tuingier van smeerwortel

Elk jaar haal ik in mijn geboortedorp minihanggeraniums voor de vensterbanken aan de straatkant om de façade wat op te fleuren. Dat gebeurd altijd eind april-begin mei.


Er is een ruime keuze aan een treffelijke prijs die nog geen enkele keer is verhoogd sedert de invoer van de euro. 

De keuze van de soort maakte ik 25 jaar geleden.  Na allerhande pogingen met verschillende soorten kwam ik uit op minihanggeraniums.  Dit was de enige soort die niet kapot waaide  en die een mooi volume aanneemt.   Ik breng dan een blits bezoek aan mijn jongste zus die in de buurt woont. Zo zit mijn voormiddag er vlug op. 

1 mei dat op een zondag valt, is dubbel rusten en genieten.


Je komt de moestuin binnen en stelt direct vast dat het opnieuw zeer droog is. dat ligt wel een beetje aan het feit dat je niet met groen maar met de droge aarde, waar de courgettes komen, geconfronteerd wordt. 


De erwten kregen in de laatste week van april een ernstige scheut en staan er sterk bij. 


Neem je die erwten in close-up dan zie je vooral groen, de blauwe lucht erdoor en is de  met mulch bedekte grond verdoken. 


De salade in de miniserre begint door te schieten waardoor de kippen toch enkele dagen een extra groenmaaltijd krijgen. 


Geen nood, de opvolging is verzekerd met een rij, vooral pluksalade. 


De spinazie heeft ook een scheut nodig maar daarvoor regent het te weinig. 


Bij de prei moet ik ingrijpen door te begieten. 


De bovenvijver is een oase van groen blauw en fris zuiver water. 

En om af te sluiten plaats ik het beveiliging hekken rond de vijvers waar zo af en toe een vrolijk kindergezichtje kom tussendoor of bovenuit piepen, dat geboeid en genietend, het gewemel van de visjes komt gade slaan. 

De grond was zeer droog.  Dat heeft ook zijn voordelen.

 

Dan pas kan je het goed afboorden met de 'roller-blade'.  Doordat je nogal wat kracht moet geven om het ronde snijmes in de grond te krijgen en te houden wordt het gras degelijk afgesneden.  

 Dit is dan 'het roller blad' of 'rolmes' waarmee je in korte tijd bij alle boorden feillos het over groeiende gras wegsnijdt.  Op de inzet zie je de tweede kant van het ronde mes.  Ik gebruikte het lange tijd niet meer en zal het nu veel moeten ter hand nemen om het mes opnieuw wat te doen blinken.  Ik was zelfs vergeten dat ik het had tot ik er toevallig op ben gekomen op zolder. 


Een ander voordeel van de droogte is dat het onkruid niet kiemt en dat wat er treeds stond vlug gewied kan worden.  Het grote nadeel is dat bij al wat je zaait en plant, er overvloedig moet gegoten worden. 


De regen heeft echt deugd gedaan.  Hier zie je de winterprei op wachtbed. 


De mulch ligt er reeds van voor de regen en is er gestrooid na eerst goed begieten.  De regen is doorgedrongen dwars door de mulch. 


Op sommige plaatsen zie je dat de spinazie niet zo best boven is gekomen maar hoe dunner ze staat, hoe groter de bladeren. .

 Toen ik enkele dagen  geleden hoorde dat er mogelijks regen op komst was, heb ik vlug de laatste winterbedekking weggehaald.  Hier komen binnenkort de courgettes. 


Na de regen heb ik de hele moestuin omgewoeld met mijn blauwe driehaak. Hier zie je ook dat de rode biet is gekiemd, zo dik als het haar op een hond.  De oorzaak is dat ik enkele restjes zaad van vorige jaren heb gebruikt waar geen einddatum meer op stond, met alle gevolgen van dien. 


Als afsluiter krijgen jullie een close-up van de losgemaakte grond en de sjalotten.

Ik kreeg zopas een allarmerende mail en wil meehelpen aan de verspreiding van het allarmerende bericht

Onderwerp: Wordt 30 april een rampdag voor je gezondheid?  >
> 30 april a.s. zou wel eens een rampdag kunnen worden. Op die dag wil de EU namelijk een wet aannemen die het gebruik van medicinale planten en kruiden gaat verbieden. Zélfs wanneer deze planten en kruiden aantoonbaar effectief of heilzaam voor je gezondheid zijn. En dat niet alleen: sommige planten, zoals lavendel, goudsbloem, brandnetel etc. zou je dan ook niet meer in je tuin mogen hebben.
>
> Vanaf die dag heb je dus geen keuze meer, maar ben je afhankelijk van chemische poeders, pillen en preparaten..
>
> De enige manier om deze absurde wet rigoureus een halt toe te roepen is door massaal een petitie te tekenen. Laten we dit met zijn allen DOEN, voordat het te laat is. Er zijn op dit moment véle mensen, verenigingen en advocaten actief om dit weerzinwekkende tij te keren. En het goede nieuws is: jij kunt er ook aan meewerken. Door nu even deze link te volgen, eventueel het filmpje te bekijken en door deze belangrijke petitie te tekenen: http://www.savenaturalhealth.eu/
>
> Als je lijf je lief is en je een hart hebt voor de aarde, teken dan NU deze petitie. Want dat onze gezondheid en onze keuzevrijheid op déze manier in het nauw komen, is natuurlijk te gek voor woorden.

