de warmte

Ja, als er zon is van 's morgens tot s' avonds dan kan het hier begin augustus uitzonderlijk warm zijn.
Hier in de polders, in vogel vlucht, op ruim 5 km van de zee en 32°C tekenen, het is ongewoon hoor.

’s Morgens vroeg de trap op gaan naar de tuin is om van de genieten.

Dan, op weg naar de kippen, langs de doornloze bramen komen die een rijke oogst beloven.

Ik geef de kippen elke morgen hun portie graan en dan ga ik langs de groentetuin terug.

De eerste groente die mij opvalt is de zomerprei die lange tijd weinig groeide maar nu de achtertand inhaalt.
Van zodra ik de eerste zie doorschieten, oogst ik alles om in te vriezen.

Van zodra Colette het licht op groen zet, oogst ik alle rode bieten die ik kook en invries.

De ajuin is nog niet gaan liggen en dikt nog elke dag aan.


Gisteren plukte Colette de eerste staakbonen, de ronde peulen en de platte snijbonen door mekaar.

De opbrengst was klein maar de smaak, deze middag op de koude schotel, was super.

Vooraleer ik naar binnen ging, genoot ik van het door de zon benadrukte groen van dragon.

Kort geleden knipte de hoge planten af tot op de grond om te kunnen genieten van nieuw fris groen.

Daarna ben ik mijn morgenwandeling gaan maken door de 'Schobiak' (een natuurgebied) tot aan de vaart en terug.

Gisteren profiteerde ik van het regenachtige weer om eens wat in de serre (de kas) te werken.

Tot nu toe heb ik maar één vrucht die lijkt door te groeien.

Wel zijn er reeds meerdere vruchtjes die geel begonnen en later gewoon afvielen.

Zowel tussen de tomaten als tussen de paprika’s begon het vlug groen te komen.

Het vroeg naar een wiedbeurt.

Toen heb ik eerst gezorgd voor een kleine opbergruimte voor wat materiaal.


Na het wieden werden de tomaten gediefd en wat bijgeknipt en de rijpe werden geplukt.

De kruiwagen kwam er aan te pas en alles was vlug opgeruimd.

De serre is opnieuw piekfijn in orde.

Er staan vier struiken ‘Roma trostomaatjes’ die rauw een heel fijne smaak hebben.


De vier eerste struiken zijn ‘coeur de boeuf’ met een speciale vorm (rundshart).

Die verkies ik warm te eten. Het is ook een tomaat die traag volledig rijpt.

Deze soort kan verschillende vormen aannemen. 
Ze lijken mooi  glad als je ze op de top bekijkt .

Bekijk je ze van opzij dan hebben ze de vorm van een ossenhart

Aan het steeltje zien ze er grillig uit van vorm.

Snij je ze open dan is het heel zelden dat je zaad aantreft. 
En als je er al zaad treft, dan is dat zeer gemakkelijk te verwijderen.
Dit zijn dus de ideale tomaten voor reumalijders voor wie het zaad in tomaten nadelig zou zijn.

De courgettes die van gepaste grootte waren zijn in 3 dagen niet geoogst geweest.

We waren het vergeten of de één rekende waarschijnlijk op de andere zonder echt afgesproken te hebben.
Voortaan neem ik  die taak opnieuw op mij.

Een courgette is het malst als ze ongeveer 18cm lang is.

Dan is het hart stevig en de zichtbare zaadjes zijn zacht.

Worden ze groter dan sta je op een bepaald ogenblik voor verrassingen.

Het hart wordt taai in je mond en de zaden te hard voor jouw tanden.

Op welke grootte dit juist gebeurd is moeilijk te zeggen.

 Ja, want de ene heeft ook sterkere tanden dan de andere en je hebt moeilijke en gemakkelijke eters..

Bij een dikke en een dunne doorgesneden courgette zie je en voel je duidelijk het verschil.

Bij de dikke is het hart zacht en snij je al eens een zaadje middendoor.

Bij de kleinere courgette is er dus een stevig hart met platte malse zaadjes die niet tussen je tanden blijven steken.

Bij grotere exemplaren kan je het hart er uit halen en zie je duidelijk het harde zaad.

