gesnoeid. Dat komt wel.  Als ik onder druk sta dan lever ik het meeste en meestal wel het beste werk af.  Dan is bij mij de concentratie het grootst. Als er weinig werk is in de tuin dan gaat de goede aandacht naar andere prioriteiten.  Dan moet ik extra oppassen om niet te hard van stapel te lopen en goed luisteren naar mijn lichaam. Goed afwisselen van zwaar- naar prutswerkjes, waar je goed in beweging bent maar weinig belast en zo nu en dan ook tussin wat platte rust.  Val ik slaap, dan is het teken dat het nodig was en anders betekent het dat er nog voldoende reserve is. 

Ik voelde mij goed en zou eens de verwilderde rozen aanpakken.  Natuurlijk zullen we zeker een jaar bloei moeten missen.


Vooraleer ik met de snoei van de rozelaar begon plaatste ik de peulerwten vanuit de serre op het rek buiten om af te harden. Daar moeten ze aan de buitentemperatuur wennen.  Omdat het om geliefd groen gaat bij de bosduifjes, scherm ik de erwten af met een net.

De doperwten die niet voor onze tuin bestemd zijn bracht ik over van de warmte binnenshuis naar de koude serre.


De composthoop kreeg vlug nog een laagje mest bij. 


Daarna begon het zwaarste, de verwilderde klimrozelaar kortwieken tot op de hoogte van de afsluiting waar hij tegen groeit.


Het werd een grote wirwar warboel van jewelste en dit aan weerszijden van de 2m hoge afsluiting. Het werd tanden bijten gedurende de drie keer een half uur. De klus was geklaard tegen de middag.  Na een lange middagdut ben ik met de opkuis begonnen.  Het liep vlotter dan ik had gedacht. Op tijd en stond degelijk rusten kan zo'n deugd doen.

Ik voelde mij goed en zou eens de verwilderde rozen aanpakken.  Natuurlijk zullen we zeker een jaar bloei moeten missen.

Ik begin er klaar in te zien.  Mijn twintig punten briefje is reeds voor meer dan de helft doorstreept.

 Na de opkuis tussen de bessen volgt de bemesting.  De aalbessen kwamen het eerst aan de beurt. 


Daarna werd tussen de frambozen een laagje ver verteerde mest gestrooid.


Nu de nachtvorst een tijde over is plantte ik tussenin salade in de miniserre die naar vak vijf van de wisselteelt is verplaatst.


Ondertussen heb ik van de snoei en de opkuis een nieuwe laag op de composthoop gelegd.  De stengels van de pluimpapaver heb ik in stukken geknipt. Om goed te zijn moesten die door de hakselmachine maar ik vond het de moeite niet om die voor een tiental stengels uit zijn bergplaats te halen.

De opkuis van het vroege voorjaar gaat verder.


 De stekelbessen kwamen als eerste aan de beurt.


De potten met de muntsoorten stonden te hoog boven de grond waardoor de randen nogal beschadigd zijn door de vorst.


Die heb ik dan maar verwijderd en zal ze een andere bestemming geven. Het kruidenvak is nu heel lichtjes gespit en ligt klaar voor het voorjaar.


De ene kant van de vijver is opgekuist.


De boord met de frambozen is proper gemaakt.


Ook het perkje met de aalbessen is klaar om met een laagje stalmest bedekt te worden. Zo ben ik in een paar dagen flink opgeschoten en ben ik zo goed als klaar voor de vroege zaai en plantmomenten in volle grond.

 Op maandag 31 maart 2008 ontwaakte Gaasbeek zo in de lente?  Dit is een mogelijkheid!

Maar volgens de traditie moet de maand maart 12 zonnige dagen tellen.  We kregen er dit jaar 2011, reeds 6 en we zijn slechts de 9^de van de maand.  Het kan nog. Ik ben op zoek gegaan naar weerspreuken voor maart en kwam terecht op:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Maart#Trivia  waar ik volgende weerspreuken aantrof:

Maart roert zijn staart.

Wil maart reeds donder, dan is sneeuw in mei geen wonder.

Maartse buien, die beduien, dat de lente aan komt kruien.

Donder in het groene hout, geeft een zomer nat en koud.

Nooit is maart zo zoet, of hij sneeuwt een volle hoed.

variant: Maart zo zoet, heeft nog wel eens een witte hoed.

Een droge maart is goud waard.

Natte maart, veel gras. 
                                                     Google afbeelding

Je kan op onderstaande links nog veel meer spreuken vinden. Het is enkel mijn bedoeling, even de weg te wijzen.   

http://www.tuinadvies.be/weerspreuken_maart_maand_lente.htm

http://www.isidorusweb.nl/asp/default.asp?t=show&id=3156

Na de snoeiles van zaterdag, bij mijn buurvrouw zou ik mijn kruisbessen aanpakken en snoeien.