Teken de petitie en stuur het door.

Gedurende de rondleiding stond ik verbaasd hoeveel werktuigen er hier gebruikt worden voor grondbewerking en onkruidvrij houden. 


Bij ieder werktuig kregen we de uitleg van de werking enz. 


Onkruidbrander. 

Eigen gemaakt werktuig. 


Voor het effenen van bedjes.


Vernuftig werktuig om te wieden tot tegen de planten.  Het bestaat uit draaiende schijven met rubberen vingers op. Hoe vlugger je kan rijden hoe beter het onkruid verwijderd wordt. 


Om tussen de rijen te wieden. 


De juiste toepassing van dit werktuig ben ik vergeten.  Als je foto's neemt kan je dat voor hebben. 
 
Ook van dit hier ben ik vergeten waarvoor het diende en hoe het werkte.


Hier heb je dan een wiedmachine die zelfstandig beweegt op batterijen. De machine wiedt niet maar de personen die erop plaats nemen.

Bij de rondleiding kwamen we ook in de serre en de koepels waar diverse vroege teelten worden gekweekt. Ik toon er een deeltje van. Daarnaast is de ruime compostwinning uit houtsnippers.


 De klassieke kropsalade. 


Het jaar rond, peterselie. 


Spinazie. 


Aardappelen en nieuwe peterselie.


Pijpajuin, geteeld op het uiteinde van een aardbeitunnel.


Venkel en peterselie, ook op het uiteinde van een aardbeitunnel. 


Hier een zicht op de compostwinning met de machine om compost te keren.  Er zijn 3 zulke compostbermen uitgevoerd voor de nieuwe teelten van dit seizoen.

Een restje nog te ziften rijpe compost .


Wat er overblijft na het ziften dat zoals bijna alles op dit bedrijf ook machinaal gebeurd.  Deze compostwinning uit houtsnippers is een zeer belangrijk deel  van het bedrijf.  Veel van de uitleg is mij ontgaan omdat ik mij concentreerde op het nemen van foto's zodat jullie een totaal beeld krijgen van wat er allemaal komt kijken bij het runnen van een biologische tuinbouwbedrijf van een zekere omvang.

Vandaag bezichtigen we de velden van het bio-bedrijf dat een oppervlakte bewerkt van 6 hectaren. Het grootste gedeelde ligt in één blok rond de gebouwen.  Een deel situeert zich aan de overkant van het straatje. 


Hier krijgen we uitleg over de groenbemesting.   De inzet toont de keuze voor voederwikke tussen gerst.
 

Dit veld is pas beplant met aardappelen.


Onder dit vlies staan bloemkolen.  


Wie kent er dit onkruid? Misleidende vraag natuurlijk.  Wat is in feite een onkruid?  Dat is een kruid dat niet op de, voor de mensen, gewenste plaatst staat.  Dit kruid stond tussen de bloemkolen en zo dik als het haar op een hond. Het is niets anders dan uitgezaaid witloof.


Helemaal op een eind van de velden staat nog een partijtje prei dat nu wel vlug zal worden geoogst.  Ernaast zijn een deel van de goed opgekomen aardappelen afgedekt met gaatjesplastiek en een deel met vlies (acryldoek).


Op de terugweg vraag ik aan Nico wat hij doet aan al die brandnetels langs de berm?  Zijn antwoord is 100% bio.  Ik doe er niets aan want die groeien niet op bewerkte grond.  Daarbij, voegt hij er aan toe, in de zomer zitten ze vol nuttige insecten.


Wij keren terug naar de kant van de straat waar de gebouwen staan. We zien een vel gaatjesplastiek, gespannen over een 7 tal bermpjes. Daar komen wortelen heel regelmatig boven. Deze plastiek is fel gespannen en drukt vooral op de twee buitenste ophogingen. Daar lijden de wortels er wel een beetje onder. 


Zo komen we aan een uiteinde van de koepels en krijgen we een gedacht van de diversiteit van teelten dat er hier wordt gekweekt. Ik som later nog wel alle door Nico geteelde soorten op. 


Op een bepaalde plaats kiekte ik deze verloren gelopen tulp die haar gang mag gaan in het gras en naast de netels. Ook dat is het bio-respect voor de natuur.  Dit mooie exemplaar schenk ik dan ook heel symbolisch en digitaal aan alle vrouwelijke bezoekers van deze blog die nooit eens iets krijgen, gezegd met een bloemetje. Geniet ervan..dames. 