Met een beetje handigheid haal je de dikke courgettes helemaal hol.

Je vult ze dan op met andere groenten of met vlees (meestal gehakt).

Je kan ook een mengsel maken van groenten en vlees samen.

Gemakkelijker is ze op de hele lengte middendoor snijden en dan dubbel en dik opvullen en gratineren in de oven.

De exemplaren die zelfs te groot zijn om op te vullen kan je nog altijd het zaad verwijderen en de rest verwerken in soepen.

Wat veel mensen niet weten en zeker nooit hebben geproefd is dat courgettebloemen eetbaar zijn.

Je kan ze lekker klaar maken. Bereidde courgettebloemen worden beschouwd als een echte lekkernij.

Het best neem je dan een bloem waar de courgette nog heel klein is.

Ik tikte op Google ‘recept van courgettebloemen’ in en kreeg een lawine van sites met recepten om uit het kiezen.

Alleen reeds op smulweb kreeg ik in één klap 40 courgettebloem recepten aangeboden.

Dus keuze heb je in overvloed maar er komt een beetje leeswerk aan te pas.

Ik wens je alvast veel succes en het bijpassende eetplezier.

In mijn serre plantte ik één courgette ‘ronde de Nice’. Ik wist niet dat dit een rankende soort was.

Enorm veel blad maar heel weinig vruchten.

Gelukkig vormen ze een zonnescherm voor de tomaten.  Ik heb immers mijn serre niet gekalkt.

Het is ook mogelijk dat de bijkomende zijscheuten moeten in geknipt worden zodat er op zich vruchten op ontwikkelen.

Voor mij is het proberen waard. Dus: Aan de slag en knippen maar.

Eerst wilden de pompoenen niet groeien en nu is het een explosie van groei.

Ze dreigen mij, figuurlijk gesproken, over het hoofd te groeien. 

Moet je pompoenen snoeien?  Indien ja, hoe moet je het doen?

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ik plant altijd hokkaïdo pompoenen die ik niet snoei tenzij:

Als de groei te hevig wordt

Als andere planten dreigen overwoekerd te worden

Als het perceel waar ze staan te vol komt.

Als er naar mijn oordeel voldoende vruchten op staan durf ik na de vruchten wel een in te toppen.

 Dit is de groene Groene Hokkaido Cucurbita maxima -  
   
            

Dan heb je ook nog de  oranje, de Uchiki Kuri - Hokkaido 


      

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
De hokkaïdo pompoen geeft gemiddeld van 6 tot 10 vruchten en soms nog veel meer.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Bij meloen heb ik altijd een vaste regel gevolgd voor het snoeien maar bij pompoenen doe ik dat nooit. 
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Soms wordt wel eens een snoeiwijze beschreven zoals bv op:

http://de-tuin.com/hoe-kweek-je-een-pompoen/

Daar lees je o.a.:

Goed snoeien

Snoei de jonge plantjes boven het derde of vierde plaats.

Leid dit twee scheuten die dan ontstaan in een tegenovergestelde richting.

Er verschijnen vruchten. Behoud een tot vier vruchten.

Verwijder tijdens het groeiproces de secundaire ranken, zelfs als een nieuwe vruchten dragen.

Deze hebben toch geen tijd om te rijpen.

Op de site 

http://www.marechal.be/nl/gidsen-en-brochures/infobrochures/de-grote-groenten-special/vruchtgewassen/pompoen

Lees je onder teeltzorgen:
Pompoenen worden in principe niet gesnoeid.

De meeste bronnen zeggen wat ook de praktijk uitwijst: snoeien is niet nodig.

Behalve natuurlijk als de groei uit de hand loopt.
Als het pompoengewas het gazon gaat veroveren of een andere groente dreigt te overwoekeren.

Snoeien is ook nodig als je aan een wedstrijd voor de grootste pompoen wil deelnemen.
Dan mag je maar 1 vrucht per plant laten uitgroeien.

In de bladoksels komen veel felgele bloemen, eerst enkele mannelijke en na een tiental dagen ook vrouwelijke.

De vrouwelijke bloemen hebben onderaan al een klein pompoentje zitten.

Lang niet al die vruchtbeginsels groeien tot pompoenen uit.

