salade

Het werd hoog tijd om de doornloze bramen te snoeien.

  Ik heb het aantal struiken met de helft verminderd.  Het waren ook de mindere soorten die dan nog in de schaduw stonden van de zieke appelboom. Vóór de snoei zag het er zo uit. Je kan duidelijk droge oude ranken opmerken. 


 Na de snoei ziet het er luchtiger  en netjes op één rij uit.  De hoop op meer regen heb ik opgeborgen en de gieters staan klaar om de bodem voldoende vochtig te houden zodat alles wat gezaaid is, kan kiemen. 

We waren een dagje in Mechelen en maakten van de gelegenheid gebruik om de groenbeurs van Hombeek te bezoeken.

Om deze plantenbeurs te situeren ging ik eens kijken op het net.  Tot nu toe gebeurde dit steeds op de laatste zondag van april maar dit jaar werd het verschoven naar de eerste zondag. 

Mijn aandacht en interesse was gevallen op de stand van een goed onderlegde wat oudere heer, bijgestaan door een stille dochter.  Vader prees zijn waar aan met kennis van zaken en nog wel bespraakt ook maar echt zonder veel franjes...eerlijk en oprecht. Zo voelde het aan. 


Mijn oog viel vooral op dit karton en wat mij beviel was niet 'het beste koopje van de markt' maar wel 'een oude soort van vleesprincessen, 30cm lang'. 


Toen ik de naam vroeg wist hij die niet eens.  Heel typisch voor die oude rassen.  Het enige label dat vele van die oude soorten hebben is meestal 'oud ras'.


Deze soort zal ik eens uitproberen en ik heb er vertrouwen in.  Ik zal jullie later wel het resultaat meedelen. Maar die boon krijgt van mij toch nog een naam: 'De Hombeekboon(oud ras)'


Als toemaatje kreeg ik nog een gulle greep zonnebloempitten mee, zonder verpakking, zo van hand tot hand. Echt zoals in 'de ouden tijd' en ik voelde mij er thuis. 


Er was ook een groot aanbod van kant en klare plantbare groenteplantjes...maar allemaal veel te vroeg om nu reeds in volle grond te planten. 


Het kruidenaanbod was ook zeer belangrijk en de prijzen konden er ook mee door.



Er was heel wat volk op de been.  Er werd druk verkocht en op sommige plaatsen van de markt was er bijna geen doorkomen aan. 

De lente begint te bloeien, ook in de vijver. 


De vijver wordt tot boven toe gevuld en krijgt een kuisbeurt. 


De vissen komen naar boven. 


De dotterbloem, daar geniet ik elk jaar ten volle van. Het water is nog niet helemaal zuiver maar er is nog niet gekalkt geweest. Daarvoor is er wat regenweer nodig. 

Van de regendagen maak ik gebruik om o.a. de oude tuinstoeltjes een verfbeurt te geven. 


Op een karton in mijn schilder atelier krijgt eerst het houten gedeelte van de stoeltjes een eerste laag.


Dan leg ik de stoeltjes één na één op de werktafel voor het behandelen van het metalen onderstel. 


Na de regen verwijder ik de loopplankjes bij de vers geplante ajuin terwijl ik de grond luchtig maak door los te harken met de driehaak.

Elk jaar moet ik de   ladder op  om de 6 dakgoten na te zien en indien nodig, te reinigen.  Wat stel ik nu vast?  Dat hun helling bij allemaal verkeerd ligt.  Daardoor heb je aan de afvoerbuis geen bezinksel maar aan het andere uiteinde des te meer.


Dit is een werkje dat ik nog al eens durf uit te stellen.  Ik heb namelijk geen ladderbenen meer.
Nu er regen voorspeld was ben ik in gang geschoten. Een hele voormiddag was ik er zoet mee.  Toen ik de ladder opborg begonnen de eerste  druppels te vallen, gouden regendruppels.
Vandaag wordt een regendag en komen een paar warme dagen aan.  Voorlopig kan ik de gieter opbergen.  De timing van de zaai klopt dus goed. 