Het is er nog niet van gekomen. Ik heb ze wel onkruidvrij kunnen maken.

 

Gisteren ben ik niet verder geraakt dan de vijver om er vast te stellen dat de gele krokussen dan toch weelderig in bloei zijn geraakt maar dat de oude stengels van het boerenwormkruid nog moeten worden opgeruimd.  Ik heb me neergezet en een lijstje opgemaakt van al de kleine en grotere puntjes die ik nog moet aanpakken.  Toe ik aan 20 items kwam, ben ik ermee gestopt en voelde me lichtjes duizelig worden.  Was dat een vorm van paniek?  Ik weet het niet maar ik herstelde me vlug en hoop er vandaag te kunnen aan beginnen. Gisteren werd ik onverwacht weggeroepen en kon niet verder werken.

Op 1-3-2011 kreeg ik, van iemand,  op het bericht de moestuin ligt klaar volgende reactie:
spitten en rugpijn

Om mijn rug voor de toekomst te sparen, spit ik eigenlijk alleen nog maar de delen waarin ik wortelgewassen ga zaaien (wortels, prei en schorseneer). De rest van de tuin spit ik met een grelinette. Op internet kan je hier wel het één en ander over terug vinden. Een ware uitkomst voor je rug en in de gewasgroei heb ik geen verschil opgemerkt. Nog een goede bijkomstigheid is dat op deze manier het bodemleven wordt gerespecteerd omdat de grond niet onderste boven wordt gehaald
Ik ben het met jou volledig eens maar soms moet je keuzes maken  en dan kan je ook een verkeerde keuze maken Dat is mij dan ook overkomen. De vakken 1 en 2 van de wisselteelt heb ik vrijgemaakt van de winterbedekking.  Daar had ik zonder moeite in half zoveel tijd de woelvork kunnen gebruiken.  Niet dat mijn spitten met de platte schop lastig is maar de grelinette heeft nul als rugbelasting.

Daar waar ik verteerde mest inwerk kies ik voor de platte schop.  Bij gebruik de woelvork of grelinette haal je de grond niet onderste boven maar of er veel verschil is met het ondiep spitten valt nog te bekijken.  De grond wordt toch ook serieus door mekaar geschud. dat is een kwestie van hoe je het bekijkt.  Het voornaamste is dat je de grondlagen niet mengt.

Waar deze reactie mij vooral doet aan herinneren, is dat ik mij had voorgenomen  de grelinette nog eens goed in de aandacht te plaatsen.  Ik leg vooral de nadruk op de nulbelasting van de rug en op de snelheid waarmee je kan werken.  In mijn geval, kan ik zonder moeite een half uur aan één stuk erme werken zonder signalen te krijgen uit mijn rug dat ik er best mee zou ophouden.

Kwekerij Ecoflora            Ninoofsesteenweg 6711500 Halle – Belgium.
- inheemse wilde planten en kruiden (waterplanten, klimplanten, varens haagplanten en struiken, verwilderingbloembollen, bloemenweiden.)

 Voor wie het Frans machtig is kan ik de reeds video's aanbevelen.
 http://www.dailymotion.com/video/x8ohpu_terre-vivante-grelinette_tech 

Zaterdag 5 maart vanaf 14h tot 17 h :
SNOEIDEMONSTRATIE
door André Houthoofd
bij ons bestuurslid Kathy de Riddere, Cathilleweg 56 in Stalhille
( tussen kanaal Oostende – Brugge en de kerk – zie VELT pijlen ).

Onze lesgever heeft een jarenlange ervaring in het snoeien van kleinfruit alsook druiven, kiwi’s, vijgen en laagstamfruitbomen. Ook in de siertuin demonstreert en beantwoordt hij al jullie vragen over snoeiwijzen, ziekten, bestrijdingsmiddelen en zo meer.

Tijdens de pauze kan je genieten van koffie of thee met een eigen BIO-gebakje, aangeboden door het bestuur. Dit alles voor de prijs van € 2,50 per VELT gezin en € 4 per niet - VELT lid.

De veldsalade is dit jaar wel een maand later dan de vorige seizoenen.  Moest ik het zelf gepland hebben dan zou het bijna niet zo goed geweest zijn als dat de natuur het nu voor mekaar heeft gekregen. 


Zondag aten wij ons laatste groenlof.  Juist op dat ogenblik is de veldsalade klaar voor onze tafel.


Nu bereiden wij regelmatig die andere fijne wintergroente die onder glas op een kier gekweekt is zodat er absoluut geen verlies op is. In feite eten we ze met wortel en al. Je moet wel een keertje meer spoelen. Tegen de tijd dat deze op is zal de eerste kropsalade in de serre ongeveer klaar zijn.