Per plant ontwikkelen zich enkele vruchten.

Wij hebben hier het nadeel van een zware grond.

Pompoenen aarden het best in lichtere gronden.

Eindelijk kregen we een stevige vlaag die goed deed  aan de tuin, dat mag je wel zeggen

Reeds vroeg in de voormiddag dreigden onweerswolken.

Een onweer kregen we niet maar wel een stevige regenbui.

Ik had de venkel opnieuw afgeschermd en opnieuw bleek het voorbarig te zijn.

Ongeveer een week geleden zaaide ik groenlof. Ik gebruikte oud zaad en dat zie je aan het kiemen.

De koriander heeft zich min of meer gerecht.

Omdat er gele blaadjes begonnen in te komen sneed Colette alles af.

We zullen zien of de plantjes zich zullen herpakken.

De boontjes juist vóór de regen en deze morgen, na de regen.

Ze blijven het dus bijzonder goed doen.

Dit is de opkomst van de rode bieten (oncontroleerbaar oud zaad) vóór en na de regen.


De afgeknipte peterselie mag uitgekapt worden.

De pompoenen zijn helemaal op groeikracht gekomen.

Niet zo lang meer en ik mag de zijscheuten beginnen te toppen.

We zitten met een hittegolf en dan kunnen wij hier, dicht bij de kust, zeker niet klagen.

Mijn broer kwam wat helpen en maaide o.a. het gras.  Niet dat het echt nodig was.

Ik had het hem gevraagd zodat de klaverbloempjes verdwenen.

Zo kan ik op mijn blote voeten in de tuin zonder het risico van een bijensteek.

De venkel staat nog maar pas boven.

Het weerbericht verwittigde voor mogelijk hevige stortregens.

Ik speelde op veilig en dekte de jonge plantjes met koepeltjes en piepschuim bakken.

Toen we op stonden was het zand niet eens gelust.

Toen we op stonden was het zand niet eens gelust.

Ik kon niet anders dan de koepels en de bakken wegnemen.

Vorige nacht regende het wel maar dan op een verstandige manier.

Beter zo dan geen maatregelen nemen en kapot geslagen plantjes over houden.



Er was een derde grasmaaiselminders dan anders.
Het was wel voldoende op de selder en de jonge salade te mulchen.

Deze morgen zijn wij opgestaan onder een heldere hemel.
De beloofde stapelwolken zijn ondertussen wel gekomen.
Gisteren was de warmte te dragen. Hopelijk is het vandaag ook zo. 

Het is merkwaardig hoe, sedert de zon van de partij is, het groenvolume in de tuin toenam.

Begin vorige week kon ik hier nog door.
Hier ontbreekt de ruimte voot twee rijen tagetes.


Vanaf vandaag begin ik rond te gaan. 
De Oostindische, kers allemaal spontane zaailingen,  doet een poging om de tweede rij tagetes te versmachten.


De courgettes zijn nog in volle groei maar geven een maximum aan vruchten.

Ik moet wel zeggen dat ze regelmatig begoten worden.

De pompoenen, die het in het begin niet goed deden zijn aan een inhaalbeweging bezig.
Omdat de tuin hier natter is dan waar de courgettes staan begoot ik nog niet.


Vooral de staakbonen zijn spectaculair gegroeid.

Toch heb ik er geen goed oog op.  Er is namelijk weinig bloei te bespeuren.

Een paar trosjes per struik meer kweken is best mogelijk.

In een lage serre zoals bij mij groeien de tomaten al heel vlug tegen het glas.

Je kan  dat verhelpen door de tomatenplant voorzichtig langs de koord te laten zakken.

Dan staat de stam op één of meerdere plaatsen gebogen en zakken de trossen een beetje op mekaar.


Dit buigen is beperkt.  Je moet opletten de stammen niet te kraken.

Ik zelf ga heel omzichtig te werk en ondervond dat het bij warm weer gemakkelijker gaat dan bij koud.

Je mag ze tot tegen de grond laten gaan.

Als je water geeft in plastiek potten is de bodem rond de tomaten zeer droog.