Het bedrijf en de omgeving.


Dit is het hoofdgebouw van het bedrijf. Er is een grote poort en een groene gewone duur.  Achter die deur bevindt zich de bedrijfswinkel.  Daar kan je tweede keus producten voor een prijsje vinden.  Deze producten gaan niet mee naar de markten. 


Binnen de grote poort is een plaats voor materiaal maar vooral een ruimte om het tweede hoofdproduct van het bedrijft te telen in de tweede fase: Het witloof.


Deze ruimte is normaal gezien totaal duister.  Het witloof is nog eens afgedekt met een zwart zeil.  Er is nog witloof te verkrijgen tot ongeveer einde mei. 


Een klein accentje kleur, fleurt het totale bedrijf op.


Er staat daar ook een klein bakje met vetplantjes. Het geeft niet zoveel kleur, kan alle weer aan maar heeft toch een apart positief effect.


De omgeving is 100% landelijk. Een weide van de buren met schapen.  


In een nabije weide grazen of herkauwen een groepje koeien. 


Het gros van de zes hectaren waar groenten verbouwd worden ligt rond het bedrijf. 


Aan de ingang van de bedrijfswinkel hangt een spreuk.

Met een groep van 10 bezochten we het bio-bedrijf  ‘De Levende Aarde’ te Hetsberge.  De eigenaar had gevraagd om de groep beperkt te houden. Enkel de mensen die de tuinclub bezoeken en in de adressenlijst ervan opgenomen zijn, waren uitgenodigd.  Het bedrijf is gespecialiseerd in Aardbeien en witloof maar iedereen van ons was verbaasd van de diversiteit aan groenten die er geteeld worden. Ik splits deze reportage op in diverse delen.
Vandaag gaat het enkel om de aardbeienteelt.

De kleinzoon van 3jaar was op bezoek en dat is een voltijdse bezigheid.  Daarom heb ik er de riem voor enkele dagen afgelegd.

In mijn mailbox stak er een bericht van een niet velt-lid. met foto’s en de vraag…is dit goed? Ik nam contact met haar op en vroeg hoe zij aan al die lepeltjes kwam.  Ze antwoordde mij dat ze dagmoeder is en die lepeltjes gebruikt voor de kinderen en na enkele keren te hebben afgewassen enkele een andere bestemming geeft. Ik vroeg toestemming om dit schitterend idee te plaatsen.  

 Natuurlijk vind ik dit een schitterend idee en een mooi voorbeeld van hergebruik.  De plantjes hier hebben te lang te warm gestaan waardoor ze fileren.  Wij moeten er naar streven om stevige kloeke plantjes te bekomen. 


Bij Oost-Indische kers kan dat fileren geen kwaad. Die moet je ook maar één keer zaaien.  Eens dat je die in volle grond hebt geplaatst zaaien die ter plaatse uit.
Ik zaai boven verwarming maar van zodra ze gekiemd zijn plaats ik die in de veranda die vorstvrij is.  Zie ik dat het daar te warm wordt overdag dan verhuis ik ze naar de serre en hebben ze het ook daar te warm dan breng ik ze op het rek buiten en bij aangekondigde nachtvorst haal ik ze in de serre en plaats een isomobak er boven.

In onze tuin is de voorjaarsbloei eerder verspreid en beperkt zich tot hier en daar een toefje kleur.   

Zo tussendoor gebeurt, in de blakende zon, de wekelijkse maaibeurt.  Het gras groeit onregelmatig alsof het hier vol koeienvlaaien ligt.

Het geheel van de tuin is verzorgd.  Na gisteren de moestuin werp ik vandaag mijn blikken op de siertuin. Ik zal het doen in de vorm van een rondleiding zonder gids.  Geniet, samen met mij. 

 

Het was veel te lang geleden dat ik Wilfried en Arlet nog eens bezocht maar ik wilde iets aanbieden en zo kwam ik er plots toch nog eens.  

De aankoop van zo'n prachtige serre sinds ik daar voor de laatste keer was is natuurlijk een proficiat waard. De aanwezigheid van een elektrisch verwarmingssysteem laat toe ook vorstgevoelige planten te overwinteren.

De gewoonte om met Pasen onze eerste zelf gekweekte salade te eten is dit jaar, met een late Pasen, niet zo moeilijk om te na te komen.

Het werd hoog tijd om de doornloze bramen te snoeien.

  Ik heb het aantal struiken met de helft verminderd.  Het waren ook de mindere soorten die dan nog in de schaduw stonden van de zieke appelboom. Vóór de snoei zag het er zo uit. Je kan duidelijk droge oude ranken opmerken. 


 Na de snoei ziet het er luchtiger  en netjes op één rij uit.  De hoop op meer regen heb ik opgeborgen en de gieters staan klaar om de bodem voldoende vochtig te houden zodat alles wat gezaaid is, kan kiemen.