De grote of kleine miseries van het zomeruur  zijn weer in het land.  Omdat ik toch steeds heel vroeg op sta, heb ik een grote marge.  In de vroege morgen begin ik meestal met eens flink dauw te trappen ondersteunt door de zang van de vogels.  Op de tuinclub bij Addi, om 10u in de morgen, hier in Stalhille, was er duidelijk wat minder aanwezigheid maar diegenen die er waren  bleken goed wakker te zijn.


De lente is te zien in de vijver.  De dotterbloem bereidt zijn bloei. 


De late 'helleborus' toont zich van zijn mooiste kant.   


De Paaslelie is nu in volle bloei. 


Bij onze namiddagwandeling in de duinenbossen in De Haan nam ik maar één foto, van de enige struik die wij zagen, waar de blaadjes reeds ontluiken.

Er was zaterdag weinig ruimte in mijn agenda om in de tuin te werken.  Dan moet je er heel vroeg aan beginnen.

 Vrijdag had ik, na de rij rode ajuin, nog twee rijen geplant waarvan de eerste rode en gele ajuin gemengd en de tweede enkel gele ajuin.

  Na de ui kwamen de sjalotten aan beurt die ik in de wisselteelt plaats. De plantvoortjes werden gekapt en gegoten en de plankjes werden gelegd.  Het gaat hier om de soort sjalot 'red sun' 


De sjalotten worden in de vochtige bodem geduwd. Er is ook een zaaivoortje gemaakt om een rij prei te zaaien op wachtbed.


De knollen worden deels met grond bedekt en het preizaad wordt onder geharkt.

Boven de sjalotten wordt een vogelnet gelegd tot die genoeg vast zijn gegroeid zodat de merels ze er niet meer kunnen uitrukken als ze op zoek zijn naar wormen.  De pas gezaaide prei wordt nog eens extra begoten.  Dat is een algemene regel.  Als je zaait in volle grond moet de bodem vochtig blijven tot na het kiemen. Dan halen de jonge plantjes het vocht zelfstandig uit de bodem. De gezaaide soort betreft prei electra van Vilmorin met als bijschrift 'Snelle groei' Dit is een soort die ik tot nu toe nog niet zaaide. 

Het was te verwachten dat ik mijn planning niet waar zou kunnen maken. Ik plan alsof ik 3 x 7  ben maar ik zit reeds boven de 10 x 7 en dat laat zich regelmatig voelen.

   De laatste 3 kruiwagens hout die ik nog zaagde na de 6 ervoor,  zijn binnen maar niet gestapeld.  Dat wordt een werkje voor gedurende de eerste pittige regen. 


Nu ziet het er buiten heel wat opgeruimder uit.

 Naast de rij salade plantte ik een rij rode ui.  Ik ben op dezelfde wijze tewerk gegaan. Plantvoortje begieten, wat laten intrekken en planten. De uitjes zijn klein en steken amper met hun neus boven de grond.

Op het einde van het zaaibed voor prei staat nog een kort rijtje kervel die ik verwijder.  Om het ontstane voortje te dichten hark ik het dicht zodat er opnieuw knorren boven komen die ik met de omgekeerde hark zal breken.  Wil je goed zaairesultaat hebben dan moet je zorg maken van de voorbereiding.

Het is mooi weer en echt lentegevoel maar het heeft in mij geen zaaigevoel.  Er is weer nachtvorst op komst en daarom zaai ik nog niet in open volle grond. wat ik wel ga doen is planten onder koepel en ajuin en sjalot planten.  Ondertussen knap ik werkjes op die gedurende de winter om diverse redenen er niets van gekomen zijn. 


Zo heb ik een paar uur hout gezaagd voor onze voorraad. 


De koepels bracht ik reeds ter plaatse om dan te plaatsen boven de gemengde salade die tussen de twee rijen plankjes komt. 


De kruisbessen zijn gesnoeid.

  En ik heb de tuinstoelen per twee gewreven om een laagje verf te geven.

Op dinsdag kom ik zo goed als niet in de tuin.  Ik volg namelijk één keer per week volwassen onderwijs in Brugge.  Voor mij is dat momenteel ‘Photo Shop Elements deel 3’  In de voormiddag neem ik alles van de vorige les nog eens door om dan tegen 13u30 op het ‘appel’ te zijn.  Ik leer niet allen bij maar het komt vooral mijn geheugen ten goede.