Als ik de tomaten niet buig kan ik op de tweede rij maar 4 trossen kweken.
Ik probeer met twee planten om ze langs het glas te laten groeien.
De andere heb ik na 4 trossen uit geknipt.
De tweede rij is moeilijk te benaderen omdat in de rijen de tomaten te dicht opeen staan.

Op de eerste rij, midden van de serre, ga ik tot 6 trossen.

Ik buig nu de stam en zo hoop ik tot 8 à 10 trossen te kunnen gaan.
Het is de eerste keer dat de serre hier gebruikt wordt.

Dan heb je nog dat ik zelf niet plantte en dat ik ook niet tot bij de serre kon.

Ajuin waar je mulcht schep je een klimaat voor schimmels, dus much je daar best niet.

Maar als je niet mulcht, dan moet je om de haverklap wieden.

Vooral als ze beginnen neer te vallen om af te rijpen krijg je problemen.

Hoe goed je ook oplet, je trekt ajuin maar vooral sjalotten los.

Dan verzamel ik de losgetrokken exemplaren voor vlug gebruik.

Na het afknippen van de stengels heb je een klaar zicht op wat je verzameld hebt.


De doorgeschoten peterselie moest uitgeworpen worden of gewied.

Ik heb gekozen om ze eerst aan de grond af te knippen en dan te wieden.

Eens gewied heb ik ze eens goed begoten.
Wat er nog van zal komen weet ik niet maar veel zal het in elk geval niet zijn.

Colette bracht een potje koriander mee en vroeg mij die uit te planten.

Natuur staan die de eerste dagen er wat slapjes bij.

Omdat heteen beetje te warm is om te verplanten bescherm ik ze toch maar.

Een piepschuimbak er boven plaatsen was de vlugste oplossing.

Er kwam reeds een reactie binnen met methodes om slakken te bestrijden.

slakkenbestrijden :                                                                                                                                                    

-a  plankjes leggen tussen teelten : daaronder schuilen ze overdag (doorknippen met schaar ...)

-b  Escar-go : http://www.bol.com/nl/p/ecostyle-escar-go-slakkenkorrels-200-g-voor-80-m2/9200000010533895/ : slakkenkorrels : ecologisch toegelaten.

-c  's nachts op stap gaan met een zaklamp : controle van gevoelige planten

* Het meest succes op regenachtige warme avonden!

Als je ze zo maar kunt doorknippen met een schaar, dan gaat het om naaktslakken.

We kregen in onze mailbox bericht van iemand die blijkbaar heel erg met slakken geplaagd zit.

Ik stuurde een persoonlijk antwoord met een vraag en kreeg vlug antwoord.

Dit heb ik bewerk en aangevuld met een paar mogelijkheden van bestrijding.

De mail:

Geachte,
Ik heb enorm veel last van waarschijnlijk slakken; de bladeren van mijn bonen e.a. worden systematisch afgebeten.

Nu heb ik iets eigenaardig voor: Ik plantte courgettes, volledig afgeschermd door een plastic zak.

Toch waren 2 van de 3 planten na 2 dagen afgebeten, wat zou dit kunnen zijn?

Ik ben er zeker van dat er geen slakken kunnen bijkomen. Bij slakken ben je dat nooit zeker.

Met dank bij voorbaat voor elke goede raad

Mijn antwoord:

Beste,

spijtig genoeg heb ik geen ervaring met zulke plaagals jij. 

Ik heb egels in mijn tuin en lijsters waardoor de slakken in bedwang worden gehouden.

Ik heb ook nog nooit gehoord van slakken die onder een goede afscherming door gaan.

Natuurlijk weet je maar nooit met slakken.

Ik plaats dan maar jouw mail op de blog en vraag wie daar een antwoord op heeft.

Het mogen zelfs veronderstellingen zijn.

Iedereen mag zijn ervaring met slakken doorsturen.  dalae@pandora.be

Het is belangrijk dat je beschrijft hoe je er al dan niet van af raakte (op ecologische manier).

Ik vrees dat wie eenmaal met slakken geplaagd zit die niet gemakkelijk kwijt geraakt.

Ik stelde aan de betrokken persoon een bijkomende vraag:

Zitten er konijnen in jouw buurt en zouden die eventueel bij de getroffen planten kunnen?

Ik kreeg vlug het onderstaande antwoord: 

 Hartelijk bedankt …., neen het zijn zeker geen konijnen.

 De courgette werd zelfs afgegeten als er een quasi gesloten plastic zak rond stond.

 Misschien slakken die  ingesloten zaten in de zak ?

Je zegt wel degelijk een quasi gesloten zak.  Wat wil zeggen een zo goed als gesloten zak. 

 Deze laatse zin spreekt voor zichzelf.

Ik heb ondertussen massa’s slakken gevangen ( onder houten kistje of plastic ) maar ze blijven komen, het is een echte pest.

Je zegt wel degelijk..Pest!
Dan moet je er niet meer aan twijfelen: Je zit met een ernstige slakkenplaag.

Ik vernam van een buurvrouw, veltlid,  dat zij succes heeft met in de grond gedolven bokalen.

Het randje zit eventjes boven de bodem. 

Pas wel op, de bokalen worden voor een deel gevuld met bier.

De slakken zijn aangetrokken door de geur van het bier en verdrinken erin.

Er zijn  ecologische middelen en vooral tal van hulpmiddelen tegen slakken. 
Het ene is al doeltreffender dan het andere.

Mail  mij jouw ervaring.

Ik heb gehoord van een heel drastisch middel: Je gaat naar de kapper en vraagt naar haarknipsels.

Je strooit die knipsels rond de te beschermen plant.

Het haar plakt aan de slakken en ze gaan er aan kappot.

Mijn broer zou zeggen: Ze lachen zich dood van de kriebels.

Anderen spreken dan van gemalen of gebroken (fijn geklopte) mosselschelpen.
Daaraan zouden de slakken zich kunnen kwetsen en gaan er omheen! 

Ook op het net vind je wel sites waar je iets van kan opsteken b.v.
http://users.skynet.be/hofmeester/tuinartikels/slakken.htm

http://www.tuinvragen.com/index.php?option=com_content&view=article&id=102:vriendelijk-slakken-bestrijden&catid=39:artikelen-over-tuinzaken&Itemid=76


      

Bekijk dit maar eens goed en vraag jezelf af hoeveel ze zich nog kunnen uitrekken.
Als het is zoals bij katten: eens de kop erdoor...alles erdoor.
Dan kunnen ze door onooglijke kleine gaatjes. 
Maar ze geven meestal wel slijm af zodat hun weg meestal kan getraceerd worden.

De warmte speelde mij parten. 

Ik kon gisteren pas om 20u terug in de tuin om te zaaien.

Het voorbereidend werk deed ik al vorige zaterdag.

Dat bestaat uit het aflijnen met de spade en losmaken met de woelvork.


Gisteren na acht uur zaaide ik 5 rijen rode biet ‘Egyptische kogel’ en 1 rij coriander.


Ik zaaide komkommer ‘Gele tros van De Bolster).

Op het zaadzakje staat ‘Zeer geschikt voor volle grond, geel van kleur (groen- geel).

Vraagt een beschutte zonnige plek.’

Ik had in de tuin een plaats voorzien maar mijn broer had het anders begrepen.

Hij had daar een supplementaire rij sjalotten geplaatst.

Ik heb er dan maar twee in de serre laten planten.

Ik had er aan de afsluiting met de buur een vijftal voorzien.

In de serre bloeien ze overvloedig en ik oogst nu, bijna een maand vroeger dan buiten voorzien is.
Maar ik had er slechts plaats voor twee.


Ik dacht dat de vruchten groter zouden zijn en gladder.

Nu lijken ze op bleke augurken.

Zowel Colette als ikzelf waren nieuwsgierig naar de smaak.

Die viel best mee en lichtjes zoeter dan de gewone komkommer.

Ik denk wel dat we ze niet groter mogen laten worden. Nu zijn ze echt lekker.

De gewone komkommer die je in de winkel koopt vind ik te groot.

Ik oogstte ze in mijn serre, veel kleiner en dan vind ik ze sappiger en lekkerder.

Op zaterdag 13 juli, naar de avond  toe, zaaide ik de boontjes.

Op 16 juli, na amper 3 dagen beginnen ze hun groene boog boven te steken.

Als het juiste weer maar aan jouw kant is hé. 