Ik wil vandaag eens terugkomen op   de ‘SNOEIDEMONSTRATIE van zaterdag 5 maart door André Houthoofd bij ons bestuurslid Kathy

Kathy is een buurvrouw. Onze tuinen lopen in mekaar.  Ik hoef enkel een hekje te openen om in haar moestuin terecht te komen.

Eerst werd de aandacht getrokken op de snoeischaar. Deze links is niet aan te raden omdat snoeischaar met op haambeeld onzuivere snede kunnen geven. De rechtse met mes over mes is aan te bevelen wegens zuivere wonde snede.

Bij het planten is het nodig erop te letten dat de onderstam duidelijk boven de grond zit.  Hier zou de entplaats wat hoger mogen zitten.

 Klaar en duidelijk werden met gemakkelijk verwijderbare plakband  de gesteltakken aangeduid.

 Voor de eerste keer werd het voor velen van de 20 aanwezigen duidelijk dat je op een boom eerst de gestelsnoei toepast en daarna de fruitsnoei. 


Na de jonge boompjes kwamen we bij de oudere waar echt teveel hout op stond.  We kregen een klare uitleg over hoe je zo'n boom na jaren  weer tiptop in orde krijgt. 

  Als laatste onderdeel kwamen we terecht bij de bessenstruiken. Achtereen volgend kregen we uitleg over de snoei van rode en zwarte aalbessen en als laatste de stekelige kruisbessensnoei.  Na de snoeiles werden we bij Kathy in de garage uitgenodigd voor een lekkere koffietafel met allerhande gebakjes. Michelle had haar uiterste best gedaan.  Er werd nog wat geïnteresseerd nagepraat over de les.

Nu we beginnen te zaaien is het goed om weten of we oude zaden nog kunnen vertrouwen en zaaien met goed resultaat.  Daarom heb ik onderstaande tabel opgevraagd om mijn en jullie geheugen wat te steunen.

De bewaartijd van zaden: houdbaarheid van de kiemkracht.

Zaai – en stekgrond :1/3 goed verteerde kompost

                                  2/3 grond ( molshopen)

                                  scherp zand

Het eerste wat ik gisteren deed in de tuin was de erwtenkooi plaatsen.  Ik ben beter in tuinieren dan in timmeren. Meer dan een uur ben ik bezig geweest.  Gelukkig sloeg ik maar op mijn linker wijsvinger en kwam ik er van af met een schreeuw en een blauwe plek. Er zijn zo van die werkjes waar je een weinig hulp kan gebruiken maar die is dan niet voor handen. Dus trek je je plan met af en toe het onvermijdelijke gesukkel.   De kooi staat scheef maar ze staat er.

De start voor het nieuwe seizoen is gegeven. Omdat het ’s nachts te koud is en over dag bijzonder zonnig wacht ik nog even met zaaien. Als ik zo zou zaaien dan moet ik elke dag gieten tot de natuur voor vocht zorgt. 


Tussenin verricht ik dan kleine werkjes die geen naam hebben maar noodzakelijk zijn. Zo knipte ik het oude 'pyrusriet' wat bij en verwijderde het uit de bovenvijver. 

De opkuis van het kluwen aan takken en Bruidsluier slierten is ten einde. Ter herinnering, hoe het was toen ik nog moest beginnen, de eerste twee foto's.  

 

Toen ik gisteren tegen de middag, later dan verwacht, klaar was met de moeilijke opkuis, had ik behoefte aan rust.  Een zeer lange middagdut wijzigde ietwat mijn plannen.


Het was in de late namiddag toen ik de plaats, in de wisselteelt, bepaalde waar de vooraf geteelde erwten, hun plaatsje kregen. 


Ik stelde vast dat het in feite veel te mooi weer was om zo'n lange namiddagdut te houden...maar ja, nood....enz. De voorbereiding en het planten duurden ongeveer 40 minuten.   


De regen van de dag en nacht voordien was goed doorgedrongen.  Toch maakte ik een voortje dat ik goed heb begoten.  Zo werden de erwten in het slijk geplant en weten de wortels direct waar ze het vocht dat ze nodig hebben kunnen vinden.  Vooral nu er een verdere droge periode op komst blijkt te zijn.

Ik kon gisteren beginnen zaaien en planten.  Het zou een goede keuze geweest zijn.