De selderij mislukt dit jaar maar is nog gedeeltelijk bruikbaar.

Het werd meer dan tijd om de selderij af te snijden en in te vriezen.

Toen ik telde hoeveel van de 28 planten waren doorgeschoten, kwam ik aan 18.


Op het einde van de rij hadden we plantjes te weinig.

De lege plaatst werd later ingevuld en deze schieten niet door.

Bij die er eerst stonden zijn er slechts een paar die niet doorschoten.

Alle doorgeschoten planten heb ik uit gedolven.

Er ontstond een diepe voor die ik zal opvullen met compost.

Ik had eerst getelefoneerd naar het tuincentrum, hier in het dorp, om te weten of ze nog selderijplantjes hadden.

Ik kreeg een positief antwoord en liet er 4 bakjes van 6 stuks opzij plaatsen.

Toen ik halverwege het wassen en snijden van de selder was, ben ik, om mijn benen te strekken, de plantjes gaan halen.

Een hoopje voor de composthoop.

De voor wordt goed begoten.

Dan wordt de voor gevuld met oude kompost.


Ik strooi een beetje koemestkorrels en begiet nogmaals.


Tenslotte plant ik de jonge selderijplantjes.


Colette maakte verse soep  en voor de eerste keer dit seizoen gebeurde dat met jonge prei uit eigen tuin.

In de loop van de jaren ontwikkelde ik een eigen zaaimethode.

Deze methode kan je zowel op zware grond toepassen als op zandgrond.

De motivering is natuurlijk totaal verschillend.

Hier wil ik een rij venkel zaaien.  Ik maak het op de eerste plaats onkruidvrij.

Dan hark ik ook de door de vogels verspreide mulch op zijn plaats tegen de planten..

Een voortje wordt gekapt in de al dan niet droge grond.


Het voortje maak ik goed nat met behulp van de gieter of de tuinslang.


Dan wordt het gevuld met potgrond of gezeefde compost.

Alles wordt platgedrukt en ik maak er een ondiep zaaigeultje in.

Het gaat hier om venkel die ik behoorlijk dik zaai. 

Dan wordt het zaad in geharkt en alles wordt plat geklopt met de platte schop

Als laatste bewerking wordt er duchtig begoten met de sproeikop op de gieter of de tuinslang.

Eens de plantjes boven komen worden ze kort na het kiemen uitgedund.

De plantjes die uitgehaald worden plant ik in plastiekpotjes of in perspotjes.

Ik heb een halve rij bonen gezaaid om opnieuw een volle rij te bekomen.

Hier ga ik op juist dezelfde manier tewerk.

Een voortje maken en goed wateren.

Vullen met potgrond, plat drukken en een zaaivoortje maken.

Daarna zaaien, in harken, plat drukken.  

Als laatste bewerking zal ik opnieuwgoed begieten.

De motivatie voor het gebruik van potgrond bij zware grond is dat je in knorren moeilijk kan zaaien.

In de landbouw verhelpen ze dat door alles fijn te frezen.

Voor zandgrond gebruik je potgrond omdat zandgrond heel vlug uitdroogt.

Potgrond behoud relatief lang zijn vochtigheid.

En waarom zou ik overal een leeg en proper plastiek bakje meesleuren?

De kleur doet er niet toe.

Terwijl ik werk leg ik daar mijn fotoapparaat in waardoor het bakje altijd leeg op de foto staat.

Het witte bakje naast het propere groene is gevuld met koemestkorrels.

Het weer is afgeweken van zijn normale doen.
Daardoor is de timing van de tuinplanning ook danig overhoop gehaald.

Dan verplant ik  wel eens groenten om extra plaats vrij te maken om te kunnen zaaien.
Zo heb ik boontjes verplant waarvan  de helft maar boven kwamen .

Nu Nu heb ik ook salade verplant om late rode bieten te kunnen zaaien.


Eerst maak ik de kuilen waar de te verplanten salade zal komen.
Die putjes worden met water gevuld.


De salade, hier twee eikenblad exemplaren, worden uit gedolven met een flinke kluit rond de wortel.


Zo komt er voldoende grond vrij om rode bieten op te zaaien.