Eerst heb ik de klus met de munt in potten afgewerkt. 


Daarna besloot ik om de opkuis eerst af te werken en pas daarna met de zaai te beginnen. Dat wordt iets voor zaterdag, hoop ik toch. 


Het ging behoorlijk vlot. Al vlug was ik begonnen aan mijn laatste bundel daar.


Het stapeltje bussels telde op het einde 8 exemplaren.


De klossen waren in twee keer binnen in het houtkot. 


Dan kuiste ik de achterkant van de berm helemaal op en klasseerde de daar liggende bussels in twee rijen.  Ik raakte tot meer dan halfweg.  De rest van de bussels moet er dan langs de voorkant op. Daar moet ik nog een laatste bussel maken en alles wat ik reeds naar boven stak ordelijk stapelen.  Begin dan eens een uurtje vroeger om gedaan te krijgen.  Dan wordt je uitgeregend en is de opkuis nu nog niet afgerond.

 Voorbereiding om te zaaien en te planten. 

  Ik had de bakens voor de combinatieteelt nog niet geplaatst en dit moest eerst gebeuren. Nu weet ik wat waar moet komen.  De A rijen hebben dit jaar een bruine kleur, de B rijen een blauwe en de C rijen zijn rood gemerkt. 


De kleuren heb ik vanaf dit jaar nog maar aan één kant aangebracht.  Het gekleurde plaklint dat ik daarvoor gebruik wordt te duur. 
 
De doperwten uit zelf gewonnen zaad zijn mager en flauw. 
 
Ik heb ze naar het 'wachtrek' gebracht onder het net. Ze moeten afharden en steviger worden maar ik heb zo mijn bedenkingen.  Voor de zekerheid plant ik nog een tweede lichting met nieuw zaad. 

De peulerwten zijn reeds een weekje buiten en mogen onder het net vandaan. de duiven zullen ze reeds met rust laten.  Hoop ik althans,  toch weet je maar nooit. Die staan er heel wat sterker en flinker bij dan de doperwten.

Soms moet een mens moeilijke en wat omstreden beslissingen nemen.


Deze schuine appelboom is ziek en de vruchten rotten in de kortste keren. Daarbij neemt hij teveel licht weg van de serre. Had ik de ziekte moeten aanpakken en geen rekening houden met het licht in de serre? Rooien leek mij de pijnlijke maar beste oplossing.   We planten wel een nieuwe boom op een betere plaats, als die in mijn relatief kleine tuin nog aanwezig is. De bramen die daar ook stonden en van mindere kwaliteit waren heb ik reeds verwijderd. Nu zullen we wat minder bessen kunnen weggeven. Tot nu toe was dat meer dan de helft.


Veel hout is er niet van gekomen.


En de put was ook niet zo diep. 
  
Nu plaats ik er de potten met de muntsoorten in, effen met de grond.


Vier ochtenden tussen 7 en 8u haalde ik houtsnippers. Een ochtendwandeling, telkens door de ruimte van onze polders.  Dit was telkens het zicht aan de rechterkant. 


De houtsnippers ben ik gaan halen, met toestemming van de eigenaar. Aan de linkerkant had ik telkens uitzicht op de geknotte wilgen en de weiden met op de achtergrond de bomenrij van de expresweg naar de kust. 

 In totaal haalde ik  Gisterenochtend, was de laatste, de elfde, met de opkuis er gratis bij. 
Met deze snippers ben ik uitermate tevreden.  Dit kwam letterlijk en figuurlijk uit de lucht vallen.

De kriekelaar moest geknot worden omdat hij de uitgroei van de linde hinderde maar ook omdat hij helemaal werd ingepalmd werd door een bruidsluier. De bloei van die bruidsluier was wel mooi maar je kon er bijna niets van zien omdat alles verdoken werd door de linde. Enkel de buren konden ervan genieten. Maar een kriekelaar wordt gekweekt voor de krieken en niet voor de bloemen van een bruidsluier voor de buren.  

Deze beelden hoeven verder geen commentaar om te zien hoeveel extra werk ik me hierbij op de nek haal.  De geknotte kriek zal weinig op niets teruggroeien maar enkel nog dienen als standaard om planken en staken tegen te plaatsen.