We zijn tevreden en opgetogen om het mooie zonnige weer maar er is een grote MAAR.

Het wordt droog in onze tuin.

Die droogte heb ik vastgesteld toen ik de schaars boven gekomen bonen tot de orde riep.

Ik heb de weinige exemplaren van de ene kant van de rij de weinige van andere kant doen vervoegen.

Zo ben ik tot gesloten gelederen gekomen van een halve rij. 
Het vrijgekomen gedeelte wordt nu opnieuw ingezaaid.

Bij het verplanten maakte ik de putjes vooraf en goot die vol water.

De te verplanten exemplaren haalde ik uit de grond met een flinke kluit rond de wortel.

Ik had het water aangebracht in een halfvolle gieter.

Bij het verplanten drukte ik de aarde van de kluit stevig in het slijk van het putje.
Ik heb gewacht tot het weer betrokken was en de temperatuur eerder aan de lage kant voor het seizoen.

Ik heb een paar keer met halfvolle gieters de prei begoten.

Ik stelde vast dat water dragen nog niet voor mij is. Het is gewoon om moeilijkheden vragen.

Je Je hebt echter de tuinslang als oplossing. Bij ons is die aangesloten op regenwater.

Vooraleer ik de slang tot bij de prei trok, had ik eerst de serre een goede sproeibeurt gegeven.
Vorig jaar kon ik pas begin augustus rijpe tomaten plukken.
Dit jaar zal dat veertien dagen eerder zijn.
Er is dit jaar dan toch iets dat vroeger komt dan verwacht.

Ik heb basilicum gekocht die ik in de serre wil planten.
Dit potje met plantjes zal in scheiden in een zestal groepjes en bij de tomaten planten.
Ik heb speciaal daarvoor een strook goed nat gemaakt.
Tomaten en basilicum worden aanzien als een goede combinatie.
De basilicum zou de smaak van de tomaten gunstig beinvloeden.
(Dit heb ik eens gelezen op een Franse site.)
Ik zeg wel...ZOU ! 
Hoe kan je dat bewijzen?  Wie probeert dat eens uit? En laat mij alvast het resultaat en de werkwijze weten op  dalae@pandora.be !
Ik zal als eerste een pogging wagen. Lukt het of lukt het niet.
Ik hou je op de hoogte.


 

Ik kweek zowel zomerprei als winterprei.

Er staan 2 rijen zomerprei die nu nog niet zo dik zijn als de vorige jaren rond half juli.

Hier en daar zie je er eentje dat al bruikbaar is.

Er zijn nu ook 2 rijen winterprei geplant.

De rij die maandag aan de beurt was wil zich maar niet rechten.

De rij die ik gisteren plantte blijft mooi recht staan.

Als het overtrokken weer is zoals gisteren na de middag is de doorgangstuin eerder duister.

Vooral aan het einde en in de kippenren ziet het er dan somber uit.

Het heeft behoorlijk lang geduurd maar in onze vijgenboom zit opnieuw zichtbaar leven.

Een veertiental dagen terug stelde ik vast dat er bij ajuin en sjalot nog geen knolvorming was.

Dan kwam het mooie warme weer en het ongelooflijke gebeurde.

Bij de sjalotten zijn reeds bruikbare exemplaren aanwezig

Maar bij de rode ui die een soort is die niet bewaart, is de groei vlugger.

Die zijn tegen begin augustus oogstklaar alhoewel het dit jaar wel een beetje later zal zijn.


Bij de gele ui is er meer ongelijkheid in ontwikkeling van de knol.

Toch zijn er reeds enkele mooie exemplaren.
Ze zijn natuurlijk verre van rijp met een geelbruine kleur.


Als je rode biet wilt bewaren dan mag je het loof niet snijden maar er af wringen.


Van zodra het de moeite is haal ik de dikste exemplaren er tussen uit.
Die gebruik ik voor directe consumptie.

Dit zijn de eerste courgettes van dit seizoen.

De erwten zijn uitgetrokken. Tenslotte was de opbrengst nog veel groter dan verwacht.

Het is een lage soort die ik toch beter had ondersteund met mijn erwtenkooi.

Nu lagen ze op het laatst tegen de grond.  Gelukkig was het mooi weer geworden.